HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

Eerlijk zullen we alles delen, zoonlief een paar lensjes meer dan ik…

Vanmorgen in mijn ‘achtertuin’ ben ik samen met mijn zoon Youri de zonsopkomst aan het fotograferen geweest. We doen dit vaker de laatste tijd. Betekent vooral vroeger je bed uit…

Youri heeft lang over mijn schouder meegekeken en daar heeft hij het beste uit gehaald. Bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan en alle ouders zullen wel (h)erkennen dat ze graag willen dat ‘ze in je voetsporen’ treden. Stiekem hoop ik dat ook, maar wél met een eigen willetje, een eigen idee, een eigen interessegebied. Zélf zijn plan trekken. De natuur begint hem ook te fascineren en dat vind ik nou zo leuk om te zien. Dat geeft mij weer een houvast er meer op uit te trekken.

Eerlijk zullen we alles delen, zoonlief een paar lensjes meer dan ik…
Magische zonsopkomst met mijn groothoek, mijn statief, mijn filters… maar dan zonder mij. Fotograaf: Youri Le Fevre

Een plan maak je samen

Bij één van onze eerdere pogingen om de zonsopkomst vast te leggen heb ik hem wat apps laten zien (o.a. WheatherPro en TPE, een bekende bij de meeste fotografen) om te bepalen hoe het weer lijkt te gaan worden en waar de zon op en ondergaat. Het weer kan een sterk bepalende factor zijn tussen je bed uit gaan of je nog eens lekker omdraaien met de gedachte dat de zon morgenochtend een nieuwe poging doet.

Een aantal keren stonden wij naast elkaar door het raam naar buiten te kijken om te ‘beoordelen’ wat voor soort zonsopkomst het zou worden. Als we al hoopvol naar buiten gingen, keerden we vaak teleurgesteld weer terug.
Ik vertelde Youri dat de aanhouder wint. De vorige keer was er een frisse, snijdende noordenwind. Ikzelf kan wel redelijk tegen de kou, maar Youri had het wat onderschat. De zon liet zich niet zien en we besloten maar weer naar huis te gaan. Lekker aan de chocomelk.

Aanhouder wint

Vandaag is het anders. Vandaag wil de zon wel achter de horizon opkomen. Hoe gaaf is dat? Wat bewolking en een mooie voorgrond doen al veel in je beeld. Nu die knul van mij ook het enthousiasme in fotograferen heeft gekregen, heb ik er een enorm probleem bij. Het door mij zo zorgvuldig aangeschafte materiaal moet ik nu ineens gaan delen. Eerst een groothoeklens. Oké, kan ik mee leven… ik heb er nog wel één, ergens… in de tas geloof ik. Nee, toch thuis.
Vervolgens een filterhouder… “…en weet je wat pa? Doe mij die filters ook maar even. Nu ik die filterhouder vast heb, kun jij die filters toch niet gebruiken.

Ba… W…. Euh… Huh?’ is het enige wat ik nog kan uitbrengen en voor ik het weet sta ik aan de zijlijn. Met een half lege tas, een statief minder en mijn ogen zo groot als schoteltjes.

Van een afstandje genieten van de pogingen van Youri om een mooie compositie te maken. En ik? Ik hoef niets… Alleen genieten. Fotograaf: Peter Le Fevre

Op een afstandje

Unesco heeft ook in de Noordoostpolder een werelderfgoed aangewezen, namelijk Schokland. In het bijzonder de Schokkerhaven. Een prachtig stukje cultuurerfgoed waar een eiland op het land is komen te liggen door het droogleggen van de Noordoostpolder. Ik leun tegen het hek van het lichtwachtershuisje . Ik ben hier al zo vaak geweest. Prachtig hier en door de omstandigheden op dit moment zelfs erg rustig. Het feit dat ik hier nu ben samen met mijn zoon is een magisch moment. Ik begin steeds meer waardering te krijgen voor de vrijheid die we nu even hebben genomen. Met mijn handen diep in de broek gestoken kijk ik naar mijn zoon, die zit te worstelen met het geleende materiaal.

Een statief is toch maar een raar ding. “Kan het ook zonder pa?”. “Nee jongen, een statief is je beste vriend”. Met een glimlach hoor ik hem mopperend verder klooien.

Ik begin me echter wat zorgen te maken. De zon zelf gaat niet liggen wachten tot zoonlief eindelijk klaar staat en de tijd begint te dringen.

Helpende hand

Ik besluit mijn handen ook maar te laten wapperen en help hem met het initieel opzetten van het statief en de camera. Hij slaakt een zucht. Ik geef hem wat tips, handreikingen en hij gaat weer verder met het bepalen van de compositie.
De ene na de andere filter komt uit de tas of gaat er weer in. “Gaat het goed?” vraag ik hem en ik krijg alleen een duim terwijl hij door de zoeker heen kijkt.

Ondertussen kijk ik naar mijn tas en pak één van de camera’s. Zo goed en kwaad als het kan probeer ik de zonsopkomst en de prachtige haven vast te leggen. En natuurlijk, zo trots als ik ben, maak ik een foto van een hardwerkende knul. Zo, voor in het familie jaarboek. Mama ook blij.

Daar staat hij dan. Member of The Next Generation. Heerlijk om te zien dat hij zo bezig is! Fotograaf: Peter Le Fevre

De zon komt op en we zijn een tijdje lekker bezig. Het moment komt dat ik de standaard lens (u weet inmiddels waar de groothoek is…) wil omruilen voor de telelens. Als ik hem na uitgebreid zoeken in mijn tas niet kan vinden krijg ik een donkerbruin vermoeden. De vermoedelijke dader staat een eindje verderop met de telelens in de aanslag de overvliegende ganzen uit de ‘lucht te schieten’.

Het is officieel. Het idee dat ik alléén kan beschikken over al mijn eigen materiaal is vanmorgen tijdens de zonsopkomst in pakweg 30 minuten de kop ingedrukt. Vind ik het erg? Nee, eigenlijk niet.

Samen met mijn zoon zitten kijken naar de opkomende zon. Fotograaf: Peter Le Fevre

Resultaten

Na thuiskomst worden de beelden van de camera’s gehaald en in de LichtKamer bekeken. ‘Ga je gang’, zeg ik tegen hem. En als een vader die aan de passagierszijde van de auto zit, geef ik de muis af aan de volgende in de bloedlijn.
Met argusogen bekijk ik hoe hij de instellingen en schuifjes heen en weer haalt om vervolgens trots te kunnen zeggen: ‘Ja, dat is gaaf jongen, daar mag je trots op zijn!’

Ik ben het in ieder geval wel.

Deel dit artikel


12
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Anneke Pereboom op 23 juli 2020 om 12:15

    Mijn zoon heeft me al lang ingehaald wat apparatuur betreft. Mijn voorkeur gaat uit naar klein en licht, hij is dolgelukkig met zijn nieuwe full frame systeemcamera. Maar ik ben heel blij als hij mij weer eens een ‘mamafoto’ laat zien. Bloemen, vlinders en dergelijke.

    1. Door Peter Le Fevre op 23 juli 2020 om 13:13

      Klein en handzaam is inderdaad wel prettiger. Maar ik merk dat ik nog te veel materiaal heb om over te gaan naar systeemcamera’s o.i.d.
      Maar goed te zien dat bij jou ook de (natuur)fotografie lekker “bloeit” !

  2. Door Jurry De Vries op 21 juli 2020 om 21:12

    Heerlijk om te lezen. En of het nu om fotografie gaat, of voor mijn part postzegels plakken (iets wat me minder aanspreekt) als je zoiets met je zoon of dochter kunt doen is dat rijkdom

    1. Door Peter Le Fevre op 22 juli 2020 om 10:50

      Het maakt ook helemaal niet uit wat je met je met de
      kinderen onderneemt. Alleen het samen doen is al geweldig!
      Filatelie is overigens ook niet mijn ding. 😇😂

  3. Zeer herkenbaar,
    Ik heb een dochter, die ik ooit mijn overcomplete Nikon in handen heb gegeven…..
    Nu moet ik ook m’n tas controleren voor ik aan de slag kan.
    Scheelt wel dat ik op DX zit, en zij gekozen heeft om FX te gebruiken, m’n groothoeken zijn dus veilig…..

    1. Door Peter Le Fevre op 21 juli 2020 om 18:11

      Hoi Paul, leuke herkenningen zijn dit hè?
      Dus je grootboeken zijn veilig? Totdat je je DX ook kwijt bent!
      🤣

  4. Door Andre op 20 juli 2020 om 10:32

    Mooi verteld. Je hebt er gewoon zin in om s- morgens prachtige platen te schieten.

    1. Door Peter Le Fevre op 20 juli 2020 om 11:38

      Dag Andre,

      Ik ben een ochtendmens. En daarbij vind ik de rust daarbij enorm fijn. 😇

  5. Door Ria le Fevre op 19 juli 2020 om 09:34

    Weer een prachtig én ontroerend stuk van jouw hand! Mooi zo’n “troonopvolger” wordt tijd voor wat eigen materiaal misschien 😉

    1. Door Peter Le Fevre op 19 juli 2020 om 09:52

      🙂
      Ik moet mijn tas inderdaad goed in de gaten houden en als ik er alleen op uittrek… Of alles er nog wel in zit.
      Hij mag rustig dingen lenen, maar het geeft veel meer voldoening als hij met eigen material zélf zijn beelden maakt.
      Ik zal zijn zakgeld verhogen 😉

  6. Door Ingrid op 19 juli 2020 om 09:09

    Wat een mooi stuk om te lezen
    Het leek of ik bij jullie stond en mee keek naar de zonsopgang
    Geweldig dit met je zoon te kunnen delen ❤️
    Prachtig
    Ga zo door 👍🏼

    1. Door Peter Le Fevre op 19 juli 2020 om 09:23

      Ha Ingrid, Het was ook prachtig die ochtend. Alles zat mee… behalve mijn materiaal. Die was ik kwijt…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *