Ik heb inmiddels zo’n varia aan lenzen, dat ik wellicht meer lenzen heb dan onderwerpen. De tijd zal het leren, ik moet er alleen mee aan de slag.
De natuur werkt niet mee
Maar daar komt de crux. Afgelopen zomer was niet bepaald prettig fotografieweer: je hoefde maar een stap buiten te zetten en je huid was meteen een stukje gekleurder. Rood dan weliswaar, want die zon was veel te warm om je aan een bruin tintje te wagen. De bloemen buiten zijn al uitgebloeid voor ze goed en wel open zijn, de insecten vliegen nog vroeger dan ze al deden om ook op het heetst van de dag onder een blaadje in de schaduw te schuilen. En het water is verdampt voor het door dat lieflijke stroompje kan stromen. En tja, daardoor liggen al die vintage lenzen dus stof te vangen in de inmiddels twee kratjes op mijn kantoorkamer.
En terwijl de kat zich naast mij op zijn klerkstoeltje nog eens heerlijk omdraait, probeer ik mijn werk af te ronden en een column te schrijven. De inspiratie is ver te zoeken, of eigenlijk…die liggen in twee kratjes onder het stof. Afstoffen en aan de slag zou je zeggen.
Wat mag er mee?
Ondertussen probeer ik mijn cameratas zo in te richten dat deze binnen de 8 kilo valt. Er staat namelijk een fotoreis op het programma waarvoor ik met het vliegtuig moet. Maar ja, die hele collectie vintage past niet in mijn tas, laat staan dat ik daarmee onder die 8 kilo blijf. Er moet dus een selectie gemaakt worden van wat ik nodig (denk) te hebben.
Als eerste natuurlijk de basis allround lenzen. Maar dan de vintage opties. De Helios is wel een favoriet. Die moet mee. Maar die Pentacon pak ik ook veel, dus die eigenlijk ook. Euh…de Petri dan. Die is simpel, klein en heeft veel power. Of die macro’s die in de gekregen box zaten? Die heb ik nog niet eens kunnen uitproberen, maar juist daarom moeten die misschien mee. Je weet tenslotte maar nooit. Want eerlijkheidshalve…ik ben echt geen professional, hoogstens een fotograaf met een hobby die een beetje uit de hand loopt en die de slag nog niet te pakken heeft.
Ik ga op reis en neem mee… Daar begon ik deze column mee. Inmiddels heb ik een goed gevulde tas. De tas is gepakt en weegt net geen 6 kilo. Met een varia aan lenzen van oud en nieuw hoop ik alles te kunnen doen wat op mijn wensenlijstje staat.
Misschien past er nog een extra vintage lensje bij. En dat kleine lampje kan ook nog wel mee. Ik kan tot die 8 kilo gaan.
Nu moet ik alleen mijn hoofd niet vergeten, want dat vliegen…dat is wel een dingetje.
