HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Fotowedstrijden

Regelmatig peddel ik over de immense zee van het World Wide Web. Het is heerlijk om in die eindeloze wereld nieuwe plekken te ontdekken en inspiratie op te doen. Aan de horizon verschijnt een stipje, dat een nieuwe fotowedstrijd blijkt te zijn. Hoewel ik de meeste fotowedstrijden negeer, vind ik het altijd wel even interessant om aan land te gaan om de boel te verkennen.

Fotowedstrijden
mysterieuze wereld van fotowedstrijden Fotograaf: Bob Luijks
Delen

Algemene voorwaarden

Als eerste komen we aan bij het bos der algemene voorwaarden. Eenmaal tussen de palmbomen aangekomen, ontdek ik het volgende:

  • Stuur maximaal 3 digitale foto’s in de hoogst mogelijke resolutie (300 DPI) via wetransfer

Zo zo, toe maar. Bij de Champions League onder de fotowedstrijden – de Wildlife Photography of the Year award – neemt men genoegen met 1600 pixels en worden pas van de winnende beelden hoge resoluties gevraagd. Is de jury van deze fotowedstrijd dan zo bijziend? Moet de foto op pixelniveau geïnspecteerd kunnen worden?

  • De winnende foto verschijnt op deze website en op Facebook

Ach, wat leuk. Daar doe je het toch voor als natuurfotograaf.

  • De winnaar ontvangt een waardebon t.w.v. € 50,00!
Het land der wedstrijden is in zicht... laat ons aan land gaan
Het land der wedstrijden is in zicht… laat ons aan land gaan Fotograaf: Bob Luijks

Vijftig euro, vooruit, kan ik nieuwe accu’s voor de flitser kopen. Maar wacht even, er staat waardebon. Waar kan ik die dan inleveren? Even verder snuffelen op deze plek leert dat de cadeaubon besteed kan worden bij diverse deelnemende brasserieën, hotels, vakantiewoningen en het bezoekerscentrum. Slim, de winnaar krijgt wel degelijk iets, maar het kost de organiserende partijen alleen een bordje eten. Mijn reiskosten naar het betreffende restaurant niet inbegrepen en of ik voor dit bedrag überhaupt een hele maaltijd kan krijgen is nog maar de vraag. Ik begin er honger van te krijgen.

Sign your image away

  • De inzender verklaart dat de organisatie zijn / haar foto’s zonder beperking en rechtenvrij mag gebruiken voor publicaties voor promotionele doeleinden.

Juist, dat dacht ik wel. Leuk, zo’n regionale fotowedstrijd. Goed voor het draagvlak in de omgeving. Onwetende amateurs – vaak mooie foto’s makend van hun eigen omgeving – worden gelokt om hun beste werk in te sturen. En natuurlijk, de winnaar zal trots naar huis gaan met zijn / haar waardebon. De rest is hun foto’s kwijt en ziet ze hoogstens nog eens als aanplakbiljet, in boeken en publicaties of in veels te dure kalenders. Maar mijn sympathie voor de wedstrijd is reeds ver achter de horizon verdwenen. Met een symbolische investering van vijftig euro wordt de beeldbank gespekt met verrassende beelden uit de regio. Lekker goedkoop, want ja, wat houden die publicaties dan wel allemaal niet in?

hmmm... dat smaakt naar meer... of niet?
hmmm… dat smaakt naar meer… of niet? Fotograaf: Bob Luijks

Ja, als professioneel natuurfotograaf heb je het niet makkelijk tegenwoordig. Gemeenten, toeristische diensten, city marketeers, natuurorganisaties, tijdschriften (ook de grote jongens), allemaal hebben ze dergelijke fotowedstrijden. Het liefst laten zij de winnende foto dan ook nog eens door het brede publiek kiezen via Facebook, in plaats van een kundige jury het werk te laten verrichten.  Tja, als organisator van een fotowedstrijd zou je wel gek zijn. Voor vijftig euro heb je hooguit één professioneel beeld dat zeker niet beter hoeft te zijn dan de via wetransfer ontvangen bulkmail.

‘Tips’ aan organisatoren

Ik ben als natuurfotograaf echter niet te beroerd om organisaties van fotowedstrijden te ‘helpen’ met mijn ervaring en ideeën. Er valt financieel en qua draagvlak namelijk nog zó veel meer te verdienen voor al die organisaties. Hier zomaar wat mogelijkheden:

  • Een wedstrijd ‘beschrijf uw dorp, favoriete plek, natuurgebied…’ Dat scheelt weer een goed betaalde auteur.
  • Een wedstrijd ‘ontwerp de cover van ons magazine. Oh, en concepten voor de rest van het magazine zijn eveneens welkom’. Hoef je tenminste niet weer een aanbesteding te organiseren onder grafische bureautjes. Schappelijk, want die offertes kosten die bureautjes veel tijd, geld en frustraties.
  • Een wedstrijd ‘druk ons promotiemateriaal’. Laat je als organisatie verrassen door de veelheid aan papiersoorten, milieuvriendelijke drukinkten of rasterdichtheden. Er gaat een wereld voor je open.
  • Een wedstrijd ‘snelste bezorging’, laat concurrerende postbezorgers om het snelste strijden, scheelt zó weer een heleboel bezorgkosten. Kost 50 euro waardebon, even de balans opmaken.

Kortom, zet de betaalde specialist buiten de deur en betrek uw lezer en lokale ondernemingen bij uw totaalproduct. Alles kan als wedstrijd, lekker goedkoop. Doe er je voordeel mee!

Nee... ik ga liever verder en droom over betere voorwaarden
Nee… ik ga liever verder en droom over betere voorwaarden Fotograaf: Bob Luijks

Nee, deze plek bevalt me niet zo. Snel pak ik mijn kano en peddel verder op de oceaan van het World Wide Web. Benieuwd wat ik nog meer ga tegenkomen.

Deel dit artikel


11
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Het verhaal is al van even terug, loop er toevallig tegenaan. Bob, ik ben het helemaal met je eens. Ik doe om die reden zelden aan een foto wedstrijd mee. Zonde om je copyright weg te geven. Op FB lijkt alsof er dagelijks mensen prijzen hebben gewonnen. Daar verbaas ik me dan alweer over. Zijn er zoveel wedstrijden om aan gratis beeld te komen? Kennelijk! Eerst de voorwaarden lezen, dan pas meedoen! Het komt erop neer dat ik liever fotografeer, dan mee doe aan een wedstrijd waarbij ik mijn rechten weggeef. Wij fotografen mogen het werk doen en zij spelen mooi weer met onze foto, als je pech hebt bij een latere publicatie van een van je foto’s weten ze niet meer wie de foto heeft gemaakt en is naamsvermelding ook al niet meer belangrijk. Mag ik overal hartelijk voor bedanken, laat mij maar lekker gewoon “buiten spelen”. Ik wens alle ander succes met de wedstrijden waar ze wel aan mee willen doen, ik ben allang afgehaakt.

  2. Door Bart van houten op 22 augustus 2015 om 09:39

    Ha….gelukkig.

    Ben ik niet de enigste die er zo over denkt.

    Alleen je houd dit niet meer tegen met zaken zoals FB.
    Iedere foto daar levert geheid veel oe’s en ah’s op.

  3. Amusante tekst met heel rake steken !

    1. Door Bob Luijks op 21 augustus 2015 om 10:11

      Bedankt Glenn

  4. Door Bob Luijks op 21 augustus 2015 om 08:43

    Het is mooi dat er zoveel vrijwilligerswerk gedaan wordt. Ik ben het uiteraard met u eens dat het al snel als vanzelfsprekend wordt ervaren en dat voor sommige klussen beter een betaalde kracht ingezet zou moeten worden.

  5. Door peter wijn op 21 augustus 2015 om 07:59

    Zie Jannie.
    Overigens, er zijn nog twee ander types fotowedstrijd; die om aandacht voor het blad/de site te genereren, en die waarvoor je zoveel inschrijfgeld betaalt dat de organisator (jury) er een goedbetaalde boterham aan overhoudt.

    1. Door Bob Luijks op 21 augustus 2015 om 08:38

      Hoi Peter. Voor sommige wedstrijden heb je misschien gelijk. Vergeet niet dat bij de meeste wedstrijden het entreegeld gebruikt wordt om een mooie prijzenpot te vullen, een tentoonstelling in te richten etc.

  6. Door Rob van't Zelfde op 21 augustus 2015 om 07:54

    Een competitie voor ” professionele natuurfotografen” is dat geen idee? Een Eredivisie van de beste profs van ons land, want als je in de Eredivisie mag uitkomen en jezelf prof mag noemen dan ben je goed!!

    1. Door Bob Luijks op 21 augustus 2015 om 08:40

      Een competitie gaat wel heel ver. Er zijn genoeg ‘amateurs’ die even goed beeld maken als de pro’s. In een wedstrijd krijgt iedereen een gelijke kans.

    2. Door Rob van't Zelfde op 21 augustus 2015 om 08:58

      Mijn reactie was eigenlijk wat sarcastisch bedoeld, het ” prof” zijn in natuurfotografie heeft voor de meeste een andere betekenis namelijk ik ben prof dus omdat te zijn moet men beter zijn dan een ander!!

  7. Door Jannie Trouwborst op 21 augustus 2015 om 06:57

    Helemaal met u eens. Eigenlijk valt dit in dezelfde categorie als de vele vrijwilligers die het werk van professionals moeten doen om voorzieningen in stand te houden, zoals buurtbuschauffeurs, bibliotheekmedewerkers en vrijwilligers in zorg- en verpleeginstellingen bv. Ik ben bang dat het tij niet meer te keren is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *