Making of: Van frustratie naar top 3-foto in een paar tellen

Toen het mooiste licht vanaf de heuvel voorbij was, stapte ik in mijn auto en reed terug het dal in. Daar hing nog steeds een pak dichte mist en dus ging mijn foto­moment nog even door. Wat ik toen niet wist, is dat ik even later een foto zou maken die uiteindelijk in de top 3 van een van de grootste wedstrijden in Nederland zou eindigen.

De mist in

Na de fantastische zonsopkomst vanaf het hoogste punt in Denemarken stapte ik in de auto en reed de heuvel af. Ik vind dit soort locaties altijd geweldig, omdat ze me meer tijd geven tijdens mijn fotomoment. De dikke laag mist die in het dal was blijven hangen, gaf weer compleet nieuwe inspiratie. Ik ben uiteindelijk net iets onder Silkeborg gestopt, omdat in die omgeving ontzettend veel meertjes liggen. De aanwezigheid van water zorgt er meestal voor dat de mist langer blijft hangen en dus heb je meer tijd om te fotograferen.

Als een kip zonder kop

Toen ik in de dagen hiervoor hier langsreed, waren me een aantal prachtige ronde steigers opgevallen in het grootste meer. Mijn plan was dan ook om daarheen te wandelen, zodat ik een hele minimalistische foto van de steigers kon maken. Lopend langs het meer kwam ik echter allerlei andere mogelijkheden tegen die eigenlijk alleen werken door de omstandigheden. Ik wilde de steiger bereiken voordat de mist optrok en dus ontstond er een soort chaosmoment in mijn hoofd, wat bij veel fotografen wellicht bekend is als het headless chicken syndrome.

Minimalisme

Als een kip zonder kop liep ik langs het meer. Ik wilde van alles fotograferen, maar ook niet te veel tijd gebruiken en te laat bij de steiger komen. Ik vond uiteindelijk een aantal mooie minimalistische foto’s. Doordat de mist de overkant van het meer compleet had opgeslokt, ontstond een serene sfeer in de foto’s. Het licht begon al duidelijk door de mist heen te dringen en daardoor ontstond een combinatie van gouden en blauwe kleuren die erg mooi in de foto werkte.

De steiger

Toen ik uiteindelijk bij de steiger aankwam, was de dichtste mist al voorbij en begon de overkant van het meer al zichtbaar te worden. Door het prachtige licht ontstond er echter een super sereen beeld dat pure rust uitstraalde. Dit licht was er waarschijnlijk maar een paar minuten en dus had ik absoluut geen tijd over. Ik besloot een rechttoe-rechtaan compositie te kiezen waarbij de steiger vanuit beide hoeken naar het midden van mijn foto zou lopen. Hierdoor ontstond een bepaalde diepte en gelaagdheid in de foto. Toen ik de compositie perfect had en alle instellingen klaar had staan, wilde ik net op de knop drukken toen mijn compositie verstoord werd.

De Zwemmers

Uit het niets klommen twee zwemmers via het trappetje uit het water de steiger op. In eerste instantie voelde ik pure frustratie, maar al snel kreeg ik het gevoel dat ze iets toevoegden aan de foto. De foto werd een verhaal in plaats van een abstract plaatje. En dus besloot ik niet te wachten tot ze uit beeld waren en nam ik snel de foto. Om zeker te weten dat de zwemmers in focus waren zoomde ik even in met mijn camera, en wat bleek: de zwemmers waren helemaal naakt! Deze foto kon ik toch niet maken? De chaos in mijn hoofd werd alleen maar groter en toen de zwemmers zich omdraaiden, kon ik al helemaal geen foto meer maken.

Storytelling

De foto die ik wél had, waarbij de zwemmers met hun rug naar me toe stonden, was echter prachtig. Zoveel foto’s op deze ochtend, maar deze sprong er echt bovenuit omdat hij anders was dan alles wat ik ooit gemaakt had. De zwemmers waren echt een toevoeging en brachten een verhaal dat puur bij toeval ontstond. Zwemmen in de natuur is in Denemarken echter een populair fenomeen en mensen van alle leeftijden beginnen zo hun dag. Uiteindelijk heb ik daarom deze foto ingestuurd naar een grote fotowedstrijd, en won ik de derde prijs in de cultuurcategorie. En zo werd een frustrerend spontaan moment ineens een van mijn mooiste en meest succesvolle foto’s ooit. Het kan raar lopen in fotografie…

De edit

Ik heb deze foto met automatische witbalans genomen; de raw-file was door de mist wat aan de blauwe kant. Ik heb de witbalans dan ook flink warmer gezet en de blauwe kleuren wat teruggedraaid. Verder was er, buiten de normale correctie in highlights en shadows, weinig nodig om tot dit resultaat te komen.