HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Lenteleed

Gelukkig, het is weer lente. We kunnen weer naar buiten waar het nieuwe leven zich meldt. De natuur is weer net een rijk geïllustreerd poëziealbum. Het leven lacht ons toe, we krijgen er de kriebels van. Het is de hoogste tijd om weer fotografisch te vlammen. De wereld laten delen in al dat prille levensgeluk. Met een frisse blik naar de wereld kijken. We gaan er wat van maken!

steenuil
Ook steenuilen hebben kindjes. Het is niet te hopen dat deze muis ook net moeder was. Fotograaf: Bart Stornebrink
Delen

Hormonen of framing?

We kunnen er niets aan doen. Het is onze hormoonhuishouding. Vrouwen hebben dat elke maand, mannen eenmaal per jaar. Je kunt het niet helpen, het is sterker dan jezelf. Je hele wezen wordt gestuurd door een onbekende kracht. Je handelen is ontoerekeningsvatbaar geworden. Gelukkig maar dat je hormonen lief voor je zijn, want welk leed zou je anders aan kunnen richten.
Ik vroeg me dezer dagen af of een moslimterrorist ook de lentekriebels heeft. Als je naar zijn frisse blik op de wereld kijkt, dan is zijn lente ook een nieuw begin. Een nieuwe wereldorde waar alleen maar gelijkgestemden in vrede met elkaar samenleven. Op zijn manier dan weliswaar. Maar hoe reageert hij op de frisse geur van lentebloesem, op het gezang van een lijster, of het zogen van een lammetje. Zijn zijn positieve hormonen inmiddels gesneuveld? Heeft hij überhaupt nog hor-monen, of alleen nog maar de-monen in zijn rancuneuze lijf.

Survival by the numbers. Snoeken en reigers liggen op de loer
Survival by the numbers. Snoeken en reigers liggen op de loer. Fotograaf: Bart Stornebrink

De Praagse lente en de Arabische lente hebben net zoveel doden opgeleverd als een gemiddelde burgeroorlog. What’s in a name (frame)? Wij laten ons dus vooral leiden door ‘framing’. Een moslim is een terrorist en de lente is lief. We kunnen natuurlijk vanaf een roze wolk met een roze bril naar de wereld kijken. En ook dat is een nogal opgelegde vorm van beeldvorming. Het moet leuk zijn, er is geen leed en de baby’tjes komen met de ooievaar.

De meeste jonge dieren redden het niet voor hun eerste levensjaar. Voer voor anderen is hun lot
De meeste jonge dieren redden het niet voor hun eerste levensjaar. Voer voor anderen is hun lot. Fotograaf: Bart Stornebrink

Dood en verderf op Gods erf

Opgegeten worden door je kinderen. Niets gaat verloren in de cyclus
Opgegeten worden door je kinderen. Niets gaat verloren in de cyclus. Fotograaf: Bart Stornebrink

Wist u dat er tijdens de lente de meeste slachtoffers vallen in je open-lucht-fotostudio? Van alle dieren die geboren worden is vijfenzeventig procent voedsel voor andere dieren. En dan is er nog een percentage dat het gewoon niet redt door kou en honger. Slechts tien procent van al dat liefs haalt het eerste levensjaar. ‘Survival of the numbers’. Hoe meer eitjes de pimpelmees legt, hoe groter de kans dat ze nog iets overhoudt aan het eind van de rit. Maar moeders laat wel haar elf nakomelingen zonder blikken of blozen van de honger sterven, omdat ze eerst zelf de laatste rupsen opeet. Want alleen daardoor kan zij weer een nieuw nest maken als er wel genoeg voedsel is. En roofvogels die bewust een extra jong opvoeden dat als voer mag dienen voor het sterkste jong, mocht het qua prooien een jaartje tegen vallen, dat is ook niet heel erg ‘schattig’. En niemand begrijpt waarom een meerkoetenmoeder een deel van haar gezin moedwillig de nek omdraait. Zouden daar ook hormonen aan de basis liggen? Het zijn in ieder geval overlevingsstrategieën. Alleen heet dat in de natuur instinct en hebben wij mensen vooral last van ons ego. Want als wij niet voor vol worden aangezien, dan slaan we van ons af. Dat is ons overlevingsmechanisme.

Meerkoeten moeders zijn helemaal niet zo lief. Ook zij doen wat gedaan moet worden om te overleven
Meerkoetenmoeders zijn helemaal niet zo lief. Ook zij doen wat gedaan moet worden om te overleven. Fotograaf: Bart Stornebrink

Maar laten we vooral genieten van onze hormonen tot ze weer zijn uitgewerkt. Laten we knuffelen wat we willen knuffelen, maak plaatjes van schattige beestjes, maar heb ook oog voor de predator. Snap zijn motieven en gun hem een plek op deze aarde. Want laat je alles in zijn waarde, dan zal het ook van waarde zijn.

Deel dit artikel


1
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door gert-jan op 9 april 2016 om 14:18

    Een aardig cynische stuk met en een eind goed al goed eind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *