Menu

Onderdeel van Pixfactory

Leeuw Cecil

Koning Cecil is niet meer. De beroemde en bejaarde Afrikaanse leeuw is bruut afgeschoten door een tandarts. Met pijl en boog nog wel. De slechterik. Heel social media valt over hem heen. Deze Amerikaanse jager moet zelfs onderduiken en zijn praktijk wordt belaagd.

Nu zijn er stemmen dat het, al dan niet gecontroleerd, afschieten van dieren in Afrika door rijke westerlingen helemaal zo slecht niet is. Ze betalen er dik voor en met dat geld worden natuurbeschermingsprojecten gesubsidieerd. Zou het waar zijn? Zou dit echt kloppen?

Ook natuurfotografen spreken hun verontwaardiging uit over de lion-kill, zo lees ik op Facebook. Ze buitelen over elkaar heen met grote woorden hoe fout deze man is. Ook ik ben verontwaardigd en word onpasselijk als ik de ‘dode leeuw met pijl en boog trofee foto’ zie. Toch, als ik eerlijk ben staat de hobby van deze dentist dichter bij mij dan mijn verontwaardiging doet vermoeden. Echt waar? Ja en dat zal ik uitleggen.

Vroegah, als peuter, ging ik met mijn vader mee vissen. De gevangen vis ging in een emmer. Later vond ik vissen zielig (of vond ik ze vooral stinken?) en ging ik vogeltjes kijken. Al snel werd ik soortenjager en reed ik stad en land af om al die nog ontbrekende vogeltjes waar te nemen en zo op mijn lijst te turven.

Ook ging ik wel eens naar een vinkenbaan waar trekvogels worden gevangen voor wetenschappelijk onderzoek. Weer later beviel het soortenjagen en dat vogeltjes vangen mij niet meer en werd vogels fotograferen mijn passie. Leuk allemaal, maar wat is de link naar die dode lion en die foute tandarts? Daar komt ie.

Waarom ging die vis eigenlijk in die emmer? Om mijn vriendjes uit de straat te laten zien wat ik had gevangen natuurlijk. Die vis in die emmer was mijn peuter-jachttrofee, ondanks dat die onfortuinlijke vis aan het einde van de middag weer het water in mocht. Bij het soortenjagen was mijn ranking en mijn soortenlijst mijn jachttrofee. Het behoeft uiteraard geen nadere uitleg wat de trofee is bij het vogels vangen.

Vandaag zijn mijn vogelfoto’s mijn trofeeën. Soms letterlijk. Dan hang ik ze, afgedrukt op canvas bij mij boven de open haard. Of ik ga samen met mijn ‘eigen’ waterral op de foto. Eigenlijk zie ik zo best wat parallellen met de jacht en de leeuwenfoto van de tandarts. Zo ben ik van mening dat vogels en ander wild fotograferen verdraaid dichtbij het afschieten van dieren komt.

Het gaat om het bevredigen van eenzelfde behoefte. Of het nu gaat om het vangen van een vis met een hengel, een vogel met een klapnet, het turven van een zeldzame vogel op mijn ranking, het maken van een foto of het afschieten van een dier.

Vind ik jacht hiermee gerechtvaardigd? Nee, dat is het laatste wat ik beweer. Begrijp me niet verkeerd, ik ben persoonlijk geen voorstander van het voor de lol doden van dieren, maar mijn punt is dat het akelig dicht bij mijn eigen hobby komt. Mijn vorm van jacht is gelukkig niet dodelijk. Al hoewel, het en masse fotograferen van vogels zal niet altijd onschadelijk voor de vogel zelf zijn. Ja toch!

Ondanks dat ben ik blij dat ik met pixels schiet en niet met scherp…

Geef een reactie

9 reacties

  1. Syrie is tegenwoordig een ‘hotspot’ alleen zullen de jagers daar zelf misschien wel ten prooi vallen en misschien zelfs wel met een foto op Facebook belanden.

  2. Probleem met de jacht is dat die jagers het grootste en sterkste dier uitkiezen daarmee die hele genepool verpesten. Normaal gesproken wordt de sterkste degenen die voor het nageslacht mag zorgen en zo wordt de soort beter en door die jacht wordt dat verstoord. Het lijkt me overigens voor die jagers spannender om bv naar Syrie te gaan en kijken of ze daar wat kunnen schieten.. die leeuw of wat dan ook is geen partij, dat heeft niets met spanning te maken. Het is gewoon omleggen van dieren. Meer is het niet en dan stoer die foto”s op facebook ed zetten maar echt een prestatie is het niet. Veel geld nodig en meer niet. De parralel met natuurfotografie wordt getrokken maar daar is niet het doel om iets dood te maken dus die vergelijking slaat nergens op. Jagers noemen hun activiteit ook sport maar volgens mij is iets een sport als beide partijen zich daarvan bewust zijn. Jagers zeggen ook vaak dat het een traditie is maar traditie betekent nog niet dat het dan goed is zie bv Zwarte Piet of Koningshuis (over jagers gesproken) Dat is dan ook wel weer grappig, Nederlanders maken zich druk over zo’n patserige Amerikaan maar vergeten dat het door hun aanbeden Koningshuis zowat hele bossen van hun dieren ontdoen. Wat een raar volk is dit toch.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

9 reacties

  1. Syrie is tegenwoordig een ‘hotspot’ alleen zullen de jagers daar zelf misschien wel ten prooi vallen en misschien zelfs wel met een foto op Facebook belanden.

  2. Probleem met de jacht is dat die jagers het grootste en sterkste dier uitkiezen daarmee die hele genepool verpesten. Normaal gesproken wordt de sterkste degenen die voor het nageslacht mag zorgen en zo wordt de soort beter en door die jacht wordt dat verstoord. Het lijkt me overigens voor die jagers spannender om bv naar Syrie te gaan en kijken of ze daar wat kunnen schieten.. die leeuw of wat dan ook is geen partij, dat heeft niets met spanning te maken. Het is gewoon omleggen van dieren. Meer is het niet en dan stoer die foto”s op facebook ed zetten maar echt een prestatie is het niet. Veel geld nodig en meer niet. De parralel met natuurfotografie wordt getrokken maar daar is niet het doel om iets dood te maken dus die vergelijking slaat nergens op. Jagers noemen hun activiteit ook sport maar volgens mij is iets een sport als beide partijen zich daarvan bewust zijn. Jagers zeggen ook vaak dat het een traditie is maar traditie betekent nog niet dat het dan goed is zie bv Zwarte Piet of Koningshuis (over jagers gesproken) Dat is dan ook wel weer grappig, Nederlanders maken zich druk over zo’n patserige Amerikaan maar vergeten dat het door hun aanbeden Koningshuis zowat hele bossen van hun dieren ontdoen. Wat een raar volk is dit toch.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Chris van Rijswijk

Chris van Rijswijk

Chris van Rijswijk is een Rotterdamse vogelfotograaf, met een voorkeur voor vogels van het hoge noorden.

Meer columns van deze auteur

Deze artikelen vind je vast ook interessant: