Making of: Libellenvleugels

Een week geleden kwam mijn vriend thuis van zijn werk. Hij had een cadeautje voor me meegenomen dat heel voorzichtig uit zijn tas werd gehaald. Het bleek een dode libelle te zijn, die bij een van zijn collega's op het bureau was gevonden. Mijn vriend had verkondigd dat zijn vriendin (ik dus), daar heel blij mee zou zijn en een minstens 4 uur durende fotosessie van zou houden. De collega's geloofden het niet, dus ging de libelle mee naar huis om het te bewijzen. De fotosessie duurde uiteindelijk geen 4 uur, maar ik ben er toch best een tijdje zoet mee geweest.
Vleugels van een libelle met “dauwdruppels”
Vleugels van een libelle met “dauwdruppels” Fotograaf: Wendy de Waal

De opzet

Wat ik altijd mooi vind aan libellen zijn de vleugels, dus daar wilde ik de focus op leggen. De libelle legde ik neer op een lightpad. Zo kreeg in een egale, lichte achtergrond. Ik sprayde een beetje water op de vleugels, zodat ze bedauwd leken. Omdat ik fotografeerde met een extreme macro lens, gebruikte ik ook nog een flitser.

Ik heb de lightpad op een paar boeken gelegd, zodat ik tijdens het fotograferen met mijn ellebogen op de tafel kon steunen. Mijn vriend maakte deze foto als bewijsmateriaal voor zijn collega's. (Voor de oplettende kijker: op deze foto had ik mijn macrolens  ingeruild voor mijn anologe Domiplan. Aan de opstelling is niets veranderd).
Ik heb de lightpad op een paar boeken gelegd, zodat ik tijdens het fotograferen met mijn ellebogen op de tafel kon steunen. Mijn vriend maakte deze foto als bewijsmateriaal voor zijn collega’s. (Voor de oplettende kijker: op deze foto had ik mijn macrolens  ingeruild voor mijn anologe Domiplan. Aan de opstelling is niets veranderd). Fotograaf: Sander Breetveld

Te veel macro

De eerste foto’s die ik maakte, waren met een vergroting van 5:1.

Ik hou van kleine details, maar bij deze foto’s weet je eigenlijk niet goed waar je naar kijkt. Mensen die zelf veel macrofotografie doen en/of veel met de natuur bezig zijn, zullen er misschien nog net een vleugel van een insect in herkennen, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Door de extreme vergroting is er een zeer kleine scherptediepte en doordat de context ontbreekt, weet je als kijker niet goed waar je naar kijkt.
Door de extreme vergroting is er een zeer kleine scherptediepte en doordat de context ontbreekt, weet je als kijker niet goed waar je naar kijkt. Fotograaf: Wendy de Waal

Te weinig macro

Ik besloot daarom een minder extreme vergroting te gebruiken. Ik wilde in ieder geval het oranje in de vleugel laten zien, zodat er nog een libelle in te herkennen zou zijn. Helaas lukte het niet om genoeg scherpte te krijgen (zonder te moeten focusstacken).

De scherpte ligt op de oranje band in de vleugel, maar het scherpe gedeelte van de foto ligt te ver naar de buitenkant van de foto.
De scherpte ligt op de oranje band in de vleugel, maar het scherpe gedeelte van de foto ligt te ver naar de buitenkant van de foto. Fotograaf: Wendy de Waal

Gulden middenweg

Ik heb weer de vergroting aangepast en ben er ongeveer tussenin gaan zitten. Ik focuste nu op een ander stukje van de vleugel, omdat dat wat vlakker was en ik dus meer scherp zou kunnen krijgen met dezelfde scherptediepte. Het lukte goed om de aandacht op het oranje gedeelte te leggen, maar ik vind de foto ongemakkelijk om naar te kijken. Dat ligt denk ik aan het feit dat het onderin heel druk is met lijnen en druppels en er bovenin niets gebeurt.

De scherpte is beter dan in de vorige foto, maar er is een disbalans in de foto. Ik heb geprobeerd te croppen in de nabewerking, maar het ongemakkelijke gevoel blijft.
De scherpte is beter dan in de vorige foto, maar er is een disbalans in de foto. Ik heb geprobeerd te croppen in de nabewerking, maar het ongemakkelijke gevoel blijft. Fotograaf: Wendy de Waal

De oplossing

Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om de kenmerkende oranje delen van de vleugel toch te laten voor wat het was. Het lukte me niet om een betere compositie te vinden. Dus ben ik verder gaan kijken welk deel van de vleugel ik dan op de foto wilde zetten. Ik koos ervoor om de boven- en onder vleugel samen in beeld te pakken. Hierdoor kwam er meer balans in de foto, omdat er nu ongeveer overal evenveel te zien is. Het “lege” stuk tussen de vleugels heb ik zo gefotografeerd dat het diagonaal loopt, daardoor is er wat meer dynamiek in de uiteindelijke foto.

8 reacties

  1. Ik heb inmiddels een hele verzameling dode insecten maar een libelle zit er nog niet bij (er vliegen er toch genoeg rond mijn vijver …) Die lightpad is wel een heel goed idee, mag ik vragen welk type en hoe groot? (A2 als ik het goed gok) Ik heb even op internet gekeken maar er zijn er verschillende met vooral ook heel verschillende prijzen …

    1. Hoi Stefanie,
      Wat grappig, een hele verzameling! Mijn verzameling bestaat nu nog uit 2 vlindervleugels. De libelle ging stinken, dus die heb ik teruggegeven aan de natuur 😉
      De lightpad die ik gebruik is A3 formaat, wat groot genoeg is voor de meeste insecten en bloemen foto’s die ik maak. Ik heb de mijne bij Action gekocht. Hij heeft 3 standen qua verlichting; ik gebruik bijna altijd de felste stand. Ik ben er tevreden over, al heb ik wel 2 kleine nadelen ontdekt. Het eerste is dat het snoer dat erbij zit vrij kort is (ik had verwacht dat je dit ding kon opladen, maar dat is dus niet zo…hij heeft continu stroom nodig). Het tweede is dat het licht het felste is aan 1 kant en dan iets afloopt qua felheid (oftewel, het lampje zit aan 1 kant van de lightpad). Dit merk je vrijwel nooit gelukkig. Ik weet niet hoe dat zit met lightpads van andere merken. Maar al met al ben ik heel tevreden over deze (zeker voor deze prijs).
      Succes! En ik ben benieuwd naar je foto’s!

      Groetjes,
      Wendy

  2. Wat grappig een paar jaar geleden vond ik ook een dode libelle, en ook ik nam hem mee naar huis .
    De libelle heb ik op een spiegel of glasplaat gelegd en gefotografeerd. Prachtig
    Daarna heb ik de libelle op mijn raam geplakt en dat inderdaad ook met een nevel nat gemaakt
    Ontzettend leuk om te doen
    Groetjes Marian

  3. Een interessant verhaal en een goede uitleg over het tot stand komen van de uiteindelijke foto. Zelf gebruik sinds een paar maanden het programma Luminar NEO met AI. Ik ben daar erg tevreden over. Het werkt gevoelsmatig beter dan Photoshop en is makkelijker te begrijpen (persoonlijke mening). Ik ben een fanatiek fotograaf van insecten. En daarbij wil ik de insecten er zoveel mogelijk in het geheel op krijgen. Maar jouw artikel opent wel nieuwe uitdagingen. Want ook andere insecten hebben soms prachtige vleugels.

    1. Hoi Jos,
      Dank je wel voor je reactie. Ik ken Luminar Neo alleen van naam, maar ik zal er eens naar kijken. Bedankt voor de tip.
      Leuk dat ik je een beetje heb kunnen inspireren! Ik ben benieuwd naar je foto’s! Ook de van insecten in hun geheel trouwens. Heb je die ergens online staan?

      Groetjes,
      Wendy

Reageer op dit artikel

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en het Google privacybeleid en servicevoorwaarden zijn van toepassing.

Deze artikelen vind je vast ook interessant: