HOME < PRAKTIJK < MAKING OF
making-of

Boem!

Ik ben onrustig. De hele dag was het broeierig en warm. Geen ideale dag voor landschapsfotografie. Heiige omstandigheden en schel, wit licht. Eigenlijk heerlijk zomerweer waar de meeste mensen erg blij mee zijn. Maar voor mij als landschapsfotograaf voelt het als een grauwe winterdag. Natuurlijk bestaat er geen slecht weer voor een fotograaf, maar de omstandigheden moeten wel passen bij jouw eigen stijl en voorkeur. En vandaag is het niet mijn dag.

onweer
Poging 29: BOEM! HEBBES! Ongeloof en opwinding als ik op de display kijk. En ik realiseer me dat geluk wel degelijk een rol speelt. Fotograaf: Bas Meelker
Delen

Jaloers op het zuiden

Maar alles is niet verloren. Al dagen wordt er onweer voorspeld en de omstandigheden lijken ideaal; drukkend en warm. De afgelopen dagen was het al een paar keer raak, maar vooral in het zuiden van het land. Iets waar ik als noordeling vaak jaloers op ben. De zuidelijke provincies krijgen vaak de meest fantastische onweersbuien. Maar tegen de tijd dat ze in Noord-Nederland aankomen, zijn ze zo gekrompen dat er slechts nog een paar druppels uitvallen.
Nu, vroeg in de avond geniet ik van een zwoele avond in onze eigen tuin. Het is zo’n avond waarbij je het liefst buiten in de openlucht wilt slapen. Maar mijn onrust blijft en met één oog blijf ik kijken naar mijn mobiele telefoon waar ik de weersituatie volg. Een flinke onweersbui trekt langzaam van zuidwest naar noordoost boven Nederland. En om een uur of negen ’s avonds zijn er nog geen tekenen dat hij afzwakt boven land. Om tien uur is hij inmiddels het IJsselmeer gepasseerd en nog steeds op volle sterkte. Nu wordt het serieus. Ook omdat het lijkt alsof er sprake zou kunnen zijn van een shelfcloud of een rolwolk. Beide ideaal voor het fotograferen van onweer. De kans is dan groot dat je vlak voor de onweersbui nog in relatieve rust en zonder regen kunt fotograferen.

onweer
Poging 1: niet meer dan een testfoto om te kijken of ik de juiste instellingen gebruik. De voorgrond wordt goed verlicht. Dat zit wel goed. In de lucht gebeurt echter te weinig. Fotograaf: Bas Meelker

Voorgrond

Ik pak de laptop erbij voor een meer gedetailleerd beeld en zie waar ik op hoopte. De onweersbui zou wel eens precies over de noordwestkant van de stad Groningen kunnen trekken. Letterlijk over mijn huis dus, maar dat is niet de plek waar ik aan de slag wil. Om even voor elf uur als het inmiddels donker is geworden, hoor ik in de verte het gedonder al dichterbij komen. Ik pak mijn spullen, stap in de auto en nog geen kilometer verderop sta ik in het open veld op een kleine landweg met een mooie blik naar het zuidwesten. Op de voorgrond staat het oude hek wat prima als voorgrond onderwerp kan dienen. En dat is nodig omdat een simpele foto van onweer in de lucht wat mij betreft niet voldoende is. Ik wil een landschapsfoto maken waar de voorgrond ook meedoet.
En dus pak ik mijn zaklantaarn erbij om details op de voorgrond te verlichten en zet ik mijn auto zo neer dat ik met de koplampen ook de voorgrond kan oplichten. Ondertussen begin ik de adrenaline aardig te voelen. In de verte ontvouwt zich een spectaculair natuurverschijnsel. Om de paar seconden wordt de hemel opgelicht door prachtige bliksemstralen gevolgd door enorm gedonder. En langzaam komt het dichterbij. Ik realiseer me dat ik de volle laag ga krijgen. Weten wat je doet in zulke situaties is belangrijk. Als het nodig is zit ik binnen een paar seconden in mijn veilige auto. Een spectaculaire foto maken is leuk, maar je hebt er niets aan als je hem achteraf niet kunt bekijken!

onweer
Poging 24: het onweer komt dichterbij. Nu is het gewoon een kwestie van goed opletten en blijven belichten. Fotograaf: Bas Meelker

Lekker bezig

Daar sta ik dan. Achter mijn statief, draadontspanner in de hand. Op mijn Canon 5Dsr zit een 16-35mm lens om het schouwspel zo weids mogelijk vast te leggen. Ik wil die imposante lucht er zoveel mogelijk op hebben. Mijn focus ligt op de voorgrond waar ik handmatig op scherp gesteld heb. Filters zijn nu niet nodig. Ik ben in de bulb-stand aan het fotograferen. Het is een simpele techniek. Ik zet mijn sluiter open en start de belichting. Zodra er een bliksemstraal zichtbaar is, sluit ik de sluiter weer. Ondertussen ben ik met de zaklantaarn de voorgrond aan het verlichten. Het is een hit-and-mis techniek. De eerste testopnames lijken nergens naar. Het onweer is nog te ver weg. De voorgrond is goed, maar de lucht is niet interessant genoeg. Ik kan niet anders doen dan iedere keer opnieuw een foto maken. Inmiddels is het bijna middennacht. Ik app naar huis dat ik lekker bezig ben…

onweer
Poging 26: Oei, deze komt in de buurt…het wordt steeds heftiger en het onweer komt dichterbij. De wind begint ook toe te nemen. Fotograaf: Bas Meelker

Adrenaline piek

Het spektakel komt steeds dichterbij. Nu zit ik echt vol met adrenaline. Als klein kind was ik doodsbang voor onweer, maar nu kan ik er geen genoeg van krijgen. Het is fantastisch om de kracht van de natuur zo te aanschouwen. En dan gebeurt het. Ik heb het geeneens door. Verschillende ontladingen over de hele breedte van mijn beeld. Zodra ze verdwenen zijn, beëindig ik de belichting. Snel bekijk ik de foto op de display en mijn adem stokt. Kan dit? Ja, blijkbaar kan het. In de laatste paar seconden van mijn belichting waren er meerdere ontladingen en omdat ik direct daarna de belichting gestopt heb, kon ik het licht van alle belichtingen vastleggen. Ik realiseer me dat ik iets speciaals heb vastgelegd. En het werd tijd ook. Even later voel ik de wind toenemen. Het onweer komt snel dichterbij en het is tijd om in te pakken. Nog geen minuut later gutst het van de regen en beukt de wind in alle hevigheid tegen de auto waar ik inmiddels met een voldaan gevoel in zit. We maken allemaal als landschapsfotografen mooie momenten mee. Maar sommige momenten overstijgen alles. Deze avond was zo’n moment. Iets wat ik waarschijnlijk niet meer snel zal meemaken.

Deel dit artikel


4
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Ton van der Linden op 21 maart 2017 om 19:39

    Prachtige foto’s, Bas ! En goed beschreven dat inspiratie niet zonder de nodige transpiratie kan !
    Ik heb trouwens ook erg genoten van je presentatie afgelopen zondag op Professional Imaging. Heel leerzaam en inspirerend; ik kreeg acuut zin om aan de slag te gaan.

    1. Dank je Ton. Leuk om te horen!

  2. Ja, het kan flink tekeer gaan Marijn….uren zonder stroom gezeten door Photoshop….;-)

  3. Door Marijn op 17 maart 2017 om 11:59

    Je hebt stinkend geluk gehad want ik zie dat de hoogspanningsmasten al ten prooi zijn gevallen aan het geweld 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *