Haast onmerkbaar beweegt onze aarde doorlopend. Af en toe zorgt een aardbeving voor een tastbare bevestiging van deze bewegingen. Het resultaat is een getrapt landschap in Nationaal Park De Meinweg, een unieke situatie. In drie treden gaat het landschap in totaal 50 meter omhoog. Tel daar de meer dan 6.500 soorten planten en dieren bij op en je beseft dat je ogen en tijd te kort komt.
Elfenmeer. Fotograaf: Bob Luijks
De Meinweg bestaat grofweg uit drie totaal verschillende biotopen: heidevelden met prachtige solitaire eiken en vennen, aangeplante naaldbossen en stokoude eikenbossen. Aan weerszijden wordt De Meinweg begrensd door twee ongeschonden beken, de Boschbeek en de Roode Beek.
Het gehele jaar is er dan ook van alles te ontdekken en te fotograferen. Zo is de heide uiteraard mooi wanneer deze in augustus bloeit, maar is vind je er de gehele zomer hagedissen, vlinders en libellen. In de winter is het dé plek om op zoek te gaan naar de klapekster.
Ideaal voor
Vogel- en wildlifefotografie
In de bossen vindt je alle bekende bosvogelsoorten, waaronder alle in Nederland voorkomende spechtensoorten. Op de heide vind je dan weer onder andere boompieper, klapekster, nachtzwaluw, roodborsttapuit. De vennen zijn vrij arm aan vogels, wel maak je er kans op dodaars, wilde eend of grauwe gans. Op De Meinweg leven wilde zwijnen. Vermijd weekenddagen en gemarkeerde wandelroutes om deze prachtige dieren te ontmoeten.
Zwijn. Fotograaf: Bob Luijks
Macrofotografie
De Meinweg is ontzettend rijk aan libellen, waaronder vele zeldzame soorten, zoals de gewone bronlibel en bosbeekjuffer. Daarnaast vind je op De Meinweg levendbarende hagedis, zandhagedis, adder, gladde slang, hazelworm en de meeste amfibieënsoorten. En dan zijn er uiteraard ook nog de bloemen en vlinders…
Landschapsfotografie
De meeste landschapsfotografen zullen in De Meinweg graag de heide opzoeken. Verwacht geen enorm uitgestrekte paarse VVV-vlaktes, daarvoor staan er te veel bomen. Die bomen geven dan echter wel richting aan een landschapsfoto. De vennen spreken altijd tot de verbeelding, maar vergeet zeker ook de bossen niet. De eikenbossen staan vol met kromme bomen.
Vlodropperven. Fotograaf: Bob Luijks
Beste plekken
Rolvennen
De Meinweg herbergt diverse vennen, waarvan de Rolvennen wel de bekendste zijn. Het kraakheldere water ligt onderaan de voet van een, in augustus, paarse helling. De vele waterlelies bieden de vennen een sprookjesachtig uiterlijk. Voor de fotografie vormt de aanwezige vlonder de beste en eigenlijk ook enige plek. De zon komt op een ongunstige plek op, beter is de (zomer)avond. Onder genot van een luidruchtig kikkerconcert kun je hier terecht voor het landschap, bijzondere details rond de waterlelies, vele libellen en uiteraard de kikkers zelf. Je wandelt in ongeveer 2 kilometer naar de Rolvennen.
Rolvennen. Fotograaf: Bob Luijks
Elfenmeer
Een ven met zo’n naam… Het Elfenmeer is inderdaad sprookjesachtig mooi, zeker in de periode van de (late) herfst tot de (vroege) lente. De opkomende zon zorgt dan voor schuin tegenlicht, waardoor eventueel aanwezige mistflarden kleurrijk oplichten. De toegankelijkheid is beperkt tot de noordelijke oever. Het grote nadeel van het Elfenmeer is de afstand tot de dichtstbijzijnde parkeerplaats, maar liefst 5 kilometer. Neem beter een fiets mee. Via de verharde Meinweg kom je zo bij de voormalige parkeerplaats. Vanaf hier is het nog maar een kleine 1,5 kilometer die je grotendeels per fiets kunt en mag afleggen. Let op, vanwege de forse hoogteverschillen is het beslist een pittige fietstocht.
In dezelfde laagte als het Elfenmeer, de Zandbergslenk, liggen nog diverse vennen. Ze zijn landschappelijk wat minder fraai, maar met de flauw aflopende oevers een ideale plek voor het fotograferen van padden. Met een beetje geluk tref je er in maart ook heikikkers.
Pad. Fotograaf: Bob Luijks
Roode Beek
Echt natuurlijke beken zijn zeldzaam. De Roode Beek slingert haast ongeschonden door een moerasbos vol zwarte elzen. In het vroege voorjaar sieren bosanemonen, slanke sleutelbloemen en dotterbloemen de bosbodem. Een andere bijzonderheid is het beekmijtertje, een minuscuul paddenstoeltje dat alleen voorkomt in bronmilieu ’s. In de zomer vliegt hier dé specialiteit van de Roode Beek, de gewone bronlibel. Dit alles is perfect te overzien vanaf een fraai aangelegd vlonderpad.
Dansende eiken
De Meinweg geniet vooral grote bekendheid vanwege de vele amfibieën-, reptielen- en libellensoorten. Verrassend onopvallend en onbekend blijken de eiken, die grote hakhoutstoven of grillige bossen vormen. Met een zoomlens leg je de nadruk op de markante stammen en laat je zoveel mogelijk lucht buiten beeld. Hoewel het gehele jaar door aantrekkelijk, zorgt een mistige herfstochtend wel voor de kers op de taart.
IJzeren Rijn
Bij waardevolle natuur denk je niet direct aan een voormalige goederenspoorlijn. Toch zorgt het extreme milieu van het spoorgrind voor een eigen flora en fauna. Het spoorbed is een goede plek voor het fotograferen van onder andere zandblauwtje, blauwvleugelsprinkhaan en levendbarende hagedis. Met een beetje geluk tref je hier ook de gladde slang.
IJzeren Rijn met levendbarende hagedis. Fotograaf: Bob Luijks
Vlodropperven
Nog een fraai ven, een beetje verborgen in een ‘uithoek’ van De Meinweg. Waterdrieblad begroeit een groot deel van het Vlodropperven (dat vroeger Elversmersven heette). In mei-juni draagt deze plant opvallende witte bloemen. Op het water dobbert meestal wel een gans of dodaars rond.
Sankt Ludwig
Het voormalige klooster Sankt Ludwig heeft inmiddels plaats gemaakt voor nieuwe, opvallende bebouwing van de MERU-stichting. Het parkbos met de voormalige roeivijver is behouden gebleven. De rododendrons en bijzondere gebouwtjes maken dit een sprookjesachtige plek. Vergeet zeker niet een kijkje te nemen op de oude begraafplaats, helemaal aan de andere zijde van het terrein van de MERU.
Als fulltime professioneel natuurfotograaf is Bob Luijks het liefst buiten te vinden. Met een grote interesse in de natuur, dieren- en plantenwereld wil hij niet alleen alles weten, maar kijkt hij vanuit zijn opleiding als landschapsarchitect vooral ook naar de achtergronden van het landschap. Deze kennis en interesse zie je terug in de foto’s van Bob.
Bob Luijks
Als fulltime professioneel natuurfotograaf is Bob Luijks het liefst buiten te vinden. Met een grote interesse in de natuur, dieren- en plantenwereld wil hij niet alleen alles weten, maar kijkt hij vanuit zijn opleiding als landschapsarchitect vooral ook naar de achtergronden van het landschap. Deze kennis en interesse zie je terug in de foto’s van Bob.
