Menu

Onderdeel van Pixfactory

Making of: Mijn favoriete bosparelmoervlinder foto

Twee jaar geleden werd ik getipt door een kennis over een vindplaats van de bosparelmoervlinder. Van haar begreep ik dat deze vlindersoort zeldzaam is en alleen voorkomt op bepaalde plekken op de Veluwe. Omdat ik gedurende enkele maanden per jaar op de Veluwe vertoef, is het bewuste gebied mij ook bekend en niet ver weg. Op een ochtend bezocht ik het bewuste gebied en mijn zoektocht werd al snel beloond. De dagen daarna vond ik nog een enkele keer een exemplaar en kon deze ook goed fotograferen. Tot op een zekere ochtend ik twee exemplaren vond op één bloemstengel. Het werd mijn bosparelmoervlinderfoto van 2022. In deze Making Of lees je hoe ik tot deze foto ben gekomen.
Twee bosparelmoervlinders in spiegelbeeld aan één stengel is puur geluk. Foto genomen met de 100 mm macrolens – f/4.6
Twee bosparelmoervlinders in spiegelbeeld aan één stengel is puur geluk. Foto genomen met de 100 mm macrolens – f/4.6. Fotograaf: Hans Brongers

Zoomlens in plaats van macrolens

Zonder enige illusie besluit ik op een ochtend op zoek te gaan naar de bosparelmoervinder in het aangegeven gebied. Gewapend met mijn camera en de 100×400 mm lens erop loop ik een breed zandpad op. Deze zoomlens gebruik ik, naast de macrolens, meestal bij het fotograferen van vlinders. Met de zoomlens kan ik de vlinder op afstand naar mij toe halen in plaats van het tot op enkele centimeters te moeten benaderen. Na slechts enkele minuten zie ik een bruinachtige vlinder zitten op een grashalm. “Het zal toch niet….?” Door mijn 100×400 mm lens, vol ingezoomd, herken ik inderdaad de kenmerken van de bosparelmoervlinder. Mijn eerste foto van een bosparelmoervlinder is een feit.

Foto gemaakt op het moment dat de bosparelmoervlinder nog in de schaduw zat.
Foto gemaakt op het moment dat de bosparelmoervlinder nog in de schaduw zat. Fotograaf: Hans Brongers

Zonder en met zonlicht

De opkomende zon is nog achter de bomen op het moment dat ik de foto’s van de vlinder maak. Het is daarom nog relatief donker, maar de ISO-waarde hoef ik gelukkig niet al te hoog te zetten. Het diafragma heb ik, zoals gewoonlijk, op de diafragma voorkeuze stand staan. Door een zo laag mogelijke diafragmawaarde verklein ik de scherptediepte waardoor de achtergrond van de vlinder onscherp is. Nu krijgt de vlinder alle aandacht. Helaas vind ik die ochtend geen bosparelmoervlinder meer. Wanneer ik opnieuw langs de eerste vindplek loop zie ik dat de parelmoervlinder nog steeds op dezelfde plek zit. Het verschil nu is dat het zonlicht op de vlinder schijnt. Dit grijp ik aan om nogmaals de vlinder te fotograferen om te zien wat het licht met het beeld doet.

Dezelfde bosparelmoervlinder maar nu op het moment dat de zon de vlinder belicht
Dezelfde bosparelmoervlinder maar nu op het moment dat de zon de vlinder belicht. Fotograaf: Hans Brongers

Gesloten vleugels

Na de eerste succesvolle zoektocht, ben ik nog vaak dat seizoen in het gebied van de bosparelmoervlinder. Niet iedere dag heb ik geluk, maar er zijn ochtenden bij waarbij ik soms meerdere exemplaren vind. Op een van die ochtenden wil ik graag een bosparelmoervlinder fotograferen met de vleugels geopend. Wanneer ik een exemplaar vind die mooi vrij zit en met de vleugels nog gesloten, besluit ik te wachten. Te wachten op het moment dat het zonlicht de vlinder voldoende heeft opgewarmd zodat deze de vleugels opent. Tot die tijd zijn vlinders inactief en kan ik ditmaal opnames maken met mijn 100 mm macrolens. De vlinder kan ik nu tot enkele centimeters benaderen zonder het te verstoren.

Wanneer de vleugels nog gesloten zijn, zijn de karakteristieke tekeningen en de kleuren mooi te zien
Wanneer de vleugels nog gesloten zijn, zijn de karakteristieke tekeningen en de kleuren mooi te zien. Fotograaf: Hans Brongers

Geopende vleugels

Langzaam breekt het zonlicht door en gaan uiteindelijk de vleugels van de vlinder open. Op dat moment zit ik met mijn camera met de 100×400 mm lens op een goede meter van de vlinder. Op die afstand kan ik, op 400 mm ingezoomd, de vlinder ongestoord zijn nodige energie laten opladen in het zonlicht. Blij met deze opnames vraag ik mij wel één ding af. Welke kant vind ik nu de mooiste van de vlinder; die met de vleugels gesloten of die met geopende vleugels? Het is om het even, het is en blijft een mooie vlinder.

Wachten totdat de vleugels opengaan door de zonnewarmte loont
Wachten totdat de vleugels opengaan door de zonnewarmte loont. Fotograaf: Hans Brongers

Spiegelbeeld

Op een van de laatste ochtenden van het seizoen had ik nog een keer geluk. Het geluk om niet 1 exemplaar te vinden maar 2 exemplaren. Twee exemplaren tegenover elkaar op één bloemstengel. Dit was nu precies het beeld dat ik zo graag wilde hebben en ik werd op mijn wenken bediend. Het was nog vroeg en de vlinders waren nog bedekt met dauw en dus nog inactief. Daarom koos ik foto’s te maken met de 100 mm macrolens met een niet al te hoge diafragmawaarde voor een rustige achtergrond. Bij deze spiegelbeeld paar bleef ik totdat de zon de vlinders had opgedroogd. Voor een laatste maal drukte ik de ontspanknop in en had ik mijn meer dan favoriete foto van de bosparelmoervlinder!

Mijn favoriete paar bosparelmoervlinders in spiegelbeeld zijn hier nog bedekt met dauw
Mijn favoriete paar bosparelmoervlinders in spiegelbeeld zijn hier nog bedekt met dauw. Fotograaf: Hans Brongers

Extra informatie

De Vlinderstichting – bosparelmoervlinder

Wil je verder lezen over macrofotografie?
Hier zetten we alles over macrofotografie voor je op een rij.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en het Google privacybeleid en servicevoorwaarden zijn van toepassing.

Geef een reactie

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en het Google privacybeleid en servicevoorwaarden zijn van toepassing.

Deze artikelen vind je vast ook interessant: