HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Leren fotograferen

Laatst droomde ik dat er een workshop bestaat waarin mij zo’n beetje alles geleerd gaat worden wat ik als zelfbenoemd en ambitieuze natuurfotograaf graag zou willen weten. Eigenlijk te mooi om waar te zijn. Je volgt een workshop en hoppa vanaf dat moment behoor je tot de top vijf van de Nederlandse natuurfotografen en win je fluitend de ene wedstrijd na de andere. Je leert originele foto’s maken, je eigen visie en stijl ontwikkelen, je beste foto’s selecteren voor wedstrijden etc.

Leren fotograferen
Originele foto’s leren maken, dat wil toch iedereen? Fotograaf: Bert Faber

Een droom van een workshop

Toen ik ‘s ochtends wakker werd was mijn stemming omgeslagen. Is dat wel aan te leren? In de loop der jaren heb ik regelmatig cursussen en workshops gevolgd om mezelf te ontwikkelen als fotograaf en met name om uit te vinden wat bij mijzelf past. Van alleseter ben ik steeds meer naar landschap en macrofotograaf gegroeid. Twee onderwerpen waarin ik me helemaal kan verliezen. Die mij veel rust, ontspanning en plezier geven.

Optimaal genieten met weidebeekjuffers, daar doe je het toch voor? Fotograaf: Bert Faber

Waarom niet zelf experimenteren?

Wat voor mijzelf het meest leerzame is, is zelf experimenteren. Dat is met de komst van digitale fotografie natuurlijk super eenvoudig en kost helemaal niks. Ik begrijp ook niet dat iemand in zijn comfortzone blijft hangen en niet van alles uitprobeert. Er kan namelijk niets fout gaan, het ergste wat je kan gebeuren is dat je bij thuiskomst 1000 mislukte foto’s moet wissen. Maar stel dat er toch een fantastisch geslaagde foto van je experimenteerlust overblijft, dan is het toch een geslaagde actie geweest?

Waar leer je van?

Dit is geen pleidooi om alle workshops en cursussen af te schaffen, maar ik denk dat je op een gegeven moment alleen nog van jezelf kunt leren. Ik denk dat het heel belangrijk is om ook dicht bij jezelf te blijven. Waar geniet je van? Wat geeft je veel plezier? Welke muziek vind je mooi? Welke schilders spreken je aan? Welke boeken lees je? Er zijn zoveel inspiratiebronnen die je meehelpen om jezelf te ontdekken en daarmee ook je eigen stijl te ontwikkelen. Je moet er alleen wel voor open staan! Jezelf de tijd gunnen en niet achter de massa aan willen hollen. Ik durf wel te stellen dat de cursussen die niets met natuurfotografie te maken hadden, voor mij het meest leerzaam waren.

Cursus studio en flitsfotografie, zo handig om je eigen zonsopkomst te creëren Fotograaf: Bert Faber

Doen!

Als jij het liefst iedere ochtend een prachtige zonsopkomst fotografeert, gewoon doen! Als jij een jaar lang merels wil fotograferen, gewoon doen!

Alleen je kunt je afvragen of je de zonsopkomst of de merels iedere keer op dezelfde manier wilt vastleggen, met dezelfde lens, instellingen etc.

Het gouden ei

Natuurlijk kunnen workshops je wel verder brengen als fotograaf. Door verschillende disciplines uit te proberen kan je ontdekken wat bij je past en waar jij je goed bij voelt. Ook voor het aanleren van allerlei technieken zijn ze prima geschikt. Maar je kunt je wel afvragen of jezelf blij wordt van een cursus “hoe maak ik prijswinnende foto’s“. Dat kan ook niet, want als je de resultaten van de diverse nationale en internationale fotowedstrijden eens rustig bekijkt, dan zal je opvallen dat er vaak heel verschillende foto’s wel of niet scoren in wedstrijden. Iedere wedstrijd heeft zijn eigen signatuur qua beelden. De belangrijkste vraag is dan volgens mij, word ik er zelf blij van als ik dat type beeld maak?

Hier word ik wel blij van! Fotograaf: Bert Faber

De uitdaging

Zo sta ik graag op het strand voor de zoveelste keer een zonsopkomst te fotograferen. Prijswinnend is het niet, optimaal genieten is het wel. Dan is de grote uitdaging volgens mij, hoe kan ik toch met mijn zonsopkomstje, waar ik zo van geniet onderscheiden van al die andere natuurfotografen die net zo’n zonsopkomst hebben geschoten. Allereerst moet de technische uitvoering natuurlijk perfect zijn. Geen onderbelicht strand met een prachtige lucht, of juist een HDR foto met zwaar verzadigde kleuren. Dit is allemaal te leren en mag dus geen belemmering zijn om een technisch goede foto te maken. Daarna komt natuurlijk het standpunt, lenskeuze en compositie. Ook daar zijn boeken vol over geschreven, worden veel workshops in gegeven en dat mag dus ook geen belemmering zijn om een goede foto te maken.

JIJ!

Maar dan komt het belangrijkste om die ene onderscheidende foto te maken en dat ben JIJ!

JIJ hebt een visie, een eigen stijl, die is uniek en heeft niemand anders! Fotograaf: Bert Faber

JIJ bepaald hoe je alle techniek en compositie regeltjes bij elkaar veegt om jouw persoonlijke visie op de zonsopkomst vast te leggen. En die visie is gebaseerd op jouw gevoelens op dat moment, ben je blij, rustig, moe, boos, gehaast. Heb je de rust en de plek gevonden om het juiste moment af te wachten? Ben je gestrest en loop je zenuwachtig heen en weer omdat je het even niet meer weet? Hou je vast aan de groothoek? Of ga je experimenteren met de telelens? Sta je braaf met de camera op statief, grijsverloopfilters erbij? Of heb je de camera met lens lekker in de hand en kan je spontaan op ieder uniek moment inspringen? Welke keuzes maak je? Altijd dezelfde?  of? Welke bagage heb je op fotografiegebied? Weet je wat wel werkt? Of absoluut niet?

Projectmatig weidebeekjuffers vastleggen, omdat het kan! Niet omdat het moet. Fotograaf: Bert Faber

Dat is het moment dat je kunt zeggen “Er komt een punt dat niemand mij meer iets kan leren… nu ben ik pas echt aan het fotograferen.” (quote – Johan van der Wielen)

Deel dit artikel


26
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Leuk artikel, dat weer stof tot nadenken geeft (en discussie, als ik alle reacties zo zie 🙂 ).
    Maar vooral: wat een waanzinnig mooie foto’s! 🙂

    1. Dank je wel voor je compliment Wouter! En ja het is fijn als een column reacties oproept en er over gediscusseerd wordt! Men hoeft het er niet mee eens te zijn, als dit maar met een opbouwend kritische toon duidelijk gemaakt wordt.

  2. Ik zie heel veel vragen in dit stuk. Zo proef ik een drive tot ‘beter’ worden. Maar wat is dan beter? Is dat het feit dat je van finalist, via highly commend en runner up eindelijk een (internationale) wedstrijd wint? Of is ‘beter’ dat men tegen je opkijkt? Meer likes op facebook? Herkend worden op straat? Of is ‘beter’ misschien ‘anders’? Andere beelden maken dan vorig jaar, ontwikkeling door verbreding. Jezelf uitdagen andere dingen te gaan doen (ongeacht wat anderen daarvan vinden)? En hoe belangrijk is die mening van anderen? Hoe belangrijk is de bijval en zijn de likes? Is het winnen van een wedstrijd de kroon op je werk? Ben je dan ‘goed’ (genoeg)? Of ben je dan in staat de jury te behagen? Of ben je misschien wel juist goed als je niet (meer) meedoet omdat je helemaal voor jezelf fotografeert?

    Dit allemaal nog buiten de hamvraag waarom je überhaupt zouden moeten ontwikkelen of verbeteren? Is dat een noodzaak om blij te worden van natuurfotografie? Sommigen mensen zijn zielsgelukkig door gewoon heerlijk buiten te zijn en beelden te maken die misschien niet wezenlijk anders zijn dan wat ze altijd doen.

    Allemaal losse vragen waar ik het antwoord ook niet op heb maar die velen (en ook mij) bezighouden. En maar goed ook, want juist daarmee dwing je jezelf naar jezelf te kijken en alles wat je doet bewust te doen. Iedere stap, iedere richting en ieder beeld zou een bewuste keuze moeten zijn. Ongeacht welke richting…

    1. Poe Hee wat een reactie, een column op zich. Net 3x mijn verhaaltje doorgelezen om te weten wat ik ook al weer geschreven had :). De enige herkenning in je vragenlijstje is dat ik maar liefst al wel 1x in het wild herkend ben. En dat nog wel op landgoed Hackfort. Een interessant plantengidsje van haar heb gekocht (jij kent het boekwerkje) en zij heeft meteen een workshop bij mij geboekt ???.

      1. De vragen hoeven geen herkenning op te leveren… zo lang ze maar toch nadenken stimuleren 😉

        1. Door Bert Faber op 10 april 2018 om 07:37

          Voor mezelf geldt niet als antwoord op je vragen dat ik perse “beter”wil worden. Wat wel geldt is dat ik niet op de automatische piloot mijn hobby wil beoefenen. Ik wil me wel graag ontwikkelen zodat ik er lol aan blijf houden. Door te experimenteren en nieuwe onderwerpen te zoeken blijft die lol aanwezig.

          1. Dat is een goede beschouwing voor jezelf… jij hebt ontwikkeling / verandering / verbetering dus nodig om het interessant en/of leuk te houden. Dat geldt overigens niet voor iedereen…

          2. Ik ben ook niet iedereen???

  3. Een groot gedeelte van het verbeteren van je platen heeft ook met de kennis van de natuur te maken. Er valt zoveel te leren over de natuur zelf, dat is een oneindige bron. Je moet het gedragspatroon van een insect, vogel, dier (of plant) bestuderen om het niveau op te kunnen krikken voor dat onderwerp. Zo heb ik me deze winter wat op buizerds gefocust en leerde er een paar kennen die niet meteen wegvlogen als je een foto wilt maken. Maar ook kon ik inschatten na verloop van tijd wanneer ze wel weg gingen vliegen. Mijn buizerd platen zijn daardoor veel beter geworden om maar eens een voorbeeldje te geven.

    1. Helemaal met je reactie eens Erik! De weidebeekserie waarvan enkele foto’s dit artikel illustreren zijn ook ontstaan door drie maanden lang iedere week op dezelfde lokatie Weidebeekjuffers te fotograferen. Je leert inderdaad veel beter het gedrag kennen en te anticiperen daarop.

  4. Door Bianca Vermeer-Nieuwkerk op 7 april 2018 om 12:49

    Dank je voor je reactie Bert. Als er dan toch zoveel uit mijn regio je workshop willen volgen…. ? Mocht je toch eens deze kant op komen, laat het me zeker weten!

    1. Ha Bianca, ik kom vast welles je kant op. Maar dat zal niet voor workshops oid zijn. Deze zijn juist in mijn regio omdat ik in de gebieden waar ik workshops geef bijna wekelijks kom. Daardoor weet ik exact waar wat staat en wat bijvoorbeeld de licht omstandigheden zijn op een bepaald plekje. Niks irritanter dan een workshopleider die verdwaald 🙂 🙂

  5. Door Bianca Vermeer-Nieuwkerk op 7 april 2018 om 09:33

    Je hebt gelijk wanneer je zegt dat je van eigen experimenten het meest leert. Toch is het leerzaam af en toe met andere (workshop)ogen te kijken. Even out of your comfortzone. Die ervaring kun je dan juist wel of niet meenemen en verwerken in je eigen stijl. Over workshops gesproken: ik zag een hele interessante op de 28e ? Wat te ver weg voor mij, kom je ook een naar zuidwest Nederland? Je maakt prachtige beelden! Groetjes Bianca

    1. Door Bert Faber op 7 april 2018 om 10:08

      Haha, gisteren op workshop diverse deelnemers uit je regio Bianca. Ik heb ze wel gevraagd om de column na afloop van de workshop te lezen 🙂 🙂 🙂

  6. Ja ja, daar kan ik me wel in vinden maar ik denk dat je voor deze stap wel een zeker niveau moet hebben bereikt. Heel fraai fotowerk Bert! Genieten.

    1. Door Bert Faber op 7 april 2018 om 10:06

      Hallo Rob, bedankt voor je reactie. Dat je een bepaald niveau hebt bereikt spreek ik ook niet tegen. Maar gezien je eigen ontwikkeling zal je dit ook wel herkennen 🙂

  7. Wie de financieën voor workshops mist kan zich ook tegoed doen aan youtube, al is daar wel kennis van de engelse taal mee gemoeid. Na een beetje het kaf van het koren te scheiden vindt je daar ook zeer leerzame filmpjes. Maar net als bij workshops loop je toch altijd het risico om je eigen creativiteit in de steek te laten en kopiëergedrag te gaan vertonen.

    1. Bedankt voor de tip Jurgen. Het inpassen van nieuwe technieken in je eigen stijl, werkwijze en creativiteit dat zou het doel moeten zijn. En gelukkig is dat bij veel fotografen het geval.

  8. Door Joop Gerretse op 6 april 2018 om 09:57

    De spijker op de kop, Bert!

  9. Door Paula Camps op 6 april 2018 om 09:48

    Goed verwoord en dank voor deze inspiratie. De moed hebben om bij jezelf te blijven en niet allerlei standaarden na te lopen en daarin plezier te beleven is een levenskunst ook buiten de fotografie.

    1. Dank je Paula voor deze wijze woorden!

  10. Door Bart Telling op 6 april 2018 om 09:33

    Goed verhaal Bert. De meeste foto’s die we maken blijven toch op de pc en een beperkt aantal op FB of andere fora. Haal je lol en voldoening dus vooral en wellicht uitsluitend uit het eigen creatieve proces.

    1. Dank je Bart. Terplekke lekker een beetje prutsen is inderdaad het leukste wat er is.

  11. Mooi geschreven Bert. En prachtige foto’s.

    1. Dank je wel Marijke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *