Menu

Onderdeel van Pixfactory

Ontvang van 1 t/m 14 juli bij aanschaf van de set Combideal Fotografiegidsen, fotografiegidsen over toffe macro-onderwerpen, de online cursus Macrofotografie hulpmiddelen, t.w.v. € 29,90 cadeau.

Is IJsland het beloofde land voor landschapsfotografie?

Welkom bij een nieuwe column geschreven op 10.363 meter hoogte. In deze column neem ik jullie mee op reis. Als ik dit schrijf gedurende de heen- en terugreis naar IJsland, een vlucht van ca. 3 uur, is er ruim voldoende gelegenheid mijn vraag te beantwoorden: Is IJsland het beloofde fotoland voor de landschap fotograaf?
Is IJsland het beloofde fotografieland?
Is IJsland het beloofde fotografieland? Fotograaf: Dave Zuuring

Als moderne vrijetijdsfotograaf met een passie voor natuur- en landschapsfotografie kun je er al jaren niet om heen: IJsland. Wie kent de prachtige IJslandse beelden van Nederlandse fotografie iconen zoals bijvoorbeeld Theo Bosboom, Albert Dros en Ellen van den Doel niet. Zomaar drie fotografen waaraan ik op dit moment dacht terwijl ik er onderweg naar toe ben.

Ellen van den Doel is een van mijn inspiratiebronnen als ik over IJsland nadenk. Een foto om van te dromen. Fotograaf: Ellen van den Doel

Dromen van…

Dacht ik dat IJsland vooral onder fotografen populair was, direct had ik het mis. Op mijn werk kondigde ik aan dat ik in maart negen dagen IJsland ging bezoeken. Direct kwam naar voren of ik dan wel natuurverschijnselen zoals geisers, vulkanen en watervallen ging fotograferen. Maar bij iedereen die ik sprak ging het ook over het Noorderlicht. Zelfs mijn kinderen zeiden; “Pap, prima dat je gaat, maar je moet wel even een paar plaatjes sturen van het Noorderlicht!”. Net alsof ik dat had mee geboekt zoals in een all-inclusive vakantie. Maar ja, zij zijn van de generatie Instagram, TikTok en BeReal. Het lijkt haast alsof het er dagelijks is. Ook wij natuur- en landschapsfotografen kunnen maar zo het idee hebben dat, als je naar de tijdlijnen van bevriende fotografen kijkt, ‘epic condities’ de normaalste zaak van de wereld zijn. IJsland, de hemel voor landschapsfotografen. Althans zo stelde ik het me voor; weidsheid, vrije natuur, dun bevolkt, bergen en een ruige kust. Vooral dat laatste trok mij enorm aan als jongetje van de Veluwe toen ik bedacht waarom ik naar dit beloofde fotoland wilde.

Moet ik er nog wel naar toe?

Steeds was er iets anders waar ik eerder naar toe ging dan naar IJsland, zoals hier Belvedere Moastero di Sabiona in de Dolomieten waarheen ik in 2017 afreisde.
Steeds was er iets anders waar ik eerder naar toe ging dan naar IJsland, zoals hier Belvedere Moastero di Sabiona in de Dolomieten waarheen ik in 2017 afreisde. Fotograaf: Dave Zuuring

Vanaf het moment dat ik de beelden van Theo, Albert, Ellen en die van fotobuddies Sander en Julien had gezien wist ik het zeker. Hier moet ik naartoe op fotografie reis. Maar de Dolomieten, de paarse heuvels van de Posbank, de Waddeneilanden en de Vogezen trokken meer mijn aandacht. Meer ook omdat ik mezelf steeds vaker afvroeg; “Moet ik nog wel naar IJsland? Iedereen is er al geweest! Wat ga ik er dan nog doen?” En zo raakte IJsland in de vergetelheid. Maar met Sander en Julien maakte we nieuwe fotoreisplannen. De wens om naar IJsland te gaan kwam zo weer terug op de agenda. Vandaag is het dan zover. We zijn onderweg naar het beloofde landschapsfotografie land. Onderweg om nieuwe herinneringen te maken, wat al sinds het ontstaan van mijn fotografie passie in de vorm van “Make Your Memory Today”, mijn foto motto is.

Ontwijken van content

De weken voordat ik op reis ging heb ik heel bewust de ritmes van social media ontweken met betrekking tot IJsland. Mijn tijdlijn stond op mijn vertrek vol met dansende honden, kittens en paradijselijke stranden. Zo werkt het nu eenmaal als je actief bent op social media. Dus zonder verwachtingen ben ik, anders dan eerder genoemd, het vliegtuig uitgestapt om het zelf te gaan vastleggen en te beleven vooral.

Op de terugweg

De negen dagen IJsland zitten erop. Daar zit ik weer, op dezelfde rij 20, alleen in plaats van links zit ik nu rechts in het vliegtuig. Tijd om deze column af te ronden en antwoord op mijn eigen vraag te geven: ‘was ik in het beloofde landschapfotografie land?’. De herbeleving is gestart.

Het plan

De Vogezen leerde ons samen veel wat weer van pas kwam in de plannen voor naar IJsland.
De Vogezen leerde ons samen veel wat weer van pas kwam in de plannen voor naar IJsland. Fotograaf: Dave Zuuring

Stapten we dan blanco uit het vliegtuig? Nee hoor! Sinds onze gezamenlijke fotoreis in de Vogezen van najaar 2021 hadden we het er voortdurend over in onze ‘whatsappgroep’. Eerst moesten we natuurlijk het moment plannen, waarin al snel duidelijk werd dat het eind winter 2023 (februari-maart) zou worden. Immers een witte wereld op IJsland zou een mooie beleving kunnen zijn. Het volgende was overleggen waar we naar toe zouden willen. Conclusie: het Oosten met een tussenstop in het welkbekende Vik. Om van daaruit de volgende dag door te reizen naar Höfn om hier vervolgens een dag of vier te blijven met als doel nog verder het oosten te kunnen verkennen en meerdere momenten bij Stokksnes door te brengen. Kortom, we zijn niet voor zoveel mogelijk locaties gegaan, maar om 2 gebieden in rust te kunnen ontdekken, te fotograferen en vooral te genieten van wat er is en dan zien wat ’t ging worden.

Een diepe buiging

Letterlijk en figuurlijk maak ik hier een diepe buiging voor IJsland.
Letterlijk en figuurlijk maak ik hier een diepe buiging voor IJsland. Fotograaf: Julien Beyrath

Dat genieten sloeg direct om in hard werken, heel hard werken. Vooral om te dealen met wat dit beloofde landschapsfotografie land ook met zich meebrengt. IJsland is zo bruut. De indrukken van het landschap, het buiten zijn, de rust, weidsheid en ruigheid van de zee is dermate adembenemend dat een foto ervan maken opeens niet vanzelfsprekend meer was. Met temperaturen steeds verder onder het vriespunt, een constante windkracht 5 à 6 en serieuze windvlagen, was het letterlijk en figuurlijk je best doen om overeind te blijven. Laat staan als je vanaf statief werkt scherpe foto’s te kunnen maken. Letterlijk klapperde mijn filterhouder op mijn lens, dat had ik nog nooit eerder zo meegemaakt. Met onder andere storm Corrie dacht ik wel iets te hebben meegemaakt qua omstandigheden. Maar IJsland heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen en niet alleen daardoor. Niets was vanzelfsprekend qua fotografie en al helemaal niet als het gaat om het landschap. Soms heb ik gewoon de camera weggelegd omdat het simpelweg niet vast te leggen was in een foto.

Antwoord op de vraag

Alles in foto samengevat, vriendschap, fotografie en een adembenemend landschap in mooi winters licht.
Alles in foto samengevat, vriendschap, fotografie en een adembenemend landschap in mooi winters licht. Fotograaf: Dave Zuuring

Tot slot kan ik niet helemaal beantwoorden of IJsland ook echt het beloofde landschapsfotografie land is. Want zoals je al leest zijn het de condities zoals het licht maar vooral de optelsom van wat eraan voorafgaat, wat er tijdens het fotograferen gebeurt en wat erna. De conclusie voor mij is als je negen dagen met twee vrienden door mag brengen met de verbindende factor landschapsfotografie het niet uitmaakt of je dit doet in IJsland of aan de Zeeuwse kust waar we vier jaar geleden waren. Het draait voor mij om meer dan alleen de foto maken. Het is vooral beleving met al je zintuigen. Het is het samen met elkaar beleven en herbeleven zoals we nu al 3 weken na dato iedere dag elkaars foto’s bespreken en zodoende de herinnering aan dat schitterende land samen in leven houden.

Geef een reactie

3 reacties

  1. Soms is het niet te vangen in een foto. En laat dat nou de reden zijn om wel te gaan naar een locatie die al veel is gefotografeerd. Want die beleving (alleen of met vrienden) is toch het allerbelangrijkste? Mooi geschreven en ik waande mij weer even op de grond kijkend naar de rendieren, of op het strand met bevroren vingers met een randje licht, of… nou ja. Te veel om op te noemen.

  2. Hoi Dave, ik denk dat wij in dezelfde periode op IJsland zijn geweest zoals je de weersomstandigheden beschrijft ?.
    Maar ook voor mij geldt, prachtig land, prachtig licht en alle mogelijkheden om mooie foto’s te maken. Het is inderdaad soms echt hard werken, maar wel in een geweldige omgeving.

    Groetjes Mirjam Leyte.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en het Google privacybeleid en servicevoorwaarden zijn van toepassing.

3 reacties

  1. Soms is het niet te vangen in een foto. En laat dat nou de reden zijn om wel te gaan naar een locatie die al veel is gefotografeerd. Want die beleving (alleen of met vrienden) is toch het allerbelangrijkste? Mooi geschreven en ik waande mij weer even op de grond kijkend naar de rendieren, of op het strand met bevroren vingers met een randje licht, of… nou ja. Te veel om op te noemen.

  2. Hoi Dave, ik denk dat wij in dezelfde periode op IJsland zijn geweest zoals je de weersomstandigheden beschrijft ?.
    Maar ook voor mij geldt, prachtig land, prachtig licht en alle mogelijkheden om mooie foto’s te maken. Het is inderdaad soms echt hard werken, maar wel in een geweldige omgeving.

    Groetjes Mirjam Leyte.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en het Google privacybeleid en servicevoorwaarden zijn van toepassing.

Picture of Dave Zuuring

Dave Zuuring

Dave is een enthousiaste vrijetijdsfotograaf met een passie voor landschappen, stedelijke landschappen en blue hour fotografie. Vanuit zijn motto 'Make your Memory Today' wekelijks en soms dagelijks bezig met vastleggen, beleven en herbeleven op fotografie gebied.

Meer columns van deze auteur

Deze artikelen vind je vast ook interessant: