HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

HELP, we sterven uit!

Je kunt geen krant meer openslaan, geen tv meer aanzetten of je leest en hoort dat het zo slecht gaat met ons klimaat. En of het nu door de media komt of door mijn eigen bevindingen, ik begin er zo langzamerhand knap bezorgd over te worden. Maar ook onzeker, geïrriteerd en zelfs schuldig.

HELP, we sterven uit!
Extreme droogte begint zo langzamerhand jaarlijks op te treden in de zomer. Fotograaf: Jan Dolfing

Uitsterven

Dat het niet goed gaat met onze mooie wereld daar zijn we allemaal wel van overtuigd. Berichten dat 1 op de 6 diersoorten met uitsterven worden bedreigd zijn afgrijselijk om te lezen en komen zelfs onwerkelijk over. Persoonlijk heb ik moeite om dit te bevatten. Als een ver-van-mijn-bed show. Het kan toch niet waar zijn dat we zo slecht voor onze wereld zorgen. Zo stom zullen we als mensheid toch niet zijn?

Maar diep van binnen weet ik dat het zo is. Alleen al kijkend in mijn omgeving zie ik dit op minischaal gebeuren. Ging je vroeger met de auto op stap dan zat de voorruit vol uiteengespatte insecten. Nu komt de auto net zo schoon terug als voor het vertrek. Op de akkers achter ons huis liepen altijd koppeltjes patrijzen, nu al een paar jaar niet meer gezien. Of de aantallen weidevogels die de laatste jaren drastisch in aantal terug lopen. En de tientallen vlinders in de tuin van vroeger, nu nog maar een handjevol!

De Grutto, onze Nationale Vogel die hard in aantallen achteruit gaat. Fotograaf: Jan Dolfing

Nieuwe diersoorten

Er is ook een andere kant aan het verhaal. Vijf jaar terug ging ik op zoek naar de tijgerspin. Toen nog een zeldzaamheid in Nederland, pas na heel lang zoeken kon ik er foto’s van maken. Vandaag zie ik ze dagelijks in ons eigen weiland zitten. Een exoot die zich hier door de veranderende klimaatomstandigheden prima thuis voelt. In mijn werk als dierenarts zie ik het ook. Ik zie steeds vaker exotische ziektes die 25 jaar geleden toen ik begon als dierenarts in Nederland niet voorkwamen. Een zorgwekkende ontwikkeling.

Eén van de nieuwe exotische diersoorten in onze omgeving, de wespspin of tijgerspin. Fotograaf: Jan Dolfing

Grote zorgen

Al deze bevindingen maken mij ongerust. En wat me nog veel meer zorgen baart is de laksheid van overheden overal in de wereld die zich niets lijken aan te trekken van de noodzaak om wat aan klimaatverandering te doen. Uit alles blijkt dat de economie voorop staat. Zo lees ik vandaag dat in Amerika de Endangered Species Act lijst wordt afgewaardeerd. Het hele verhaal stinkt naar economisch belang. Trumpmania! Er worden internationaal wel milieu-akkoorden afgesproken maar de hieraan gekoppelde uitvoeringstermijnen zijn zo lang dat ik bang ben dat het dan al niet meer hoeft. Akkoorden waar bepaalde landen zich net zo makkelijk weer van distantiëren omdat het niet in het belang van hun land is. Belang van het land? Dikke vinger, het belang van de wereld zullen ze bedoelen. Het belang van jou en mij! En een nog veel groter belang van onze kinderen die ook nog een wereld willen erven om in te leven.

Extreem weer komt steeds vaker voor de laatste jaren en is geen ver van ons bed show meer. Fotograaf: Jan Dolfing

En wat doen wij als individuen?

Ik blijf het door de vele berichten een uitermate moeilijke problematiek vinden. Er worden zoveel tegenstrijdige onderzoeken en publicaties gedaan dat het uitermate moeilijk is om een goed onderbouwd verhaal te schrijven. Wat er nu werkelijk aan de hand is in de wereld is ontzettend onoverzichtelijk door al deze tegenstrijdige verhalen. Dit verhaal is dan ook puur gebaseerd op mijn eigen denkwijzen en bevindingen binnen mijn eigen wereldje. Over de zorgen die ik als individu over het wereldbeleid heb. Over de zorgen waarom wij er als individuen zo weinig aan doen. We blijven met zijn allen vervuilen, stappen massaal in de auto, dumpen afval in de natuur, reizen puur voor onszelf de hele wereld over om wat mooie foto’s te maken, sproeien tot we een ons wegen om het tuintje maar mooi groen te houden, kopen het goedkoopste vlees ook al is dit het meest milieu belastend en ga zo nog maar even door.

Vorig jaar vond er een gigantisch onweer plaats met de meeste lichtflitsen per uur ooit gemeten in Nederland. Fotograaf: Jan Dolfing

En ik …. ?

Ik doe hier ook aan mee al probeer ik mijn gedrag wel aan te passen. Zo ga ik de laatste tijd als het maar enigszins kan op de fiets, maar dan wel op de elektrische fiets. Is dat eigenlijk wel milieubewuster dan een auto? Ik heb werkelijk geen idee. Mijn gevoel zegt van wel, maar gevoel is niet bepaald wetenschappelijk onderbouwd. We eten alleen maar vlees uit Nederland, zodat dit niet de hele wereld over gesleept is, maar het blijft vlees en is milieubelastend. En ik ga net als de meesten van jullie nog steeds op reis naar mooie fotogebieden puur voor mezelf. Voor de mooie foto’s die toch omgerekend per beeld wel heel erg milieubelastend zullen zijn. En ik voel me hier diep van binnen schuldig over maar ik vind het zo vreselijk leuk om te doen dat ik dat gevoel diep weg druk. Zoals de meesten van ons waarschijnlijk doen. Wat niet bijster motiveert tot het doen van aanpassingen is mijn gevoel dat wat ik als individu doe geen ene malle moer bijdraagt aan het verbeteren van het milieuprobleem. Zolang de grote vervuilers in de wereld vrolijk doorgaan met CO2 uitstoten, met vernietigen van natuurgebieden en het verwerpen van milieuakkoorden voelen de kleine bijdragen die ik doe zinloos.

Verdorring in de natuur, alle bosbessen zijn dood lang voor de bessen rijp zijn. Fotograaf: Jan Dolfing

Plan van aanpak

Als we in de hele wereld nu eens gezamenlijk op een lijn zouden gaan zitten en de grote problemen aan zouden pakken in plaats van er eindeloos over te praten, dan zouden we veel meer en veel effectievere resultaten boeken. En als we in de hele wereld nu eindelijk eens de werkelijk vervuilende industrieën zouden verplichten tot het verlagen van de uitstoot van milieubelastende stoffen en dit zouden doorberekenen in de prijs van de producten dan zouden we pas echt een verbetering gaan zien. En we dragen dan met zijn allen de kosten. Deze extra gelden zouden dan natuurlijk wel weer moeten worden gebruikt ten behoeve van het klimaat en milieu. Als je dan toch iets doet wat milieubelastend is dan betaal je hier in zekere mate compensatie voor. En ja, dan wordt vliegen misschien wel 5x zo duur en het vlees op mijn bord heeft altijd de prijs van biefstuk, maar dat is dan een keus die ik zelf maak. Maar ik vrees dat dit niet gaat gebeuren. Er zijn teveel tegenstrijdige belangen in deze wereld die het nooit met elkaar eens zullen worden. Waarbij geld altijd de boventoon zal voeren. Ja, ik ben somber. Heel somber dat tegen de tijd dat wereldwijd het besef komt dat we ten onder gaan aan onze eigen gedragingen het te laat is.

Tenslotte voor ik de hele wereld over me heen krijg, dit verhaal is totaal niet wetenschappelijk onderbouwd. Het is mijn gevoel zoals ik in de huidige problematiek sta. De insteek van deze column is puur om iedereen aan het denken te zetten hoe hij of zij in de huidige milieu- en klimaatproblematiek staat. Want ik denk dat het gros van de Nederlanders net als ik ernstig bezorgd is over onze wereld, zich vrij machteloos voelt en best bereid is om iets te doen mits het ook werkelijk wat bijdraagt. Dat er eindelijk eens wat positief nieuws komt over het klimaat en milieu. En dat de grote jongens in de wereld die werkelijk een verschil kunnen maken eindelijk eens lef tonen en initiatief nemen om onze mooie wereld te beschermen. En niet altijd aan de eigen portemonnee of herverkiezing denken. Misschien dat er dan nog hoop is op een mooie toekomst voor onze kinderen in deze prachtige wereld.

Fotogroet Jan

Deel dit artikel


13
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Verhorst op 3 september 2019 om 11:13

    Dank Jan voor je goed verhaal .. er zijn teveel mensen dus daar zullen we met zn allen iets aan moeten doen ..2 per couple ..wil er nog toekomst voor dier en mens zijn ..en..
    we kunnen zonder vlees …zonder intelligentie te verliezen !

  2. Wat is waarheid vraag ik mezelf altijd af. Door alle subsidies en inkomsten preken mensen altijd voor eigen parochie zowel voor als tegenstanders van iets. Is de bio-industrie wel zo vervuilend tov biologisch boeren? Dieren groeien sneller , voedsel is efficienter dus minder belastend. Vroeger was de ozonlaag en zure regen een hot item, tegenwoordig hoor je er niemand meer over. Uitsterven van dieren: Er zijn in de geschiedenis talrijke soorten uitgestorven maar ook weer nieuwe ontstaan dus je kunt je afvragen of uitsterven een erg iets is of gewoon bij de natuur hoort? Zonnepanelen en windturbines zijn ze wel zo milieuvriendelijk of komen we er later achter dat het recyclen toch meer problemen met zich meebrengt? Wat voor impact hebben windmolens op het dierenrijk? Is kernenergie niet veel beter? Qua aantal doden is kernenergie tot nu toe het veiligste bijvoorbeeld per kwh maar als er wat gebeurt is het aantal doden in eens een stuk groter dan bij andere vormen van energieopwekking. Je kunt je tevens afvragen of bijv. ontwikkelingssamenwerking niet meer effect heeft op het klimaat door de welvaart in arme landen omhoog te brengen? Smelten van de ijskap? De ene onderzoeker zegt dat het van boven gebeurt, de andere zegt dat het van onderen gebeurt door natuurlijke veranderende zeestromen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Niets is zo zwart/wit als het lijkt! Wie heeft gelijk? En wie krijgt gelijk van de media??? En wie krijgt de centen? Doordat er geld mee is gemoeit is bijna elke onderzoeker subjectief, voor het vervolg van zijn of haar carriere heeft hij of zij immers fondsen ed nodig? Met gegevens (data) kun je ook veel kanten op redeneren zodat ze altijd wel in je straatje passen. Al met al denk ik persoonlijk dat de hele aarde en het heelal te complex is om door een mens of computer te bevatten. En als we iets denken te weten en overgaan tot actie er altijd negatieve consequenties zullen zijn en en blijven voor bepaalde zaken.

  3. Door Jose vossen op 2 september 2019 om 16:15

    Geweldig geschreven.Is me uit het hart gegrepen. Ik probeer iedere dag een bescheiden steentje bij te dragen. Ben helaas somber gestemd en droevig vooral als ik denk aan kinderen en kleinkinderen. Ik zie wel dat velen hun steentje bijdragen maar dat is niet genoeg. Wat b.v. zoden aan de dijk zou zetten: vliegen aan banden leggen. Maximaal 1 reis p.p. p.j. Maar ook dat kan de wereld niet redden.

  4. Door mdebeer op 2 september 2019 om 13:39

    Een heel interessant stukje. Dank daarvoor. Ik denk dat alle beetjes helpen. Als ieder individu aanpassingen doet moet dat toch een impact hebben op het groter geheel. Maar of dat uiteindelijk op de heeeeeeele lange termijn voldoende zal zijn dat zal de tijd moeten leren. En als consument hebben we ook in een bepaalde mate invloed op de marktwerking wat vraag en aanbod betreft.
    We houden als natuurfotografieliefhebbers allemaal van natuur. Maar we doen er inderdaad soms misschien meer kwaad mee dan goed. Ik probeer mijn impact die ik heb met natuurfotografie zo klein mogelijk te houden door zoveel mogelijk dicht bij huis de te blijven om te fotograferen. Vaak in de tuin ook die ik zo insectenvriendelijk mogelijk probeer te maken. Dat is wat makkelijker als je macrofotografie doet dan landschap misschien om zo dicht mogelijk bij huis te blijven. En verder niet te veel apparatuur te kopen en zo lang mogelijk met mijn huidige apparatuur te doen. De impact van apparatuur op het milieu schijnt enorm te zijn. Maar niet of heel weinig fotograferen is waarschijnlijk het allerbeste voor het milieu… Misschien leuk dit vraagstuk eens voor te leggen aan milieucentraal of babette porcelijn schrijfster van de verborgen impact. Ik zou wel heel benieuwd zijn naar hun visie hierop.
    https://www.milieucentraal.nl/
    https://thinkbigactnow.org/nl/de-verborgen-impact/

  5. Goed verhaal… eerlijk ook met hand in eigen boezem en tegelijk de vertwijfeling aangeven die we allemaal voelen. Het hypocriete in ons allemaal, we weten wat we zouden moeten doen maar doen het toch niet altijd…

  6. Door Renate op 2 september 2019 om 11:57

    Ik ben het helemaal eens met dit stuk. Voor iedereen is de verandering duidelijk te zien ik probeer zoveel mogelijk mijn best te doen door zo min mogelijk auto te rijden, bijna geen vlees meer te eten. Alle beetjes helpen hoop ik. Mijn passie is fotografie, mn vlinders en insecten. We hebben onze tuin daar al wat op aangepast en het resultaat is te zien. Ontzettend veel vlinders, libellen, hommels en bijen. We hadden al 2x de koninginnepage. Zo hoef je niet eens ver van huis. En de bijen zijn supernuttig voor ons bestaan ook.

  7. Door Annette Bosklopper op 1 september 2019 om 14:53

    Hoi Jan, ik kan mij helemaal vinden in wat jij zo goed beschrijft. En inderdaad, hoe klein en weinig ook, alle kleine beetjes helpen. Als men helemaal niks doet, zal er zeer zeker geen verbetering komen. Wij kleine burgers kunnen weinig, ik denk dat de grote wereldleiders (en de grote geldgraaiers) zich er ook mee bezig moeten houden en hun steentje er aan bijdragen, maar ja wie zijn wij…….
    groetjes Annette Bosklopper

  8. Herkenbare vraagstukken. En toch zie ik verandering in bewustwording. Daar begint ‘t vaak mee. 30 jaar geleden moest ik me nog vaak verantwoorden waarom ik geen vlees eet. Dat is nu heel anders! Ik heb het geluk dat ik elke dag op mijn fiets naar ‘t werk kan, en toch stap ik ook in het vliegtuig en zou graag zien dat we hiervoor een extra bedrag betalen dat niet alleen in ‘compensatie’ wordt gestoken, maar vooral in ontwikkeling van bijv. biobrandstoffen en milieuvriendelijke manieren om te reizen. Ik denk/hoop dat elke stap die we nemen verschil maakt. Dat is wellicht op mondiaal niveau het lastigst, maar een stuk makkelijk op individueel niveau en vele handen maken ook licht werk.

  9. Een verhaal naar mijn hart!
    Allereerst onze hoofdzaken die het milieu belasten. Wij reizen vrij veel om wat van de wereld te zien en om mooie foto’s te maken. Daarnaast hebben we vier kinderen. Een kind is zo ongeveer het meest milieubelastende wat je de wereld kunt aandoen. Tja, de keuze voor een groot gezin speelde dertig jaar geleden en spijt hebben we er niet van!
    Wat doen we goed. We zijn beide vegetariër en eten biologisch. We hebben zonnepanelen en een zonneboiler. Wat we kunnen fietsen fietsen we. We proberen zo weinig mogelijk afval te produceren. We hebben een wilde tuin, gif komt er niet aan te pas. We stemmen op een partij die opkomt voor het milieu. We proberen anderen voorzichtig te motiveren dat ook te doen.
    Heeft dat invloed? Om met Baudet te spreken, niet of nauwelijks. Maar Baudet hoeft mij de les niet te lezen!! Die fatalistische betweterigheid kan ik niet uitstaan. Alle beetjes helpen., ons kleine beetje dus ook.
    Jan Terlouw, een politicus die ik heel wat meer wijsheid toedicht als Baudet, hoorde ik voor de radio betogen dat we in Nederland weliswaar een goed democratisch stelsel hebben waar allerlei wetten worden gemaakt en bedragen worden gesloten maar dat het ons niet meer lukt om te zorgen voor goede naleving van die wetten en bedragen. Multinationals maar ook regeringen trekken zich niks van deze op democratische wijze tot stand gekomen regelgeving aan. Globalisering heeft zo zijn nadelen. Trump, Bolsenaro en andere populisten denken alleen aan hun eigen politieke toekomst en ontberen visie op langere termijn. En Nederland doet als belastingparadijs voor multinationals vrolijk mee. Dat maakt je wel pessimistisch.
    Ondertussen hebben we nog meer boter op ons hoofd. Misschien heeft u wat spaargeld of een pensioen. Weet u waar dat geld wordt belegd? Misschien wel bij Bayer of Shell. Tja.
    Wat te doen. Allereerst je eigen leefstijl zoveel mogelijk aanpassen. Verbeter de wereld en begin bij jezelf. Daarnaast denk ik dat het heel belangrijk is dat we duidelijke politieke keuzes maken. Alleen op die manier is het misschien mogelijk iets (op de lange termijn) te veranderen.

  10. Ik onderschrijf je verhaal volledig en draag ook mijn steentje bij aan de oplossing: ik ben niet getrouwd en heb geen kinderen. Ik kan het iedereen aanraden die veel tijd aan fotograferen wil besteden…LOL. Als iedereen dat zou doen lost het probleem vanzelf wel op binnen en paar decennia…

    Maar dat zal wel niet lukken. Feit is wel dat het probleem zich vanzelf zal oplossen als we zo door gaan en dan blijkt de mensheid maar een rimpel te zijn in de lange evolutie van de aarde. Die 2 a 300.000 jaar dat wij rondlopen als Homo Sapiens valt natuurlijk in het niet bij de geschiedenis van de aarde… Misschien dat er dan binnen een miljoen jaar weer een nieuw soort mensheid evolueert die zichzelf weer om zeep helpt….

  11. Door Hans Schot op 1 september 2019 om 09:23

    Moeilijk gaat ook! Bij mij is ook de knop om: dit draaien we niet meer terug we kunnen er hooguit het beste van proberen te maken. Fijn en dapper dat je dit schrijft.

  12. Door Xavier Coutant op 1 september 2019 om 09:05

    Volledig mee eens. Ik maak graag foto’s van dieren in dierentuinen om drie redenen: ik doe het graag, ik heb niet de middelen om naar landen te gaan waar wilde dieren leven en ik wil de mensen tonen wat een prachtige diversiteit onze planeet rijk is. Alleen zijn we onze aarde grondig aan het verknoeien. Ik vraag me steeds vaker af in welke wereld mijn kinderen zullen leven. Mijn jongste zoon van 10 houdt van dieren en wil dierenarts worden om dieren in de dierentuin te kunnen verzorgen. Vraag is of er tegen dan nog veel soorten zullen bestaan. Ik draag mijn steentje bij, op mijn manier, maar het voelt als een druppel op een hete plaat. Maar ik weiger de moed te verliezen. Want waar een wil is, is een weg. Of zoals ik het aan mijn kinderen uitleg: moeilijk gaat ook.

  13. Ik deel de zorgen.
    Leestip: ‘Hoe gaan we dit uitleggen’ van Jelmer Mommers. Voor misschien een beetje positiviteit voor de toekomst. We mogen het niet opgeven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *