Dit zijn de winnaars van de Groene Camera 2026

Natuurtalent van het jaar 2026

De toekomst ligt bij de jeugd, dus trappen we af met de veelbelovende fotografen uit de categorie Natuurtalent van het jaar, het onderdeel van de Groene Camera voor natuurfotografen onder de 18 jaar.

Winnaar Jongeren en Natuurtalent van het jaar: Ruben Luiten

Juryrapport: Een haas, die niet vlucht, maar op je af komt, dat is op zich al bijzonder. Dit beeld legt het dier vast op het moment dat het de camera nog niet heeft opgemerkt. De fotograaf liep met zijn vader door het mooie natuurgebied De Nieuwe Driemanspolder bij Zoetermeer. Hij bleef even achter en zag ineens deze haas op het pad lopen. Daarop besloot hij op het pad te gaan liggen omdat dat op foto’s vaak een mooier effect heeft. Het dier kwam argeloos op hem toegelopen. De fotograaf kon op het smalle pad zelf goed bepalen hoe hij de omgeving in beeld kreeg en maakte daar goed gebruik van. De scherpte ligt waar hij moet zijn: de neus en ogen zijn messcherp en de rest verloopt geleidelijk naar een prettige onscherpte.  De directe blik van de haas recht in de lens creëert een zeldzaam moment van oogcontact tussen mens en dier, waardoor het een beeld wordt dat je gelijk raakt.

Runner-up Jongeren: Thyrza Boskma

Juryrapport: Deze fotograaf houdt erg van donkere foto’s met een licht onderwerp. Dan is een meerkoet natuurlijk een ideaal onderwerp met zijn donkere verenpak plus de witte snavel met de net zo witte bles. Rustig op een bankje wachtte de fotograaf tot de vogels dichtbij kwamen zwemmen zodat ze dit kopportret kon maken. Door de onderbelichting blijven alleen de twee meest iconische kenmerken van de vogel over. Met minimale middelen wordt een maximaal effect bereikt. De meerkoet is een van de meest vertrouwde watervogels van Nederland en eigenlijk zo gewoon dat hij normaal gesproken amper een tweede blik krijgt. Deze fotograaf dwingt ons om wél te kijken, en hoe. Want de beste natuurfotografie begint soms gewoon met weglaten.

Eervolle vermeldingen Jongeren

Geleedpotigen en ongewervelden

Winnaar Geleedpotigen en ongewervelden: René Krekels

Juryrapport: Voor dit beeld hoefde de fotograaf niet eens van huis, want de afgebeelde spinnen hingen aan het plafond, boven het bankstel in zijn woonkamer. Lange tijd was alleen de grote trilspin zichtbaar met de eitjes die zij bewaakte. Toen kwamen de jonge spinnen allemaal tegelijk uit het ei. Zoals de moederspin haar kinderen bewaakte, zo hield de fotograaf het spinnengezin ook steeds strak in de gaten. Het moment waarop hij besloot het te fotograferen is ongetwijfeld ook een foto waard geweest: met één voet op de rugleuning van de bank en het statief op de zitting kreeg hij dit tafereel in beeld.
Het resultaat is een foto waarbij de lange dunne poten van de moederspin zich als lijnen over het beeld uitstrekken. Wel jammer dat de bovenste poot net buiten beeld verdwijnt. Tussen al die lijnen verspreiden de jonge spinnetjes zich als een zwerm kleine stipjes met pootjes, wat een sterk gevoel van kwetsbaarheid en bescherming oproept. Dit beeld is weer eens een bevestiging dat je voor een bijzondere natuurfoto niet ver hoeft te reizen. Soms speelt het meest fascinerende verhaal zich gewoon af op een muur binnen je eigen huis.

Runner-up Geleedpotigen en ongewervelden: Alex Pansier

Juryrapport: Toen de fotograaf hoorde dat de Suezkade in Den Haag door spinselmotten was overgenomen, ging hij direct kijken. Bomen en fietsen bleken bedekt te zijn met een spookachtige, grijze laag. Om het beklemmende contrast tussen mens en natuur te benadrukken, plaatste hij een zwart scherm achter dit ingesponnen wiel. De spaken van het wiel vormen strakke diagonale lijnen die het beeld dynamiek geven en tegelijkertijd het fragiele web ondersteunen. Hierdoor ontstaat een intrigerende spanning tussen het door mensen gemaakte object en de natuurlijke activiteit van de rupsen, waarbij het oog steeds weer bij het enige elementje van kleur, de rups, uitkomt. De fotograaf toont hier een scherp oog voor detail en voor onverwachte natuurmomenten in alledaagse omgevingen.

Eervolle vermeldingen Geleedpotigen en ongewervelden

Abstract

Winnaar Abstract: Mathijs Frenken

Juryrapport: Waar kijk ik naar? Dat is precies de vraag die een fotograaf wil horen die een foto voor de categorie ‘Abstract’ instuurt. De jury associeerde na even kijken wel met een rups, maar kreeg ook ineens zin in Engels drop! Het gaat hier om de rups van de koninginnenpage. Dat is niet alleen een van de mooiste dagvlinders die we in Nederland tegen kunnen komen, maar de rups zelf is ook een opvallende verschijning. De fotograaf ontdekte een fors exemplaar dat zich precies op een geschikte plek bevond om te fotograferen. Met een ultra-macrolens en een vergroting van 2:1 kon hij een klein deel van het lijf uitvergroten tot een abstract beeld. Door deze extreme close-up verschuift de aandacht van het herkenbare insect volledig naar structuur, kleur en ritme. De ritmische herhaling van de kleurrijke verticale banden vullen het beeldvlak als een grafisch patroon. De lichte onscherpte langs de randen benadrukt de scherpte in het centrale vlak. Een intrigerende en boeiende detailopname.

Runner-up Abstract: Margriet Verkuijlen

Juryrapport: Met die krullende geribbelde lijnen lijkt het wel een abstract lijnenspel of misschien zelfs een microscopisch cellenpatroon. De werkelijkheid is niet minder fascinerend: slakken die ’s nachts in een dun laagje algen op een oude tuindeur op zoek gaan naar voedsel. Daarbij hebben ze als onbedoelde kunstenaars grillige en kronkelende sporen achtergelaten. De fotograaf trof dit kunstwerkje op de tuindeur in haar eigen achtertuin aan en legde het vast. Om de nadruk op deze prachtige patronen te leggen, koos zij voor een omzetting naar zwart-wit. Het volledig gevulde beeldvlak werkt hier uitstekend. De lichtere spiraaldraaiing in het midden vormt een natuurlijk focuspunt. Wellicht dat een uitsnede van 3 bij 2, waarbij een leeg stuk bovenkant eraf gaat, de compositie nog iets zou versterken. Opnieuw een bevestiging dat je niet ver weg hoeft om een goede foto te maken. Je hoeft alleen maar heel goed te kijken, net zoals deze fotograaf.

Eervolle vermeldingen Abstract

Zoogdieren, reptielen en amfibieën

Winnaar Zoogdieren, reptielen en amfibieën: Alex Pansier

Juryrapport: Op het eerste gezicht lijkt dit een dramatische luchtfoto van een onweerswolk of zelfs een vulkaanuitbarsting. Pas als je beter kijkt, zie je het werkelijke onderwerp: een zwemmende kikker, gefotografeerd van bovenaf. Hij lijkt haast gewichtloos door de donkere leegte te zweven, net boven een kolkend bodemlandschap. Wat op stof en wolken lijkt, zijn echter eierklompen van diverse bruine kikkers. Als je langer kijkt, zie je er steeds meer tussen de eieren zitten. Door een polarisatiefilter te gebruiken, wist de fotograaf de spiegeling te verminderen en deze chaotische onderwaterwereld van bovenaf in kaart te brengen. De omzetting naar zwart-wit maakt het nog mysterieuzer. De plaatsing van de kikker, in de linkeronderhoek is een meesterlijke keuze. Het contrast tussen het kleine dier en zijn leefomgeving versterkt het gevoel van eenzaamheid en kracht tegelijk.

Runner-up Zoogdieren, reptielen en amfibieën: Douwe Struiksma

Juryrapport: De foto is gemaakt op de Pier van Holwerd tijdens springtij met opkomend water en een straffe noordenwind: turbulente omstandigheden aan de Friese Waddenkust, ook voor de fotograaf!  In de laatste uren voor hoogwater stijgt het waterpeil snel en drastisch. Ditmaal liep het water op tot aan de zeedijk. De meeste hazen wisten tijdig te vluchten, maar voor sommigen werd dat een hachelijke onderneming langs hekwerken en prikkeldraad. De twee hekken op deze foto laten een letterlijk ingesloten haas zien die met zijn blik recht in de lens voor een indringend beeld zorgt. Het verhaal van mens en natuur in een weerbarstig waddengebied is hier door de fotograaf in één emotioneel aangrijpend beeld samengevat.

Eervolle vermeldingen Zoogdieren, reptielen en amfibieën

Landschappen, weer- en natuurverschijnselen

Winnaar Landschappen, weer- en natuurverschijnselen: Jowan Iven

Juryrapport: De weersvoorspellingen voor mist waren niet optimaal, toch stemden de dauwtemperatuur en de lage windsnelheid de fotograaf hoopvol. Het bleek inderdaad een mooie ochtend om het wat hogerop te zoeken. Daarom vertrok hij in alle vroegte naar natuurgebied De Maasduinen. Eenmaal ter plekke zat alles mee. Door te kiezen voor een groothoek konden de warme oranje kleuren aan de horizon en het sfeervolle laagje grondmist gecombineerd worden met de verschillende soorten gele bloemen op de voorgrond. Hierdoor is een dromerig beeld ontstaan met op de voorgrond veel detail, structuur en diepte. Daarachter vervagen struiken en bomen geleidelijk in de nevel, met een sterk gevoel van gelaagdheid tot gevolg. De fotograaf heeft dit moment van zonsopkomst en de plek waar hij stond zorgvuldig en volledig benut.

Runner-up Landschappen, weer-en natuurverschijnselen: Anja Brouwer

Juryrapport: Na een aanhoudende oostenwind waren er duintjes ontstaan op het strand van Ameland, zo beschrijft de fotograaf. Wat later begon er sneeuw te vallen, die ook weer weg dooide. Vervolgens stak er een stevige wind op waardoor de smeltende sneeuw over het zand begon te waaien. Met de warme gloed van de ondergaande zon erbij zorgden de wind, het opstuivende zand en het laagje sneeuw dat er een bijzonder lichtspektakel ontstond. De jury was gelijk gegrepen door de combinatie van warme en koele tinten in dit bijna abstracte landschapsbeeld, dat on-Nederlands aandoet.

Eervolle vermeldingen Landschappen, weer-en natuurverschijnselen

Planten en paddenstoelen

Winnaar Planten en paddenstoelen: Jeannet van der Knijff

Juryrapport: Wat op het eerste gezicht een abstract schilderij lijkt, blijkt bij nader inzien maar gedeeltelijk uit verf te bestaan. Het oranje gedeelte is verf, de ondergrond is een strandpaaltje en het felgroen is een groene korstmossoort. Niet alleen de oranje en groene kleuren contrasteren prachtig, maar ook de organische vormen van het korstmos is een mooie tegenhanger van de ruwe houtstructuur. Samen zorgen ze voor een spannend en levendig beeld. De fotograaf vond dit kunstwerkje in de duinen van de Kwade Hoek bij Goedereede. Eigenlijk zit de verf aan de onderkant van de paal en dus ook van het beeld, maar door de foto een kwartslag te draaien, wordt de kijker op het verkeerde been gezet. Het tafereel verandert in een bijna grafische compositie waar je een goed oog voor nodig hebt om het zo vast te leggen.

Runner-up Planten en paddenstoelen: Gertjan Ketelaars

Juryrapport: De foto is gemaakt in de Loonse en Drunense Duinen, waar op een omgevallen boom deze groep paddenstoelen groeide. Het zijn bundelzwammen die je, dicht op elkaar gepakt, op dood hout kunt aantreffen. Er is gekozen om het hele beeld met louter paddenstoelen te vullen. Door de herhaling van de hoeden en de stelen ontstaat een prettig ritme, terwijl de foto wel levendig blijft omdat de hoeden verschillend van grootte zijn en de stelen ook wat variëren in richting. De fotograaf heeft tien foto’s gemaakt waarbij hij telkens op een ander stuk van de foto heeft scherp gesteld. Door middel van focusstacking zijn deze foto’s in de nabewerking tot één beeld samengevoegd. Hierdoor is een technisch verzorgde en visueel sterke macrofoto ontstaan.

Eervolle vermeldingen Planten en paddenstoelen

Vogels

Winnaar Vogels: Corné Koopmans

Juryrapport: Aan de kust van Zeeland waren deze kleine zilverreigers aan het vissen. De fotograaf zocht een grote steen en legde die in het water. Vervolgens legde hij zijn camera erop en verbond deze met zijn telefoon. Nu kon hij zelf 15 meter verderop gaan zitten en zo de instellingen bedienen. Hij had van te voren al scherp gesteld op een punt waarvan hij door eerdere observaties hoopte dat de vogels zouden gaan staan. En dat lukte: vanuit de verte kwamen ze dichterbij en liepen ze zo de scherptediepte in.  Door het lage camerastandpunt heeft de kijker het gevoel midden tussen de vogels te staan. Het reikhalzen van de reigers en de prettige verdeling van de groep over het  beeld maakt de foto dynamisch en ruimtelijk. Het zachtroze schemerlicht is bijna schilderachtig, hoewel de foto volgens de jury iets helderder uitgewerkt had mogen zijn. Een indrukwekkende opname die zich onderscheidt door de ongewone invalshoek, de zachte sfeer en de sterke compositie.

Runner-up Vogels: Kees Siebesma

Juryrapport: Deze fotograaf legt graag vogels in stedelijke omgevingen vast. Vaak zoekt hij dan waterpartijen op en vindt daar ook bijna altijd meerkoeten, net zoals hier in Zwolle. De waterwereld van de meerkoet en de gespiegelde mensenwereld zijn over elkaar geschoven. Door het feit dat er ijs ligt en de meerkoeten moeten lopen in plaats van zwemmen, komen ze letterlijk in de mensenwereld te staan. Ze staan zelfs even op de uitkijk vanaf het balkon! De jury werd getroffen door de vlakverdeling in de foto en het drietal vogels dat dit stukje stad in de spiegeling lijkt te hebben overgenomen. Het is een heerlijk vervreemdend beeld waar je met plezier wat langer naar blijft kijken.

Eervolle vermeldingen vogels

Onder water

Winnaar Onder water: Luc Rooman

Juryrapport: Een discobal met tentakels, glinsterende pailletten op transparant blauw, blauwe ledverlichting met oranje accentjes… De jury droomde compleet weg bij de foto van deze sepiola. Deze kleine inktvissoort is maar een paar centimeter groot, maar zijn kleurenpracht is oneindig. De fotograaf maakt ieder najaar gedurende enkele maanden nachtduiken in de Oosterschelde voor de jonge pijlinktvissen of, zoals in dit geval, de kleine sepiola’s. ‘s Nachts gaan zij op jacht en zwemmen ze in open water op zoek naar prooien zoals kleine kreeftachtigen. Hier zien we een exemplaar in de aanvalsmodus. De gekleurde stippen zijn kleurpigmentcellen in de huid die razendsnel van kleur en patroon kunnen wisselen. Zelfs zijn oog, met de voor inktvissen zo kenmerkende platte pupil, is zichtbaar. De fotograaf heeft het diertje gevangen in een beeld waarin zijn volledige schoonheid zichtbaar is.

Runner-up Onder water: Marleen Baas

Juryrapport: Heel veel oogjes… dat is het eerste wat de aandacht trekt. Op deze foto zijn ze in detail te zien en lichten ze op als pareltjes. De bonte mantel, een kleine kamschelp, bezit langs zijn mantelrand ongeveer 340 van deze primitieve oogjes, waarmee hij licht en beweging kan waarnemen. Bij naderend gevaar wordt de schaduw van het roofdier gedetecteerd en sluit de schelp zich snel. De lange tentakels fungeren als tastorganen en waarschuwen ook tegen predatoren zoals zeesterren. De verticale beeldopbouw en de vakkundige belichting passen perfect bij het onderwerp. De schelp loopt als een ruggengraat door het midden, terwijl de weelderige mantelrand alle aandacht trekt. De donkere achtergrond isoleert het onderwerp volledig en geeft de schelp alle ruimte om te stralen.

Eervolle vermeldingen Onder water

Portfolio

Winnaar Portfolio en Natuurfotograaf van het jaar 2026: Ronald Zimmerman

Juryrapport: Na maanden van stilte, die ze diep verscholen in het zand van het duingebied van Nationaal Park Zuid-Kennemerland hebben doorgebracht, breekt voor de rugstreeppadden het moment aan om tevoorschijn te komen. Tijdens de eerste zachte voorjaarsnachten kruipen ze langzaam uit hun overwinteringsplekken. De padden trekken over open zand, tapijten van mossen en duinpaden in de richting van hun voortplantingswateren. De zeven beelden vertellen samen een meeslepend nachtelijk verhaal van de eerste verschijning in het duister, het bijzondere moment met de opgeblazen zwemblaas, de extreme close-up van twee turkooizen ogen, de paringsbeelden in het water en tenslotte het vertrek naar een schuilplaats in het zand. Door de lage temperaturen bleven de padden rustig zitten, waardoor de fotograaf ze van dichtbij met camera en flitser kon benaderen. De daardoor ontstane donkere achtergrond creëert een bijna theatrale sfeer. Nachtfotografie van kleine, beweeglijke dieren in of nabij water is een van de grootste uitdagingen in de natuurfotografie. De scherpte, de consistente belichting en de compositie door alle zeven beelden heen getuigen van uitzonderlijke technische beheersing én een groot geduld. Bovendien vestigt deze serie de aandacht op een kwetsbare, nachtelijke soort die de meeste mensen nooit te zien krijgen. Fotografie als ambassadeur voor de natuur.

Runner-Up Portfolio: Erik Nevels

Juryrapport: De fotograaf liep al enige tijd met het plan om een serie over inktzwammen te maken waarbij het relatief snelle proces van de vergankelijkheid ervan in beeld zou komen. Langs een fietspad in Midden-Limburg trof hij twee inktzwammen aan. Drie dagen lang ging hij er meerdere keren per dag naar toe om ze te fotograferen. In zeven beelden wordt het proces getoond vanaf het eerste verval waarin de hoeden tegen elkaar leunen en de eerste inktdruppels beginnen te vallen. Het verhaal eindigt met de ineengezakte steel van de laatste overgebleven paddenstoel. De fotograaf zorgde in het veld voor een witte achtergrond en ondergrond, waardoor ieder stadium volledig geïsoleerd in beeld komt. Elke foto bestaat uit diverse stacks waardoor de scherptediepte volledig is. De belichting is consistent. Als we zeggen dat de foto’s daardoor een wetenschappelijke en klinische indruk maken, doen we de serie te kort. Er spreekt wel degelijk emotie uit, waarbij vooral foto 1, 3 en 5 door de zwarte ‘tranen’ en de houding van de twee zwammen een bepaalde droefheid oproepen. De schoonheid van het verval is hier met documentaire precisie in beeld gebracht.

Eervolle vermeldingen Portfolio

Fotograaf: Kees Siebesma

Fotograaf: Ilse Koks

Overall winnaar en Natuurfoto van het jaar 2026

Uit alle categorieën heeft de jury uiteindelijk één overall winnaar uitgeroepen tot natuurfoto van het jaar 2026. De keuze is daarbij gevallen op de winnaar van de categorie geleedpotigen en ongewervelden van René Krekels.
René over de foto “De spinnen hangen aan het plafond, boven het bankstel aan de rand van de woonkamer. Na lange tijd de eitjes te bewaken komen synchroon de jonge spinnen uit het ei. Moeders blijft haar kroost beschermen. Af en toe ging zij een vliegje vangen, maar keerde vlot terug op haar ‘nest’. Dagelijks zag ik de kleintjes groeien. Met één voet op de rugleuning en het statief op de zitting kreeg ik dit tafereel in beeld.”

Nawoord

De organisatie en de jury van de Groene Camera 2026 feliciteren alle prijswinnaars met het behaalde resultaat.

Er waren dit jaar veel beelden van ontzettend hoge kwaliteit. Het was soms dan ook lastig om de winnaars te kiezen. Helaas bleek ook dit jaar dat er soms foto’s moesten afvallen omdat ze zich niet aan het reglement hielden. Houd er dan ook voor volgend jaar rekening mee dat dit het verschil kan betekenen tussen winst en een diskwalificatie. Het reglement doorlezen loont altijd!

Wat krijgen de winnaars

Elke categorie winnaar bij het onderdeel ‘Groene Camera Natuurfoto van het jaar’ ontvangt een waardecheque van € 500,- vrij te besteden bij Cameranu. Elke runner-up ontvangt een waardecheque van € 250,-. De uiteindelijke overall winnaar ontvangt de titel ‘Groene Camera Natuurfoto van het jaar’ en daarbij nog eens een waardecheque van € 500,-, waardoor het totaal voor de winnaar op € 1.000,- uitkomt.

De winnaar van de jongeren categorie ontvangt naast de titel ‘Groene Camera Natuurtalent van het jaar’ een waardecheque van € 500,- aan producten te besteden bij Cameranu. De runner-up ontvangt een waardecheque van € 250,- aan producten te besteden bij Cameranu.

Expositie bij Museon-Omniversum

Alle prijswinnende foto’s zijn binnenkort te bekijken in Museon-Omniversum in Den Haag. De aluminium prints voor deze expositie worden gemaakt door CEWE. Een procedé dat voldoet aan de hoogste kwaliteitseisen van Museon-Omniversum. CEWE verzorgt sinds 2017 de prints voor de Groene Camera.