Making of: Haal alles uit je locatie

Kijk, in plaats van te bewegen

Eén van de beste manieren om meer uit je dag te halen, is door beter te leren kijken. We zien allemaal hetzelfde als we rondlopen, maar hoe je dat omzet in een mooie foto, is voor iedereen anders. Mijn advies is om eens op één plek te blijven staan en om je heen te kijken. Denk op dat moment niet aan de lens die op je camera zit, maar aan alle mogelijkheden die misschien nog in je tas zitten. Een groothoeklens vraagt om een heel ander beeld dan een telelens, maar beide kunnen tot totaal verschillende, maar fantastische resultaten leiden.

Op de ochtend dat ik dit artikel schreef, deed ik precies dat. Er was een kleine kans op mist en net voor zonsopkomst liep ik het gebied in op zoek naar een compositie. Toen ik de reflectie van de bomen in het ondergelopen stukje heide zag, wist ik meteen: dit wordt mijn eerste foto van de dag.

Het blauwe uur

Het dunne laagje mist, het blauw-paarse licht en de compositie waren simpelweg niet te missen. Dit was een echte groothoekfoto; door de grote hoek kon ik de complete reflectie in één keer in beeld krijgen. Dit was misschien wel mijn favoriete foto van dat jaar, maar toch was er een stemmetje in mijn hoofd dat zei: “Kan ik hier meer uit halen?”

De eerste gedachte die bijna iedereen heeft, is wachten. Wachten tot het licht verandert en de zon opkomt. Ik deed in eerste instantie hetzelfde, maar naarmate het licht van de koude blauw-paarse tinten veranderde in de warme gloed van de zonsopkomst, was mijn conclusie dat de foto niet per se beter werd dan wat ik eerder al had gemaakt.

Wat zie ik nog meer

Op zo’n moment beginnen mijn ogen al snel rond te dwalen. Wat zie ik nog meer en wat heeft potentie als ik een andere lens gebruik? In de achtergrond van mijn eerste compositie zag ik een groepje bomen met veel potentie. Tussen mij en deze bomen lag nog een klein stukje heide dat niet ondergelopen was, dus ik kon er makkelijk iets dichterbij komen. Op de groothoekfoto lijkt dit ver weg, maar in werkelijkheid heb ik mezelf slechts een paar meter verplaatst. De zon kwam precies achter deze bomen op en de sfeer paste perfect bij deze compositie. Ik kon hier nog steeds dezelfde 8-25mm lens gebruiken, alleen zat ik nu aan de tele-kant in plaats van de groothoekkant.

Er zit meer in.

Nog steeds kwam dat stemmetje naar voren: “Wat zie ik nog meer?” Ik zag een eendje rustig zwemmen tussen de bomen die ik net fotografeerde en dacht: hé, dat is een mooie telefotocompositie! Snel wisselde ik naar de 40-150mm lens, maar helaas vloog het eendje net iets te vroeg weg. De compositie was echter nog steeds erg aantrekkelijk. Zo maakte ik drie beelden op hooguit 10 m² die totaal van elkaar verschilden.

Er zat nog meer in

Op nog geen 100 meter van deze eerste plek maakte ik nog een aantal totaal andere beelden. Allemaal met een ander onderwerp, ander licht, andere lenzen en andere composities.

Mijn theorie is dan ook altijd: je hoeft jezelf niet veel te verplaatsen als de omstandigheden goed zijn. Kijk om je heen en probeer de rust te bewaren zodat je echt in je op kunt nemen wat er allemaal te zien is. Natuurlijk loop ik ook weleens als een kip zonder kop rond als ik fantastische omstandigheden tegenkom, maar vaak zijn de resultaten beter als ik de rust bewaar en alles in me opneem. Alleen op die momenten haal ik voor mijn gevoel het maximale uit slechts een klein stukje natuur.

De edit

Aan deze foto’s heb ik vrij weinig hoeven doen, aangezien de lichtomstandigheden en reflecties nagenoeg perfect waren. Bij de ingezoomde foto heb ik aan de rechterzijde een klein stukje van een boomstam weggehaald, omdat deze over de rand van de foto ging. Dat vind ik vaak niet zo mooi, maar ik kon het op locatie niet anders fotograferen.