HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

Druggebruik bij natuurfotografen

We zitten met een probleem, beste mede-natuurfotografen. Sommigen van onze collega’s zijn namelijk verslaafd aan de omhoog gestoken duimen op Facebook en/of Instagram en vooral aan de daarbij vrijkomende ‘prethormonen’. Elke nieuwe like zorgt steeds opnieuw voor een extra shotje gelukzaligheid. Krijgen ze weinig van die duimen daarentegen zorgt dat voor een miserabel gevoel van mislukking. En dan gaan ze grenzen verleggen. Om toch maar aanvaard te worden op sociale media. Ze geven toe aan de dope, en de natuur… die is de dupe.

Druggebruik bij natuurfotografen
Een lopend drieteenstrandlopertje op het strand… daar kan je mee scoren in december. Laat de dopamine maar komen! Fotograaf: Filip van Boven

Even de theorie

Dopamine en endorfine zijn neurotransmitters, in de volksmond noemen we ze wel eens ‘prethormonen’. Eenvoudig voorgesteld zorgen ze ervoor dat we een gevoel krijgen van tevredenheid, een gevoel dat we ergens voor beloond worden. En die prethormonen worden niet constant geproduceerd, maar komen enkel vrij bij bepaalde handelingen of in bepaalde situaties… Bijvoorbeeld bij eten en seks (hoeft niet beiden tegelijkertijd hoor, al kan het eventueel wel als je dat wenst). En dat is uiteraard een evolutionair voordeel om daar beloond voor te worden, elke soort op onze aardbol heeft baat bij voeding en voortplanting. Maar ook bij bijvoorbeeld sporten of bij het nemen van drugs (die van zichzelf al fysiek verslavend zijn) komen ‘shotjes’ dopamine vrij en dat vinden we zo leuk dat we het willen blijven doen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan joggers en hun bekende ‘runner’s high’… Zijn ze verslaafd aan joggen, of eerder aan de prethormonen die vrijkomen?

Deze gele strontvliegen of drekvliegen hebben seks bovenop een verse koeienvlaai. Hoe en wanneer die prethormonen vrijkomen, verschilt dus wel duidelijk van soort tot soort… Fotograaf: Filip van Boven

Dopaminstagram

Tja, en hoe zit dat dan met onze sociale media, is daar eigenlijk sprake van verslaving… Wel, kijk eens naar jezelf. Hoeveel keer per dag neem je je smartphone bij de hand zonder dat je eigenlijk hoeft te bellen, of een bericht te sturen, of een mail te beantwoorden? Het enige dat je doet, is ‘even checken’… even Facebook en Instagram ‘checken’. Doen we allemaal nietwaar?
En die dag dat je een sublieme foto, een nieuwe blogpost of een leuke opmerking hebt geplaatst… kijk je dan niet meer dan anders? Ben je niet steeds opnieuw benieuwd of iemand je foto heeft geliked, je blogpost heeft gedeeld of een smiley bij je opmerking heeft gezet? Bij elke nieuwe duim omhoog zijn we even blij. En als het liken stilvalt, denken we al aan de volgende post… We krijgen er niet genoeg van, en als een drugsverslaafde kijken we reikhalzend uit naar ons volgende shot. Op zich niets mis mee, we krijgen er enkel wat stress van. Erger wordt het als we de onderwerpen van onze natuurfotografie stress gaan bezorgen…

Aan Facebook of Instagram heeft een watersnip geen boodschap. Al zal hij af en toe zichzelf wel eens ‘checken’ in de waterspiegel… Fotograaf: Filip van Boven

Grenzen verleggen

Laatst zag ik op Facebook een foto passeren van een salamander bovenop de hoed van een paddenstoel geplaatst… Waarom toch? Los van het feit dat ik daar zelf fysiek onwel van word om naar te kijken, is het zeker ook niet aangenaam voor de salamander en dan druk ik het nog heel lief en voorzichtig uit. De mens is een grote potentiële verspreider van het Rana-virus en zeker met amfibieën moeten we voorzichtig omgaan. Lees het gerust eens na op de website van Ravon. Dus ja… waarom toch? Het antwoord is simpel: onder de foto zie ik veel omhoog gestoken duimen en lees ik overwegend 1-woord reacties als ‘Wauw’ en ‘Mooi’ en soms zelfs volzinnen als ‘Mooie opname hoor!’ De pret-shotjes worden uitgedeeld en de salamanderfotograaf is happy… En de salamander? Die rept zich naar de spoeddienst voor een spannende Rana-test.

Het is aanschuiven aan de spoeddienst. Naast de salamanders worden ook hagedissen, slangen, kikkers en padden vastgenomen en verzet. Tip om een rugstreeppad te fotograferen: zoek ze ’s morgens vroeg op een grote zandplaat. Ze zijn snel, maar met wat geduld lukt het wel… Fotograaf: Filip van Boven

Meer , meer, meer…

En zo heeft onze natuurfotografie zijn eigen Lance Armstrong die allerlei beestjes op paddenstoelen zet, een Ben Johnson die bij een valkenier overdag kerkuilen en oehoes over en weer laat vliegen voor een ‘wildlife vluchtshot’ en een Marion Jones die met een rugzak vol schaartjes, klemmen, flitsers en plantenspuiten de natuur gaat fotograferen. Grenzen worden verlegd. Begrippen als ‘respect voor de natuur’ en ‘het welzijn van het onderwerp’ zijn blijkbaar rekbaar en worden in de verwachting van het zoveelste pret-shotje even vakkundig aan de kant geschoven. De nood aan een maandelijks deugddoend shotje is niet meer genoeg, het moet wekelijks… Wat zeg ik? Dagelijks als het even kan. Natuurfotografie-begrippen als volharding, geduld en ‘Vandaag is het niet gelukt, maar dat is niet erg’ zijn met uitsterven bedreigd en maken plaats voor gemakkelijke en snelle oplossingen… Vind je mijn salamander op paddenstoel leuk? Wacht maar… morgen zet ik er 2 op! Die elkaar aankijken! In de regen van een plantenspuit…

Een jong steenuiltje gelokt met voedsel en water. Het verschil met een valkenier-uil? Deze uil is een in het wild levende uil die zelf beslist of hij jou een plezier wil doen met op te dagen… of niet. Fotograaf: Filip van Boven

Evolutie of involutie

We komen van ver… We komen van een tijd waar nesten van reigers uit bomen werden gezaagd, met de jonge vogels er nog in. Om dan dat nest op een tafel ofzo te leggen… dat fotografeerde toch net iets gemakkelijker. We komen van een tijd waarin natuurfotografen al het riet rond het nest van een roerdomp wegmaaiden en hopla, geen storende stengels meer in beeld. We komen van een tijd waar allerlei beesten even in een koelbox werden gestoken, dan bleven ze wat langer stil zitten… Hopelijk mag ik stellen dat wij als natuurfotografen zijn geëvolueerd en dat we beseffen dat al het bovenstaande onverantwoord gedrag is. Laten we nu niet door een ingebeelde prestatiedruk op sociale media onze verslaafde mede-natuurfotografen een bocht van 180 graden nemen. Laten we ze bijstaan en helpen in hun afkickproces… door bijvoorbeeld niet zomaar elke foto automatisch te liken, maar even kritisch na te denken of wat je ziet nog wel verantwoorde natuurfotografie is. En als je toch nog een onbedwingbare drang hebt om iets te liken… Ga naar mijn Facebookaccount  of naar mijn Instagramaccount en like er op los! Mijn prethormonen slaan nu al op tilt…

Deel dit artikel


41
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Rob van 't Zelfde op 15 december 2020 om 07:43

    Hoort het vangen van vliegende herten en thuis in de tuin in een studioopstelling deze fotograferen ook onder ” verantwoorde” fotografie?

    1. Persoonlijk vind ik van niet… Je kan je afvragen of je het dier ermee op korte of lange termijn schade mee berokkent. Daar valt dan eventueel over te discussiëren. Maar sowieso beschouw ik het niet als natuurfotografie.

  2. Dag Filip, je schrijft een scherpe en heldere column. Daar heb je ook talent voor! Mooi en je legt de vinger ergens op. Je punt staat!
    Ik wil wel wat tegenwicht bieden, omdat ik in mijn wereld en contacten ook juist vaak het tegenovergestelde zie. Het lezen van je column en alle reacties belicht één kant en naar ik hoop de allerkleinste . Je maakt het groot en heeft daardoor iets ontmoedigends in zich.
    Ik zie in mijn contacten juist heel veel respect voor de natuur en enthousiasme voor elkaars werk en al datgene wat je in het veld tegenkomt. En ik ben toch niet naïef naar mijn idee.😒
    Als wij bijv. bij de Friese natuurfotografen een themawedstrijd doen heeft dat maar een doel en dat is om elkaar te inspireren op mooi werk. En heb gelukkig nog niet meegemaakt dat het om het scoren gaat.
    Die kant en dat gevoel wil ik graag delen en ook graag vasthouden!
    hartelijke groet.
    Hans

    1. Hey Hans, ik ben zelf voorzitter van BVNF (Bond Verantwoorde NatuurFotografie) dus ik kom ook in contact met heel veel fotografen die op z’n minst nadenken over ‘verantwoorde natuurfotografie’. En de grote massa natuurfotografen zijn mensen met een passie voor natuur en een drang naar kennis in natuur. Maar soms kom ik zaken tegen… en dan wil ik dat van me afschrijven. 🙂 Want we komen van ver, maar we zijn er nog niet. Het is een kwestie van tijd voor die roofvogelshows en bvb workshops met ‘tamme’ uilen uit het beeld zullen verdwijnen wegens ‘onverantwoord’. Maar dan moeten er mensen dat blijven herhalen volgens mij. Ik heb niets tegen die fotografen, ik heb ook fouten gemaakt en maak ze waarschijnlijk nog steeds. Maar we moeten blijven bijleren, en evolueren als natuurfotografen. De vinger aan de pols houden…

  3. Door Roger Gulpers op 14 december 2020 om 10:01

    Een mooi artikel waar ik mij helemaal in kan vinden! Een roofvogel in gevangenschap fotograferen heeft voor mij geen funfactor , natuur creëren om die leuke foto te maken vind ik geen natuurfoto. Ik probeer altijd respectvol maar vooral zuinig met onze natuur om te gaan. Ik schiet ze zoals ik ze tegen kom en ja dat gaat ten koste van die likes, maar dan is dat maar zo! Mijn prethormonen komen gigantisch vrij als het dan uiteindelijk gelukt is, soms na weken. En dan even voor alle natuurbewonderaars, soms zijn wij wat onoplettend op onze eigen spullen en verliezen wij lege flesjes, blikjes, verpakkingen en soms zie ik zelfs dat mensen hele vuilniszakken zijn verloren! Kijk af en toe eens of je nog alles hebt!
    Natuurfotografie is een foto maken zoals de natuur het bepaald, niet zoals de mens het creëert
    En tuurlijk wil ik ook een like op mijn foto, en vele hebben er meer dan ik kan krijgen, maar dat neemt voor mij de fun in fotograferen niet weg.

    1. Hey Roger, bedankt voor je reactie. Blij te horen dat ook bij jou de prethormonen af en toe gigantisch vrijkomen! 🙂 Wat betreft natuur-fotografie. Er zijn uiteraard ook heel wat natuurfotografen die op een creatieve manier den natuur vastleggen, en dat op een volledig verantwoorde manier doen. We mogen zeker niet alle foto’s die er ‘gemaakt’ uit zien, meteen veroordelen. Dikwijls gaat er heel wat voorbereiding, kennis en bakken geduld aan vooraf, zaken die je dus nodig hebt om ‘verantwoord’ met natuurfotografie om te gaan…

  4. Door LeerdammerKees op 14 december 2020 om 02:37

    Lekker poepen is ook een fijne bezigheid en zorgt ook voor ‘prethormonen’ als je het kwijt ben. Dat meld je dan niet op het sociaal media terwijl dat misschien wel meer likes oplevert dan je fotografie. Het is maar wat het je waard is en op het knopje drukken is veel leuker dan het resultaat achteraf in de pot te bekijken. Het is zo weer weggespoeld en dat is qua fotografie precies hetzelfde als met al die schijnheilige waardering. Op het knopje drukken is het leukste en meegenomen als de foto goed gelukt is en zoniet, morgen weer nieuwe kansen. Als je gaat fotograferen voor anderen dan wordt lekker poepen persen. Observeren i.p.v. fotograferen is veel leuker en bij hoge nood precies op de juiste plek zitten…..Heb je de foto’s maar wat is de waardering waard van mensen die er de dood in de pot niet van inzien? Eigenlijk is druggebruik bij natuurfotografen iets waarover je zwijgt en vooral niet wilt laten zien. Dan blijft een hobby een hobby en blijf je genieten van verantwoordelijke natuurfotografie. Gewoon schijt hebben aan iedereen, jezelf geen druk opleggen en gewoon je eigen ding doen. Wie wilt er nu, na het lezen van mijn reactie, een werk van mij aan de muur? Reukloos, dat wel maar het is een feit, je ruikt de natuur. Je moet er dan wel even voor gaan zitten maar dan heb je wel een neurotransmitter waar je asjemenou van zegt. En gelijk heel nodig moet.

    1. Fantastische beeldspraak Kees. En dat werk zal heel mooi zijn, maar hoeft niet aan m’n muur hoor. 😉

  5. Helder verhaal. In de reacties zie je dat sommige zaken om een natuurfoto te realiseren wel worden geaccepteerd terwijl andere trucjes worden veroordeeld. Blijkbaar heeft ieder zijn eigen normen. Dat geeft wel aan hoe lastig deze discussie is. Het is goed dit aspect van natuurfotografie regelmatig te bediscussiëren. Daarnaast zet je kanttekeningen bij social media en het krijgen van zoveel mogelijk likes. Je kunt daar ook een positieve draai aan geven namelijk het delen van je foto’s en leuk vinden als je werk wordt gewaardeerd. Het kan ook heel inspirerend zijn om werk van anderen te zien. Dus genieten van elkaars, ethisch verantwoorde, foto’s.

    1. Hey Rob, inderdaad heeft iedereen z’n eigen normen en dat is geen probleem. Het zou al leuk zijn moest iedereen daar eens over nadenken en zichzelf bepaalde normen opleggen. En ik heb geen probleem met de grijze zone, maar wel met de duidelijke zwarte zone waar we met z’n allen kritisch zouden moeten naar kijken en optreden. Een oehoe of zeearend in gevangenschap over en weer laten vliegen voor een foto… Dat is toch onbespreekbaar een brug te ver.

  6. Door Vincent Vuik op 13 december 2020 om 22:58

    Goed verhaal! Ik zou zeggen: laat de social media wat meer links liggen en plaats je beelden op een wat inhoudelijkere website als Birdpix en Nederpix. Daar wordt veel inhoudelijker gereageerd. En je gaat kritische opmerkingen krijgen bij kitscherige of onnatuurlijk ogende beelden. De dopamineprikkels heb je ook daar, maar er is in ieder geval een zelfcorrigerend vermogen aanwezig van ervaren mede-fotografen.

    1. Volledig akkoord Vincent. Toch een kanttekening. De laatste jaren ben ik gebeten door libellenfotografie.Fantastisch interessante beestjes! De kennis die ik over libellen vergaar en het tonen van de diversiteit van die libellen in een klein landje als België of Nederland… Daarvoor zit ik op social media. Om op die manier mensen te bereiken die wat verder van de natuur staan.Die ga je dan weer minder bereiken via Birdpix bvb. Het social media systeem zoals Facebook zonder het ‘like-systeem’ zou ideaal zijn… 🙏

  7. Helder artikel met een strekking waar ik me goed in kan vinden. Het heeft ook veel met educatie te maken denk ik. Soms beseft men niet wat de schade kan zijn (bijv. roofvogels in gevangenschap zoals nachtuilen overdag laten vliegen voor een leuke foto). Kennis over je onderwerp is dan belangrijk om op een verantwoorde manier de natuur vast te leggen. Ik ben daarin zelf ook steeds in ontwikkeling. Door voortschrijdend inzicht is mijn eigen grens ook verschoven en dat zal ongetwijfeld nog vaker gebeuren. Goed om dit onderwerp daarom aan te (blijven) kaarten en natuurkennis te delen.

    1. Dank voor je reactie Astrid. Volledig akkoord met je stelling. Ik heb in het verleden ook zaken gedaan waar ik nu niet trots op ben… En misschien doe ik dat nu nog zonder het te weten. Het is inderdaad zo belangrijk om te blijven leren en te evolueren… Dat heb je mooi verwoord.🙏

  8. Door Jan Vermeer op 13 december 2020 om 13:08

    #eerlijkefotografie Goede column Filip. In het komende nummer van natuurfotografie magazine meer over dit onderwerp. Daarin een interview waarin ik me afvraag hoe ver we moeten gaan met o.a. het lokken van ijsvogels en eekhoorns. Vaak gaat dat goed en met respect voor de natuur, maar steeds meer zijn de likes belangrijker en gaan we grenzen over. Ik stel mijzelf steeds vaker de vraag – eigenlijk zou iedere fotograaf dat moeten doen – is wat ik doe ok voor het welzijn van de natuur. Respect dus, altijd! Als dat minder likes oplevert dan kan ik daar prima mee leven.

    1. Dat verdient een dikke pluim!! Waar wil je hem?

      Zenno

    2. Merci Jan. Ik ben benieuwd naar het artikel. Ethisch en verantwoord fotograferen, het blijft een hot topic. En ik begrijp dat er ergens grijze zones zijn, maar dikwijls is het toch ook duidelijk zwart of wit nietwaar…

  9. Geweldig geschreven , van het eerste woord tot het laatste. Recht uit mijn hart. Wat ontzettend fijn dat iemand dit even klip en klaar neerzet. IJsvogels in eigengemaakte aquarium laten duiken met een dode vis op de bodem, wauw, duizenden likes. Schouderklopje, goed zo jongen. Zouden al die likende mensen niet zien dat het onmogelijk is een ijsvogel onder water te fotograferen tenzij je dit in scene zet. Met slapende vlinders gaan lopen omdat ze voor jou in een beter licht moeten zitten en in een andere achtergrond. Is ook zo mooi, precies in die opkomende zon. Als het kan nog met 3 man er omheen. Kikkers op je hand etc. etc. Geen enkel respect voor wat er leeft in de natuur. En dat noemt zich natuurfotograaf?

    1. Merci voor je reactie José. Wat de ijsvogel betreft… Op zich heb ik niets tegen ‘in scene zetten’. Zolang het dier uit eigen wil naar de scène komt, en het dier er op korte en lange termijn niets aan over houdt. Bij het fotograferen van ijsvogels die in een aquarium naar visjes jagen, zit je wat mij betreft inderdaad in de gevarenzone…

  10. Doet natuurfotografie.nl hier zelf ook aan mee? Ik vind het nogal vaag hoe dit werkt,klagen over hoe sommige mensen werken,maar het ook zelf publiceren van artikelen die net zo zijn als jij nu beschrijft,wat is hier nu de boodschap van vraag ik mij af?

    Zenno

    1. Volgens mij is de boodschap dat iedereen een individu is die bepaalde keuzes maakt. En dat ik me vragen stel bij bepaalde keuzes. En dat ik foto’s zie op social media die ik zelf ‘tenenkrullend’ vind, terwijl anderen daar blijkbaar geen probleem mee hebben. En Natuurfotografie.nl geeft een podium aan mensen zoals ik die een bepaalde mening hebben, maar evengoed aan anderen die eventueel een andere mening hebben.

    2. Ik kan mij een stukje herinneren (dit jaar)van een auteur die een vlinderpop uit de natuur had geknipt(volgens zijn eigen onderzoek kon dat wel) dat word hier dus ook ge promoot,of althans het mag geschreven worden,ik snap die boodschap dus niet en mede auteurs zie ik dan ook geen reactie plaatsen dat dit misschien wel niet goed is.

      Jou mening is prima!

      Zenno

    3. De geboorte van een citroenvlinder,ik zie dat de link verwijderd is,daar alleen maar duimen en natuurlijke positieve berichten.

      1. Tja, ik begrijp je frustratie daarin… Al vond ik een pop laten uitkomen tot vlinder en die dan vrijlaten minder erg dan bvb een uil in gevangenschap wat over en weer laten vliegen. Als iedereen voor zichzelf al eens wat kritischer zou zijn hè. We komen van ver, maar we zijn er nog niet…

      2. Klopt dat is ook niks,lastig deze discussie op internet te voeren,ik sta er anders in als jij, mijn voordeel is dat ik geen insta of Facebook heb,dus voor de duimpjes of veren doe ik het iig niet…..

      3. Maar jij weet net als ik dat dit niet hoort/klopt natuurlijk(ik zie de link nu ineens wel geplaatst is) is het erger om boomkikkers te vangen en thuis wat foto’s te maken en ze daarna weer vrij laten? je moet een keus maken wat wel en niet in overtreding is met de flora en fauna wet,of je het eens bent met elkaar of niet,omdat het een vlinder is wil natuurlijk niet zeggen dat het” wel “oké is,het is nogal een verschil met voeren vind ik.

    4. Ik lees hier dat je beter kunt posten op bird en nederpix. Voor facebook had je daar het gedrag van die likes op die sites. Alleen was de like je foto in de database komen of fotograaf van de maand worden. Dit stimuleerde ook eventueel slecht gedrag.
      Verder heeft de auteur het over een wilde uil lokken met voer en water. Wat voor voer? Levende muizen? Is dat dan zoveel beter dan een roofvogelshow? Deze discussie komt regelmatig terug. Ik lees in het blad natuurfotografie regelmatig promotie voor dit soort “lokfotografie” zoals bv de Beren in Finland. Die worden ook gevoerd met vlees tbv fotografen en in een tijd dat ze jongen hebben. Af en toe gaat dat mis als twee moeders met elkaar in gevecht komen en er bv een jong gedood wordt zoals vorig jaar. Ach wordt er dan gezegd ” dat is de natuur” makkelijk gezegd als je geen deel van die natuur uitmaakt maar het is ook niet waar. Die Bruine Beren hebben normaal hun eigen territorium waar ze hun voedsel voornamelijk opgraven. Maar ja klaar gelegd vlees is makkelijker.
      Natuurfotografie is big business er moet geld verdient worden maar omdit in een blad te promoten vind ik te ver gaan als je aan de andere kant een kritisch artikel over dat soort zaken plaatst.

      1. Hey Ben, blij te zien dat je een kritische vraag stelt bij mijn uilenfoto…dat is de opzet van deze column nietwaar. Deze is gefotografeerd aan een weiland waar een nestkast is opgehangen voor steenuil. Een heel eind van de nestkast vandaan staat een tak waar een klein potje meelwormen van bij de viswinkel worden aangeboden. De wilde uilen moeten dus wel degelijk zelf wilde muizen gaan vangen, maar af en toe nemen ze een gemakkelijke tussendoorsnack. Wat mij betreft een situatie waarover is nagedacht en wat mij persoonlijk betreft nog net verantwoord. Maar anderen zullen een andere mening hebben. En ik vind het net fijn dat op een forum als dit verschillende visies en overtuigingen aan bod kunnen komen.

    5. Door Michel op 16 december 2020 om 09:20

      Zoals op pagina 92 en 93 van het laatste Natuur fotografie magazine (het tijdschrift dat door deze website wordt gemaakt) is te zien, waar voor het testen van een nieuw type camera foto’s bij een valkenier worden gemaakt. Prachtige opnames van vliegende uiltjes, maar ja hoe verhoud dit zich tot de in deze column gestelde ethische vraagstukken. Zelf ben ik het helemaal eens met wat je schrijft. Maar veel van die mooie foto’s met veel likes geven geen reële weerspiegeling van de werkelijkheid. Ook veel van die mooie landschap foto’s zijn met meerdere foto’s op de computer in elkaar geknutseld. Je eerste reactie bij het zien van zulke beelden is Wow, maar als je rustig nadenkt weet je, zo is het niet in werkelijkheid.

  11. Door Jonny Verheyden op 13 december 2020 om 11:19

    Prachtig geschreven Filip.
    Persoonlijk erger ik me ook al een tijdje aan al de studiobeelden die gemaakt worden . Ik bedoel hiermee dat er een hoop fotografen zijn die van onze natuur een grote studio willen maken.
    Alles plaatsen, kunstlicht erbij nog wat kunstmatige regen erbij en we zijn creatief bezig zeggen ze dan.
    Nu ik noem ze geen natuurfotografen meer.

    1. Merci Jonny
      Inderdaad. ‘Tenenkrullende natuurfotografie’ was de werktitel toen ik het artikel begon te schrijven. Want ‘tenenkrullend’ was mijn reactie die ik schreef bij de foto van de ‘salamander met ladder’.

  12. Dank voor dit schrijven!
    Ik heb er nooit bij stil gestaan en ben ook geen fotograaf.
    Maar het was goed dit te lezen en na te denken. Sommige foto’s, waar we in verbazing naar kijken, zijn dus met allerlei trucs gemaakt. Daar zouden we dan een boze emoji bij kunnen zetten!
    Nogmaals dank voor dit leerzame artikel!

    1. Merci Carla.
      We mogen natuurlijk niemand vals beschuldigen en dikwijls is het niet aan de foto te zien. Uiteraard zijn er heel wat uitstekende natuurfotografen die door kennis, techniek en bakken geduld ongelooflijke foto’s maken. Maar soms is het inderdaad overduidelijk dat er een ethische grens wordt overschreden en dan mag je van mij (na verhaal te halen bij de auteur) gerust een boze emoji plaatsen 🙂

  13. Goed geschreven Filip. Persoonlijk walg ik onder andere van foto’s met vossen in een boom. Die zijn daar ingeklommen omdat de fotograaf een lekker hapje heeft neergelegd. Mensen, waarom? Hou ermee op. En like dit soort foto’s niet.
    Wel fijn dat hier aandacht aan geschonken wordt Filip.

    1. Merci voor je reactie Esther. En met lokken van dieren heb ik op zich geen probleem hoor. Zolang ze dat uit vrije wil doen en zolang ze er op korte of lange termijn geen nadeel van ondervinden. En daar heb je dus kennis voor nodig. Pudding of paté smeren op een boom om een ‘ander’ shot te nemen, is inderdaad verwerpelijk…

    2. Door Lineke op 14 december 2020 om 19:43

      Beste meneer van Boven, wat een eye-opener voor mij ik fotografeer om mijn hoofd te legen (mantelzorg) en vind de natuur een welkom afleiding en dan plaats ik af en toe foto’s op fotosites en voel me soms /meestal zo’n prutser doordat er opnames voorbij komen van o.a springende eekhoorns en dan denk ik hoe krijgen ze het voor elkaar maar het kwartje(€0.20) valt met uw artikel dit maakt dat ik de camera weer ter hand neem en mijn natuurlijke ontmoetingen met open vizier tegemoet treed vriendelijke groet Lineke

  14. Door Yolanda op 13 december 2020 om 09:33

    Goede column! Ik dacht nog even “zo gek zijn fotografen toch niet”! Maar inderdaad ik heb ook beestjes op paddenstoelen voorbij zien komen. Naïef als ik ben, dacht ik dat die er zelf opgeklommen waren. Hopelijk schudt uw column deze mensen wakker.

    Zelf wring ik mij in allerlei bochten om de gewenste foto te maken zonder iets in de natuur te verstoren. Bijna dan, want goed kijkend waar ik mijn voeten neerzet, liep mijn hond onlangs pardoes een groepje prachtige paddenstoelen ondersteboven…

    1. Merci Yolanda. Tja, we mogen natuurlijk niemand vals beschuldigen hè. Maar die salamander had enkel met een ladder op die paddenstoel geraakt… Dus dat was wel duidelijk. En bij lieveheersbeestjes op die kleine, dunne mycena’s, heb ik ook m’n vragen…

  15. Tja…Waar ligt de grens? Heel lastig voor veel mensen denk ik. Maar eerlijk Filip…Zou je nog posten op Social Media als je foto’s geen likes meer zouden krijgen? Dan is de lol er toch snel af?
    Mooi geschreven. Is af en toe nodig. Hopelijk gaan mensen toch wat meer nadenken.

    1. Merci voor je reactie Gina. Volgens mij ligt de grens bij het welzijn van het onderwerp. Komt het dier uit vrije wil voor je lens? En als je het dier hebt gelokt, heb je er dan zorg voor gedragen dat het op korte en lange termijn geen last ondervindt van jou lokgedrag? Sowieso zal er een grijze zone zijn. Maar sommige zaken zijn wel duidelijk zwart of wit volgens mij…

      Persoonlijk zet ik foto’s op Social media om de natuur te tonen. De laatste jaren om te tonen hoe indrukwekkend de libellenwereld is, en dat wil ik met zoveel mogelijk mensen delen. Zonder het systeem van ‘likes’ zou ik dit gewoon blijven doen hoor, voor mij hoeft het niet…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *