HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Afleren

De wedstrijd zit er op, de prijzen zijn verdeeld en daarmee de meningen natuurlijk ook. De categoriewinnaars van de Groene Camera 2017 zijn bekend. Felicitaties aan hen en aan de runners up en eervol vermelden, chapeau! Het deed me even denken uit de uitslag van de verkiezingen, ook daar allemaal winnaars; de grootste, de meeste zetels erbij, geen zetels verloren, nieuw in de kamer en ga zo maar door. Normaliter heb je één winnaar en vele verliezers. Maar nu was het andersom, slechts één verliezer en verder allemaal winnaars. Mooi als de uitslag van een verkiezing voor iedereen wat te bieden heeft. Of wij als natuurliefhebbers hebben gewonnen moet nog gaan blijken, maar daarover later vast en zeker meer.

Afleren
Door een macrolens ziet de wereld er anders uit, maar niet iedere close up is een winnaar. Fotograaf: Erik Ruiterman
Delen

Ik heb bij de Groene Camera hele interessante foto’s voorbij zien komen. Eerst in de zaal en later op facebook. Waarbij de foto’s op facebook – zoals te verwachten – naast de welverdiende lof uiteraard weer de nodige zurigheid uitlokten. Het is net als de prestaties van het Nederlands elftal; vanaf de bank weten we het altijd beter. Ik vond het in ieder geval inspirerend, met de presentatie van Leon Baas als hoogtepuntje. Ik kreeg direct weer zin om met de camera naar buiten te gaan en foto’s te maken. Maar dan wel anders dan ik tot nu toe gewend ben, want met mijn foto’s kom ik er niet als ik naar de winnaars kijk.

Saai

Ik weet niet waarom, maar ik ben gek op vogeltjes. En als ik een vogeltje fotografeer moet dat er bij voorkeur groot en gedetailleerd op staan. Zo doe ik dat al jaren, het is mijn manier. Toegegeven, volgens mijn vriendin zit er zelden emotie en al helemaal geen ‘Erik’ in deze foto’s. “Saai!” luidt doorgaans het oordeel als ik vol trots mijn ‘mooiste van de dag’ laat zien. Met mijn vriendin als kritische meetlat, besef ik dat zo’n foto bij een ander geen natuurbeleving oproept. Ter illustratie: met tienduizenden foto’s in de afgelopen 10 jaar is het me twee keer gelukt om er een aan de muur te mogen hangen. Ik bedoel maar.

Licht en compositie (bijna) okee, maar nul ruimte voor verbeelding. Komt thuis dus niet aan de muur! Fotograaf: Erik Ruiterman

Voor een interessante natuurfoto is duidelijk iets anders nodig. Natuurlijk spelen zaken als licht en compositie een rol. Daarbij moet er sfeer in zitten, ze mogen zelfs een beetje ‘spooky’ zijn volgens Leon. Maar ze moeten – denk ik nu – bovenal de verbeelding van de kijker aanspreken. Een foto moet de kijker uitnodigen tot nadenken, hij moet er ‘zijn’ verhaal bij kunnen én willen maken. De foto moet daartoe aanzetten. De uitslagen van de Groene Camera illustreren dat als geen ander. De winnende foto’s zijn geen gedetailleerde ‘in your face’ plaatjes van vogels, insecten et cetera. Ze laten ruimte aan de toeschouwer om er zelf iets bij in te vullen.

Anders kijken

Maar hoe ga ik het aanpakken? Moet ik nu m’n telelens op marktplaats zetten? Auw, ik moet er nog even niet aan denken, hij is me te dierbaar. Wellicht moet ik mezelf de discipline opleggen om ieder weekend een andere tak van fotografie te beoefenen. Al was het alleen maar om anders te gaan kijken. Of omdat je misschien net iets meer ‘in control’ bent als je onderwerp niet weg kan vliegen. Als een spin er vandoor gaat is dat hooguit enkele centimeters. En een paddestoel komt al helemaal niet van zijn plek. Bovendien heb ik nog een groothoek- en macrolens op de plank liggen die schreeuwen om gebruikt te worden. Maar die telelens schreeuwt tot nu toe net even harder.

Velen van ons weten het vast wel, je komt niet zomaar van je gewoontes af. Toegegeven, stoppen met roken na een hartinfarct viel best mee, een stokje achter de deur doet blijkbaar wonderen. Maar iets simpels als onderweg ontbijten uit een boterhamzakje is na 35 jaar tot op het bot ingesleten. Ik stap zelfs in het weekend vroeg in de auto om m’n ontbijt uit een zakje te kunnen nuttigen. Dat is het gekke met gewoontes, afleren is de grootste uitdaging. Zoals op pad gaan en mijn telelens thuis laten. Zal je zien dat juist op zo’n dag je ‘most wanted’ vogel zich op fotogenieke wijze gaat zitten poetsen, terwijl jij op je buik een griezelige spinnenfoto probeert te maken. Waar zou mijn frustratie mij op zo’n moment toe aanzetten? Moeten we vrezen voor het leven van de spin?

Kwalitatief op af te dingen, maar wel ruimte voor verbeelding. Hangt thuis inmiddels aan de muur! Fotograaf: Erik Ruiterman

Uitdaging

Toch moet het er van gaan komen, volgend jaar is er weer een nieuwe Groene Camera gepland. Het lijkt me wel spannend om daar aan mee te doen. Dit jaar was het er niet van gekomen, te druk om foto’s uit te zoeken. Of in ieder geval andere keuzes gemaakt. Maar een nieuw jaar brengt nieuwe kansen en ik kan er het hele jaar aan werken. Met mijn nieuw verworven inzichten, de inspiratie van Leon Baas, de 10 tips van Theo Bosboom en de kritische feedback van m’n vriendin ga ik vol goede moed aan de slag. Ik heb tenslotte nog een uitdaging aan mezelf open staan!

Misschien wel sfeervol maar de fantasie wordt niet geprikkeld. Fotograaf: Erik Ruiterman

 

Deel dit artikel


13
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Het is best lastig bij vogels om van pure registratiefoto’s weg te geraken, maar ik merk bij me zelf dat ik nu veel vaker voordat ik de de sluiterknop indruk denk aan de compositie. Dus wat is de achtergrond en hoe past de vogel in dat plaatje. Daarnaast houdt ik ervan om vogels in de vlucht te fotograferen. Er moet in ieder geval iets meer gebeuren dan een vogel op een takje. Dit lukt beter als je veel voorkomende vogels fotografeert, bij zeldzame vogels wordt dat natuurlijk veel lastiger omdat je ze maar weinig voor de lens krijgt. Een van mijn betere foto’s is dan ook van een fuut die over het water rent met een perfecte spiegelbeeld.

    1. Dank voor je reactie Erik. Ik herken helemaal wat je aangeeft, vogelfoto’s zijn al snel registratief. Ik denk dat de vogelfotografen in hun hart ook vogelaar zijn…en dat versterkt wellicht de niet te stuiten behoefte om zo’n vogel er duidelijk herkenbaar op te zetten 🙂 . Ben ook met je eens dat actie al wat toevoegd. Actie prikkelt nog niet altijd de fantasie…maar kan zeker hele mooie platen opleveren.

  2. Door Michiel Janssen op 7 april 2017 om 12:57

    Je kunt drie dingen doen. Klagen, klagen en nog eens klagen dat de winnende foto’s mislukt zijn en/of helemaal niets met vogelfotografie te maken hebben. Of je probeert het ook eens op een andere manier. Dat lijkt misschien gemakkelijk maar is het niet want het vergt creatief vermogen tot denken en doen en dat heeft niet iedereen. Als je het niet ziet, zie je het niet. Of je haalt je schouders op en gaat gewoon door met wat je graag doet. Niets moet.

    1. Dank voor je reactie Michiel. Klagen is niet mijn ding. Doorgaan met wat ik graag doe wel, waarbij ik wel open sta voor nieuwe uitdagingen. Of ik het zie weet ik nie, maar dat gaan we zien! 🙂

      1. Door Michiel Janssen op 7 april 2017 om 20:07

        🙂

  3. Wat ik zo mooi vind aan jou verhaal is de grote mate van relativering en grote mate van zelfkennis zonder calimero gedrag. Gewoon zoals het is, zonder opsmuk met gezonde uitdaging. Ga zo door!

    1. Dank voor je reactie Johan, fijn om dat zo terug te krijgen! ik blijf m’n best doen 🙂

  4. Door Albert van Beek op 7 april 2017 om 09:43

    Goed geschreven Erik.
    Waarom moeten we onze prestatie zo nodig langs de meetlat van anderen leggen, zelfs als dat je naaste is. We doen het toch voor ons zelf. We zijn er zelf trots op en, ook al staat dat vogeltje niet zo spannend op de plaat, we hebben hem of haar wel! Dus, laat de wedstrijden de wedstrijden en ga lekker door met je telelens en maak die mooie foto’s voor je zelf. Als een ander ze ook mooi, interessant, prikkelend of wat dan ook vindt, moet die ander dat maar weten.

    1. Dank voor je reactie Albert. Natuurlijk heb je gelijk, maar ergens is er nog zoiets als ambitie en toekomstdromen… En als ik mezelf kan verbeteren, ben ik altijd geïnteresseerd en sta ik open voor reacties. 🙂

  5. Leuk geschreven Erik. Blijf vooral dichtbij jezelf en geniet van wat je leuk vind om te fotograferen. Kunstjes doen om proberen vooral maar anders te zijn dan anderen gaat volgens mij snel vervelen. En zeg nu zelf veel van die prijswinnende foto’s zou je toch ook niet boven je bank willen hangen?

    1. Dank voor je reactie Bert. Ik ben zeker niet uit op het doen van kunstjes, maar zou wel graag kunststukjes maken 😉 . Ik neem je wijze raad graag aan 🙂

  6. Door Lianne Peters op 7 april 2017 om 08:06

    Geweldig geschreven en zo herkenbaar….! Ook wij zijn gewoonte dieren. 🤓

    1. Dank voor je reactie Lianne. Geeft ergens ook wel rust…vind je niet? 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *