Drama
Ik word er wel eens van beticht dat ik nogal dramatisch ben van aard en dat ook tot uiting breng in mijn foto’s. Het klopt dat ik dol op ben op donkere beelden met veel drama maar de omstandigheden moeten er natuurlijk wel toe leiden. Deze indrukwekkende storm lucht had ik echter niet bedacht en ik weet dat ik niet veel tijd heb. Het past wel helemaal in mijn beeld van de dramatische elementen op de Waddeneilanden en ik weet dat ik thuis nog een droge broek heb.
Op zoek naar een passende voorgrond
Ik daal af van de dijk en ga op zoek naar een passende voorgrond bij mijn lucht. Helaas heb ik geen groothoek bij me en slechts bewapend met een 24mm komt het dus neer op panoramabeelden.
Dichter op
Ik vind een aantal nog bloeiende zeeasters en ga kijken of ik deze in de voorgrond kan krijgen. Tot mijn genoegen wordt de lucht weliswaar steeds donkerder en dramatischer maar blijven de eerste regendruppels nog uit.
Dappere meeuw
Terwijl ik vol haast verder loop langs de dijk in de hoop een betere voorgrond te vinden zie ik in de verte een meeuw aankomen vliegen die in een plasje landt en begint te scharrelen naar voedsel. Alsof er geen storm bestaat gaat deze meeuw heerlijk aan de slag met zijn meeuw-zijn. Hoe mooi zou het zijn als ik de meeuw in mijn storm kan krijgen en tot mijn in verwondering laat hij het toe dat ik in de buurt kom. Dan breekt de lucht ook nog een klein beetje open en is mijn beeld compleet.
Dappere wandelaars
Terwijl ik de eerste druppels voel vallen en mij terug haast naar mijn fiets zie ik een paar dappere wandelaars over de waddendijk lopen. Achter hen lijkt de apocalyps te starten en ik maak nog een laatste foto voordat de bui in alle hevigheid neerkomt. Je snapt dat ik met afgevulde bergschoenen en nat tot mijn onderbroek in het pension aan ben gekomen… lichamelijk ellendig maar geestelijk gelukkig.
Eén reactie
Ik was er bij… Was echt een supermoment! En ach… kleren drogen wel weer.
Je hoort vaak: “wat een geluk hadden jullie”.
Jep, de bui was geweldig, maar het geluk bestaat er vooral uit, dat we zijn gebleven… Werkelijk zeiknat geworden (je gaat voor het moment, dus het enige dat droog is gebleven is mijn regenbroek).
Geluk? Ja, maar het wel het resultaat van hard werken. (en achteraf het hebben van droge kleren..)