HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Hoe win je een fotowedstrijd?

Asferico. Lowland. Argus/Natuurpunt. Wereldnatuurfonds/National Geographic. De laatste maanden van het jaar zijn traditioneel de periode dat de natuurfotowedstrijden over elkaar heen buitelen. Velen van jullie zullen wel eens een gokje gewaagd hebben, maar weinigen zullen ook echt succes hebben gehad. Maar na het lezen van deze column zullen je kansen keren!

Een kokkel uit de oude doos. In 2009 goed genoeg voor de overwinning in een Wadden-wedstrijd
Een kokkel uit de oude doos. In 2009 goed genoeg voor de overwinning in een Wadden-wedstrijd. Fotograaf: Luc Hoogenstein
Delen

Wannabee-winners

Het barst onder de natuurfotografen van de wannabee-winners. Als je de aantallen inzendingen voor een gemiddelde fotowedstrijd bekijkt, dan denken heel veel fotografen dat ze over winnaars in hun collectie beschikken. Voor de Bosboompjes, Van der Greefjes, Pattyntjes en Doesters onder ons is dat ook zo, maar de grote massa (waar ik ook toe behoor) weet de jury meestal niet te imponeren. Toch zijn er wat trucjes die je eigen kansen wat kunnen vergroten. Maar voordat ik daarop inga eerst een beknopte beschrijving van het jureringsproces.

Hoe werkt een jury?

Hoe gaat een jury meestal te werk? Elke wedstrijd kan rekenen op duizenden inzendingen. Die inzendingen worden meestal niet stuk voor stuk door de jury bekeken, maar gaan langs een zogenaamde voorselectiecommissie. Wie er in dat groepje zitten is meestal niet bekend. Dit clubje selecteert een paar honderd beelden de ze mooi vinden, die vervolgens naar de echte jury gaan. De jury bestaat uit een handjevol mensen die samen discussiëren over welke foto het beste bij hun smaak aansluit. Dat is vaak leuk om te doen: met vakbroeders opgesloten zitten in een ruimte en schaamteloos allerlei foto’s onder handen nemen. Uiteindelijk stelt de jury voor de winnaars een juryrapport op, waarin wordt uitgelegd waarom de jury dit de mooiste foto’s vindt. De juryvoorzitter zal tijdens de awardceremonie vertellen dat het algemene niveau dit jaar zeer hoog was, dat het moeilijk was om een keuze te maken, maar dat de jury toch tot een unanieme winnaar is gekomen. Iedereen blij, de winnaars omdat ze gewonnen hebben en de verliezers omdat ze met opgeheven hoofd de zaal kunnen verlaten.

Ook niet-natuurfoto's kunnen het soms goed doen: deze haalde de finale in een National Geographic wedstrijd
Ook niet-natuurfoto’s kunnen het soms goed doen: deze haalde de finale in een National Geographic wedstrijd. Fotograaf: Luc Hoogenstein

En dan nu de tips!

  1. Ken de jury. Het kan absoluut geen kwaad om de leden van de jury even door Google te halen. Vaak zie je dan wel wat het type beeld is waar ze op aanslaan, of waar hun passie ligt. Zoek geen beelden die een kopie vormen van het werk van de jury, maar probeer een vergelijkbare sfeer te vinden met een originele invalshoek. Wat ook kan helpen is om een relatie met een (of meerdere) juryleden te onderhouden. Bijvoorbeeld een vriendschappelijke. Wellicht valt het kwartje dan net jouw kant op.
  2. Ken de massa. Ga kijken op Birdpix, Nederpix, de fotocommunity van National Geographic, Zoom of welke andere fotosite dan ook, en zie hoe de massa fotografeert. Met dat soort foto’s ga je dus geen wedstrijden winnen. IJsvogel-op-bemost-takje? Kansloos. Close-up-vos? Verspilling van inzendingsgeld. Zeearend-met-vis? Vermoei de jury er niet mee. Ga in je collectie op zoek naar beelden die origineel zijn.
  3. Doe mee met wedstrijden die geld kosten. Door een entree-fee te betalen worden veel gelukszoekers buiten de competitie-poort gehouden. Dat betekent dus dat alleen de wat serieuzere fotografen meedoen en de bulk aan standaardplaatjes buiten de deur wordt gehouden. Het is voor jezelf ook een reality-check: zijn mijn beelden echt goed genoeg om een prijs te winnen, is het het waard om wat geld te investeren in die wedstrijd?
  4. Kijk naar de winnaars van voorgaande jaren. Het heeft bijvoorbeeld geen zin om een walrus in te zenden bij Asferico als het jaar ervoor meerdere walrusfoto’s in de prijzen zijn gevallen. Probeer ook te herkennen welke uitstraling de winnende foto’s hebben. Zijn het less-is-more beelden? Wordt actie juist gewaardeerd? Houden ze hier van een foto met meerdere lagen. En, misschien wel het belangrijkste: vind je dat jouw foto kan wedijveren met de foto die al eerder gewonnen heeft?
Een kind kan de was doen: Dirk (9) krijgt zondag 13 december te horen wat deze foto heeft gedaan in de WNF-wedstrijd
Een kind kan de was doen: Dirk (9) krijgt zondag 13 december te horen wat deze foto heeft gedaan in de WNF-wedstrijd. Fotograaf: Dirk Hoogenstein

#StemopEls!

En dan is er 5. de publieksprijs. Waar ik echt een schijthekel aan heb is het schaamteloze gebedel om stemmen bij een publieksprijs (uitgezonderd foto’s die ik zelf te gek vind, maar dat is zeldzaam). In het begin heb ik daar ook aan meegedaan (wie niet, trots dat je in een finale zit, dat moet de wereld weten!), maar feitelijk is het niet meer dan een contest wie de meeste vriendjes op Facebook heeft. Like-prijs zou een betere benaming zijn voor publieksprijs. Wil je deze prijs winnen: zorg voor mega-veel vrienden op Facebook en op andere sociale media en blijf ze net zo lang lastig vallen totdat je tevreden bent. Soms neemt het ook echt gênante vormen aan: zo zag ik eind november op Facebook een oproep van de organisatie van de Lowland-fotowedstrijd voorbijkomen om op haar juryvoorzitter in de Argus-wedstrijd te stemmen. Heeft een gerenomeerd fotograaf (jurylid immers!) echt dat soort “steun” nodig om zich te onderscheiden van de massa, of is het verkapte reclame voor Lowland? (“kijk, onze juryvoorzitter wint een prijs in een andere wedstrijd!”) Ik kreeg er in ieder geval kromme tenen van, niet alleen omdat het geen bijster originele foto betrof. Dan heb ik een beter voorstel: mijn (oprechte!) bindend stemadvies voor de mooiste foto in die competitie is het swingende herfstbos van Els Branderhorst. Stemmen kan tot en met 31 december, dus doe het nu! Deel daarna deze foto op Facebook, twitter erover en maak van hashtag #StemopEls een trending topic!

De bijdrage van Els Branderhorst in de Argus/Natuurpunt-wedstrijd. #StemopEls!
De bijdrage van Els Branderhorst in de Argus/Natuurpunt-wedstrijd. #StemopEls! Fotograaf: Els Branderhorst

Eigenwijs

En ik? Natuurlijk heb ik ook wel eens wat ingestuurd en zelfs een finaleplaats gehaald. Maar ik ben een beetje eigenwijs. Als ik met de stofkam door mijn beelden ga om te kijken welke foto’s ik in ga sturen, dan vergeet ik alle criteria die hierboven staan. Elke keer kom ik weer uit op beelden die voor mij persoonlijk de wow-factor hebben, maar waarvan de meesten waarschijnlijk niet eens door de voorselectie komen. En toch is dat het type beeld dat ik elke keer weer instuur. Feitelijk ben ik niet een beetje eigenwijs, maar stronteigenwijs. En eigenlijk is dat prima. Iedereen fotografeert uiteindelijk voor zichzelf, en niet om een jury ervan te overtuigen dat hij of zij de beste fotograaf van de wereld is. Een prijs pakken is leuk, maar alles is relatief. Over drie jaar weet niemand nog dat jij ooit een wedstrijd gewonnen hebt.

Deel dit artikel


8
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door roel pannekoek op 7 december 2015 om 13:57

    Tip voor het meedoen aan Duitse fotowedstrijden. Alle jury’s daar zijn gek op scenes die beweging suggereren, dus niet je onscherpe foto’s deleten maar insturen!

  2. Door Els Branderhorst op 7 december 2015 om 13:53

    Een column die bij mij een lach op mijn gezicht tovert en bij een ander woede oproept. Ja, en dat is nu precies het uitgangspunt van een column. http://www.columnschrijven.nl/hoe-schrijf-ik-een-column/

  3. Ik nam zelf deel aan de Argus wedstrijd en mijn foto is bij de uitverkoren beelden, die na jurering meedingt naar de prijzen, dus ook de publieksprijs, waarvoor ik mijn ‘netwerk’ via de gekende kanalen gevraagd heb om te stemmen. Het was 10 jaar geleden dat ik deelnam aan natuurfotografiewedstrijden. De belangrijkste reden hiervoor is het bestaan van publiekswedstrijden en het gelobby en gezaag om stemmen en al dan niet terechte winnaars. Dit is blijkbaar nog brandend actueel en besmeurt de geest van de wedstrijd. Ik blijf echter vereerd dat ik, na selectie door een vakjury, bij de finalisten ben!
    Verder onderschrijf ik sommige zaken die aangehaald worden in bovenstaand stuk, andere dan weer niet. Om de polemiek niet verder te voeden, ga ik er liever niet op in.

    Door het falende stemsysteem heeft de Arguswedstrijd wel meer (veel?) ‘exposure’ gekregen. Deelnemers, betrokkenen en buitenstaanders praten erover, en ventileren hun grieven. Een commerciële meesterzet: slechte reclame is ook reclame…

  4. Door Loulou op 5 december 2015 om 09:46

    Toch wel jammer als je op een dergelijke manier je mening ventileert, je zelf meedoet met een publiekswedstrijd.

    http://fotowedstrijd.natuurpunt.be/foto/1261. En op 1 december j.l. op facebook vraag je mensen om te stemmen op je foto. “In het begin heb ik daar ook aan meegedaan” schrijf je hierboven.
    Dat is dus nu, je doet nu daar aan mee. Moet je zelf weten, maar je artikel is niet geloofwaardig daarom.

    En hoe zuur is je “advies” om te proberen een vriendschappelijke relatie met een jurylid te onderhouden.

  5. Door Rob van't Zelfde op 4 december 2015 om 18:51

    Tjonge jonge alweer proberen om de ” beste” te moeten worden of te zijn!!!! Dit soort competitie’s doen mijn passie van echte wild en natuurfotografie die ik al vijf en veertig jaar passioneer steeds meer afnemen. Wanneer komt er een tv progamma over?

  6. Leuk stuk! Wat ik zelf de laatste tijd heb gemerkt is nog een redelijk kansloos iets; een foto in portretstand insturen. Ik weet niet wat het is maar misschien past dit formaat minder bij de media van deze tijd? Liggend formaat past in de Facebook-omslagfoto en ook mooi in banners op websites. Het is een zeldzaamheid dat je een foto in portretformaat ziet winnen ergens. Zijn mensen gewoon gewend aan het liggend formaat? Wordt dit daarom meer gefotografeerd en meer gewaardeerd? Interessante materie vind ik in ieder geval.

    groet,

    Chris.

  7. Door Bob Luijks op 4 december 2015 om 09:23

    Kleine toevoeging: Daarom ben ik ook blij dat we bij de wedstrijd waarin ik in de jury zat geen publieksprijs hadden…

  8. Door Bob Luijks op 4 december 2015 om 09:21

    Hoi Luc, toch even een paar dingen nuanceren. Zoals je weet, zat ik dit jaar zelf in de jury van een mooie fotowedstrijd. Inderdaad heeft een voorjury het kaf van het koren gescheiden. Daarna zijn echter alle beelden nog eens door de organisatie bekeken, om er zeker van te zijn dat geen potentiële winnaars zouden sneuvelen. Uiteindelijk hadden we nog 1600 beelden om een keuze uit te maken, een klus die de gehele dag duurde en inderdaad erg leuk was om te doen.

    Publieksprijzen zijn inderdaad een aanfluiting. Degene met de beste campagne wint, niet met de beste foto. Maar is dat ook niet zo met de politieke verkiezingen? Of de televisie commercials waarmee we gebombardeerd worden? Erg jammer dat je mijn foto op deze manier als voorbeeld aanhaalt. Ik hou ook niet van dit soort wedstrijden, dat wist je al. Zelf zou ik er weinig ruchtbaarheid aan hebben gegeven. Ik doe mee voor een juryprijs, niet een publieksprijs. Als anderen goed bedoeld een campagne voor je starten, tja. Maar om daar nu kromme tenen van te krijgen. Zet de tv deze dagen aan, dat is pas tenenkrommend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *