Op zoek naar macromotieven in de Amsterdamse Waterleidingduinen
De Amsterdamse Waterleiding Duinen is een populaire bestemming voor natuurfotografie. Natuurlijk vanwege de vossen en de damherten, maar ook voor andere motieven kun je er goed terecht. Zo was ik op een koude winterochtend in januari op zoek naar mossen die juist in die periode mooie kleuren vertonen. Zoals het ruig haarmos dat in de winter rood kleurt en daarmee een mooie onderbreking vormt in het grauwe landschap.
Deze ochtend was het koud en vochtig genoeg om rijp te vormen en dat maakt de macro-onderwerpen nog interessanter. In eerste instantie was ik dan ook vooral op zoek naar mooi gevormde groepjes ruig haarmos met rijp. Daar maakte ik dan ook snel een paar beelden van door de camera met macrolens op een dunne rijstzak op de grond te leggen. En als het even kan gebruik ik daarbij tegenlicht voor een interessante beeldwerking.
Paddenstoelen in de hoofdrol
Maar heel veel tijd om onderwerpen met rijp te zoeken was er niet. De opkomende zon zou de rijp snel doen smelten. Rondlopend viel mijn oog op enkele kleine paddenstoeltjes die hier en daar tussen het haarmos groeien. Het paddenstoelenseizoen loopt in de duinen aan de kust langer door tot in de winter, mede vanwege het langer uitblijven van strengere vorst. Het leukste groepje van drie paddenstoeltjes werd al belicht door de opkomende zon. Daardoor waren de ijskristallen aan één kant van de hoedjes al gesmolten, maar kwam er wel warmer licht in het beeld. Zo ontstond er een mooi contrast tussen de koele kleuren van de rijp en de warme kleuren van de paddenstoeltjes. Om de gehele groep goed scherp in beeld te brengen moest ik wel overgaan op een stack van 20 opnamen terwijl ik de volle opening van mijn macrolens gebruikte. Zo hield ik de achtergrond lekker rustig en bereikte ik voldoende scherpte in de berijpte paddenstoeltjes.
Even verderop in een duindal kom ik nog zandkaalkopjes tegen. Deze kleine paddenstoeltjes tot zo’n 2 cm hoogte halen hun voeding uit oude wortels van ruig haarmos. Een enkel exemplaar was omringd door mooie sporenkapsels en kwam daar maar nauwelijks bovenuit. In eerste instantie maakte ik wat beelden zonder dat het zonlicht er op viel. Maar even later bereikte het zonlicht het mos en de paddenstoel. En door het tegenlicht kwamen de kleuren van het haarmos pas echt tot leven. Bovendien kreeg je leuke lichtbreking in de ijskristallen. Ook hier paste ik een stack van meerdere opnamen toe zodat de paddenstoel voldoende scherp was zonder de fraaie onscherpte in de achtergrond te verliezen. Het uiteindelijke beeld van een ijzig zandkaalkopje tussen ruig haarmos stuurde ik nog in voor de Groene Camera waar het een eervolle vermelding behaalde. Ik kijk alvast weer uit naar die heerlijke winterochtenden met rijp!
