HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Hoezo herfstdepressie?

Altijd leuk die bespiegelingen van fotografen over welk seizoen hun favoriete seizoen is. Waarschijnlijk is de conclusie meestal dat elk seizoen zo zijn charme heeft. En dat is zeker waar. Maar niets menselijks is ook de natuurfotograaf vreemd en dus is de vraag; bestaat er voor hem of haar ook zoiets als een najaarsdepressie?

Bosje herfstbloemen
Bosje herfstbloemen Fotograaf: Bart Stornebrink
Delen

De dood

Soms zie je door de bomen het bos niet meer
Soms zie je door de bomen het bos niet meer Fotograaf: Bart Stornebrink

Staat de zomer tot de winter in verhouding als bloei staat tot kaal, staat de lente in verhouding tot de herfst als begin staat tot einde, of geboorte staat tot overlijden, of welkom staat tot afscheid. Niet een heel positief imago voor de herfst dus. De winter is kaal en koud en in het voorjaar mogen we weer aan de bak, trappelend van ongeduld. En in de zomer weet je niet waar je kijken moet met al dat bruisende leven in weiland en sloot. In de herfst gaat vooral veel dood of het vertrekt.

 

Linksaf of rechtsaf: het leven baant zich een weg Fotograaf: Bart Stornebrink

In 2008 ging er veel mis in mijn leven. In een paar maanden was ik alles kwijt waar ik vijfentwintig jaar aan had gebouwd. Voor een deel eigen schuld dikke bult. Voor een ander deel de paniek van anderen. Het was tenslotte crisis geworden. Het grijze en grauwe van de herfst in die eerste jaren heb ik meer dan normaal in mijn botten en in mijn aderen gevoeld.

Kind bij de Jamin op je verjaardag

Het herfstbos is net een snoepwinkel
Het herfstbos is net een snoepwinkel Fotograaf: Bart Stornebrink

Destijds fotografeerde ik pas net natuur. Voor mijn bureau waren het tot dan vooral bedrijven met mensen die in beeld waren. Omdat ik in mijn nieuwe leven van zzp-er (zelfstandige zonder projecten) ineens zeeën van tijd over had, en genoeg te piekeren, ben ik er veel op uit getrokken met de fototas. Noem het een vlucht, noem het therapie, maar noem het vooral mijn redding.

Hoe donkerder het bos, hoe mooier het licht
Hoe donkerder het bos, hoe mooier het licht Fotograaf: Bart Stornebrink

Weken heb ik door natte en donkere, naar rotting riekende bossen lopen zwerven. En in de herfst kon je zo lekker lang je roes uitslapen zonder dat dit nadelige invloed had op je fotolicht. Want dat is in dit jaargetijde in het bos de hele dag gunstig. Of je maakt het gunstig met flitser en reflectiescherm. Bij het speuren naar de mooiste paddenstoelen voelde ik me weer net een kind bij de Jamin op je verjaardag. Snoepen zoveel als je wilt. Het gebeurde me niet zelden dat het in een of ander onbekend bosperceel wel erg begon te schemeren. Honger en dorst hadden geen vat op mij gehad, evenals kou en tijd. Gemiddeld zeven foto-uren vlogen voorbij alsof het niets was. Later ontdekte ik dat dit de ‘flow’ moest zijn in plaats van een kater.

De natuur houdt even zijn adem in

Volop nieuwe kansen
Volop nieuwe kansen Fotograaf: Bart Stornebrink

Ik ben in een herfstbos nog steeds als een kind. Lekker buiten spelen tot je moeder je roept als het eten klaar staat. Ik heb de herfst leren kennen als de periode waar alles tot stilstand komt, maar waarin ook weer een start wordt gemaakt voor een nieuw begin. Schimmels worden actief voor het recyclingproces van het leven en geven als geschenk voor al hun harde werken iets terug in de vorm van de meest schitterende paddenstoelen. De bloemen van de herfst. Nieuwe knoppen vormen zich aan boom en struik en stoppen net op tijd, om voorzien van antivries na vier maanden weer nieuw leven te geven. De natuur houdt even zijn adem in. In afwachting van een strenge of een zachte winter. In de jaren daarna heb ook ik in mijn leven een paar strenge winters gehad. Maar die heb ik overwonnen dankzij die heerlijke weken in het herfstbos.

Licht in de duisternis
Licht in de duisternis Fotograaf: Bart Stornebrink

De herfst en ik zijn dikke vrienden

Uitslapen doe ik al lang niet meer, katers heb ik alleen nog na een feestje en fotografie is weer werk geworden. Ik heb van de natuur geleerd dat tegenslag ook kansen biedt. De herfst en ik zijn dikke vrienden geworden. Uit welke hoek de wind ook waait.

Deel dit artikel


3
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Deze herfst hebben we niet te klagen over de temperatuur en het licht. Als je een beetje donker bos wilt fotograferen moet je vroeg opstaan. Je hebt jezelf de beste therapie gegeven die er bestaat. Oke…je hebt dus weer projecten, dat is fijn, maar ik wens je toch nog heel veel mooie dagen in de natuur.

  2. Door Ronald op 3 oktober 2015 om 14:01

    Herkenbaar Bart, de associaties van de herfst met een donkere periode. Ook bij mij heeft de natuurfotografie erg geholpen om weer een positieve kijk erop te krijgen.

  3. Prachtig geschreven, Bart!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *