HOME < PRAKTIJK < TUTORIALS
Tutorials

De drie makkelijkste deepsky objecten om mee te beginnen

Een tijdje geleden heb ik in een 3-delige tutorial deepsky astrofotografie verteld hoe je een start kunt maken met deepsky astrofotografie en dat gewoon vanuit je achtertuin met een dslr en een (tele)objectief.
Maar met welke deepsky objecten kun je nu het beste beginnen?

De drie makkelijkste deepsky objecten om mee te beginnen
De nacht treedt in en een sterrenpracht verschijnt aan de hemel. Fotograaf: Jeffry Westerhoff

De drie makkelijkste deepsky objecten

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, dit zijn de 3 makkelijkste objecten:
– De Plejaden of Zevengesternte
– De Orionnevel
– Andromeda-stelsel

Deze 3 objecten zijn bij een donkere hemel en rond nieuwe maan zichtbaar met het blote oog en daarom mooie objecten om mee te beginnen. Nu we weten waarmee we aan de slag kunnen gaan is het ook handig om te weten waar deze zich bevinden aan de hemel.

Hoe te vinden

Met behulp van diverse apps op je mobiel kun je zien waar deepsky objecten zich bevinden aan de hemel. Ook de (gratis) webapplicatie Stellarium is hiervoor erg handig.
Zo bevindt de Orionnevel zich in het sterrenbeeld Orion die zich in het zuiden aan de hemel bevind. De Plejaden bevindt zich in het sterrenbeeld Stier en het Andromeda-stelsel in het sterrenbeeld Andromeda.
Het mooie is dat deze 3 objecten “redelijk” dicht bij elkaar aan de hemel staan.

Met behulp van Stellarium bepaald waar de objecten zich bevinden.

Het kaderen van een object met een (tele)lens

Nu we dus weten waar de objecten zich bevinden aan de hemel moeten we deze nog op ons scherm op de camera krijgen.

Van de 3 makkelijkste objecten is de Plejaden toch wel het makkelijkst om in beeld te krijgen, omdat je deze met het blote oog ook het beste kunt waarnemen aan de hemel.
De Plejaden zie je dan als een kleine vlek van 5-6 sterren aan de hemel.

De Plejaden recht boven de boom, ondanks de lichtvervuiling, als een vlek aan de hemel. Iso6400, f2.8, 10sec, 24mm (Canon 6D + Canon 24-70mm/f2.8). Fotograaf: Jeffry Westerhoff

Als je de Plejaden gevonden hebt is het een kwestie van je camera en lens erop richten en fotograferen maar. Hou hierbij rekening met de regel van 400 om de minimale sluitertijd vast te stellen, zodat je sterren niet in streepjes veranderen door de draaiing van de aarde. Zie voor uitleg Tutorial nachtfotografie deel 2: de techniek en instellingen.
Met een telelens krijg je natuurlijk het object groter in beeld, maar dit vereist nog kortere sluitertijden om de sterren niet als strepen vast te leggen. Wil je toch met langere sluitertijd werken, dan kun je gebruik maken van een astro-tracker of volgsysteem. Meer daarover zie: Astrofotografie-volgsystemen (Astrotracker).
Eén “close-up” foto is natuurlijk al mooi om te zien, maar als je met een telelens heel veel foto’s maakt van de Plejaden en je stacked al deze foto’s, dan krijg je een mooie reflectienevel om de sterren te zien.

De plejaden met mooie reflectienevels. Een stack van meerdere foto’s. Fotograaf: Jeffry Westerhoff

De Orionnevel

Het volgende object is de Orionnevel. Deze bevindt zich dus in het sterrenbeeld Orion. Het sterrenbeeld heeft de vorm van een zandloper. Ook hier kan bv met behulp van Stellarium-web de juiste locatie van de Orionnevel worden vastgesteld.
Om de Orionnevel dan in je camera beeld te krijgen is het hier handig om denkbeeldig van ster naar ster te hoppen oftewel starhoppen.

Het sterrenbeeld Orion. In het onderste gedeelte van de zandloper bevindt zich de Orionnevel.

Als je het sterrenbeeld hebt gevonden aan de hemel, richt je lens dan op de 3 sterren die op 1 lijn liggen in het midden van het sterrenbeeld.

De 3 sterren in het midden van Orion. 300mm, 2sec, f4, iso10000 (Canon 6D). Fotograaf: Jeffry Westerhoff

Dan ga je met je lens vanuit de linker ster naar beneden, totdat je bij de Orionnevel komt. Wanneer je niet zeker bent of je de Orionnevel in beeld hebt, maak dan een testfoto.

De Orionnevel door wat sluierbewolking recht boven het centrum van mijn stad. Niet de ideale omstandigheden, maar toch is de Orionnevel te zien. 300mm, f4, iso 10000, 2sec. (Canon 6D). Fotograaf: Jeffry Westerhoff
Een stack van een aantal foto’s en dan sterk gecropt. 420mm,f5.6,iso 6400, 2sec(Canon 1dmk3 + Canon 300mm/f4). Fotograaf: Jeffry Westerhoff

Het Andromeda-stelsel

Het laatste object is het Andromeda-stelsel. Ook hierbij is starhoppen een handige methode om het stelsel in beeld te krijgen.
Zoek ook hier weer met hulp van bv Stellarium-web waar het sterrenbeeld Andromeda zich bevindt. Dan zoek je hierin de ster Mirach, vandaar uit ga je dan ca. 2 sterren naar rechts om bij het stelsel te komen. Ook een testfoto is verstandig om te kijken of je het stelsel in beeld hebt.

In het sterrenbeeld Andromeda via de ster Mirach, 2 sterren naar rechts.

 

Het andromeda-stelsel. Stack van meerdere foto’s. 300mm, f4, iso1600 (Canon 450D). Fotograaf: Jeffry Westerhoff

Dit waren de drie makkelijkste deepsky objecten om mee te beginnen. De Orionnevel(zichtbaar van december tm maart) is nog eventjes te zien aan de hemel, voordat deze verdwijnt onder de horizon om in de winterperiode weer boven de horizon uit te komen. Dus als je hiermee aan de slag wilt dan moet je snel zijn.
De andere 2 objecten blijven net boven de horizon.

In mijn 3-delig tutorial deespky astrofotografie kun je alles nog eens rustig doorlezen van voorbereiding tot het maken van de foto.

Dus zet je spullen bij helder weer lekker buiten, kies een object en geniet van de sterrenpracht.

Deel dit artikel


0
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *