HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

Meldpunt natuurfotografie activiteiten

Eigenlijk zijn er nu twee mogelijkheden: 1) je zit nu aan tafel, kop koffie met opgeklopte verse melk, croissantje erbij, vers geperst sapje, ochtendjas en foute badslippers, lekker in het zonnetje te genieten van deze column. Of 2) je staat nu met 40 anderen te vechten om het mooiste plekje bij de zonsopkomst*, kikkerpoel*, eerste uitsluipende libel*, bosanemonen*, molentje in de mist* of zeer zeldzame rood-oog-karekierewiet*

* doorhalen wat niet van toepassing is.

Meldpunt natuurfotografie activiteiten
Deze locatie is schitterend maar ligt niet in een beschermd natuurgebied. Als we dit niet zouden beschrijven zou niemand het weten... terwijl je hier juist makkelijk kan komen. Fotograaf: Johan van der Wielen

De Mooiste Fotolocaties Van Nederland

Inmiddels is een enorme klus geklaard. Daan en Bob, de grote aanjagers van dit project, hebben samen met een enorme hoeveelheid enthousiaste fotografen en auteurs heel Nederland in kaart weten te brengen als het gaat om mooie fotolocaties in Nederland. Na de delen Oost, Zuid en Noord is nu ook West klaar om te gaan verschepen. Alsof het niets is kun je ook nog zelfs een mooie band erbij bestellen om ze alle vier in te stoppen. Bij diverse delen, m.n. Oost en Noord, heb ik ook mijn bijdragen mogen leveren waarbij ik – het zal je niet verbazen – vooral de oostelijke Waddeneilanden voor mijn rekening heb genomen.

Als laatste zijn nu ook de pareltjes van regio West voor iedereen beschikbaar. Fotograaf: Johan van der Wielen

Extra fotografiedruk op de natuur

Een vraag die ik, en volgens mij veel van mijn collega fotografen / auteurs, krijg is hoe wij dat kunnen rijmen met de enorme druk die inmiddels op de natuur ligt. Dankzij corona heeft een groot deel van fotograferend Nederland die normaal over de hele wereld zou zwerven voor ijsberen, noorderlicht, badende aapjes, kraanvogels in de sneeuw, gorilla’s op een berg, leeuwen met prooi, aan snijbloemen ruikende eekhoorns, uitbarstende vulkanen en bizons op de vlakte, ineens Nederland ontdekt. Dat is natuurlijk geweldig want de Nederlandse natuur is niet alleen enorm diverse, maar ook nog eens behoorlijk spectaculair. Anders was het ook niet gelukt om er 4 volle boeken over te schrijven. Maar tegelijk is de natuur in Nederland maar klein en als er 100 auto’s op de parkeerplaats staan is het al file lopen. Of we nou willen of niet, je ziet steeds meer druk op de Nederlandse natuur ontstaan en daar zijn natuurfotografen ook deel van.

Hebben we dit teweeggebracht met de gebiedenboeken? Nee, dit was al zo… en heeft NP de Hoge Veluwe aan zichzelf te danken. Fotograaf: Johan van der Wielen

Gebiedenboeken mede schuldig?

Je hoort steeds meer stemmen opgaan dat ‘natuurfotografen’ grote boosdoeners zijn als het gaat om schade aan de natuur. Naast schreeuwende mountainbikers, crossmotoren, etc. Is dat ook zo? Als ik de social media bekijk dan zie je wel een enorm allemaal-hetzelfde gedrag. De heikikkers zijn inmiddels alweer klaar met hun blauwtje lopen (oh nee, juist niet) maar in die paar dagen dat het gebeurt weten honderden ‘natuurfotografen’ wel ineens hun weg te vinden naar de paar plassen waar de heikikkers blauw aanlopen van paringsdrang. De gebieden waren tot voorkort publiek geheim. ‘Echte’ fotografen toonden trots hun beelden maar  vertelden nooit waar het gemaakt was. Dat schijnt zo te horen als je een ‘echte’ fotograaf bent, dat je vooral trots vertelt ‘ik heb toestemming om te komen waar jij niet mag komen’. Inmiddels zijn deze locaties van publiek geheim naar openbare kennis gegaan met het verschijnen van o.a. de boeken met de mooiste fotolocaties. Was dat wel een handige actie dan? Helpen we hiermee dan niet de Nederlandse natuur extra om zeep?

Deze aangespoelde troep is niet de schuld van natuurfotografen, maar ze kunnen het in potentie wel vastleggen en daarmee de problematiek aan de kaak stellen. Fotograaf: Johan van der Wielen

Wat deel ik wel… en wat niet

Ik zal bekennen dat ik ook getwijfeld heb om mijn medewerking te verlenen, vooral omdat ik mij ook afvroeg of we hiermee niet meer schade berokkenen dan goed doen. Voor mij waren er diverse afwegingen: als ik een bepaald gebied niet beschrijf, doet iemand anders dat. Als ik het echter doe, kan ikzelf bepalen welke plekken ik deel en vooral ook welke niet. Dat klinkt weer heel erg als mijn tussen quotes eerder genoemde ‘echte natuurfotograaf’ maar zo moet je het niet zien. Het gaat er mij niet om dat ik ergens mag komen waar jij lekker niet mag komen. Als kenner van bepaalde gebieden meen ik echter goed te kunnen bepalen welke plekken prima zijn om te delen omdat daar minder schade ontstaat als er een wat grotere fotografie-druk is en welke plekken prima zijn voor één of twee fotografen maar daarmee niet geschikt om openbaar te beschrijven.

Nederland is klein, de natuur is klein maar het aantal fotografen is enorm groot. De verhouding in Nederland tussen beschikbare natuur en hoeveelheid natuurfotografen is ongelooflijk scheef. Ik denk wel het scheefst van alle landen. Dan moet je niet overal een hek omheen willen zetten en fotografen weg willen houden maar moet je de passie en liefde voor fotografie & natuur in goede banen leiden. Door secuur na te denken over mooie plekken waar velen van dromen, maar die weinig last zullen hebben van drukte, kunnen we een grote groep mensen bedienen. Daarmee bied je potentieel mooie foto’s en denk je tevens aan natuurbehoud. Zonder de boeken krijgt de social media nog meer vrij spel en zien we – helaas – heel veel onwetenden vol naïef enthousiasme schade aanrichten. Ik denk dat het juist getuigt van verantwoordelijkheid om deze boeken te schrijven. En dus heb ik gemeend ook mijn bijdragen te moeten leveren… ik wil niet dat iedereen naar de eilanden gaat omdat ze mijn beelden zien en daar de boel kapottrappen, omdat ze geen idee hebben waar ze zonder problemen kunnen komen. Dan liever in goede banen leiden. Op die manier kan ik ook bewust de meest kwetsbare plekken buiten de boeken houden zonder dat daarbij een gemis ontstaat voor de lezer.

De mooiste fotolocatie… handig om te delen of juist niet? Fotograaf: Johan van der Wielen

Nieuwe ambassadeurs natuur

Merk ik er nou veel van? Dat was eigenlijk mijn volgende twijfel. Immers, als ik mijn mooie plekken deel ben ik die straks kwijt. Niet alleen letterlijk omdat ik ineens naast 20 anderen sta op voorheen ‘mijn’ plekje maar ook fotografisch, omdat ‘mijn’ beelden ineens niet meer uniek zijn. Toen ik daar over nadacht kwamen er een belangrijke gedachte bovendrijven: als je mij enigszins kent weet je dat ik enorm voor kennisdeling ben. Ik wil mensen juist enthousiasmeren over de natuur, omdat onze natuur door druk van landbouw, industrie en bevolkingsgroei jouw als fotograaf nodig heeft als ambassadeur. Door mooie beelden te laten zien raak ik bij een paar mensen een gevoelige snaar, maar als ik jou daar zelf van kan laten genieten heb ik een nieuwe ambassadeur van de natuur kunnen maken. Hoezeer natuur en fotografie ook mijn passie zijn en ik geniet van mijn eenzame momenten in onze prachtige gebieden, mijn natuurbehoudhart spreekt harder: door ‘mijn’ natuur te delen help ik haar meer dan door haar voor mezelf te houden. Dan maar samen delen. Zorgt er ook voor dat ik creatiever wordt om telkens nieuwe foto’s te moeten maken.

Hier wil je zelf toch staan? En helpen beschermen? Fotograaf: Johan van der Wielen

Meldpunt natuurfotografie activiteiten

Wat natuurlijk wel zou helpen is een ‘Meldpunt natuurfotografie activiteiten’. Ik zal het idee eens opperen aan de grote baas. Dat iedereen die op pad gaat online moet laten weten waar hij/zij de komende tijd aan de slag gaat. Ga je voor de bosanemonen? Even melden aan het systeem. Uitsluipende adders? Eerst even inchecken op de locatie. Zonsopkomst Posbank? Vooraf even melden bij het meldpunt. Mag anoniem hoor, AVG technisch wel zo handig. Maar dan moet je je er wel aan houden. Moeten we eens over nadenken, dat je bijvoorbeeld een unieke QR code krijgt als je bent in gecheckt. Dan kan de boswachter scannen of je op het goede moment wel op de goede plek bent waar je had gezegd te zullen zijn. Kunnen we later uitbreiden met tijdslots en maximum aantal fotografen per locatie. Maximaal 25 fotografen vanaf zonsopkomst bij de roerdomp. Is het vol dan kun je een tijdslot voor morgen reserveren. Dit kunnen we dan later ook weer uitbreiden met betaling via IDEAL voor speciale gebieden waardoor je meteen de terreinbeheerders ondersteunt. Misschien zelfs wel een premium account voor tijdsloten vóór zonsopkomst of in afgesloten gebieden. Mogelijkheden te over lijkt mij zo. Zorgt voor een mooie spreiding van fotografen door Nederland, extra inkomsten en goede beheersbaarheid.

Oh ja, ik wil graag een achterdeur in het systeem zodat ik in één oogopslag kan zien waar iedereen heengaat… dan pak ik een andere plek 😉

Laat vooral weten waar je naartoe gaat… dan pak ik een ander plekje 🙂 Fotograaf: Sandra van der Wielen

Veel lees plezier!

Johan

Deel dit artikel


8
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door J. Kranendonk op 16 april 2021 om 08:51

    Hoi Johan, wat een fantastisch stuk weer. Ik heb de bezoekjes in de natuur de laatste jaren enorm zien veranderen. Met name de vele sporen door rietkragen heen, platgetrapt. Dat ligt totaal niet aan de boeken die nu zijn uitgegeven. Techniek (betere fototoestellen), websites en andere info hebben daar veel meer aan bijgedragen. Ik plaats daarom nauwelijks foto’s op Facebook. Ik moest wel erg lachen om jouw “tijdsloten”!! Begreep onmiddellijk je cynische gein hierachter. Voor mij is het het allerbelangrijkste: de basis waaruit jij, Daan. Arno en vele anderen vanuit werken!!! \het is een geweldig set boeken geworden en blader en met veel plezier doorheen op zoek naar mooie gebieden. Dank jullie wel voor het vele, vele werk dat hier achter zit. Succes met de ontwikkeling op een goede manier met de natuur in Nederland.

    1. Het blijft voor velen nog steeds lastig om cynisme uit een column te halen. Ik heb het idee dat (mede schuld van social media?) de laatste jaren steeds meer alles letterlijk wordt genomen en men niet meer de moeite neemt om de vraag te stellen wat een auteur beoogt met zijn verhaal.

  2. Hahaha, het zou prachtig zijn om te gaan werken met vooraf je plekje reserveren. Dan sla ik die plekjes ook even over 😉 want met 30, 40 of zelfs 50 man op de rij, kan ik mij niet zo goed meer concentreren. Wel vind ik jullie boeken een prima idee. Door de kwetsbare plekken niet te benoemen, reguleer je toch het bezoek aan een gebied. Ook vind ik niet dat een eigen gevonden pareltje niet perse van mij moet blijven. Toch ben ik zelf niet meer zo enthousiast om de locatie te delen op sociale media. Er zit soms vele uren aan research in en gebied verkennen, enzovoort. Dat ga ik niet uitdelen. Mensen mogen ook best zelf eens iets uitzoeken en ergens moeite voor doen. Misschien gaan we dan ook wat meer unieke beelden zien dan eenheidsworst?
    Maar ik heb genoten van je column 🙂

    1. Hoi Marieke, dank voor je reactie. Natuurlijk hoeft niet iedereen alles te delen, net zo min als iedereen maar moet vragen aan anderen waar een foto is gemaakt. Maar voor alleen die inspiratie op willen doen, een nieuw gebied gaan verkennen, etc. zijn de boeken een prachtige basis.

  3. Door Egon Kraak op 12 april 2021 om 19:23

    Ook een goeie zondagmorgen gewenst, Johan 🙂
    Verlaat, want ik heb dit berichtje eerst maar eens een dagje laten wachten omdat ik het een moeilijke column vind en ik het niet echt snap. Zal wel weer aan mij liggen.
    Locaties delen in boekvorm deed Natuurmonumenten uiteraard al tientallen jaren… en nu hebben we waarneming.nl voor wie het begluren van de rood-oog-karekierewiet het ultieme uitje vindt.
    Maar begrijp ik het nu goed dat jullie die boeken gemaakt hebben om te verkopen als handleiding voor waar je als natuurfotograaf niet meer heen hoeft? “(…) zodat ik in één oogopslag kan zien waar iedereen heengaat… dan pak ik een andere plek” – helemaal mee eens hoor!

    Verder is de natuur van NL precies even groot als NL zelf. Als je dat niet meteen snapt kan ik dat onderbouwen en uitleggen, maar ik ben zo langzamerhand wel volkomen flauw, zoals we dat hier in Grunnen zeggen, van de Zwarte Piet (die politburo-correct niet meer mag) als natuurfotograaf toegespeeld te krijgen. Natuurfotografen zijn volkomen irrelevant in het totaalbeeld van de huidige ecologische ramp. Daarvoor moet je in de eerste plaats bij de agrasector zijn die minstens half NL met 50 jaar noeste verwoestende arbeid tot ecowoestijn en/of groene hel herschapen heeft, maar daar mocht ik vorig jaar niks over zeggen hier en doe het nu lekker toch! 😛

    1. Hoi Egon, nee natuurlijk niet. Dat meldpunt is aan mijn columnisten brein ontsproten om de knuppel in het hoenderhok te gooien. Dat is mijn taak als columnist 😉

      De boeken zijn er echt om natuurfotografen te laten zien wat er allemaal voor moois is in Nederland. En specifiek tips voor fotografen over tijdstippen, soorten, etc.

  4. Hej Johan,
    ben ik nu echt de eerste die op deze vermakelijke column reageert? Ik persoonlijk heb andere ervaringen met hotspots en hoe het tot optochten leidt…. mij daagt het dan niet uit als zovelen naar een voor jou geliefd plekje gaan. Als ik aankom en ik zie de eerste 5 ‘collega’ fotografen al staan zakt me de moed in de schoenen. Anderzijds ik heb het inmiddels geaccepteerd en leer er mee om gaan. Of je wel of niet lokaties moet willen delen in boekvorm kun je alles van vinden, positief of negatief. Van mij hoeft het niet zo nodig. Niet omdat ik niet wil delen, maar om mensen uit te dagen zelf hun weg te vinden en creatief te worden. Kom maar op met dat meldpunt…. zelden zo zitten grinniken 🙂 en inderdaad als de app ook de functie heeft, crowd control dan ben ik voor!!! Lekker verhaal en tot tot… Make your memory today….

    1. Jep, je bent de eerste 🙂 de reacties op de Social Media waren minder mals 😉 Juist wat ik aankaart werd daar volop aangegrepen…

      En dat meldpunt… we lachen er nu om maar soms vrees ik nog wel eens dat we echt die kant op gaan.

      Groet Johan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *