HOME < PRAKTIJK < FOTOBESPREKING
fotobespreking

Fotobespreking thema ‘weer’: David en Luce

Wie zich bezighoudt met landschapsfotografie heeft te maken met het weer. Het weer bepaalt voor een groot deel de sfeer van je beeld. Van warm ochtendlicht tot windstilte voor de perfecte reflectie en van apocalyptische wolkenmassa’s tot regenbogen. Het weer is een element waar je niet alleen mee te maken krijgt, maar eigenlijk al bij voorbaat rekening mee moet houden. In deze eerste fotobespreking kies ik voor heftige wolken en juist windstilte. Het apocalyptische versus het serene.

Fotobespreking thema ‘weer’: David en Luce
Dreigende wolken boven Nationaal Park De Wieden. Fotograaf: David de Graaf
Delen

Zó bekend!

De reden dat ik voor jouw foto kies is niet alleen de prachtige dreigende lucht, maar vooral ook de locatie. Bezoekerscentrum de Wieden in St. Jansklooster is een plek waar ik al vanaf mijn jeugd kom, waar ik niet alleen workshops geef, maar ook zelf met grote regelmaat met mijn eigen Canadese kano langs ga om even de sfeer te proeven. Vooral ook in de tuinen van het pittoreske bijna openluchtmuseum-achtige dorpje rond het centrum kun je je vergapen aan een combinatie van historie en natuur. Maar ik dwaal af, je foto laat namelijk het laatste moment van genieten zien vlak vóór de hel los lijkt te barsten. De combinatie van zonlicht met aankomende wolkenmassa is erg indrukwekkend.

Weglopende lijnen

Als ik naar je foto kijk volgt mijn oog automatisch de door jou aangebrachte lijnen in het beeld. Vooral de lijnen van rechtsonder naar linksmidden (randen steiger, boten en horizon) zijn erg dwingend. Daarbij doet de wolkenmassa hetzelfde, ook die dwingt mij naar linksmidden, maar nu vanaf rechtsboven. Echter, het punt waar alles lijkt samen te komen ligt op het kader of er zelfs net buiten. Hoe fraai dan ook alle elementen in het beeld, al snel ben ik aan het kijken wat er links in het midden bij het kader aanwezig is, daar gaat mijn aandacht heen. En dat is wat zonde, want juist daar is niet echt iets te zien. Liever hou ik de aandacht vast bij de Tjasker van welke je de reflectie perfect los hebt kunnen zetten in het water. Hoe dit te voorkomen zul je je misschien afvragen? Dat is lastig, ik denk dat ik zelf iets meer afstand had genomen en nog meer óp de steiger was gaan staan. De weglopende lijnen heb je dan nog steeds, maar ze lopen dan meer naar een punt in het beeld dan erbuiten. Dan houd je de aandacht meer vast. Of misschien was ik wel heel snel over het bruggetje gesneld om alleen de Tjasker in beeld te brengen zonder bootjes. Mis je wel de mooie reflectie, maar je kunt je afvragen hoe belangrijk beide rondvaartboten in dit beeld zijn. Immers, er zijn nu drie elementen die de aandacht opeisen: Tjasker, boten en lucht. Daar kan er best wel één vanaf om het totaal wat rustiger te maken.

Instellingen

Als ik de EXIF bekijk zie ik ISO 100, 4,6mm, f/3,6 en 1/900sec. gemaakt met een Fujifilm FinePix HS50EXR. Om een goed idee te krijgen van de beeldhoek reken ik het even om naar volbeeld (fullframe). Met een cropfactor van 5.41 (gevonden op internet) kom ik op 46 x 5,41 = 25mm, oftewel bijna volledig uitgezoomd met deze camera. Mijn eerste gevoel van de f/3,6 was dat de scherptediepte wellicht wat klein zou zijn, maar met 4,6mm valt dat wel mee. Toch zou ik zelf altijd vanuit de stand A fotograferen in plaats van automaat. Dan zou je hier een wat hoger diafragma hebben kunnen kiezen (bijv. f/8) waardoor je zeker weet dat alles scherp is. Er is voldoende licht, gezien de sluitertijd van 1/900sec.

Liefde voor dramatiek

Dat ik je foto heb gekozen is ook wegens mijn liefde voor dramatiek en daar zit deze foto vol mee. Echter, ik zou hem zelf iets anders bewerken. Voor luchten met wolken is ‘clarity’ (‘helderheid’ in Nederlands en feitelijk lokaal contrast) de magische bewerkingstap. Met een gradiënt heb ik de clarity op de wolken wat verhoogd. Verder heb ik het zwartpunt wat naar beneden gehaald, maar de schaduwpartijen (vooral rechtsonder) een beetje opgehaald omdat ik het contrast wel erg groot vond waardoor de neiging tot wegvluchten uit het donkere rechtsonderdeel langs de lijnen naar linksmidden alleen maar verhoogt.

Dreiging – bewerking Johan. Fotograaf: David de Graaf

Ik ben benieuwd wat je van mijn bespreking vindt, laat het mij weten!

Luce Vriens

Canon 5D, 35 mm, t 13, F 11, ISO 100, statief, Lee H 0.6; zijn de compositie en de beeldverwerking goed. Fotograaf: Luce Vriens

Sereniteit

Stilte, sereniteit, rust en weidsheid. Aan de kust strekt zich het natte zand voor je uit, soort oneindigheid. Alleen de structuur in de wolken laten wat zien van het landschap, de voorgrond is één ondoorgrondelijke vlakte. Speciaal. Prachtig hoe de lucht zo mooi wegloopt met de lichte reflectie in het natte zand. Heel anders dan de vorige foto.

Wel of niet lange sluitertijd?

13sec. sluitertijd schrijf je erbij, doel daarvan is mij duidelijk. Alle niet nuttige informatie aan rimpelingen in het water uitvegen om de sereniteit te vergroten. Het natte zand is nu verworden tot één egale vlakte en ook de dynamiek in de lucht is nu meer zichtbaar. Hoewel het volgens mij niet zó hard waaide want ik zie niet echt uitgeveegde wolken. En juist daardoor lijkt de foto nu wat leeg. Aan de ene kant het zand waarin geen detail van stroming of water meer zichtbaar is terwijl juist de wolken nog grotendeels in detail zichtbaar zijn. Dat verschil zorgt er bij mij voor dat ik wat mis in dit beeld, waren beide uitgeveegd en vaag dan was het een heel abstract beeld geworden, beide met detail gaf ook een goede balans, maar nu is de één uitgeveegd en de ander niet. Ik mis zelf daardoor wat balans. In zo’n geval, want je kunt nou eenmaal niet alles in het veld doorhebben, maak ik zelf vaak diverse foto’s met verschillende sluitertijden, van snel tot lang. Op die manier heb ik later rustig de mogelijkheid om te kijken welke sluitertijd de goede is voor het beoogde beeld. In dit geval was voor mij een wat kortere sluitertijd waarbij de balans in detail tussen voorgrond en wolken wat beter was, prettiger. Zie anders ook mijn eerdere verhaal over lange sluitertijden en water, daarin vertel ik over het kiezen van de ‘juiste’ sluitertijd.

Vluchtpunt

Het beeld ademt als gezegd sereniteit uit maar is ook erg leeg. Voor mij zelfs een beetje té leeg. Door een kortere sluitertijd had je wat meer detail in de voorgrond gehad waardoor er wat meer is te zien. Nu is het zó leeg dat ik iets mis, een rustpunt, een vluchtpunt, gewoon iets. Denk aan een steen of kwal in de voorgrond, een persoon die in de verte loopt of een vuurtoren in de verte. Gewoon iets wat alles breekt, wat je pas in tweede instantie ziet, niet als onderwerp maar als iets extra’s.

Flets

Een nadeel van lange sluitertijden is dat het resultaat vaak wat flets en contrastloos is. Ook oogt het beeld erg donker en grauw. Zonde, want volgens mij is er veel meer uit te halen. Natuurlijk moet ik het doen met een klein beeld, maar ik heb een poging gewaagd. Ik heb het contrast wat verhoogd, de hooglichten opgehoogd en de clarity (lokaal contrast) wat opgehoogd. Nu komen wolken en voorgrond voor mij wat mooier uit, evenals de kleur. Wat vind jij?

Bewerking Johan. Fotograaf: Luce Vriens

Eens met mijn bevindingen? Laat het mij weten!

Deel dit artikel


6
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Geachte heer van der Wielen, Beste Johan,
    Ik reageer graag op de bespreking van de foto van mijn zoon, David de (foto)Graaf. Ik doe dat voor hem omdat hij vanwege Downsyndroom toch beduidend minder taalvaardig is dan ik. Maar juist daarom hebben wij de bespreking van een foto van hem zozeer op prijs gesteld. Terzijde merk ik op dat wij, David, mijn vrouw Marian en ik, net het boek ‘Weerfotografie …’ in detail hebben doorgewerkt. De bespreking van zijn foto is instructief en leerzaam, maar er speelt hier wel een kwestie van attitude, van visie. Waarvoor is de foto gemaakt en wat kun je en wat wil je ermee? Gaat het je om reële actualiteit of om het maximaal winbare voor een tijdloze expositie? Bij David is het eerste het geval. Hij fotografeert het weer van het moment, zoals hij dat meemaakt, en denkt niet na over wat Photoshop misschien later nog toe zou kunnen voegen. Veel meer is hij erop gebrand dat bepaalde foto’s van hem nog voor half zes richting RTL4 of NPO worden gemaild en daar misschien zelfs worden gebruikt. Al vele jaren achtereen gebeurt dat ook enkele keren per jaar. Hij wordt daarbij gesecondeerd door mijn vrouw Marian en mijzelf. Wij doen regelmatig hetzelfde. Zo kijken we vaak gezamenlijk naar de getoonde weerfoto’s en stellen vast dat sommige daarvan in onze ogen weliswaar mooi gemaakt zijn, maar tegelijk ook minder reëel. Het is net als bij portretten. Photoshop stelt je in staat hoogbejaarde dames rimpel- en vlekkenloos weer te geven, maar is dat dan fotografie als zodanig of eerder fotobewerking? David levert ook al vele jaren de foto’s bij het weerbericht van de Meppeler en de Opregte Steenwijker Courant en ook daarbij gaat het eerder om een realistische weergave van een voor lezers herkenbare omgeving.
    Leuk dat u de plaats van handeling kent. Mocht u daar ooit terecht gekomen zijn of nog komen bij Theeschenkerij de Wieden, links net buiten beeld, om het geen reclamefoto te laten zijn: David werkt daar in het weekend en op woensdagmiddagen in de bediening. Mogelijk hebt u hem daar al eens ontmoet!
    Hartelijk dank voor uw opbouwende kritiek.
    Met vriendelijke groet, Erik de Graaf, namens David

    1. Beste David (en Erik),

      Hartelijk dank voor de zeer uitgebreide reactie. Ik vind het ontzettend leuk zoveel achtergrond te mogen leren kennen bij de foto want als ik aan het bespreken sla weet ik feitelijk niet meer dan wat de foto is en wat erbij vermeld staat. Ik bespreek dan ook een foto puur als foto, zonder de achtergronden te kennen, puur hoe hij op mijn overkomt en wat hij met mij doet. Natuurlijk heeft ieder beeld een verhaal, een achtergrond, een proces en een idee van een maker. Maar ook heeft ieder beeld een kijker die vaak, net als ik, al deze informatie niet bezit en puur kijkt naar het beeld. Zo kan het zijn dat bepaalde beelden voor de maker een diepere betekenis hebben terwijl dit voor de kijker niet te zien is. Maar andersom zijn er ook beelden die de kijker raken terwijl de maker nog terugdenkt aan het feit dat hij net een natte voet had gekregen. Vanuit puur het beeld heb ik naar het beeld van David gekeken en erop gereageerd. Of David daar wat mee kan is helemaal aan hem. Als bepaalde tips hem niet bevallen, even goede vrienden.
      Enige wat ik nog wel wil vermelden is het gebruik van fotonabewerking want daarover bestaat (helaas) veel onkunde. Zeker is het mogelijk om met software foto’s volledig te bewerken zodat de essentie verloren gaat, gezichten glad te poetsen, luchten zwaar over te kleuren of elementen weg te halen of juist toe te voegen. Dat heet digital art. Aan de andere kan zijn er mensen die vinden dat er niets meer aan het beeld gedaan mag worden nadat hij is geschoten. En alle gradaties ertussen. Ik ben oprecht van mening dat nabewerking aan foto’s – helaas! – nog steeds noodzakelijk is. Immers, de huidige camera’s zijn nog steeds niet in staat om de kleuren, contrasten, etc. van de werkelijkheid goed weer te geven. Dit zie je bijv. altijd heel duidelijk aan het feit dat het verschil tussen licht en donker op de foto vaak veel heftiger is dan je met je ogen ziet. Nabewerking is dan ook geen schande of poging de werkelijkheid geweld aan te doen. Het gros van de fotografen wat nabewerkt doet dit om een goede foto te perfectioneren, niet om deze te veranderen. En met die insteek heb ik ook het beeld bewerkt. Puur om te laten zien wat nabewerking met het beeld kan doen. Heel veel succes en mocht ik in de buurt zijn zal ik zeker even binnenlopen! groet Johan

  2. Door Conny Schotanus op 5 juni 2017 om 20:19

    Leerzame fotobespreking Johan.

  3. Door Luce Vriens op 5 juni 2017 om 17:06

    Geachte heer van der Wielen, Beste Johan,
    Dank voor je commentaar. Het prettige ervan is dat deze opbouwend kritisch is. Sowieso is de rubriek ‘fotobespreking’ een waardevolle aanvulling op de website ‘Natuurfotografie’.
    Het verhaal over de balans in de foto heeft goede suggesties. In de kritiek over de leegte herken ik mij niet want dit was mijn doel. Sommige foto’s zijn inderdaad meer aansprekend met een voorwerp in de voorgrond. De voorgestelde fotobewerking spreekt mij niet zo aan voornamelijk doordat het te blauw is geworden. Verhogen van contrast en iets oplichten zijn goede tips.
    Nogmaals hartelijk dank voor je kritiek. Met vriendelijke groet, Luce

    1. Beste Luce, dank je wel voor je uitgebreide reactie. Het is uiteraard je goed recht het wel of niet met mij eens te zijn, over inhoud en bewerking. Ik kan echter alleen vertellen hoe een foto op mij overkomt, en dat heb ik beschreven. succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *