HOME < PRAKTIJK < FOTOBESPREKING
fotobespreking

Fotobespreking thema ‘(groothoek) landschap’: Erika en Walther

Het is al eerder gezegd: landschapsfotografie is en blijft een erg lastige tak van sport. Je kunt niet even een boom verplaatsen, de zon iets opschuiven en een lelijk huis opblazen. Veel elementen vechten om aandacht op natuurlijk net de verkeerde plek. En dan is het aan de fotograaf om daar een harmonisch geheel van te maken. En soms kun je dat doen door er minder op te zetten. De kunst van het weglaten. Pak alleen dat deel wat je wilt laten zien en probeer ook eens een staand landschap.

Fotobespreking thema ‘(groothoek) landschap’: Erika en Walther
Nikon 3300, lens 18-200 mm, S: 1/400, F: 9, ISO 100; als ik de zon in beeld probeer te krijgen, zijn de zonnestralen nooit zichtbaar op mijn foto's, alleen een gele/oranje vlek. Fotograaf: Erika Sziva

Erika Sziva

Gouden uurtje

Wat een heerlijk licht! Het is helemaal duidelijk waarom dit het gouden uurtje heet. Een hele fraaie zonsondergang. De hele foto straalt een serene rust uit, ook de vogels gaan slapen.

Liggen of staan?

Er is voor een liggend beeld gekozen, met de horizon op 1/3, zodat het water met zijn prachtige reflecties de aandacht krijgt. De watervogels en de spiegeling van de zon leiden de kijker de foto in. Een liggende foto lijkt voor de hand te liggen, maar zelf zou ik hier voor een staand beeld hebben gekozen met die lijnen mee. Dan krijg je alleen het mooie stuk van het water en niet dat grote deel rechts dat in de schaduw ligt. Tevens ben je dan de twee vogels kwijt die nu het beeld uitzwemmen, heb je minder van de zwarte achtergrond en ben je de bordjes kwijt. Ook ondersteun je dan meer de lijn die van voor naar achteren loopt.

Compressie

De belichting is prima, je ontkomt er niet aan dat de achtergrond donker wordt. Het zonnetje bijt uit, maar wachten tot hij wat lager staat kan hier niet, want je ziet nu de schaduw al aankomen. Ook de keuze voor een grote scherpte-diepte werkt hier goed. De algehele scherpte is lastig te beoordelen omdat de foto te veel is gecomprimeerd. Ook heb ik het idee dat er na het omzetten naar JPG nog bewerkingen zijn gedaan en dat daarna de JPG nog eens is gecomprimeerd. Er zitten veel compressie-artefacten in de foto en dat is jammer. Bewerk nooit een gecomprimeerde JPG, maar ga altijd weer terug naar het origineel. Dan houd je het beste resultaat over. Dit geldt ook voor verkleinen.

Ik hoop dat je wat hebt aan mijn verhaaltje. Laat je weten wat je er van vindt?

Walther Bakker

Canon 80D | Sigma 50mm 1.4 DG HSM / de spiegeling van het riet, de kleuren van de tulpen en de weide landschap. Maar toch ontbreekt er iets? Fotograaf: Walther Bakker

Regenboog

Wat een kleuren! Het riet is nog winters-doods, maar de bloembollen staan in volle bloei. Het is echt lente! De blauwe lucht maakt deze regenboog compleet!

Zoek en gij zult…

De liggende compositie is een bewuste keuze. Door de banen achter elkaar te leggen, krijg je een regenboog. Je gaf zelf aan dat je iets vindt ontbreken. Ook ik blijf zoeken in de foto. En dan vooral tussen het riet op zoek naar die verscholen roerdomp of reiger. Maar die is er niet, zodat de bollenvelden wel het hoofdonderwerp zullen zijn. In dat geval staat het riet voor mij eerder in de weg, dan dat het iets toevoegt hoe mooi de spiegeling ook is. Het zijn eigenlijk twee foto’s in één en dat maakt het beeld onrustig. Als je op deze plek een staande foto maakt en meer inzoomt, dan haal je de kleurlagen veel dichterbij en kan het wel heel goed samen met het riet en de reflectie een geheel vormen. Tevens kun je dan gemakkelijker een stuk pakken zonder storende elementen in de achtergrond. Probeer het eens!

Blauw Blauw

De foto is prima belicht. Wel zien we dat de lucht in de reflectie veel mooier blauw is, dan de echte lucht. Door in het veld een gradiëntfilter te gebruiken, kun je de lucht ook zo blauw houden. In dit geval kan het ook nog achteraf door in een fotobewerkingsprogramma een lichte belichtingsgradiënt over de lucht te leggen.

De digitale donkere kamer

De foto oogt wat flets. Deels komt dat doordat de lucht aan de lichte kant is, maar ook door het vaalgele riet. Door net iets meer verzadiging toe te voegen wordt het riet iets geler, de lucht wat blauwer en komen de bollenvelden wat gemakkelijker door het riet heen. Je hebt verder last van wat stofjes op de sensor. Die worden bij een hoger diafragmagetal goed zichtbaar. Gelukkig zijn die heel eenvoudig weg te halen. En als je dan toch bezig bent kun je hem ook meteen rechtzetten.

Al met al een lekkere vrolijke lentefoto, die met wat zorg nog mooier kan worden. Hopelijk heb je wat aan mijn verhaaltje? Ga het proberen en laat weten wat je er van vindt!

Deel dit artikel


2
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Erika Sziva op 9 mei 2018 om 17:07

    Oh, sorry, het verhaal was van Walther! Dus nog eens hartelijk dank!

  2. Door Erika Sziva op 9 mei 2018 om 17:03

    Hartelijk dank voor uw tips, Henk!! Ik ga hier mee experimenteren! De foto is inderdaad ietsje kleiner gemaakt, maar absoluut niet bijgewerkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *