Als het mooi weer is, neem ik mijn camera wel eens mee als ik ‘emmerdienst’ heb, zodat ik de padden kan fotograferen nadat ze zijn uitgezet. Zo ervaren ze geen extra stress, want ik moet ze toch uitzetten. Sommige padden zijn gewillige fotomodellen en anderen kruipen zo snel mogelijk weg. Als ze weg willen, laat ik ze verder met rust.
Anders dan anders
Ik wilde al heel lang een foto maken van een pad die anders dan anders was. De meeste paddenfoto’s hebben een donker uiterlijk. Dat is ook logisch, want de grote paddentrek vindt in het donker plaats. Tijdens de trek zijn padden goed te fotograferen, omdat ze dan in grotere getalen aanwezig zijn en je ze dus makkelijker kunt vinden. Maar ik wilde juist een lichtere foto maken deze keer. Een beeld waar de lente vanaf spat.
Ik heb de padden al op allerlei manieren en met verschillende lenzen vast gelegd. Van een macro-groothoek, tot een ultramacro en alles wat ertussen zit. Maar die lenteachtige foto had ik nog niet.
Die bewuste ochtend
Het was een mooie, zonnige ochtend, maar het had ’s nachts nog wel gevroren. Ik zag in onze tuin al dat het licht heel mooi op de dauwdruppels in het gras scheen. Allemaal glinsterende lichtpuntjes! Dus deze keer zette ik een vintage lens op mijn camera. Ik ben dol op het bubble bokeh dat mijn lensje geeft en vind het altijd iets dromerigs hebben. Perfect voor een lenteachtige foto.
Gelukt!
Er zat die ochtend maar 1 pad in onze emmers. Niet veel, maar het was genoeg. Ik bedacht waar de pad ongeveer moest gaan lopen, zette hem iets daarvoor uit en ging plat op de grond liggen. Een beetje koud en nat, maar ja, je moet er wat voor over hebben. Ik heb precies 3 foto’s kunnen nemen voordat hij weg was. Niet echt een gewillig fotomodel dus, maar gelukkig zat er een foto bij waarop het oog ook scherp was!
Het heeft even geduurd, maar eindelijk had ik mijn lentefoto met een pad gemaakt!
