HOME < PRAKTIJK < FOTOBESPREKING
fotobespreking

Fotobespreking thema ‘natuur in de wintermaanden’: Joost en Jeroen

In de winter droomt elke natuurfotograaf van sneeuw of ijs. Met somber weer, modder, rottende bladeren en kale bomen sta je immers voor een gigantische uitdaging om daar wat van te maken. Wat op zich ook wel motiverend is. Toch werd ik helemaal blij van de heerlijke kleuren van een zonovergoten dag die Joost instuurde en, jawel hoor, toch wel echt die sneeuwfoto.

Fotobespreking thema ‘natuur in de wintermaanden’: Joost en Jeroen
Hoog water, Canon 7D Mark2 met Tamronlens 18-270mm Fotograaf: Joost Oosterbaan

Joost Oosterbaan

Let the sun shine

Van deze foto krijg ik het haast warm als ik er naar kijk. Moesten er blaadjes aan de bomen gehangen hebben, had deze foto wel in de zomer kunnen geschoten zijn. De diepe kleuren die het zachte licht van een laat winters zonnetje met zich meebrengen, zijn een streling voor het oog.

Lage horizon

Ik hou wel van een lage horizon, zeker indien er in de voorgrond weinig interessants te zien is. In dat geval zou een verdeling volgens de regel van derden (dat zou dan hier b.v. 1/3 voorgrond, 1/3 bomen en 1/3 lucht kunnen geweest zijn) wat mij betreft de foute keuze zijn. De voorgrond zou dan afleiden van het echte onderwerp van de foto. Wel vind ik de voorgrond net iets te krap gesneden. Nog een heel klein reepje meer gras onderin had de foto afgemaakt. De graslijn zou dan immers tot rechtsonder hebben doorgelopen, terwijl ze daar nu uit het beeld verdwijnt. Het kan natuurlijk zijn dat door het verhogen van de grasstrook er iets anders storends in beeld zou gekomen zijn. Of dat ook zo is, weet uiteraard enkel Joost.

Wintervlucht

Je koos hier voor sluitertijdvoorkeuze en stelde de sluitertijd in op 1/250s. Bij de gekozen ISO 800 krijg je dan een diafragma van f/22. Nu is f/22 in de meeste gevallen niet ideaal voor de scherpte van je beeld. Je krijgt weliswaar meer scherptediepte, maar de scherpte zelf is niet echt scherp meer. Het kleinste diafragma waarbij de scherpte nog mooi is, verschilt wel van lens tot lens, maar die ligt doorgaans ergens tussen f/8 en f/11.

Bovendien fotografeer je vogels in vlucht best met een sluitertijd van minimaal 1/1000s als je ze er helemaal scherp op wilt. Voor snel vliegende vogels heb je nog snellere sluitertijden nodig. Maar goed, stel dat je je sluitertijd had ingesteld op 1/1000s (2 stops sneller), dan had je camera bij 800 ISO een diafragma van f/11 gekozen en dat zou de beeldkwaliteit zeker ten goede komen. En zo is je al mooie winterbeeld dan helemaal af.

Jeroen Baldewijns

Alle beelden zijn gemaakt met een Sony Nex-6 Systeemcamera. …. Het beeld met de reiger-pootafdrukken vind ik wat krap uitgesneden, maar buiten het bereik van dit beeld was de sneeuw helaas niet zo ongeschonden… Fotograaf: Jeroen Baldewijns

Grafische pootjes

Deze foto sprak me meteen aan. Jeroen, je hebt hier meteen de grafische mogelijkheden gezien van de situatie die je tegenkwam. Het contrast tussen het donkere ijs en de lichte sneeuw zou op zich al voor een interessant beeld kunnen zorgen, maar de reiger die eerder die dag door jouw foto liep, heeft nog wat extra zwarte lijntjes in het wit getekend. Heel attent van hem!

Yin Yang

Het raakpunt van wit en zwart verloopt niet helemaal recht en had zomaar uit een Yin en Yang cirkel kunnen gesneden zijn. Terwijl Yin doorgaans voor koude staat, moet Yang echter complementair zijn en dus warmte betekenen… dus daar houdt mijn fantasierijke vergelijking met de kosmische dualiteit op. Omdat de verdeling van ijs en sneeuw in je foto gelijk is heb je een goede plek gekozen waar de reigerpoten een diagonale lijn doorheen het beeld trekken. Dat geeft extra spanning aan de foto.

Je geeft zelf aan dat je de foto wat krap gekaderd vindt. Rechtsonder was het inderdaad completer geweest als de poot er helemaal had opgestaan met nog een klein reepje sneeuw erachter. Maar echt storend vind ik het niet en het totaalbeeld blijft boeien.

 Witte Sneeuw

Sneeuw is eigenlijk nooit echt wit. Afhankelijk van het aanwezige licht kan een sneeuwtapijt er in onze ogen soms blauwig of zelfs gelig uitzien. In deze foto viel me echter meteen een lichtpaarse (magenta) schijn op. En zo hebben mijn ogen het nooit waargenomen dus het komt me wat bevreemdend over. Daarom heb ik de foto even door Lightroom gehaald en met het pipetje van de witbalans de sneeuw aangeklikt. Hierdoor kreeg ik meteen een realistische sneeuwkleur. Toch heb ik dan het schuifje van de kleurtemperatuur weer een klein beetje naar links (richting blauw – dus koeler) getrokken omdat het pure zwart-wit toch een wat platte indruk maakt.

Aanpassing van kleur, bewerking Ingrid Vekemans Fotograaf: Jeroen Baldewijns

Ik wil toch even in de marge vermelden dat ik zelf wel eens tijdens het fotograferen met verschillende instellingen van de witbalans speel om een specialere sfeer te creëren. Dus het kán wel. Alleen zou ik hier niet voor magenta hebben gekozen, maar eerder in de richting van blauw zijn gegaan om de koelte van de winter te benadrukken. Ik ben benieuwd hoe je hier zelf over denkt!

Deel dit artikel


2
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Jeroen Baldewijns op 25 februari 2018 om 19:11

    Hallo Ingrid,
    Fijn dat je mijn foto van commentaar voorzag. Ook vanochtend zat ik me weer aan een Ardeens beekje met ijsfotografie te amuseren.
    In deze foto is de reiger de grote kunstenaar die het beeld gemaakt heeft. Ik ben blij dat je die aangesneden pootafdruk niet echt storend vindt.
    Met je Lightroom-tip heb ik weer wat bijgeleerd. Sneeuw is inderdaad soms moeilijk om mooi wit te krijgen. De bijgewerkte versie is inderdaad veel beter. Ik ga dat direct rechtzetten in mijn origineel.
    Groetjes, Jeroen

    1. Hallo Jeroen,
      Fijn dat je nog verder hebt gewerkt met ijs. Je zal in ieder geval de komende dagen nog meer kansen krijgen. Veel plezier!
      Groetjes, Ingrid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *