HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Bescherm(t) de natuurfotograaf

Ja dat zou mooi zijn zeg! Dat je mooie vak of hobby economische en wettelijk beschermd is tegen concurrentie. Maar helaas is dat slechts weggelegd voor de ‘rondpompers’, de ‘kartelvormers’ en de ‘beroepsambtenaren’ van onze economie. Wij moeten onszelf beschermen. En niet alleen tegen de concurrent, nee wij hebben nog veel meer risico’s en gevaren te verduren.

Bescherm(t) de natuurfotograaf
Tot hier en niet verder. Wildgroei van oranje bordjes. Met de beste bedoelingen natuurlijk. Fotograaf: Bart Stornebrink
Delen

Natuurpolitie

Op veel plekken in ons ‘werkterrein’ staan ze op de loer; de handhavers. Op de paden, voor het bord, het lint en het hek blijven, want anders wordt je vrije fotodag een dure fotodag. Elk jaar worden er wel een paar tientjes uit de holle portemonnee geklopt door een overijverige boa. Onder het mom van natuurbescherming. ‘Meneer wat bent u daar aan het doen?’. ‘Ik ben een paddenstoel aan het fotograferen meneer de bosmeneer’. ‘Wilt u dat vanaf het pad gaan doen meneer de fotograaf’. ‘Ja maar groene man, daar groeien zo weinig paddenstoelen’. ‘Oh, meneer heeft ‘bijdehandjes’ gegeten vanmorgen. Daar hebben we een afdoend middel tegen; de ‘boa-notitie’. Dus deze keer zien wij het door de groene vingers, maar een volgende keer slingeren wij u op de bon en weer op het rechte pad. Goedemiddag samen’.

Teken en andere steken

Hadden wij vroeger maar één beest waar we voor op moesten passen; de adder, hebben we er nu een paar bij gekregen met veel ingrijpender gevolgen bij een beet. De teek voorop. Het beest draagt een nogal hardnekkige bacterie met zich mee; de borrelia burgdorferie. Ik vind de naam steeds mooier worden. Spreek hem als chronisch Lymepatiënt al acht jaar uit met een soort van belangrijkheid. Het is best stoer om ervaringsdeskundige te zijn. Krijg je veel vragen en kun je met je deskundigheid anderen wellicht beschermen tegen het kreng. Inmiddels is bekend dat ook muggen deze bacterie bij zich dragen. Hoedt u dus voor onbestemde beten. Een bij-, daas-, of wespenbeet; lach erom, want zonder gevaar (behalve als je allergisch bent natuurlijk). Maar hoe kleiner het beest, hoe eerder je er bent geweest.

Wat hebben die rotmuggen nou weer onder de leden. Hoed u voor kleine stekers.
Wat hebben die rotmuggen nou weer onder de leden. Hoed u voor kleine stekers. Fotograaf: Bart Stornebrink

Viezigheid en nattigheid

Regelmatig krijg ik op mijn donder van mijn vriendin als ik weer met een smerige spijkerbroek thuis kom. Vooral de knieën maken haar furieus. Niet omdat zij de was doet, want die doe ik zelf, maar omdat de broek een cadeautje was en NIET bestemd voor de buitenfotografie. Dus kopen we maar weer een dure outdoor pantalon; afritsbaar, afwasbaar, afstotelijk. Wat ook helpt is een kleedje of zeiltje, maar dat vind ik er wel zo mieterig uitzien! Dat beschermt wel je goeie pak, maar niet je imago. Je moet je spullen beschermen, daar gaat het om. Die heb je trouwens ook zelf betaald en dan doet het pas echt pijn.

Lekker vies worden voor een mooi plaatje. Of een vies plaatje.
Lekker vies worden voor een mooi plaatje. Of een vies plaatje. Fotograaf: Bart Stornebrink

Je lenzen

Nou daar gaat’ie dan nog een keer. Wantrouw elke verkoper die je na een langdurig verkoopgesprek nog snel even een filtertje in de maag wil splitsen op je net aangeschafte, net iets te dure lens. Onder het mom dat die zo goed zijn beschermende werk doet. Ik zou de lens terug geven en naar een ander gaan. Pure lariekoek. Ik ga hier niet weer de tegenargumenten opsommen, want dat moet ik de hele dag al doen. Maar het beschermt dus NIET. Er is maar één goede reden om een filter aan te schaffen en dat is dat je een goede reden hebt. Namelijk voor het effect dat het ding beoogt; filteren! Wat wel helpt is een zonnekapje, een lensdop, een regenhoes en een vakkundige en snelle lenswissel. En een goede tas waarin hij altijd netjes opgesloten ligt in zacht edoch stevig kunststof.

Bescherm vooral eerst je spullen, daarna jezelf. En elk weer is fotoweer.
Bescherm vooral eerst je spullen, daarna jezelf. En elk weer is fotoweer. Fotograaf: Bart Stornebrink

Kritiek en commentaar

Ik geef het toe, ook ik heb een podium nodig. Want waarom en voor wie maak je anders al die natuurplaatjes. Ik ben alleen gestopt met het posten op fora. Om mezelf te beschermen. Vooral tegen ongefundeerde en ongenuanceerde onzin. Tegen vriendjespolitiek, afgunst en dat gehengel naar je fotostek. Ik ben heus dol op kritiek, echt waar. Maar dan wel van mensen die het beter weten en het beter kunnen. Dus hoe wapen je jezelf tegen een forum? Er tegen leren kunnen, of je foto’s lekker voor jezelf houden. Want het tegenovergestelde is nog veel zinlozer; al die ongenuanceerde en ongefundeerde complimentjes. Voelt lekker, maar je leert er niets van. Lekker je eigen ding doen, dat helpt ook. Ik ben nog steeds in de leer.

Afgekeurd op het forum. Te weinig vogels. Verkeerde foto op het verkeerde forum.
Afgekeurd op het forum. Te weinig vogels. Verkeerde foto op het verkeerde forum. Fotograaf: Bart Stornebrink

Je ‘geheime’ plekjes

In een overvol, gemonitord, gerasterd, gekaderd en bewaakt Nederland zijn er geen geheime plekjes meer te vinden. Het is al heel wat als je een plekje deelt met een select gezelschap. Maar hoe lang blijft select ook select en wanneer wordt het massa? Ik bescherm mijn fotoplekjes bijvoorbeeld door ze niet te melden op al die waarnemingssites. Onder het mom van de wetenschap hele volksstammen naar die plek leiden, is niet heel wetenschappelijk verantwoord en al helemaal niet ter bescherming van de soort. Ik deel ook niets met vrienden, want voor een bijzondere fotostek blijken vriendschappen ineens als ‘schroot met een dun laagje chroom’ (Het Goede Doel, red.). Laat iedereen lekker zelf op expeditie gaan. Dat is volgens mij ook de essentie van natuurfotografie; het ontdekken is veel waardevoller dan het delen.

Tot op de meter nauwkeurig te traceren op Google Earth. Met dank aan de verklikker.
Tot op de meter nauwkeurig te traceren op Google Earth. Met dank aan de verklikker. Fotograaf: Bart Stornebrink

Je beeldrechten

Veel over gezegd, weinig tegen te doen. Zorg dat je goed genoeg wordt om ze via een commercieel stockbureau te verkopen en zij doen de bescherming voor je. Of plaats ze op websites die je pas gaan betalen nadat ze er eerst honderd gratis voor je hebben ‘verkocht’. Voor het overige ligt de wereld aan je voeten. Op al die plaatjespagina’s kun jij je werk neerzetten in de hoop dat er eens iemand langs surft die je beeld wil kopen voor een luttel bedrag. Wat natuurlijk vooral leuk is, is dat de hele wereld je foto’s kan zien. Kies je platform en ga scoren voor de meeste likes. Daar moet je dan maar je kick uithalen. Of je plaatst er een onooglijk lelijk watermerk doorheen. Ben je van al het gezeur af. En van je volgers.

Verkocht en beschermd door een stockbureau. Vermink je foto als je niet wilt dat hij gejat wordt.
Verkocht en beschermd door een stockbureau. Vermink je foto als je niet wilt dat hij gejat wordt. Fotograaf: Bart Stornebrink

Eigenlijk hebben we dus een nogal gevaarlijke hobby en voor sommigen een gevaarlijk beroep. Echt iets voor de ‘thrill seekers’ onder ons. We zouden eigenlijk gevarengeld moeten gaan vragen. Maar dan loop je wel weer het risico dat ze naar de concurrentie lopen. Ik vind het eigenlijk wel lekker spannend zo die natuurfotografie; ‘never a dull moment’.

Deel dit artikel


4
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Mooi verwoord, het klinkt bekend in de oren.

  2. Door Janine op 12 augustus 2016 om 18:52

    Je vergeet de enge mannen. Daar heb ik als vrouwelijke fotograaf af en toe last van. Ik heb laatst nog een rukker moeten wegjagen bij mijn favoriete libelleveldje.

  3. Door Gert-jan op 12 augustus 2016 om 16:25

    Geweldig leuk stuk , dat in de kern gewoon klopt.

  4. Leuk en herkenbaar geschreven Bart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *