HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Fotograferen vanuit een fotohut: natuurfotografie of gemaakte natuur?

Onlangs schreef ik een column over vintage lenzen. Daarin schreef ik dat ik een hut had gehuurd om een nieuwe lens uit te proberen. Dat leverde wat reacties op van mensen die van mening zijn dat het fotograferen vanuit een fotohut alleen “standaard plaatjes” oplevert en dat je als vogelfotograaf beter “de echte natuur” in kunt gaan. Dat zette me aan het denken. Wat is die echte natuur eigenlijk? Valt fotograferen vanuit een fotohut wel onder natuurfotografie?

Fotograferen vanuit een fotohut: natuurfotografie of gemaakte natuur?
Koolmees gefotografeerd vanuit een fotohut. Het mooie, zachte winterlicht werkte goed mee! Fotograaf: Renate van den Boom

De natuur in

Ik vind het heerlijk om de natuur in te gaan. Lekker wandelen, vogels kijken en vooral veel fotograferen. Het geeft me rust. Letterlijk de focus op iets totaal anders, waardoor ik alles om me heen kan vergeten en volledig op kan gaan in het onderwerp dat ik op de foto wil zetten. Wat voor natuur dat is, maakt me eigenlijk niet zo heel veel uit; bossen, strand, heide, bergen… Dichtbij of ver weg, allemaal goed! De ene keer kan ik kilometers wandelen, maar ben ik met macrofotografie bezig, kom ik niet verder dan 100 meter.

Deze pimpelmees kwam ik tegen tijdens een heerlijke wandeling langs rietkragen. Fotograaf: Renate van den Boom

Lui in de fotohut

Enkele malen per jaar huur ik een fotohut, in mijn eentje of met een fotomaatje. Lekker een dagje ontspannen. Lunch, thermosfles met thee en iets lekkers mee plof ik in de veelal heerlijke stoelen voor een relaxed dagje fotograferen. Lui? Tja, een beetje wel. Ik hoef er niet ver voor te lopen en de vogels hoef ik meestal ook niet te zoeken. Voeren doe ik een heel klein beetje, met het voer dat meestal bij de hut aanwezig is. Op deze dag heb ik meestal hetzelfde resultaat als een dagje wandelen in de “echte natuur”, namelijk een leeg koppie, volop genoten van de vogels en al het andere dat langskomt en ook nog foto’s waar ik blij mee ben.

Te makkelijk of juist een prachtige gelegenheid zo’n mooie vogel in alle rust te kunnen fotograferen? Fotograaf: Renate van den Boom

Iedereen kan fotograferen vanuit een fotohut

Een veelgehoorde kreet over fotohutten. Misschien wel. Blijft natuurlijk dat je wel je instellingen goed moet hebben en op het juiste moment af moet drukken. Ook hoor je vaak dat iedereen dezelfde foto’s maakt vanuit een fotohut. Zelf maak ik me nooit zo heel erg druk om anderen die dezelfde foto wellicht ook al gemaakt hebben. Voor mij is elke foto weer anders en ik fotografeer vooral voor mezelf. En zelf had ik juist die foto nog niet gemaakt. Ik geniet maximaal van wat er ook voor de hut komt. Als vogelaar ben ik geen soortenjager. Ik blijf ook de “gewone” kool- en pimpelmeesjes geweldig vinden met hun leuke acrobatische capriolen en de interactie tussen al die vogels.

Hachelijk momentje

Vanuit een fotohut maak je soms ook best spectaculaire momenten mee. Zo zat ik een keer in een boshut. De hele ochtend waren verschillende vogels actief voor de hut, maar kort na het middaguur vloog ineens alles op. Vanuit het niets en zonder enige aankondiging landde een mannetje sperwer voor de hut.

Een jonge grote bonte specht kon kennelijk niet op tijd wegkomen en zocht dekking onder de tak waar hij op had gezeten. Doodstil bleef hij daar zitten… het mannetje sperwer bleef niet lang. Ik kon slechts enkele foto’s maken en toen verdween hij weer, opgeschrikt door een geluid op het perceel naast de hut. Maar de specht bleef als verkrampt onder de tak hangen en bleef kijken naar de plek waar de sperwer was verdwenen. Ik kon de sperwer niet meer zien, maar aan het gedrag van de specht was te merken dat er nog gevaar in de buurt was. Ik voelde de spanning van de specht en wel 20 minuten lang, kwam hij niet van zijn plek en bewoog hij nauwelijks. Langzaam verlegde de specht de focus naar de andere kant van het bos, maar hij kwam niet van zijn plek. Ook de andere vogels waren doodstil!

Doodstil hangt de specht onder de tak… een ware natuurbeleving. Fotograaf: Renate van den Boom

Totdat vanaf de andere kant ineens een vrouwtje sperwer verscheen! Die landde op een tak aan de andere kant van de vijver. De specht besloot toen zijn kans waar te nemen en met een angstkreet vloog hij weg. Gelukkig voor de specht leek de sperwervrouw niet op lunch uit te zijn, maar ging ze geruime tijd voor de hut in bad. Wat een mooie belevenis!

De specht en de sperwer leverde een mooie belevenis op vanuit een fotohut, de foto van de sperwer is gemaakt met een 500mm spiegellens. Fotograaf: Renate van den Boom

Natuur of niet?

Blijft de vraag of je vanuit een fotohut natuurfoto’s kunt maken. Wat mij betreft wel. De ontmoeting met de specht en sperwer kan natuurlijk ook buiten een fotohut voorkomen. Maar van zo dichtbij? Dat is toch echt wel een stuk lastiger in de “echte natuur”. Buiten een vogelhut zou je de vogels sneller kunnen verstoren, terwijl fotograferen vanuit een vogelhut veel meer rust voor de vogels geeft. Ja, de setting voor een fotohut is volledig geënsceneerd en je kunt de vogel door een beetje voeren precies daar krijgen waar je hem graag hebben wilt. Dat neemt niet weg dat je nog steeds een beetje geluk moet hebben dat hij ook echt komt en dat je op precies het juiste moment de foto moet maken. Het is immers geen volière, maar de vogels kiezen zelf of ze daar komen. Het vergt heel veel natuurkennis en effort van de ontwerper van een vogelhut om de vogels voor de hut te kunnen krijgen.

Een ‘gewone soort’ of gewoon een heel mooi vogeltje? Fotograaf: Renate van den Boom

Maar meestal krijg je wel meer dan één kans en heb je meer rust. Dat maakt het juist voor het oefenen een hele mooie gelegenheid. Maar ook voor gewoon een lekker ontspannen dagje vind ik een fotohut heerlijk. Wat vinden jullie?

Deel dit artikel


22
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Raymond Luske op 24 januari 2020 om 10:46

    Ik huur 1x per maand met 2 fotomaten een fotohut. We hebben natuurlijk hutten waar we voorkeur in hebben. Wij gaan er altijd heel open in en zien wel wat er komt. Doordat we uit een hut fotograferen heb ik veel geleerd en is de kwaliteit aanzienlijk omhoog gegaan. Ik ben veel kritischer geworden. Tevens het is een leuke dag weg en tijdens het nabewerken beleef je de dag nogmaals. Dit jaar ga ik met mijn 2 maten ook 1 week in het buitenland fotograferen dat lijkt mij een geweldige ervaring. Het kost natuurlijk wel wat maar ervoor sparen als het mogelijk is en dan hopelijk een mooie beleving meemaken.

    1. Hoi Raymond,

      Dank je wel voor je reactie! Herkenbaar wat je schrijft en leuk dat jullie zo een mooie hobby delen. Veel plezier met jullie fotoreis!

      Groetjes,
      Renate

  2. Je hebt betaalde fotohutten en vrij toegankelijke fotohutten. Je zult mij niet snel in een betaalde hut vinden omdat ik de kans dat je daar een originele foto kunt maken te klein vind. Badderende sperwers of andere badderende vogels zijn al zo vaak gemaakt en vind ik sowieso al super saaie foto’s. Een havik op een stokje, tja ook niet echt origineel meer. Fotografeer dan die vastgespijkerde dooie duif, dan heb je een originele foto.

    Nee, laat mij maar lekker in een open hut aan een waterplas kijken naar de natuur, zonder dat de vogels gelokt worden. Dan kom je nog eens zeearenden , lepelaars, flamingo’s, visarenden, vossen en meer van dat moois tegen. Gewoon in NL, gratis.

    1. Hoi Erik,

      Dank je wel voor je reactie. Goed punt en daar zie je zeker mooie vogels. Veel plezier met het fotograferen!

      Groetjes,
      Renate

  3. Door Cees Maris op 22 januari 2020 om 08:57

    Hoe vaak krijg je de kans als je loopt te wandelen om bijvoorbeeld een ijsvogeltje te fotograferen dat met 2 visjes in zijn snavel weer boven komt? Ook andere vogels vliegen vaak steeds te ver voor je uit om ze ondanks ( in mijn geval 400 mm op Olympus EM1) goed in beeld te krijgen. In een hut heb je meer kans. Samen met een of twee vrienden is dat niet alleen heel gezellig maar ook maken we er een sport van wie de mooiste foto’s maakt. En je leert vaak van elkaar. Ook leuk. En wat is het verschil tussen een fotografiehut en een camouflagetentje wat je zelf op een geschikte plek in het bos zet (nog afgezien van het comfort)?

    1. Hallo Cees,

      Dank je wel voor je reactie! Dat is zeker gezellig en je hebt gelijk, je kunt op deze manier veel van andere fotografen leren. Veel plezier met het fotograferen!

      Groetjes,
      Renate

  4. Door Willem op 19 januari 2020 om 22:19

    Ik kan alleen maar zeggen
    Dat het stuk geschreven is zoals ik vogelfotografie beleef

    1. Hallo Willem,

      Dat is leuk om te horen! Dank je wel voor je reactie en veel plezier met het fotograferen.

      Groetjes,
      Renate

  5. Door Sacha Bijkerk op 19 januari 2020 om 16:41

    Hetzelfde gevoel heb ik ook. Vind het heerlijk om buiten te lopen, maar een dag in een vogelhut vind ik echt een uitje. Meestal ga ik met mijn zus en kletsen we ook weer lekker bij. Ook ik ben geen soorten jager, kan van alle vogels genieten. Als ik eerlijk ben vind ik het genieten minder als je met tientallen fotografen voor een bijzondere soort staat. Dus de een vind een hut minder en de ander in de rij staan bij een bijzondere soort. Naar mijn idee blijft het natuur want de vogels of zoogdieren zijn vrij om te gaan. Iedereen moet doen wat hij/zij zelf fijn vind met respect voor elkaar en de natuur.

    1. Hallo Sacha,

      Daar heb je een goed punt, over de vele fotografen bij een bijzondere soort. Leuk dat je de hobby deelt met je zus! Veel plezier nog samen en bedankt voor je reactie!

      Groetjes,
      Renate

  6. Door Egon Kraak op 19 januari 2020 om 13:13

    Wat een leuk verhaaltje!
    Allereerst, alles is natuur – natuur is een alomvattend, niet onderscheidend begrip. Heel vroeger leerden we zelfs nog op school onderscheid te maken tussen de dode en de levende natuur. Dus, bij voorbeeld, het beton (dood) van mijn stalraam en het korstmos (levend) dat erop groeit: https://waarneming.nl/media/photo/022/888/22888937.jpg O, is mijn stalraam geen natuur…. Vindt u? Dat korstmos denkt daar heel anders over en het kan nog veel extremer; recent dit plaatje gemaakt: https://waarneming.nl/media/photo/024/616/24616261.jpg Eén van de zeldzaamste NLse kortsmossen dat daar toch echt alleen maar groeit omdat iemand die kei bij de inrit heeft geplaatst. Is die kei nou natuur of niet? 😉
    Wat mensen als natuur ervaren en wat natuur is zijn dus twee heel verschillende zaken en daarmee is ook de beleving van theaterfotografie vanuit natuurfotohutten begrepen. Denk ik. Want een typisch westerse beleving van natuur is dat het een soort van theater is, een soort kijkdoos. Midas Dekkers schreef daar jaren geleden al over.
    Ik heb gelukkig een privé-fotohut: mijn keukenraam van waaruit ik mijn pietjesvoerplank net zo vaak zelf kan herinrichten als ik maar wil, stammetje erbij, grasjes of blaadjes erop, ga zo maar door, maar het leukst eraan vind ik nog mijn kliko-sperwer https://waarneming.nl/media/photo/024/411/24411965.jpg die dit theater (links boven nog net in beeld) ook kan waarderen. Zij maakt geen onderscheid tussen de kliko (geen natuur) en de theatervoerplank (wel natuur, nouja, op het kiekje dan https://waarneming.nl/media/photo/023/973/23973399.jpg ).
    Ik heb het zo langzamerhand al een half dozijn maal geschreven in de comments hier, dat ik fervent voorstander ben van Veluwse appeltjesherten, fotohutten, bitterbalvossen, tamme wolven en een zeearend op het dakje van de visboerkraam. Weer eens wat anders dan blauwe reigers op de Albert Cuypmarkt en omdat het de integratie van echte natuur in de beleving misschien ietwat helpt, duidelijker maakt. Theater doet dat.

    1. Hoi Egon,

      Dank je wel voor je uitgebreide reactie en de mooie foto’s! Mooi theater inderdaad 🙂 Veel plezier met je eigen privé fotohut! 🙂

      Groetjes,
      Renate

  7. Je vindt het leuk of je vindt het niet leuk. Dat mag iedereen voor zich uitmaken. Voeren op een plankje deed ik ook al toen ik 4 was en daar is denk ik niks mis mee. Ik zie de setting voor de hut maar als een grote voerplank. De dieren zijn op hun gemak anders kwamen ze vast niet. Verder is er een grote groep mensen die graag fotografeert maar om verschillende redenen niet door de natuur kunnen struinen. Werk, ouderdom, ziekte of handicap en noem maar op. Dan kun je in een hut toch mooi met je hobby aan de slag.

    1. Door Rob E op 19 januari 2020 om 20:06

      Heerlijk in het bos, heerlijk in de OVP , heerlijk in de duinen, heerlijk in de vogelhut. En wat ik vind? Dat het me geen zier uitmaakt wat een ander vindt of denkt in deze…Dat bepaal ik lekker zelf😉

      1. Je hebt helemaal gelijk, Rob! Geniet ervan! Dank je wel voor je reactie.

        Groetjes,
        Renate

    2. Hoi Gina,

      Dank je wel voor je reactie! Inderdaad, iedereen kan genieten in een hut, ook als je minder mobiel bent. Veel plezier met het fotograferen!

      Groetjes,
      Renate

  8. Fotograferen vanuit een fotografiehut moet natuurlijk iedereen voor zichzelf uitmaken. Voor mij zal het geen voldoening geven, met als belangrijkste “obstakel” het onnatuurlijk geënsceneerde “biotoop”.
    Foto’s die vanuit een fotografiehut genomen zijn haal je in de regel makkelijk tussen andere foto’s uit, vooral (en veel) als ze bij de waterkant zitten, op mos. Onnatuurlijker kan haast niet! Enige biotoop waar men mos tot aan het water kan tegenkomen zijn de laag of hoogveen moerassen.
    Nee, ondanks dat men de vogels er zelf misschien wel leuk op kan krijgen zou het mij totaal geen voldoening geven, geef mij maar de “wilde” natuur om te proberen de dieren zonder dat ze gestoord worden te observeren en de spanning om er mooie opnamen van te kunnen maken.

    1. Hoi Gé,

      Dank je wel voor je reactie! Het is voor een hut inderdaad wel geënsceneerd. Ik begrijp wat je bedoelt, maar vraag me wel een beetje af wat “echte” of “wilde” natuur dan is. Geniet in ieder geval en dan genieten wij weer van jouw foto’s!

      Groetjes,
      Renate

  9. Tja…het blijft het zelfde als eten in een drie sterren restaurant…het eten wordt opgediend….maar hoe je het opeet is “natuurlijk” jou keus…

    1. Goed punt, Leo en dank je wel voor je reactie!

      Groetjes,
      Renate

  10. Door Coen van Raaij op 19 januari 2020 om 09:27

    Weer mooie column, echte definitie van natuur ligt voor elk mens anders denk ik. Als pur sang vogelaar geniet ik van juist de onverwachte momenten zoals in je verhaal met de sperwer. Maar ook na jarenlang vogels kijken kan ik nog steeds erg genieten van kuifmees, koolmees en vooral de pimpelmees. (So cute) Of die laatste twee in het voerhuisje op mijn balkon zitten, maakt niet uit, ik vind het natuur en geniet!

    1. Hoi Coen,

      Dank je wel voor je reactie! Je hebt helemaal gelijk en ik geniet lekker mee van jouw tochten, foto’s en verhalen 🙂

      Groetjes,
      Renate

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *