Bijzondere ontmoeting
Onmiddellijk staan onze zintuigen op scherp en turen we naar boven om te zien waar dat geluid vandaan kwam. Hoe goed we ook kijken, we zien niks anders dan takken en bladeren en niets wat dit geluid kan verklaren. Het is nu alweer een tijdje stil en even vragen we ons af of we dit geluid niet ingebeeld hebben. Maar juist op het moment dat we weer willen doorlopen, klinkt opeens weer datzelfde hoge en doordringende geluid! Het is een hoog gepiep, alsof iemand hard in een badeendje knijpt. Gebrand om de veroorzaker van dit geluid te identificeren, speuren we nogmaals alle stammen, takken en bladeren af. Ja warempel… daar hoog in de boom zie ik een klein bolletje met donker bruine veren. Om het beter te zien pak ik mijn camera met telelens erbij en wanneer ik door de zoeker kijk zie ik daar ineens twee prachtige, grote kraalvormige ogen mij aankijken…. een jonge bosuil!
(Ook benieuwd naar het geluid van de jonge bosuil? Klik op deze link om het te horen.)
Inspiratie
Eigenlijk beschouw ik mijzelf vooral als een landschapsfotograaf. Natuurlijk, ik fotografeer ook weleens wildlife, maar vaak is dat bijzaak en dat gebeurd dan vooral in de maanden mei en juni, wanneer de zon wel heel vroeg opkomt en weer laat ondergaat. Maar de ontmoeting met de jonge bosuil heeft me enthousiast gemaakt en ik bemerk dat ik keer op keer zin heb om er met de camera op uit te gaan. En dat is ook duidelijk terug te zien in mijn Lightroom-catalogus. Waar daar in de map favoriete foto’s van 2024 honderdeenenveertig foto’s staan, tikt de teller er nu halverwege het jaar al tweehonderddertig aan. Gek hè… soms gaan er weken voorbij dat de camera in de tas blijft zitten en op het andere moment loop je over van inspiratie en is er tijd te kort om al je ideeën op beeld vast te leggen. Hoe komt dat en hoe raak je weer bevlogen wanneer de motivatie om beelden vast te leggen even ontbreekt?
Andere apparatuur
Eén van de redenen waarom ik er de laatste periode veel op uit trok was de aanschaf van een nieuw teleobjectief. De maximale brandpuntsafstand van 600 mm, stelt mij in staat om dichterbij onderwerpen te komen waardoor je weer andere beelden kan maken. Maar misschien nog wel belangrijker is dat ik het leuk vond om de nieuwe lens uit te proberen. Hierdoor trok ik er veel vaker op uit waardoor je meer in aanraking kwam met mooie en bijzondere onderwerpen. En dat resulteerde weer in fraaie beelden waar ik erg enthousiast van werd. Het is natuurlijk leuk om allerlei nieuwe spullen te kopen, maar wanneer je al beschikt over meerdere objectieven, zou je eens kunnen besluiten om in plaats van je favoriete objectief eens een andere lens op je camera te schroeven en alleen daarmee te fotograferen. Dit dwingt je anders te kijken en wat anders te doen dan je altijd al doet en dat kan erg motiverend werken.
Fotografeer met anderen
Zoals het gezegde luidt: ‘gedeelde vreugd is dubbele vreugd’. Het plezier in de fotografie wordt verhoogd wanneer je dit met andere kan delen. Naast dat het leerzaam kan zijn om te zien hoe iemand anders te werk gaat, is het natuurlijk ook erg gezellig om samen met iemand op pad te gaan. Dus juist wanneer bij jou de motivatie op een laag pitje staat, kan het handig zijn om met iemand af te spreken. Want het enthousiasme van anderen werkt vaak aanstekelijk. Wanneer je niet beschikt over een vaste foto vriend/vriendin zou je eens kunnen overwegen om een cursus of workshop te volgen. Naast dat je nieuwe dingen leert en andere mensen ontmoet, wordt je daarnaast ook geprikkeld om iets anders of iets nieuws te proberen. Zo ging ik onlangs mee op een zeer leuke workshop van natuurfotograaf Jeroen Stel naar de Amsterdamse Waterleidingduinen. Zijn enthousiaste verhalen maakte dat ik ook gelijk zin kreeg om te fotograferen. En mede dankzij wat handige tips is het me gelukt om in mijn local patch een vos mooi op beeld te vangen.
Wisseling van spijs doet eten
Enige tijd geleden spraken we met vrienden af om te gaan wandelen. Het idee was om elkaar te ontmoeten op de route ergens halverwege onze woonplaatsen. En zo kwamen we bij een voor mij nieuw plassengebied uit. Het was een prachtig afwisselend gebied met plassen, laagveen, weilanden en bos. Het was voorjaar en overal langs de wandelpaden stonden talloze bloemen in bloei en in het bos hing de geur van wilde kamperfoelie. Overal om mij heen zag ik mooie composities waarin de prachtige bloemen een mooie rol zou kunnen spelen en ik wist dan ook gelijk dat ik hier onder mooie omstandigheden zou terugkeren. Dit enthousiasmeerde zo veel dat ik het er zelfs voor over had om in de daarop volgende week de wekker om 4:00 uur te zetten en er op uit te gaan.
Afwisseling in wat je doet, voorkomt dat je verveeld raakt of dat je de interesse verliest in wat je doet. Variatie houdt je geest fris, geeft plezier en inspiratie. Werkt dat bij jou ook zo? Hoe raak jij weer geïnspireerd?
