HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

Dood door schuld?

Ik loop voorzichtig achter de witte spiegel van mijn moeder aan, mijn vader loopt ernaast. We hebben de hele nacht kruiden gegeten langs de bosrand. Ik drink niet meer bij mijn moeder en eet nu gewoon wat mijn ouders eten. Ik ben bijna 1 jaar oud. Er is al weer een broertje of zusje op komst. We lopen terug het bos in. Het is nog donker. Plotseling staan vader en moeder verstijfd. Ze horen iets. Ik krijg het signaal te volgen en moeders gaat lopen, pa volgt, ik erachter. Dan hoor ik het ook, een blaf van een hond en pratende mensen.

Dood door schuld?
Reekalf. Fotograaf: Arie van den Hout

Moeders zet een draf in en ik volg. Als we net op snelheid zijn is er een geluid recht voor ons, ook mensen! Mijn ouders slaan tegelijk een hoek naar links en ik volg weer. Hier was ik nog nooit geweest. Dan springt moeders ondanks haar extra gewicht over een hek, pa en ik remmen hard. We zien alleen nog een fel licht, een knal… en stilte…
Vanachter het gaas van de afrastering zien we een jonge vrouw uit de auto stappen en naar moeder toe lopen. Moeder beweegt niet. Ze doet niks. De vrouw gaat bellen en enige tijd later arriveren meer auto’s…

De bok en het kalfje blijven de boswachter volgen

Dit ging vooraf aan de melding die Goois Natuurreservaat boswachter Mirjam kreeg om 6:30 uur op dinsdagmorgen 23 februari. Het was de melding van het 3e ree dat overleed in dat gebied die week.
Ze beschrijft dat bij het wegrijden met de dode reegeit achterin dat de bok en het kalf haar een tijd lang bleven volgen, toen besloot ze toch maar meer gas te geven.
Dezelfde avond nog krijg ik het bericht dat op dezelfde plek de bok (pa) is aangereden. Ook dood. Waarschijnlijk nog op zoek naar zijn partner. Nummer 4 die week! Het kalfje blijft alleen achter.
Dit is één voorbeeld van de gevolgen die de Corona pandemie heeft op de natuur.

Mirjam, de boswachter, beschrijft evenals vele andere boswachters, dat reeën nu in allerlei uithoeken gedreven worden waar ze normaal niet komen en daarmee op alle mogelijke manieren in gevaar komen.

Een fotograaf aan het werk om een ree te fotograferen. Fotograaf: Arie van den Hout

Even geen reeën fotograferen?

Dit is dus ook een tijd om je als natuurfotograaf in te houden. Ik pleit er in mijn workshops, webinars en presentaties altijd voor om dieren naar je toe te laten komen. Dat is nu zeker van belang. Benader reeën nooit! Bestudeer ze liever en ga bijvoorbeeld gewoon op een plekje zitten waarvan je ontdekt hebt dat ze vaak lopen en laat ze naar jou toe komen. Nog beter, overweeg om nu even geen reeën te fotograferen.
De grootste verstoring, aldus de boswachters, is als gevolg van mensen die van de paden af gaan.

Natuurlijk is het prachtig dat mensen enthousiast zijn voor de natuur maar we helpen de natuur als we dat op een verantwoorde manier doen. Boswachter John van het Goois Natuurreservaat geeft drie tips:

  • Bereid je voor, lees de borden, ga niet van het pad.
  • Geef elkaar de ruimte. Realiseer je dat je te gast bent in de natuur. Op welk tijdstip ga je? Geef de natuur de ruimte.
  • Bedenk een alternatief, bijvoorbeeld een lange afstandspad. Overweeg niet te gaan.

En uiteraard zijn de reeën exemplarisch voor alle dieren die in de natuurgebieden leven. Alle dieren staan onder druk.

Reeën zwemmen zelfs weg

Het komt zelfs nog voor, ondanks alle voorlichting, dat mensen honden los laten lopen in gebieden waar dat niet mag. Een van de dode reeën was aangevallen door een loslopende hond, waar dat niet was toegestaan.
In het Naardermeer nemen de reeën zelfs de moeite om een flinke afstand over water te overbruggen om op een eiland midden op het Naardermeer de mensen te ontvluchten.

Deze keer dus een praktische column. Als iedereen zich aan de terreinregels houdt en de natuurfotograaf geen extra en onnodige druk legt kunnen de gebieden open blijven en kunnen we zo blijven genieten van de natuur.

Deel dit artikel


16
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Yvonne Arentzen op 6 april 2021 om 15:30

    Beste Arie,

    Een zinvol en praktisch verhaal. Jammer genoeg zijn er naast serieuze natuurfotografen (te) veel mensen die ineens een hobby buitenshuis zoeken en zich ‘natuurfotograaf’ noemen zonder ook maar enig benul te hebben van wat ze fotograferen of hoe je respectvol, dus zonder verstoring of vernieling, in het wild voorkomende dieren en planten op de foto zet. Tja, vroeger in het analoge tijdperk waren telelenzen peperduur en was na 36 opnamen een filmrolletje vol. Tegenwoordig is er een gigantisch aanbod van (tweedehands) teletoeters. Geheugenkaarten kunnen honderden of zelfs duizenden foto’s opslaan, dus hupsakee, even een salvootje ‘afvuren’ op een vogeltje of ree en dan heb je daar altijd wel een (min of meer) scherp plaatje tussen zitten.
    Voor sommigen is dit nog niet spectaculair genoeg. Onlangs kwam ik dit tegen op internet
    https://www.omropfryslan.nl/nieuws/1048398-broedende-zeearend-verstoord-door-drone-de-alde-feanen
    Een serieuze natuurfotograaf gaat niet zo gewetenloos te werk, een ‘natuurfotograaf’ snapt niet eens wat hij/zij hiermee aanricht.

  2. Door Henny Hoefakker op 30 maart 2021 om 20:45

    Dag Arie
    Al ruim 50 jaar ben ik actief bezig in de natuur. Met reewild is het eigenlijk ontstaan. Vroeger, in het analoge tijdperk, waren het een handjevol mensen die zich bezig hielden met natuurfotografie en je kende bijna ook iedereen. Ook toen zaten er de zg. broodfotografen tussen die persé die plaat wilde maken. Ook al ging het ten kosten van het onderwerp. Of het nu een zoogdier was of een vogel of iets anders. Ik heb me altijd daartegen verzet en gelukkig vele met mij. Dat zal nu nog steeds niet anders zijn. De meeste natuurliefhebbers zullen zich aan de gedragsregels houden maar doordat het aantal natuurfotografen zo enorm is gestegen zullen ook de overtreders in aantal toenemen. Met zoals je schrijft met alle gevolgen van dien. Als ik je verhaal lees, gruwel ik ervan. Kan me niet voorstellen dat je als natuurfotograaf dit op je geweten wilt hebben. Mogen we deze mensen wel onder de natuurfotografen rangschikken? Ik zie ook vaak platen in tijdschriften of op internet dat ik bij me eigen denk, “is dit wel een verantwoorde fotografie geweest”. Zouden dit soort platen, en dan bedoel ik met name nestfotografie van vogels die erg schuw zijn, niet geboycot moeten worden door alle uitgevers?
    Als ik mensen zie die dit soort praktijken in uitvoering brengen in het vrije veld, dan spreek ik ze er wel op aan. Ik weet van te voren dat ik een grote mond terug krijg maar gezien mijn leeftijd, 71 jaar, blijft het gelukkig tot nu toe bij een grote mond.
    Maar ik vind nog steeds dat we deze mensen er wel op aan moeten spreken. Misschien zijn ze door hun onwetendheid zich er niet eens van bewust dat ze zoveel schade kunnen aanrichten.
    Als iedereen zich aan de gedragsregels houd en zich als een natuurliefhebber gedraagt, valt er in ons kleine landje nog heel wat mooie dingen te fotograferen. En of je dit nu voor jezelf houd of wilt delen met anderen is niet zo belangrijk.
    Ik wens iedereen heel veel plezier in onze natuur en ga er a.u.b. verantwoord mee om, zodat onze kinderen en kleinkinderen er later net zoveel van kunnen genieten als wij nu.

  3. Door Betty-Lou Luijken op 30 maart 2021 om 17:31

    Goed gezegd en zo waar. Dieren worden overal in het nauw gedreven. Ik ben ook natuurfotograaf, maar ben al ruim een jaar de natuur niet in geweest. Ik fotografeer nu wel in mijn achtertuin of in een parkje dicht bij huis. Ik fotografeer het liefst dieren, maar nu maar even niet, behalve dan de vogels en insecten in mijn achtertuin. Of ik verleg mijn focus nu maar even op huisdieren en paarden.

  4. Vandaag met de auto naar het Staatsbosbeheer informatiecentrum ‘t Leesten. Daar stonden om 10 uur al zoveel auto’s dat we snel verder gereden zijn naar rustiger oorden. Helaas ook vandaag weer wandelaars met loslopende honden die soms schielijk aangelijnd worden als wij in beeld komen. Men gaat zelfs met loslopende hond naar een wildobservatiescherm.
    Ik zie maar één oplossing: honden verbieden in natuurgebieden. Overal behalve op een paar plaatsen waar honden uitdrukkelijk en misschien ook vrij mogen lopen. En kies die gebieden dan niet zoals hier in Dieren dat je er als wandelaar verplicht doorheen moet om het bos te bereiken.
    En dan de tweede maatregel. Alle wegen door de natuur dienen een maximum snelheid van 60 km/u te krijgen. Herten kunnen je vanaf 70 km/u niet eens waarnemen. En graag veel verplaatsbare snelheidsradars opstellen.
    Tot slot nog een opmerking – een open deur eigenlijk – de verhouding tussen de hoeveelheid mensen en de hoeveelheid natuur in dit land is helemaal scheef gegroeid en moet dringend hersteld worden teneinde ons land voor mens en dier weer leefbaar te maken.

  5. Door Yvonne op 29 maart 2021 om 13:44

    Een rake tekst! En maar al te waar! Nu gaat het nog om een dood dier, dat teruggevonden wordt. Kleine(re) slachtoffers blijven heel vaak buiten beeld.
    Ook ik doe aan natuurfotografie. Al tientallen jaren. Doorgaans ging ik ergens urenlang of zelfs een hele dag zitten en zag vanzelf wel, wat er langs kwam. Gewoon bij een boom aan de rand van een pad. Sinds een aantal jaren beleef ik daar weinig plezier meer aan. Al ruim voordat corona en de lockdown er waren, had ik te maken met allerlei struiners en op het laatst eigenlijk 0% ‘dierengarantie’. Verstoring (wat me even van het hart moet: tijdens onderzoek zag ik zelfs voor keurig aangelijnde honden op 600 meter afstand edelherten op de vlucht gaan!) en gestruin vinden al tientallen jaren plaats (lees er maar eens oude tijdschriften of boeken op na). De drukte in de bossen is gaandeweg veel sterker geworden, doordat er heel veel (te veel) Nederlanders en buitenlandse toeristen de natuur in trokken/trekken. Coronamaatregelen tellen buiten niet (doorgaans ben ik degene die noodgedwongen van het pad afwijk om passanten ‘de ruimte te geven’, want aan achter elkaar lopen doet men niet). Bordjes leest men niet (‘ik kom hier niet voor de bordjes…’), honden staan niet onder appèl (ik ben inmiddels al een keer door een wildvreemde hond die op me af kwam stuiven in mijn oor gebeten, maar ‘dat doet ie anders nooit, hoor’… – nee, het was mijn eigen domme schuld; had ik daar maar niet moeten wandelen…) of worden plompverloren losgelaten waar het niet mag (bij gebrek aan boa’s is de pakkans bijna nihil). En dan de nieuwste ‘brutaliteit’: zit ik tijdens een wandeling op een bankje, knoopt er iemand een gesprek aan met als binnenkomer ‘heb jij nog leuke dingetjes gezien, want ik deel dat altijd op internet’. Ik deel in zo’n geval graag een traktatie uit in de vorm van een enthousiast klinkend antwoord in de vorm van: ‘Ja! … Mensen! Bomen. Planten. Mooie wolkenluchten.’ Ik ga echt niet vertellen, wat ik allemaal waarneem. Waar dat toe leidt is zichtbaar op plekken, die kennelijk op internet vaak worden genoemd of… waar vegetatie platgestampt is, doordat die locatie vermeld staat in een van de boeken uit de reeks ‘De mooiste fotolocaties’. Sinds het verschijnen van het deel Noord-Nederland is het in mijn ‘achtertuin’ druk geworden; oevervegetatie is verdwenen (opgeofferd voor het tigste obligate plaatje) en een verbodsbordje wordt genegeerd om een locatie te bezoeken die voor het publiek niet eens toegankelijk is. En dat alles voor één fotootje, een race naar huis, in allerijl een (verhaaltje met) plaatje op een (a)sociaal medium en dan maar wachten op de oogst van opgestoken duimpjes. De narcis(t)jes tieren welig. Van mij krijgen zulke sneue figuren in gedachten een andere opgestoken vinger. Ik laat in het midden welke…

  6. Spijtig dat het inderdaad nog steeds nodig is om deze boodschap te blijven herhalen. En dat heb je prachtig gedaan… eerste alinea is heel pakkend, de rest is allemaal de harde waarheid. En Corona toont ons vanalles aan waar we al dan niet van kunnen leren, dat zal de toekomst uitwijzen en hangt af van onze domheid of ons intellect… ik ben benieuwd.

  7. Je merkt in deze tijd eens te meer hoe overbevolkt ons land is. Vrijwel nergens is nog stilte te vinden.

    1. Klopt Corné, dank voor je reactie, misschien kunnen we bijdragen aan bewustwording dat de dieren ook hun ruimte nodig hebben en daarin onze compassie en respect nodig hebben.

  8. Door Mjudith op 28 maart 2021 om 11:27

    Er zijn veel meer mensen in de natuur dan voor corona. En het klopt dat deze mensen zich lang niet allemaal aan de regels houden. Troep maken. Honden los laten lopen. Heel naar allemaal en voor de natuur heel goed als de lockdown voorbij is.

    Maar……ik zie nog veel te vaak natuurfotografen die “mijn foto” belangrijker vinden dan de regels en zich daar dan ook niet aan houden. Moet eerlijk toegeven dat ik dat vroeger zelf ook niet altijd deed. Na een informatief en goed gesprek met een schaapsherder besefte ik pas echt waarom dat wel heel belangrijk is. Toen heb ik contact gezocht met he kantoor van staatsbosbeheer van een door fotografen heel druk bezocht natuurgebied bij mijn stad. Het leek me een goed idee als er voorlichtingsactiviteiten voor fotografen zouden komen. Ik wilde daar graag over meedenken en een actieve rol spelen. In eerste instantie leek staatsbosbeheer enthousiast. Daarna werd er niet meer gereageerd op mails en telefoontjes van mijn kant. Misschien ook logisch, zolang staatsbosbeheer in ruil voor foto’s aan sommige fotografen toestemming geeft om zich niet aan de regels te houden, waarmee ze nou niet bepaald het goede signaal afgeven.

    Iedereen heeft zijn verantwoordelijkheid. Goed dat hier veel aandacht aan wordt besteed.

    1. Dank voor je reactie Judith, precies, als iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt komen we een heel eind!

  9. Door Alice Oosterhof op 28 maart 2021 om 10:59

    Tijdens de vorst periode zijn er reeën het ijs opgedreven op de vlucht voor schaatsers.
    Acht jongen had de aangereden wolvin in haar buik.
    En overal zijn voor en tegenstanders van.
    Maar wie waren hier nu eerder.
    Wie neemt het hier nu werkelijk over.

    Voor wat.

    De natuur regelt zich zelf.
    Laat ze met rust!!

    Maak het niet kapot.
    We hebben haar nodig.

    1. Dank voor je ge-engageerde reactie Alice.

  10. Door Adri Groot Nuelend op 28 maart 2021 om 10:02

    “Een fotograaf aan het werk om een ree te fotograferen. Fotograaf: Arie van den Hout”

    Volgens mij zijn er twee fotografen een ree aan het fotograferen.

    1. Goed gezien Adri en fijn dat je mijn punt nog even oproept! “Benader de reeën niet en ga zitten op plekken waar je ontdekt hebt dat ze rustig langslopen”. Noch de fotograaf, noch het ree in de foto (overigens genomen voor de Corona periode) hadden mij gespot op de plek waar ik al 4 uur rustig zat.

  11. Door Michel op 28 maart 2021 om 09:57

    Een droevig verhaal. Het overstromen van natuurgebieden met mensen die daar, zonder deze Corona crisis, nooit zouden zijn geweest. Maar lekker op het terras hadden gezeten, langs het voetbalveld hadden gestaan of de meubelboulevard (een goed gebruik tijdens de paasdagen) hadden bezocht. Deze mensen komen nu massaal naar natuurgebieden, maar gedragen zich alsof ze in de Kalverstraat lopen, gezien de grote hoeveelheden afval die ik midden in het bos tegenkom, met name nu ook de mondkapjes, want die heb je natuurlijk wel nodig in het bos. Waar er 2 jaar geleden op een zondagmiddag in maart niet meer dan ongeveer 10 auto’s stonden geparkeerd bij, in dit geval, Hoog Buurloo op de Veluwe. Staan daar nu letterlijk 10x zoveel auto’s. Mensen laten massaal hun hond los lopen. Op plekken in het bos waar het in voorgaande jaren nog wemelde van de pootafdrukken van wild, zie ik nu niet of nauwelijks pootafdrukken op het bospad. Dat is een slecht teken en sluit, helaas, aan bij jouw verhaal Arie.
    De prijs voor deze Corona crisis wordt ook door het wild betaald, zoals het tragische einde van de wolvin op de zuid Veluwe heeft laten zien.

    1. Het zijn de feiten .. dank voor je bijdrage Michel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *