HOME < INSPIRATIE < INTERVIEWS
interviews

Interview Bianca Vermeer-Nieuwkerk

In dit interview stelt natuurfotograaf Henri van Vliet 12 vragen aan een collega natuurfotograaf. Hij benadert hiervoor vooral fotografen die wat hem betreft nog niet bekend genoeg zijn bij het grote publiek, zich nog net onder het maaiveld begeven misschien, maar zijns inziens wel opvallend goed bezig zijn en daarom wel wat (extra) aandacht verdienen.

Bloem & Bokeh
Bloem & Bokeh. Fotograaf: Bianca Vermeer-Nieuwkerk

Wie ben jij, en waarin onderscheid je je van andere fotografen ?

Ik ben Bianca Vermeer-Nieuwkerk, 37 jaar oud, getrouwd en heb twee zoontjes. Ik ben meestal te vinden in mijn zogenaamde local patch – door tijdgebrek. Kortom, ik loop gewoon de straat uit. Gelukkig begint daar een leuk natuurgebied met water. Omdat ik meestal niet kan fotograferen tijdens het mooie blauwe of gouden uurtje, ben ik gedwongen om naar mogelijkheden te zoeken wanneer ik tijd heb. En dat maakt het eigenlijk vooral heel erg leuk! Dan ben je gedwongen anders naar je omgeving te kijken en je onderwerp creatiever te benaderen. Daar ligt mijn uitdaging. Ik ben op zoek naar sfeer en emotie. Dat is op zich geen onderscheid, maar omdat ik vooralsnog als hobby fotografeer, hoef ik geen rekening te houden met eventuele klanten. Ik kan gewoon schieten en delen wat ik zelf leuk vind. En dat is vaak wel een belangrijk verschil met de (semi-) profs.

Welke foto van jou ken ik waarschijnlijk? En waarom zou ik die moeten kennen ?

Ik kan drie fotomomenten bedenken. Allereerst mocht ik vorig jaar met drie foto’s pronken in Natuurfotografie Magazine. Dat waren macrofoto’s van bloeiende hei. Gemaakt met een Helios lens (oud Russisch kitlensje, voor wie ze nog niet kent), waardoor ze een aparte bokeh hebben. Ten tweede heeft je collega Chris Ruijter een foto van mij verwerkt in een artikel van september vorig jaar; een zwartwit foto van twee slakken op een groot blad met tegenlicht (lijstenbrij dubbele dieren). Daarnaast kan je een grote print op de FotoFair hebben zien hangen. Ik was één van de 11 finalisten van de Photomaster wedstrijd van de FotoFair. Dit was een portfolio wedstrijd, organisatoren Henk en Jeannet Albronda hebben één foto uitgekozen van iedere finalist en groot opgehangen in de tentoonstelling tijdens de fair. Van mij hing er een foto van een amethistzwam (zo’n paarse), gehuld in een mist van herfstkleuren.

Wat is je favoriete onderwerp en waarom ?

Dat is een lastige en tegelijkertijd ook makkelijke vraag. Ik hoef me niet per se op één genre te storten, laat staan één onderwerp. Maar ik denk dat zeker 90% van mijn foto’s close-ups of macrofoto’s zijn. Waarom? Allereerst omdat dat verschrikkelijk leuk is natuurlijk! Het is een soort fantasiewereldje waarbij je met je apparatuur een soort sprookje kan vastleggen. Als je met een groot diafragma macro’s schiet, krijg je toch beelden die je niet waarneemt als je er langs loopt. Daarnaast houd ik me dus vooral bezig met sfeer en emotie in een foto. Vaak gebruik ik naast mijn ‘good old’ macrolens oude lenzen of aparte lenzen (zoals Lensbaby sinds kort). Technische perfectie is leuk, maar niet het belangrijkste. Het beeld moet me raken. En macro (en close-up) is nu eenmaal een genre dat overal en altijd kan, dus dat past bij mij. Het zijn trouwens vooral bloemetjes, plantjes en kleine beestjes.

Vlinder
Vlinder. Fotograaf: Bianca Vermeer-Nieuwkerk

Wat staat er al jaren bovenaan jouw bucketlist ?

Oei, er zijn natuurlijk altijd dromen die niet uit zullen komen. En daar droom ik lekker over. In eerste instantie zou ik graag wat meer tijd kunnen besteden aan de fotografie. En ik zou heel graag een praktisch (sfeer-)macro werkboek maken. Dat komt er misschien nog wel van. Er is trouwens geen onderwerp dat ik per se wil fotograferen, al vind ik natuurlijk sommige soorten beestjes en plantjes mooier op de gevoelige sensorplaat dan andere. En eigenlijk ben ik stiekem best een tevreden mens.

Van wie krijg je (opbouwende) kritiek op je foto’s ?

Haha! Zojuist had ik het er nog over met mijn man. Hem vraag ik maar een enkele keer wat hij van de foto’s vindt, omdat het niet zijn cup of tea is. Hij ziet liever mooie landschappen of close-ups met een wat minder duidelijke creatieve insteek. Natuurlijk post ik mijn foto’s wel op Facebook, maar het is maar zelden dat je daar een goed gesprek hebt over de foto. Wel wanneer je persoonlijk contact hebt met fotovriendjes. En natuurlijk van mijn zus Yvonne Nieuwkerk en haar partner Frank Geraedts. Zij fotograferen onder de naam Beterelandschapsfoto (landschap en macro) en kunnen dus heel goed sparren met me. Ook mijn moeder gaat vaak mee op pad en die laat ik zo’n beetje alles zien. Maar zoals bij wel meer moeders; die vinden natuurlijk altijd alles mooi…

Druppels
Druppels. Fotograaf: Bianca Vermeer-Nieuwkerk

Welk onderwerp binnen de natuurfotografie ga jij nooit fotograferen, en waarom niet ?

Nooit is nogal zwart-wit. Maar zeker fotografie waarbij je de natuur geweld aandoet. Ik stamp dus niet alle bloemetjes plat en spuit geen haarlak op beestjes. Dat vind ik echt belachelijk. Dus ook geen nestfotografie of dergelijke. Bij zulke handelingen en deze onderwerpen zal ik dus waarschijnlijk nooit fotograferen. Waarom moge hopelijk bij de meeste mensen duidelijk zijn. Overigens, een grassprietje dat in de weg zit, wordt natuurlijk wel weer onverbiddelijk weg gehaald of omgebogen. Dus een beetje hypocrisie is hier toch wel op zijn plaats…

Water
Water. Fotograaf: Bianca Vermeer-Nieuwkerk

Welke (type) foto ben je beu ?

Daar moet ik echt even over denken. Vaak vind ik erg registrerende plaatjes saai, maar daar zijn ook echt fantastische uitzonderingen op! Maar eigenlijk ben ik geen enkel type foto beu, want ook van de foto’s die je weinig doen, kun je veel leren. Ik kijk dan wat mij niet bevalt en bedenk wat ik anders zou hebben gedaan in die situatie. Ligt het aan de compositie? De kleuren? Het licht?

Ik zeg f22 , wat zeg jij ?

Zoiets als een bedreigde diafragmasoort. Ik werk bijna altijd met open diafragma (voegt vaak sfeer toe) en die enkele keer dat ik me aan een landschapje waag, durf ik alle instellingen wel te gebruiken. Ondanks diffractie of sensorvlekken. Alles is geoorloofd.

Welke fotograaf inspireert je op dit moment het meest en waarom ?

Oef, dat is er echt niet eentje! Er zijn in Nederland alleen al heel veel inspirerende fotografen te vinden. Ook ken ik werk van een aantal buitenlandse fotografen dat ik erg mooi vind. Zelfs schilders inspireren mij en ook muziek. Zoals ik eerder zei; het moet me raken.

Vergaan blad
Vergaan blad. Fotograaf: Bianca Vermeer-Nieuwkerk

Wanneer moest je echt afzien voor het plaatje ?

Meestal zie ik echt af als ik met mijn moeder of zus ga fotograferen – haha, dit moet ik echt even toelichten! Wij kienen namelijk altijd dagen uit om op pad te gaan waarbij we haast van ons stokje gaan van kou of hitte. Bad timing, maar altijd memorabel.

Welke foto vormt momenteel je bureaublad ? En waarom juist deze ?

Ik ben natuurlijk in eerste instantie een moeder van de twee mooiste jongetjes van de wereld. Dus een foto van de jongens die aan het voetballen zijn. Uiteraard wel een hele mooie foto. Alhoewel ik er laatst op aangesproken werd dat je niet meer het woord ‘mooi’ mag zeggen in reactie op een foto… Dus; fijne compositie, natuurlijke en levendige kleuren, juist gebruik van scherptediepte en perspectief, het juiste moment vastgelegd.

Zacht
Zacht. Fotograaf: Bianca Vermeer-Nieuwkerk

Welke vraag mis je in dit vreemde lijstje ? en wat zou je antwoord op die vraag zijn.

Emotie in een macrofoto?” Ja, dat kan! Gevoelens als romantisch, nostalgisch, dramatisch, verfrissend, blij; ze zijn echt allemaal in een 2D beeld te krijgen. Nou ja, niet allemaal tegelijk denk ik… Als mijn praktische (sfeer-)macro werkboek uitkomt, kun je het allemaal lezen 😉

Deel dit artikel


0
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *