HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Een hoop gezwam

Koos Koets wist het al: van paddo’s ga je houden. En nu volgens de kalender de herfst alweer enige tijd in het land is ontkwam ik er ook niet aan. Dus trok ik het weekend samen met mijn fotomaatje Michel naar landgoed Heidestein om enkele fijne paddenstoelen te ‘scoren’. En we waren zeker niet de enige. Terwijl de opkomende zon het herfstgevoel goed wist te verbloemen met bijna zomerse temperaturen, lagen er overal volwassen kerels plat op hun buik in het mos. Met z’n allen zochten we naar bijzondere zwammen. En het mooie was…hoe meer we er vonden, hoe meer de zon begon te schijnen. Mozes kriebel, wat hebben die paddo’s een fijn effect op de mens.

Een hoop gezwam
Oesterzwammetjes of toch wat anders? Fotograaf: Erik Ruiterman

Goedbedoelende toeschouwers

De altijd in grote getale aanwezige wandelaars op het landgoed, veelal amechtig voort getrokken door hun hond, wisten niet wat ze zagen. Schoorvoetend liepen enkele wandelaars de buikliggers tegemoet om te checken of het wel goed met ze ging. En toen dat ‘volgens eigen zeggen’ zo bleek te zijn, wilde ze graag weten wat de heren in vredesnaam lagen te doen. “We fotograferen paddenstoelen” zeiden we zonder op te kijken. “Dus houdt je hond uit de buurt en let even op waar je je voeten neer zet, ze zijn zo plat getrapt!” voegde ik er nog even fijntjes aan toe. We lagen hier tenslotte niet voor niets en niets is zo frusterend als maat 45 op een elfenbankje. Of een verse hondendrol die met precisie op een stinkzwam is gedeponeerd.

Voor de meeste wandelaars was dit een duidelijk signaal en op hun tenen verlieten ze het stukje bos om ons verder met rust te laten. Maar een enkele wandelaar vatte dit op als een duidelijke aanmoediging om een gezellige conversatie met ons aan te gaan. Over paddenstoelen. Waar wij eigenlijk geen snars verstand van hebben, maar ze vliegen niet weg als je ze wil fotograferen en dat is voor een vogelfotograaf ook weer eens wat anders. En omdat bij deze tak van sport een kleine macrolens veel beter werkt dan die loodzware telelens, scheelt het ook nog eens een hoop gesjouw. En dat is met deze temperaturen bijzonder plezierig. Op zo’n moment dringt het tot je door dat een handjevol paddo’s sommige keuzes in het leven in een heel ander daglicht kunnen zetten.

Plooivlieswaaiertjes op dood hout. Fotograaf: Erik Ruiterman

Zwammen, zwammen en nog eens zwammen

Terwijl wij ons lagen te focussen op de zwammen om ons heen en druk doende waren om de onder- en achtergrond een beetje te fatsoeneren – het moest natuurlijk wel een beetje leuke foto worden – kwam er een groepje dames om ons heen staan. Goed bedoeld werden we overladen met de namen van de paddenstoelen die blijkbaar om ons heen stonden. Het had voor ons zo’n typisch leermomentje kunnen, of eigenlijk moeten zijn. Opgetogen vroegen de dames of ze even mee mochten genieten van een pijpknotszwam die uit een dode tak stak. Uiteraard lieten we de dames ook aan hun trekken komen, hoe meer zielen hoe meer vreugd was ons motto. Al babbelend bleken onze bezoekers er duidelijk verstand van te hebben en werd de ene na de andere zwam benoemd. Waarbij ook nog even de onderlinge verschillen werden geduid. Teveel om te onthouden natuurlijk. Bovendien waren we te druk met fotograferen om echt goed te luisteren. Niet alleen niet zo aardig van ons, maar ook erg onhandig zou later blijken.

Pijpknotszwam, alleen al vanwege de kleur. Fotograaf: Erik Ruiterman

Nadat deze te gekke knotszwam uitgebreid was bestudeerd wisselden we nog wat ervaringen uit en wisten de dames blij te maken met de locatie van wat heideknotszwammetjes. Giechelend vervolgden de dames hun pad, die gingen vast en zeker nog een mooie middag beleven. En wij…wij gingen tevreden en vol nieuwe beelden naar huis. Jemig de pemig, wat een trip was dit weer.

Eenmaal thuis gekomen moesten de paddo’s op de foto natuurlijk wel gedocumenteerd worden en dat brengt je zo weer terug op aarde. Ga als leek dan maar eens zoeken op internet, weet je hoeveel verschillende plaatjeszwammen er bijvoorbeeld zijn? Of hoe klein de verschillen tussen de diverse soorten zijn. Het zou zomaar goed kunnen dat hier en daar niet eens de juiste naam vermeld staat. En dan te bedenken dat de eerder genoemde dames ons zo vriendelijk op weg hadden geholpen en van de nodige informatie hadden voorzien. Zo wreekte zich genadeloos de onoplettendheid. Even moest ik terugdenken aan mijn middelbare school tijd, had ik toen ook maar wat meer geluisterd…

Heideknotszwammetjes tussen het mos. Fotograaf: Erik Ruiterman

Opgezwollen en zonder gehalte

Inmiddels zijn de gefotografeerde paddenstoelen zo goed en zo kwaad als het kan van een naam voorzien. Waarbij mijn zoektocht naar de juiste naam mij heeft geleerd dat de zwam (paddenstoel) wordt omschreven als voos, sponsachtig, snelgroeiend, pafferig, opgezwollen en zonder gehalte. Het etymologisch woordenboek laat er geen misverstanden over bestaan. En laat dat nou weer karakteristiek zijn voor een groot deel van de menselijke conversatie. De voorbeelden kennen we allemaal, ikzelf bijvoorbeeld grossier er ruimhartig in. Dus hoog tijd om een eind te maken aan deze column, die letterlijk en figuurlijk niet meer is dan een hoop gezwam!

Deel dit artikel


4
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Robert Rodenburg op 4 november 2018 om 20:29

    Dag Erik,

    De witte “oesterzwammmen” zijn mijns inziens Dennenschelpzwammen (Panellus mitis).

    Leuke tekst.

    Groeten, Robert

    1. Hallo Robert, dank voor je reactie, ik zal het in mijn archief verwerken. Zoals al opgemerkt…paddenstoelen zijn best lastig om te determineren. 🙂

      Groet, Erik

  2. Door Ineke van Wijhe op 2 november 2018 om 11:01

    Erik, ik heb met veel plezier jouw stuk gelezen. Vlot geschreven en heel herkenbaar.

    1. Hallo Ineke, dank voor je reactie en fijn dat je er plezier aan beleefd hebt.
      Groet, Erik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *