HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Effe levelen

In mijn directe omgeving heb ik ervaren dat de afsluitende antidip tip helpt voor veel mensen met burn-out, depressie, autisme etc. Mocht de antidip niet helpen, ga dan hardlopen!
Lees verder hoe ik tot dat inzicht gekomen ben….

Effe levelen
Hoe een negatieve ervaring je kan helpen je eigen weg te vinden. Fotograaf: Bert Faber
Delen

Stapje terug in de tijd

Een behoorlijk aantal jaartjes terug alweer, even snel een nieuwe camera kopen voor de grote vakantie. Het jaar daarvoor kreeg ik met mijn compactje de grootsheid van de Schotse kust niet goed in beeld. De nieuwe camera leidt tot grote frustraties in mijn gezin, want waar voorheen onze dochter tijdens de wandeltocht de boel ophield, blijft nu papa constant achter.

Papa, waar blijf je nou? Fotograaf: Bert Faber

Na de vakantie blijken de 3000 foto’s niet veel beter te zijn dan de foto’s die voorheen met de compact gemaakt werden, dus papa gaat op cursus. Beginnerscursus gedaan, daarna meteen een nieuwe camera gekocht, want papa is nu een gevorderd fotograaf. Waar papa voorheen nooit interesse had in internet en sociale media, worden er nu allerlei profielen aangemaakt met Papa-Photography. Zelfs mama begint te geloven dat papa echt kan fotograferen als hij weer eens een prijswinnende foto geproduceerd heeft. Papa zelf is er in ieder geval heilig van overtuigd dat hij een topper in spe is en begint steeds meer de nare trekjes van een fotograaf met ambitie te vertonen.

In zoverre enigszins herkenbaar? Of ben ik de enige die deze route heeft afgelegd?

Bijna een prijswinnaar, een eervolle vermelding bij de groene camera. Theo, Jasper, Mischa, Mart, eat your heart out. Fotograaf: Bert Faber

De ommekeer

Bij mij ging het in ieder geval wel grotendeels zo, totdat bij mij ca. twee jaar geleden het licht uitging in de vorm van een stevige depressie. Totaal uitgeblust en zinloos, ik voelde me helemaal leeg.
De wereld draaide door en ik stond stil.

Papa zat er wel, maar was er niet.

Alles bleef in beweging, behalve ik. Fotograaf: Bert Faber

Na enige tijd bankhangen heb ik mezelf verplicht om ’s ochtends te beginnen met een stevige ochtendwandeling in de natuur. Met weer en wind toch naar buiten, depressies heb je natuurlijk niet in de zomerperiode.

Park de Hoge Veluwe, iedereen staat met de lens naar rechts, edelherten te fotograferen. Ik sta met de lens naar links. Ik voel een depressie aankomen. Fotograaf: Bert Faber

Fotografie is mijn therapie

Na verloop van tijd ging de camera ook mee en ik merkte dat in plaats van als een zombie buiten rond te lopen, fotografie mij hielp om weer interesse en verwondering over de natuur en de wereld om mij heen te krijgen.

Sinds die tijd ben ik ook anders naar het medium natuurfotografie gaan kijken. Ik merk dat voor mij natuurfotografie therapeutisch werkt, het is heerlijk om buiten plaatjes te schieten, te genieten van prachtige luchten, tussen de bloemetjes te liggen, een libel te fotograferen, proberen creatief bezig te zijn en daarmee mijn hoofd leeg te maken.

Zonnedauw, een fantastisch plantje om te fotograferen. Fotograaf: Bert Faber

Ik ben ook steeds meer voor mezelf gaan fotograferen, natuurlijk deel ik nog steeds mijn foto’s op diverse media, maar aan het creatieve proces beleef ik meer plezier dan aan wat men van mijn plaatjes vind. Ik vind het heerlijk om alleen op pad te gaan en voor mij nieuwe technieken uit te proberen. Ik krijg daar positieve energie en rust van.

Ik kan ontzettend genieten van een ochtendje in het veld lekker prutsen met de camera. Ondanks dat vaak alle beelden linea recta de digitale prullenbak ingaan heb ik er toch plezier in gehad om de beelden te maken.

Ambitieloos

Door de jaren heen heb ik me steeds meer beperkt tot landschaps- en macro-fotografie, met name in mijn eigen omgeving. Door mezelf deze beperkingen op te leggen en meer rust te nemen, ben ik beter gaan kijken waardoor mijn fotografie me meer voldoening en diepgang geeft. Ik heb ook het gevoel dat het mijn creativiteit een boost heeft gegeven.

Voor de socio ga ik ook regelmatig met anderen op pad. Het is leuk om anderen op weg te helpen, of juist de resultaten te vergelijken na een ochtendje samen fotograferen. Het grootste nadeel voor mij is dat ik heb gemerkt dat bij het fotograferen in groepsverband het echt creatieve proces bij mij dan niet of moeilijker op gang komt.

Bosanemoontjes. Ze zijn letterlijk plat gefotografeerd. Nou en? ik kan me er kostelijk mee vermaken. Fotograaf: Bert Faber

Ook heb ik mij er mee verzoend dat ik nooit in de buurt zal komen van de top natuurfotografen en natuurfotografes, waarvan we enkele steengoede hebben in Nederland. Kortom als ambitieloze hobbyfotograaf ben ik gelukkig zoals het nu gaat en rommel ik lekker door in de marge.

Antidiptip

Mocht je iemand kennen die ook even in een dipje zit, geef hem/haar een camera. Laat diegene de natuur op zijn eigen manier ontdekken en vastleggen. Het helpt enorm om je hoofd vrij te krijgen en je weer te focussen op de schoonheid om je heen. Geen idee waar te beginnen? Er is in je eigen omgeving vast wel een fotograaf die je op weg wil helpen en zo niet dan hoor ik dat graag.

Deel dit artikel


31
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Francis de Beus op 12 april 2017 om 15:16

    Heel herkenbaar. Ik denk nog met plezier terug aan mijn trip met jou naar Terschelling en de rust die je mij hebt laten ervaren.
    Iedere dag is het nog vechten, maar ook ik heb geaccepteerd dat ik gewoon lekker mijn dingetje moet doen, ongeacht wat een ander daar van denkt.

    Lekker rommelen in de marge…..niets mis mee

  2. Heerlijk verhaal Bert, dank voor je mooie inkijkje. Uit de reacties blijkt de kracht van dit persoonlijke verhaal…

    1. Dank je Erik. Ik heb inderdaad via diverse kanalen erg veel reacties gehad van mensen die het verhaal herkennen en dezelfde ervaring hebben. Daarentegen ook mensen in soortgelijke situaties voor wie het niet geldt. Dus het is ook geen wondermiddel.

  3. Door Elisabeth Roggeveen op 6 april 2017 om 17:08

    iedereen herkent er wel één of meer onderdelen uit het mooie verhaal met gelukkig wat humor en zelfspot. Dit is het leven en niemand ontkomt aan een portie frustratie en tegenslag. Focus en passie helpt je er wel weer bovenop en fotografie is er 1 van.

    1. Dank je voor je reactie Elisabeth

  4. Mooi, eerlijk & herkenbaar verhaal. het lijkt wel alsof mensen eerst even flink op hun plaat moeten gaan alvorens te beseffen wat er echt toe doet in het leven 😉

    grtz,
    Roeselien

    1. Yep, soms moet je weer even gereset worden 😇

  5. Mooi en persoonlijk verhaal en leuk geschreven Bert, de humor heeft je denk ik nooit in de steek gelaten. Herkenning wat betreft dat de natuur je dichter bij je zelf brengt en de verwondering die de natuur altijd weer geeft kan hopelijk geen mens onberoerd laten. Dank je.

    1. Bedankt voor je fijne reactie Andrea

  6. Door Nel Appelmelk op 31 maart 2017 om 15:02

    Een open en eerlijk verhaal Bert. Uit eigen ervaring weet ik hoe lastig het is alles weer op de rit te krijgen. Het buiten zijn met fotograferen en hardlopen is voor mij ook de ultieme manier om te relaxen. Je verhaal kwam wel even heftig binnen….

    1. Dank je Nel, het verhaal is zoals het is. Persoonlijk denk ik wel dat het mij verrijkt heeft.

  7. Mooi persoonlijk verhaal… Ik krijg veel mensen mee op mijn reizen die een soortgelijke bagage hebben en – ondanks dat het nooit het doel is van de reis – vind ik het telkens weer een eer om mensen op een andere manier te mogen begeleiden dan alleen fotografisch.

    oh ja… ik heb een hekel aan hardlopen 🙂

    1. Bedankt Johan, enne ik zag ons al samen de Berenloop doen op Terschelling 😂😂😂. Maar geloof niet dat dit er in zit.

      1. jij liever dan ik 😉 niet dat ik niet sportief ben maar als ik in een mooie omgeving ben kom ik gewoon nooit bij de finish 😉

  8. Mooi geschreven, Bert. Fotograferen helpt voor mij ook om dicht bij mezelf te komen en te blijven. Ik heb mezelf pas echt leren kennen door naar mijn eigen foto’s te kijken. En zo kan een ieder ook in de ziel kijken van medefotografen.

    1. Dank je Jody, ben benieuwd wat jein mijn ziel ziet als je mijn foto’s ziet 🙂

  9. Fotograferen én hardlopen is helemaal een fantastische antidip-cocktail, kan ik uit eigen ervaring zeggen. Alleen liever niet tegelijk…
    Mooi stuk Bert met prachtige foto’s!

    1. Hardl0pen doe ik ook, idd niet in combi met fotografie 🙂 Dank je Noortje

  10. Door Alexandra op 31 maart 2017 om 10:37

    Wat een herkenbaar verhaal en wat heb je het prachtig geschreven. Genieten van en rust vinden is ook mijn drive, als het iets moois oplevert is het oké, maar als het niet zo is ook!

    1. Dank je Alexandra

  11. Door Bert Ruhe op 31 maart 2017 om 09:57

    Mooi stuk en idd het werkt ontspannend. Ik doe sinds 5 jaar werk wat ik niet leuk vind en om elke dag naar het werkt te gaan met tegenzin, werkt frustrerend. Verleden jaar de fotografie hobby weer opgepakt en ook een beginners cursus gedaan, geeft zoveel vreugde en maakt een hoop goed. Mei starten met de gevorderde cursus en ook dat wordt zeker genieten. Nogmaals mooi verwoord

    1. Dank je en succes met fotograferen Bert!

  12. Door Gerrit van Osch op 31 maart 2017 om 09:20

    Hallo Bert,

    Als oud medewerker in de gezondheidszorg en bekend waarmee mensen te kampen kunnen hebben een uitstekend verhaal. Ook fotografisch klopt het.
    Ga zo verder Bert.

    Groet Gerrit.

  13. Dag Bert, knap verhaal! Mooi om te lezen hoe jouw depressie je geholpen heeft in je persoonlijke ontwikkeling én in je ontwikkeling als fotograaf.

  14. Door Bob Daalder op 31 maart 2017 om 07:38

    1 op 1 herkenbaar 😀 en inderdaad een aanrader in geval van dip, burn-out en depressie.

  15. Door Sarah Di Tucci op 31 maart 2017 om 06:42

    Zo herkenbaar dit Bert! Mooi omschreven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *