HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

Een havenhoofd is een mooi begin

Waar kun je het beste beginnen als je vogels wilt fotograferen? De keuze is enorm. Maar om nu te beginnen, liggend op je buik, met de stadduiven op de markt van de historische stad Delft… nee dan kun je beter kiezen voor een hoekje in Zuid-Holland.

Mijn werkgebied is het nationale park Hollandse Duinen. Een gebied dat zich uitstrekt van Hoek van Holland tot en met Hillegom en van de branding tot aan de drukste snelweg van Nederland de A4. Geen nationaal park in Nederland kent zoveel inwoners. Maar dit is ook een buitengewoon rijk gebied aan leefgebieden voor dieren en planten. Toen ik begon met fotograferen liet ik me vooral leiden door de vogelaars met wie ik optrok.

Een havenhoofd is een mooi begin
Vanaf hier lijkt het niet op dé plek. Fotograaf: Mark Kras

Vogelen is geen fotograferen

We reden stad en land af op zoek naar de bijzondere soorten die op dat moment op die plek te zien zouden zijn. Dat leverde mooie ontmoetingen op met zeldzame soorten maar ook frustratie. Zo heb ik urenlang naast een telescoop gestaan waarin je tegen het licht in op honderden meters een zeearend kon zien. Toen buitengewoon zeldzaam. Of we hadden net een kleine burgemeester in beeld en we moesten verder, want verder op zat een grote. Mijn kennis van vogels groeide en ook mijn database aan foto’s. Maar eerlijk gezegd staan er nu nog zeker 30.000 foto’s uit die tijd op mijn computer waar je echt niks aan hebt. Behalve dan de opmerking: ‘Dat bruine stipje is een grote grijze snip, die komt uit Noord-Amerika, best heel zeldzaam in Nederland’. Tot we in de winter op weg gingen naar het zuidelijk havenhoofd van Scheveningen. Een eerste kennismaking die me als fotograaf zeer beviel.

Schril contrast

Afgelopen weekend stond ik weer op een havenhoofd. Dit maal op het zuidelijkste puntje van Nationaal Park Hollandse Duinen. Voor me strekte de Noorderpier van Hoek van Holland zich uit, de Noordzee in. Op de andere oever van de Nieuwe Waterweg; industriële architectuur van de Rotterdamse haven. De fletse zon en het tegenlicht zorgen voor een bijzonder beeld. Het koste moeite om er naar te kijken. De Maasvlakte is enerzijds een economische motor van Nederland, anderzijds had ik het gevoel dat ik keek naar industrieel erfgoed. Naar een fossiel verleden. Fotografisch is het wel weer interessant omdat het een schril contrast geeft met de vogels die hier te vinden zijn. Er wilde echter geen meeuw het plaatje compleet maken.

De 1ste Maasvlakte Hoek van Holland. Fotograaf: Mark Kras

Druktemakers

Op de pier lopen mensen in kleine groepjes. Zoals gewoonlijk trek ik bekijks met de lange telelens die ik op mijn rug draag. ‘Zie je wat bijzonders?’ Ik wijs op de steenlopers. Waarschijnlijk komen ze uit Groenland. Om hier te komen zijn ze de Atlantische oceaan overgestoken. De steenlopers rennen en springen over de basaltblokken en vallen zo behoorlijk op. Ze trekken zich weinig aan van de wandelaars en van de fotografen. Af en toe trekken ze wat waterplanten of steentjes weg om te kijken of er wat te eten onder zit. “In het Engels heten ze turnstone. Je kunt wel raden waarom.” vertel ik de vragensteller. De actieve vogels bieden volop kansen voor mooie beelden. Kunst is om de rust te bewaren terwijl de druktemakers over het havenhoofd rennen op zoek naar voedsel. De ene keer zitten ze vol in het licht, dan weer in de schaduw. Soms is de achtergrond het blauw van de lucht, dan het grijs van de zee of het groen van de begroeide basaltblokken. Om maar niet te spreken van het steengeel van het beton van het havenhoofd. Mijn vingers maken overuren op de body van mijn camera.

Steenloper op het betonnen pad van het havenhoofd. Fotograaf: Mark Kras

De rust van paars

Er is echter een andere soort die ik zoek. Hij zit vast ergens op de basaltblokken. Ze zijn vaak nog minder schuw dan de steenlopers, maar gereserveerder. De vogels trekken zich vooral niks van voorbijgangers aan. Dat geeft ze iets chiques. De soort die ik zoek is de paarse strandloper. Paars is in de natuur een bijzondere kleur. Pas als je de vogels in het juiste licht weet te vangen ontwaar je de wat paarse gloed die over hun verenkleed ligt. In Nederland overwinteren 5000 tot 6000 steenlopers. Paarse strandlopers zijn een stuk zeldzamer. Naar schatting zijn er in de winter zo’n 400-600 in ons land. Het zijn vogels van rots en steen. Ook in hun broedgebed in Noord-Scandinavië, IJsland en Noord Rusland zijn ze op dergelijke ondergrond te vinden. Maar goed, ik heb ze nog niet gevonden.

Paarse strandloper. Fotograaf: Mark Kras

Intussen zie ik wel een drieteenstrandloper tussen een groepje steenlopers. Niet helemaal op zijn plek want dit kleine witte vogeltje is specialist in mee rennen met de golven in de vloedlijn op het strand. Ik snap wel waarom hij daar even niet te vinden is. Op het strand lopen meer wandelaars dan op de pier en met name meer losse honden dan hem/haar lief is.

Ik speur met het zonlicht in de rug de basaltblokken af en dan zie ik zowaar een paarse strandloper. Als een ware acrobaat zoekt hij eten tegen een wand met een hoek van minimaal 80 graden. Ik zak door mijn knieën en maak foto’s. Als ik over mijn lens heen kijk zie ik plots dat de kleine acrobaat niet alleen is. Het verenkleed onttrekt de vogels aan het zicht, maar als zo vaak zodra je er één ziet zie je er meer. Ik klim over het muurtje en laat me op de basaltlokken door mijn knieën zaken. Wetende dat de paarse strandlopers zich niks van mij zullen aantrekken zak ik tot op ooghoogte.

Acrobatische paarse strandloper. Fotograaf: Mark Kras

Een andere benadering

Ik loop terug over het havenhoofd. Wat een bijzonder stukje Nederland is dat hier in de uiterste hoek van Nationaal Park Hollandse Duinen. Een meeuw poseert op de basaltblokken. Hij doet me denken aan Fester uit de Adamsfamily. Ik kan het niet laten om ook wat landschapsfoto’s te maken. Het groen van de basaltblokken spat ervan af.

Zilvermeeuw met zwarte nagellak op de basaltblokken. Fotograaf: Mark Kras

Plots zie ik twee drieteenstrandlopers die het lef hebben om toch tussen alle mensen rennend langs de vloedlijn voedsel te zoeken. De drieteenstrandlopers vragen om een andere strategie. Ze zullen je ontwijken als je op ze afloopt. Ik zoek een strategische plek waar ze waarschijnlijk langs gaan komen en ga op mijn buik liggen. Ik geniet van de rennende witte bolletjes met de golven op de achtergrond. Het duurt even voor ik een kans krijg voor een foto. En helemaal gerust ben ik niet. Ieder moment verwacht ik een natte neus van een druipende ‘zee’hond in mijn nek. Maar het gaat goed en dan heb ik de kans om een paar mooie foto’s te maken.

Drieteenstrandloper. Fotograaf: Mark Kras

Tijd voor koffie. Want deze ideale beginnersplek voor vogelfotografen heeft nog een voordeel. Er is altijd coffee-to-go bij de hand.

Deel dit artikel


1
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Kees H op 29 december 2020 om 15:39

    Dag Mark, herken veel van je verhaal! Toevallig gisteren een groot deel van de dag doorgebracht op de zuid-pier van IJmuiden. Veel drieteen strandlopertjes (helemaal niet schuw), de steenloper, de paarse strandloper, een kuifduikertje, een paar kuifaalscholvers, oeverpieper en zilvermeeuw gekiekt. Ik kan je verhaal helemaal beamen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *