HOME < PRAKTIJK < MAKING OF
making-of

Bosbeek en juffers

Ik wil altijd graag dat mijn foto’s een verhaal vertellen. Een verhaal over het gedrag, over bedreigingen of over de leefomgeving bijvoorbeeld. Dat laatste is lang niet altijd even makkelijk. Het houdt vaak in dat je met een groothoeklens moet werken om je onderwerp in zijn omgeving te plaatsen. Hiervoor moet je dan erg dichtbij je onderwerp komen, wat vaak lastig is.

Bosbeek en juffers
Een mannetje bosbeekjuffer in zijn natuurlijke biotoop: een stromend bosbeekje.
Delen

Timing

Het beste moment om libellen en juffers te fotograferen is vaak ’s ochtends. Dan is het nog niet zo warm en zijn ze wat beter te benaderen. In dit geval werkte dat echter niet, aangezien de bosbeekjuffers alleen bij de bosbeken vliegen als het een beetje warm is. Voor deze foto ben ik dan ook midden op de dag op pad gegaan. Gelukkig gebruiken ze vaak de zelfde takjes boven het water om even uit te rusten. Dit biedt de mogelijkheid om bij zo’n takje te posten en te wachten tot er een juffer komt om even te gaat zitten. In dit geval heb ik eerst een tijd op mijn hurken in het water gezeten om hierop te wachten. Een positie die niet echt heel comfortabel is. Dit was dus geen succes. Omdat ik steeds een klein beetje van houding moest veranderen, schrokken de juffers steeds en kwam er niemand op het, vóór die tijd erg populaire, takje zitten.

Bosbeekjuffer is een van de mooiste juffers van ons land. Met zijn metallic groene vleugels en vlinderachtige vlucht is het een opvallende verschijning bij bosbeekjes. De verwante weidebeekjuffer is een stuk algemener, omdat we in ons land  meer beekjes in weidegebieden hebben dan in bosgebieden.
Bosbeekjuffer is een van de mooiste juffers van ons land. Met zijn metallic groene vleugels en vlinderachtige vlucht is het een opvallende verschijning bij bosbeekjes. De verwante weidebeekjuffer is een stuk algemener, omdat we in ons land meer beekjes in weidegebieden hebben dan in bosgebieden.

Nu even geen selfies

Een alternatief voor het gehurkt wachten is om met een afstandsbediening te werken en de camera op statief te zetten voor het bewuste takje. Gelukkig had een andere fotograaf die mee was een Infrarood-afstandsbediening in zijn tas. In dit geval bleek dat echter toch niet de meest geschikte oplossing. Omdat de Infrarood-ontvanger aan de voorkant van de camera zit, moet je ergens voor de camera staan om hem te kunnen gebruiken. Iets wat met een groothoeklens inhoudt dat je zelf ook in beeld komt te staan…

Met een Infrarood-afstandsbediening moet je voor de lens staan. Iets wat met een groothoeklens geen succes is.
Met een Infrarood-afstandsbediening moet je voor de lens staan. Iets wat met een groothoeklens geen succes is.

Geduld is een schone zaak

Dan toch maar een tijd in een ongemakkelijke houding zitten. Om het nog een beetje comfortabel te houden de camera met groothoeklens op statief gezet en van te voren scherpgesteld en de compositie bepaald. Nu hoefde ik alleen nog maar het knopje in te drukken zodra er een bosbeekjuffer op het takje komt zitten. Na enige tijd wachten komt hij dan toch. Een mooi mannetje op een acceptabele plek op het takje.

Graag zou ik nog een keer terug gaan en dit nog een keer proberen, maar dan nog een stukje lager boven het water. Ik heb intussen een draadloze afstandsbediening die met een radiosignaal werkt zodat je ook achter de camera kunt staan. Tot die tijd ben ik ook best tevreden met dit resultaat:

Een mannetje bosbeekjuffer in zijn natuurlijke biotoop: een stromend bosbeekje.
Een mannetje bosbeekjuffer in zijn natuurlijke biotoop: een stromend bosbeekje.

Deel dit artikel


3
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Prachtig! Ik denk dit stukje Nederland te herkennen, dit moet ergens in de Achterhoek zijn als ik me niet vergis! Ik zal de naam maar niet noemen. Mooi hoe je met je foto’s een verhaal wilt vertellen, dat maakt vaak de foto zo veel sprekender. Ik ben hier dit voorjaar geweest op een mooie dag, het was magisch. Erg veel mooie foto’s gemaakt en veel natuurlijk gedrag kunnen bekijken. Nog nooit had ik gezien dat vrouwtjes echt helemaal onder water gaan om hun eitjes af te zetten. Ik zou je de foto’s graag laten zien! En het verhaal van Erik gaat natuurlijk niet op, sorry Erik, maar met 300 mm is de beeldhoek compleet anders.

  2. Ik zou dat gewoon gedaan hebben met mijn 300mm. Om nog een beetje omgeving te zien gewoon wat verder weg staan en op F16 zetten.

    1. Dat kan natuurlijk ook. Maar dan krijg je toch een geheel ander beeld met veel minder landschap en waar minder nadruk ligt op de juffer.
      Het is uiteraard wel een stuk makkelijker om het op die manier te doen.

      Groeten, Arjen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *