Making of: Kraanvogels voor de zon

Op Rügen kun je overal kraanvogels tegenkomen, maar dat is nog zeker geen garantie voor succes, zeker niet als je een wel heel specifiek beeld voor ogen hebt…

Veldwerk

Een goede voorbereiding is het halve werk. Ik weet inmiddels blind waar de dieren zich overdag ophouden en waar ze overnachten. Dat laatste is belangrijk, omdat alle kraanvogels iedere dag weer naar deze specifieke plekken terugkeren. En ’s ochtends ook weer vertrekken. Dat zorgt voor min of meer vaste vliegroutes. Min of meer, want de wind(sterkte) bepaalt uiteindelijk wat de kraanvogels exact doen.

De toeristen worden naar een vast punt gedirigeerd. Hoewel een aardige plek is het mij daar tijdens de trek te druk met te weinig bewegingsvrijheid. Ik verkende daarom een groot deel van het eiland, wat nog niet zo eenvoudig is: van de ene naar de andere kant van Rügen rijden kost je meer dan een uur. Ook bestuurde ik kaarten. Samen bepaalde ik zo mijn locatie.

Zonsopkomst

Het eiland ligt qua vliegbewegingen gunstiger voor een zonsondergang dan de zonsopkomst. Na veel puzzelen vond ik een potentiële plek voor de zonsopkomst, en wel op de dagelijkse trekroute naar de vaste wal. Een deel van de kraanvogels verlaat Rügen iedere dag om op de vaste wal te foerageren en keert vervolgens ’s avonds weer terug. De vliegroute gaat uiteraard over water, in de richting van de opkomende zon.

Het moment

Rond 7.00u sta ik op mijn plekje. De stevige bries maakt het koud en enkele flinke wolken dreigen roet in het eten te gooien. In de richting van de zon is de lucht, op vriendelijke sluierwolken en vliegtuigsporen na, mooi helder.

Al snel melden zich de eerste kraanvogels, ik sta dus goed! Steeds weer passeren kleine groepjes, vaak veel te hoog in de lucht om te kunnen combineren met de opkomende zon. Tegen de fraai gekleurde lucht is het eveneens de moeite waard.

Naar mate de tijd vordert, neemt het aantal groepjes toe, en daarmee ook mijn kansen. Ondertussen klimt de zon langzaam verder en wordt daarmee ook steeds feller. Het moet nu wel gaan gebeuren… En dan gebeurt het! Een groep van 18 vogels vliegt voorlangs de oogverblindende zon. Hierna schampen nog twee vogels de grote gloeiende bol. Ik heb mijn foto, het is mooi geweest. Sterker nog, het is de afsluitende foto van een week aan voorbereidingen. Missie geslaagd. Tevreden rij ik daarna meteen door naar Nederland.

Zonsondergangen

Ik maakte in al die jaren vele zonsondergangen mee, met tienduizenden dieren die naar hun overnachtingsplek vlogen. Ze kwamen geregeld in de buurt van de zon, maar er recht voor is me naderhand nauwelijks meer gelukt. Met het oog is een ondergaande zon best een flinke bol, maar als het erop aan komt, is het maar een stipje aan de hemel. Daarnaast komen de kraanvogels ’s avonds eigenlijk net te laat, waardoor de zon al te laag staat of net onder is. Superleuk om te proberen, doch alles behalve gemakkelijk dus.

TIP

Vroeger had ik gezegd: let op je ogen, maar zie hier het voordeel van een systeemcamera. Laat deze niet op statief permanent naar de zon kijken in de hoop dat er een kraanvogel passeert. Dit zal onherroepelijk schade opleveren. Stel je camera vooraf manueel in op de lichtsterkte van de zon en zijn directe omgeving en probeer aankomende kraanvogels pas op het laatste moment te gaan volgen.