Column: Klein geluk, grote blij!

Verwachtingsmanagement

Als vrijetijdsfotograaf heb ik niet altijd de gelegenheid om eropuit te gaan. Het verlangen naar mooie momenten is evident. Regelmatig is er weliswaar de tijd om te kunnen fotograferen. Maar vaak zijn dan de de condities niet in lijn met wat je wilt. Zo ook tijdens deze avond aan zee.

Dankzij een opmerking van mijn vrouw, die er voor de gelegenheid bij was, merkte ik aan mezelf dat ik vreselijk liep te mopperen toen het niet ging zoals ik wilde. Ik had gehoopt op spetterende avondkleuren, met een fraaie branding. Wat ik kreeg was een zee die te rustig was en een lucht die te druk was. Het kleurde niet mooi, geen enkele sluitertijd werkte om het water te krijgen zoals ik wilde. Ook liep er steeds iets door mijn beeld. Notabene mijn eigen hond! Daarbij had ik nog moeten improviseren om vanaf statief te kunnen werken.

“Klein geluk, grote blij!”

Pas later bij thuiskomst besefte ik wat er aan de hand was met me. Dit besef kwam na een kort contact via Instagram met mede fotograaf Johan Weesie. Hij schreef: “Klein geluk, grote blij!” 

Omgaan met teleurstellingen

De teleurstelling en de aanleiding tot het mopperen was al eerder die week ontstaan. Enerzijds omdat het te mooi weer was en steeds tijdens zonsondergang teleurstelde. Anderzijds ontstond dat ook tijdens een wad excursie die ik geboekt had. Je raadt het al. Ga je een keer iets anders dan anders doen om vanuit een ander perspectief Texel te fotograferen; stelt het moment, het weer en het gouden uurtje enorm teleur qua licht en kleur.

Door me te veel te focussen op mijn verwachtingen, die dus niet werkelijkheid werden, was mijn beeld steeds verder vertroebeld. Ik zag alleen maar het ‘slechte nieuws’. Of beter gezegd: “Ik zag en voelde dat wat ik ook maakte het allemaal niet goed genoeg was voor de foto’s waar ik naar verlangde.”

Negatieve momenten

Dat mopperen werd tijdens de eerdergenoemde avond(en) aan zee versterkt door eigen toedoen, deels slechte voorbereiding. Wie herkent het niet, kom je aan op je fotoplek zijn je accu’s leeg, ben je het geheugenkaartje of statiefplaatje vergeten? Je kunt het voor zijn en dit geluk afdwingen door bijvoorbeeld altijd een reserve geheugenkaartje -of statiefplaatje in je fototas te doen. Of bij thuiskomst er een gewoonte van te maken altijd je accu’s op te laden en deze erna weer als een automatisme in je tas op hun vaste plek op te bergen.

Daarna moet je niet vergeten je camera’s uit te zetten, een andere fototas te gebruiken en zonder erbij stil te staan dat deze spullen in een nog onbekend opbergvakje steken. Het kan dan gebeuren dat de cameratas en spullen bij een familiebijeenkomst noodgedwongen ongebruikt in de hoek blijft staan! Het voelt extra pijnlijk en ongelukkig als je later bij thuiskomt toch die derde reservebatterij terugvindt! 

Het beste ervan maken

Terug naar de avond aan zee. Vaak zijn we dan geneigd als het weer eens niet loopt zoals gepland terug te denken aan eerdere keren van ‘slecht nieuws’. Wat is dat toch dat we dat makkelijker oproepen dan de mooie momenten?

Ditmaal wist ik mezelf te beperken tot slechts mopperen. Want in mijn nieuwe fototas wist ik dat er een reservestatiefplaatje aanwezig moest zijn. Ik schroefde deze onder de camera en besefte me heel kort het geluk hiervan. De hond stuurde ik de andere kant uit en heb vervolgens dus nog een paar plaatjes weten te maken. Totdat een complete armada aan KNRM bootjes precies waar ik stond aan land ging. Ook doofde het licht onverwacht snel. Kortom, niet geheel tevreden verliet ik die avond het strand.

Het vinden van klein geluk

Na het lezen van Johan zijn opmerking, ‘klein geluk, grote blij, opende ik later die avond toevallig mijn Lightroom catalogus. Mijn snelle verzameling waar ik soms foto’s parkeer, stond open. En daar viel me iets op. De meeste foto’s daar, inclusief alle foto’s in deze column, zijn tenminste voorzien van 1, 3 of 5 sterren.

Terwijl ik net nog mopperend van het strand was komen lopen zag ik opeens het goede nieuws, het kleine geluk dankzij de sterren waardering die ik aan foto’s toeken. Het positieve in me werd opgeroepen. Het zien van deze kleine geluksmomenten uitgedrukt in sterren veroorzaakten een grote blij.

Fotografie biedt daarmee, zelfs op een tegenvallende dag, altijd wel goed nieuws en het motto ‘Je komt altijd wel met een fijne foto thuis’, was daarmee weer eens waarheid geworden. En zeg nu eerlijk, ‘slecht nieuws’, hebben we toch al genoeg van in de wereld.

Hup lekker fotograferen en genieten van het buiten zijn!

Dave