HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Fotohutten: gekochte foto’s

Iedereen kan bijna alles fotograferen, zolang er maar genoeg geld op tafel wordt gelegd. En dan gaat het niet om de apparatuur, maar om het onderwerp. Aanbiedingen voor fotoreizen naar de meest prachtige schuilhutten buitelen over elkaar heen. Goed beschouwd zijn het eigenlijk gekochte foto’s. Worden fotografen lui, of is er iets anders aan de hand? En wat is de magie van de fotohut?

Fotohutten: gekochte foto’s
De ultieme Hollandse lente-cliché-hutfoto Fotograaf: Luc Hoogenstein
Delen

Creatieve bloedarmoede

“Weet je wat het is”, verzuchtte de uitgever, “Ik word doodmoe van al die foto’s van vogels bij dezelfde bemoste oever, op hetzelfde takje of bij hetzelfde kadaver. De eerste keer waren die foto’s best mooi, maar na de honderdduizendste vliegende oeraluil, vechtende steenarend, loenzende beer of drinkende kruisbek ben ik er eigenlijk wel klaar mee”. Ik beaamde zijn standpunt en deed er nog een schepje bovenop: “Het lijkt wel alsof fotograferend Nederland last heeft van creatieve bloedarmoede! Ik bedoel, als je genoeg geld en vrije tijd hebt is het geen enkele moeite om ergens in een hut te gaan zitten en de soort van je dromen te fotograferen. Maar origineel? In de verste verte niet. Alles is al voor je geregeld! Je wordt naar een hok gebracht waar de eigenaar al flink heeft lopen voeren. Het enige wat je hoeft te doen is te klikken. En daarna het liefst binnen een dag alles op facebook pleuren. Fotohutten betekenen de dood voor creatieve fotografie. Bijna alles wat uit die hutten komt is een verzameling clichébeelden”.

Statler en Waldorf

Appelvinken schuw? ... Mwah, dat valt best mee
Appelvinken schuw? … Mwah, dat valt best mee Fotograaf: Luc Hoogenstein

En zo gingen deze hedendaagse Statler en Waldorf nog even vrolijk door. De uitgever en ik waren druk bezig met het selecteren van foto’s voor een nieuw boek en hadden tijd genoeg voor dit soort prettige conversaties. Eerlijk is eerlijk, behoorlijk wat foto’s vielen af omdat ze zo gewoon waren geworden dat ze geen meerwaarde betekenden. Kortweg: saai. Foto’s die zo’n 10 jaar geleden de gemiddelde fotoliefhebber nog van zijn stoel deden blazen. Wat is er sindsdien toch gebeurd? Zijn we verwend geraakt? Is het niet meer bijzonder omdat we allemaal dat soort foto’s kunnen maken? Toch blijven fotohutten onverminderd populair, gezien de snelheid waarmee ze als paddenstoelen uit de grond schieten. Hoe komt dat?

Computers

Eigenlijk is het verbazingwekkend. Je kunt van achter de computer bepalen welke diersoort je wilt fotograferen. Geld en tijd zijn de bepalende factoren. Niet veel tijd en weinig budget? Huur dan een hut in Nederland voor kruisbek, ijsvogel, appelvink, das, eekhoorn, enz. Meer geld en tijd? Dan zijn de mogelijkheden grenzeloos. Bruine beren en veelvraten in Finland, steenarenden en korhoenders in Zweden, monniksgieren en grote trappen in Spanje, en bijeneters plus scharrelaars in Hongarije.

Lekker, zo'n goed verstopte zonnebloempit!
Lekker, zo’n goed verstopte zonnebloempit! Fotograaf: Luc Hoogenstein

Vrijwel elk natuurreisbureau heeft tegenwoordig huttenreizen op het programma. En anders google je gewoon even op “hide”, “photography” en je land naar keuze, om met lokale aanbieders op pad te gaan. Misschien worden computers trouwens wel de toekomst wat fotografie betreft. Dat je, live meekijkend met een webcam, zelf een hi-res screenshot van het beeld maakt, tegen betaling uiteraard. Fotograferen met de computer. Handig: geen reistijd meer, en ongetwijfeld veel goedkoper dan zelf die reis maken!

Jagen met een camera

Is dit een stukje van de toekomst? Misschien, maar daar blijft het volgens mij dan ook bij. Fotohutten hebben die onweerstaanbare aantrekkingskracht. Daar is een verrassend eenvoudige verklaring voor. Als je namelijk eenmaal in zo’n hut zit, dan wordt je onherroepelijk gegrepen door een oerinstinct. Het jachtinstinct. Gespitst op elke beweging, elk geluid, elke geur. Doodstil wachten totdat de prooi binnen bereik komt.

Zintuigen worden scherper. Geduld uitoefenen tot dat ene, unieke moment. Het maakt niet uit of dat minuten of uren duurt. En als het dan komt, dan raast de adrenaline door je lijf. De kick die een geslaagde foto geeft is onbeschrijflijk! Elke fotograaf zal dat herkennen. Wildlife-fotografie is niets anders dan jagen met een camera. Maar er is meer.

Heel af en toe lukt het om iets origineler uit de hoek te komen
Heel af en toe lukt het om iets origineler uit de hoek te komen Fotograaf: Luc Hoogenstein

Jose

Het wordt tijd om deze column af te ronden. Ik moet namelijk mijn tas gaan pakken. Over een paar dagen heb ik een afspraak met Jose uit Spanje. Hij zal me naar een prachtige locatie brengen waar ik, als het goed gaat, een paar Spaanse specialiteiten van nabij zal gaan fotograferen. Het maakt me niet uit of ik standaardplaatjes maak of niet, áls ik maar wat moois te zien krijg. Dát is voor mij de kern van huttenfotografie: het is natuurbeleving pur sang. Alsof je live in een natuurfilm aanwezig bent. Het idee om op een paar meter afstand van wilde vogels te zitten die normaal alleen als stippen aan de horizon voorbij zeilen: ik kan niet wachten! Vamos Statler!

Deel dit artikel


17
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Ik struin al jaren door de natuur met mijn 400 mm lens en ook zonder hut kun je prachtige foto’s maken! De fotograaf die alleen in de hut gaat zitten neemt zichzelf in de maling, het is namelijk geen kunst! Een echte natuurliefhebber gaat het veld in en reken maar dat je onverwachte ontmoetingen hebt als je maar uren maakt!

  2. Door Theo op 5 maart 2017 om 17:15

    Wat een kletsverhaal, vogels vanuit een schuilhut fotograferen is fantastisch en natuurlijk worden ze gelokt maar wat dan nog? een amateur fotograaf kan in de natuur zonder hulpmiddelen NOOIT een mooie foto van een roofvogel maken.
    Dus laat mij een luie fotograaf zijn ik vind een fotohut TOP!!!!!!

  3. Ach. Wat n gemiep allemaal,
    Ik ben maar n simpele amateur fotograaf, die van de natuur houdt in

    Ach wat een gemiep allemaal,
    Ik ben maar een simpele amateur fotograaf, met weinig centjes,
    Maar ik hou wel met hart en ziek van de natuur, en leg vast wat ik mooi vind, wat anderen voldoening schenkt.. Is hun zaak,
    Ik loop liever rond dan zo,n dag in n hut 😂

  4. Als luie fotograaf die liefst zonder moeite fotografeert uit door anderen met hard werken aangelegde hutten, moest ik even gniffelen toen ik de column en reacties las. Zou ik me echt druk maken over wat anderen vinden van de momenten in de week, dat ik met plezier mijn hobby uitoefen. Nee, dus! eerder ben ik dankbaar voor de mogelijkheden die geboden worden door mensen als Han Bouwmeester. Immers met een volle werkweek zit het er voor mij niet in dit alles zelf te regelen! En als iets minder mooi is door waar het gemaakt is, dan is dat maar zo. Maar het mooie vogeltje of de das die ik vastleg blijft voor mij een prachtige ervaring!

  5. Door Ronald op 18 juni 2015 om 19:34

    ‘t Begon als een mooi spitsvondig verhaal/column, maar eindigt als losse flodder, als al het voorgaande wordt ontkracht, omdat het eigenlijk toch wel leuk is. Fotohutten zijn commercieel, maar dat hoeft niet erg te zijn. Ze voldoen in een behoefte. Vind het zelf wel jammer dat t een elite/insiders-gebeuren wordt, wanneer de hutjes in normaliter beschermde gebieden worden geplaatst, waar de niet tot de Natuurmonumenten / Staatsbosbeheer / IVN klieken behorende liefhebber niet mag komen, want verboden toegang. Dan is t ‘eerst betalen’ en dan toch toegang. Beschermd is beschermd; dan niemand erin en anders gewoon iedereen gratis toegang. Verder, ja natuurlijk moet iedereen doen wat hij leuk vindt. Heb wel eens een fotohut bezocht en vond dat erg leuk, maar ook de gratis schuilhutten in NL vind ik vaak erg leuk. Dat je geen creatieve foto;s zou kunnen maken, weet ik nog niet. Bovendien is dat niet altijd voor iedereen t doel. Voor elk wat wils; vind je’t niet leuk, doe je’t niet.

  6. Door Rik Thijssen op 31 mei 2015 om 15:58

    Ik heb afgelopen week voor het eerst een fotohut gehuurd. Ik heb daarmee
    natuurbeschermende instanties gesteund, ik heb mijn 800mm kunnen uit
    proberen, ik heb mooie foto’s gemaakt (vind ik zelf) ik heb de natuur geen kwaad gedaan. Ik heb geen dagen in de struiken hoeven liggen voor de foto’s. Die dagen heb ik aan mijn gezin kunnen besteden. ‘s avonds heb ik lol gehad bij het bekijken van de foto’s. Ik heb een geweldige dag gehad. En niet om lullig te doen; deze waren veel beter dan de verkeerd belichte en onscherpe foto van de koolmees die Luc hier plaatst.

  7. Hmmm, eens met Han voor wat betreft het geforceerd prikkelend en/of lollig te willen zijn in een column. Inhoudelijk dan op het topic: mijn mening is dat iedereen moet doen waar hij/zij zich het beste bij voelt, zolang de dieren of anderen niet worden geschaad. Wel ben ik voor openheid over de omstandigheden waaronder de foto’s zijn gemaakt. Op Facebook wemelt het van de foto’s van een Havik op een konijn, eekhoorn of duif. Vele van die foto’s hebben begeleidende teksten als ‘gisteren trof ik een Havik’. Tja. Ik liep door het bos en trof een hutje. Bleek ik dat toevallig ook al te hebben geboekt en betaald. En verdomd, daar ligt een konijn. Verrek, daar komt een Havik. Dat treft inderdaad. Niks te nadele van de hut, de mensen of de manier van fotograferen, ik zou zelf ook zomaar in zo’n hut gespot kunnen worden, maar dan niet met achteraf zulke teksten erbij…

  8. Door peter wijn op 12 mei 2015 om 09:30

    Hihi,
    Was laatst voor het eerst in een betaalde hut. Wat denk je… de doelsoort verscheen niet… Ik denk dat ik de verhuurder ga aanklagen… Ik had toch betaald!

    (neem het bovenstaande met wat korrels zout, wellicht een kilo.)
    (net als het artikel trouwens, leuk Luc)

  9. Ik ga mee met de reactie van Martijn. Artikelen als deze worden naar mijn idee geforceerd prikkelend geschreven. Helaas heeft de jaloezie zich meester gemaakt bij veel natuurfotografen. In mijn ogen voegen fotohutten wel degelijk wat toe aan de mogelijkheden van vele mensen die deze hobby graag beoefenen. Velen die deze hobby beoefenen hebben zonder dat ze er veel aan kunnen doen niet de kunde en kennis om zelf op een verantwoorde manier foto’s van bijvoorbeeld vogels te maken. Met de vaste fotohutten voorkomen we voor een deel dat deze mensen zelf verstorend optreden om hun wens een bepaalde vogel in beeld te krijgen. Daarnaast, en dan spreek ik voor mijn eigen hutten, dragen we een belangrijk steentje bij aan het bekostigen van belangrijke natuurbeschermende voorzieningen. Commercieel wordt al snel als vies woord gezien terwijl dat nooit gezegd wordt van de bakker waar je je broodje koopt.
    In elk geval hebben in mijn hutten waar dat kan de fotografen de mogelijkheid de setting aan te passen waardoor het wel degelijk mogelijk is om foto’s te maken die onherkenbaar zijn als zijnde uit een gehuurde fotohut gemaakt. Feit is wel dat niet veel mensen daar behoefte aan hebben. Kennelijk is dat punt voor deze mensen dus minder een bezwaarlijk item dan mensen die dit roepen en zelf niet of nauwelijks ervaringen met deze hutten hebben.
    Kortom; laat iedereen lekker op zijn of haar eigen manier zonder bezwaard gevoel natuurfoto’s maken. De een doet het zus, de ander doet het zo. Zolang het verantwoord gaat; prima toch?

  10. Er worden hier door Luc een aantal open (schuilhut) deuren ingetrapt, weinig opzien barend. Er zijn genoeg mensen die in hun omgeving, of buitenland, op eigen wijze fotograferen en daar eigen schuiltentjes voor neerzetten. Neem bijvoorbeeld Ton Döpp uit Amsterdam die met minimale middelen erg goede prestaties haalt. Fotograferen is vooral veel observeren en dan ergens, al of niet verscholen, op het juiste tijdstip gaan zitten. Op veel plekken kun je wel degelijk zelf eigen foto-hotspots (tijdelijk) creëren, als je er de tijd en kunde voor hebt. ‘t Is in ieder geval duidelijk dat Luc door vermelding van z’n CV een echte multi-tasker is en daarmee het vooroordeel over de geslacht gebondenheid daarvan doorbreekt.

  11. Gecombineerd met artikel https://natuurfotografie.nl/column-marijn-heuts/ : Omdat iedereen iedereen wil nadoen, wordt de uitdaging des te groter en des te spannender om een plaatje of filmpje te schieten die niemand anders heeft. En DAT vergt pas geduld… Vergelijking met jagen? Ja, is ook vaak door me heen gegaan. Gelukkig heeft fotograferen en filmen een volledig ander doel dan de jacht, maar hetzelfde soort adrenaline zal er ongetwijfeld zijn.

  12. Heel herkenbaar verhaal en hoewel ik het helemaal begrijp, ben ik wel van mening dat het in de meeste gevallen gewoon onbegonnen werk is om echt te gaan “jagen” voor een foto. De kans dat je al rondlopend/-rijdend/-sluipend een fraaie foto van wildlife gaat schieten is gewoon minimaal.

    Ze zien/horen/ruiken je al van kilometers aankomen, tenzij je goed gecamoufleerd bijvoorbeeld ergens gaat zitten. Dan heb je dus min of meer je eigen “hut” in plaats van een vaste stek. Weinig verschil in mijn optiek. Gewoonweg tegen een wereldfoto aanlopen is een kwestie van geluk en gebeurt hooguit eens in de paar honderd keer dat je er op uit trekt. En laat ik daar nu echt de tijd niet meer voor hebben met een druk gezinsleven om er zo vaak op uit te trekken. Doe mij dus maar lekker een vaste hut. Gegarandeerd genoeg leuks om te schieten! En dat het al zo vaak gedaan is, vraagt ook weer iets van je creativiteit. Wellicht zelfs een leuke stimulans dus om het eens op een andere manier te proberen.

  13. Door Yves Peeters op 6 mei 2015 om 12:57

    Een zielige nietszeggende tekst , egocentrisch, maakt duidelijk wat hij wel allemaal doet (???),wat hij niet is heb ik in gedachte!!!!

  14. Door Yves Peeters op 6 mei 2015 om 12:48

    Persoonlijk , niets in vogelfotografie gaat nog zonder fotohut , het is een wildgroei en uiteindelijk krijg je voor 90% hetzelfde beeld.Commercieel zéker , heb een stukje bos , brengt niets op , plaatsen een hut.
    Tuinvogels , dat is afgedaan enkel voor de eenvoudige die niet kunnen en/of willen naar het buitenland gaan voor bv. zeearenden of korhoenen een beer in het Oosten ,nadien knallen hem wel af.e.d.

  15. Door Ben Stam op 6 mei 2015 om 12:42

    Voor sommige mensen mag het absoluut geen moeite kosten helaas.En als je geld zat hebt kun je dan inderdaad dezelfde foto`s gaan maken als al die anderen in een betaalhut.Mijn ding is het ook niet maar laatst sprak ik iemand die heel slecht ter been was,en zo op deze manier toch ook lekker vanuit een fotohut wat mooie plaatjes kon schieten.
    Zelf zou ik er geen voldoening uithalen en geniet ik van het voorwerk en het verdiepen in de soort.Laat mij dan maar wat minder foto`s maken want ik geniet ook van het lekker buiten struinen.Zo kom ik eerder thuis met een bijzonder mooie opname,dan een foto die gemaakt is in een betaalhut.Maar je doet er niemand kwaad mee en stoort de vogels amper vanuit een betaalhutje.Ieder zijn ding,zullen we maar zeggen.

  16. Goed en herkenbaar verhaal. Met de toenemnde populariteit van fotohutten vorm je ook een tegenwicht tegen de jacht. Fotohutten en natuurbehoud vormen zo een economische bron die vele malen groter is dan de inkomsten uit jacht (voor zo ver die er al zijn). Een goed argument voor lokale initiatiefnemers om verstoring door (reguliere) jacht in te perken.

  17. Door Leo op 5 mei 2015 om 18:23

    Foto’s gemaakt bij een fotohut haal je er zo uit. Maar erg kan ik dat niet vinden. Het voorziet in een behoefte en schaad de natuur niet. En als extraatje hebben de vogels ook nog wat lekkers te pikken. Het zei wel gezegd, dat ik een foto genomen in het vrije veld mooier vind is ook veel leuker om buiten bezig te zijn. Dat gekooid in een hut te zitten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *