HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

Mijn foto heeft meer likes dan de jouwe!

Je hebt vroegbloeiers en laatbloeiers. En – nu ik eindelijk begin te bloeien – besef ik me dat ik tot de laatste categorie behoor. In ieder geval op het gebied van de natuur en de natuurfotografie. Ik ben niet ‘al járen’ bezig met fotografie. Ik ben niet ‘al sinds ik me kan herinneren’ gefascineerd door de natuur. Ik was niet ‘altijd al’ buiten te vinden. Ik heb het ontdekt. Mijn passie. Bij toeval. En het bleek een goede combinatie: de natuur, de fotografie en ik. Sinds ik mijn foto’s echter plaats op Instagram, blijkt er ineens een duiveltje op mijn schouder te zitten. Dit duiveltje hecht waarde aan de hoeveelheid likes die ik krijg (of niet krijg) op een foto. Heb jij ook zo’n duiveltje? Welkom bij de club. We zijn met velen.

Mijn foto heeft meer likes dan de jouwe!
Sociaal vergelijken is niet alleen een trekje van de mens. Ook edelhertmannetjes kijken tijdens de bronst goed naar het gewei van hun rivaal. Wie heeft de grootste? Fotograaf: Janneke van de Pol

Van psychologie naar biologie

Ik hád wel passies. Ohja, zeker wel! Maar ik was zoekende. Ik vond alles leuk en ik was op alles ook heel snel weer uitgekeken. Ik had ontelbare hobby’s en verveelde me niet snel. Vooral de menselijke psyche interesseerde me. Ik vond het uitermate fascinerend waarom de mens deed wat ze deed en daarom koos ik ervoor om psychologie te gaan studeren. Ik leerde alles over de mens en haar beweegredenen, valkuilen en mogelijkheden. De natuur vond ik heerlijk om in te wandelen, maar daar bleef het vooralsnog bij.

Die interesse in de psychologie heb ik nog steeds. Maar het aandachtspunt verschuift langzaam van de mens naar de natuur. En dan noemen we het ineens biologie. Het maakt me niet uit welke naam het heeft. Ik absorbeer verhalen over het (sociale) gedrag van planten en dieren en verwonder me steeds weer over hoe de natuur zich weet aan te passen aan haar omgeving.

Tijdens het fotograferen verwonder ik me steeds weer. Door die verwondering krijgt een foto voor mij nog meer waarde. Fotograaf: Janneke van der Pol

Het mooie plaatje

Op het moment dat ik dit schrijf, is mijn favoriete stukje natuur – de insectenwereld – nog in rust. Hier en daar begint al wel iets te vliegen en te kruipen, maar het overgrote deel dommelt nog een beetje. En tóch ga ik op pad, want je weet maar nooit wat je tegenkomt.

Het weer is vandaag geweldig en ik maak een flinke wandeling door enkele van de vele stadsparken die Arnhem rijk is. Camera in de hand en mijn ogen gefocust op de kleine wereld. Ik ga hier en daar door mijn knieën, draai mijn lichaam in onmogelijke posities, wissel van lens en plaats tussenringen. Alles wat nodig is om een mooi plaatje te maken.

Ik vind dit dus een fijn plaatje. Het spelen met de achtergrond en de kleine scherptediepte. Wat deze foto gaat doen op Instagram weet ik niet en of ik hem überhaupt ga plaatsen, weet ik ook nog niet. Fotograaf: Janneke van der Pol

‘Instagramwaardig’?

Want ook al schreef ik in mijn vorige column dat ik het ‘perfecte plaatje’ steeds minder belangrijk vind, in de praktijk lift er regelmatig een klein irritant duiveltje mee op mijn schouders. Zo’n duiveltje dat me influistert welke foto’s wél en welke foto’s níet ‘instagramwaardig’ zijn. Totaal irrelevant en tegelijkertijd niet te negeren. ‘Niet instagramwaardig’ betekent zoveel als: niet de moeite waard om aan andere mensen te laten zien en het is zeker geen foto die veel likes gaat opleveren.

En vooral die laatste toevoeging – over het krijgen van likes – intrigeert me. Vind ik dat écht belangrijk? Waarom interesseert het me dat een foto die ik maak door andere mensen leuk gevonden wordt? Of veel erger, door veel mensen níet leuk gevonden wordt? Het strookt niet met mijn opvatting, dat likes niet belangrijk zijn en dat het vooral gaat om je eigen beleving bij een foto.

Deze foto kreeg vorig jaar de meeste likes op instagram. Er is veel op aan te merken (scherpte en storende blaadjes bijvoorbeeld), maar dat deerde de likes niet! Fotograaf: Janneke van der Pol

Sociaal vergelijken

En daar komt dan weer mijn grote interesse voor de menselijke psyche om de hoek kijken. Want dit is toch wel een behoorlijk menselijk trekje. Natuurlijk zijn er wel degelijk dieren die hun eigen prestaties of eigenschappen vergelijken met soortgenoten. Zo vergelijken edelherten hun geweien en gaan ze de strijd niet aan als ze duidelijk de zwakkere partij zijn. Het zou hun leven kunnen kosten! De evolutie speelt in veel gevallen nog een grote rol. Sociaal vergelijken is van levensbelang. Een kleine inschattingsfout kan desastreuze gevolgen hebben!

Mini-onderzoekje op instagram

Maar een foto die weinig likes krijgt op Instagram (of Facebook) zet geen levens op het spel. Het plaagt hooguit je ego. We balen er even van. En ik zeg ‘we’, want ik heb weer een klein onderzoekje gedaan onder mijn Instagramvolgers. Van de ongeveer 200 mensen die meededen, baalt het grote merendeel (ook al is het maar een beetje) als hun foto weinig likes krijgt. Meer dan tweederde van de mensen kijkt ook naar de likes die anderen op hun foto’s krijgen. We vergelijken onze foto dus met die van een ander. Of we willen of niet.

Social media speelt in op onze behoefte aan bevestiging en aan aandacht. Elk bliepje, elk berichtje, elke like, elke ‘share’… ze voedt ons zelfvertrouwen. Héél even. En het vervelende aan dit hele social-media-spel is dat er gewenning optreedt. Was ik in het begin nog superblij dat mijn foto door wel 25 mensen leuk gevonden werd, nu voel ik pas die blije kriebel in mijn buik als de teller de 500 passeert.

Deze foto weerspiegelt één van mijn hoogtepunten van afgelopen jaar: mijn reis naar Borneo en het zien van de neusapen in het wild. Prachtig! Veel of weinig likes interesseert me niets! Fotograaf: Janneke van der Pol

Weg met dat duiveltje

Het klinkt raar hè? En ook een beetje arrogant als ik het zo zwart-op-wit typ. En ik ben niet arrogant, maar ik ben wél in de valkuil van het spel-der-bevestiging gestapt. Ik heb me laten verleiden door de wereld van cijfertjes en aantallen. Ik wil geen instagramwaardige foto’s maken. Ik wil foto’s maken waarvan ik blij word. Foto’s die me terugbrengen naar een fijn moment. Foto’s die doen verwonderen.

En om die reden geef ik dat duiveltje op mijn schouders steeds vaker weerwoord. Ik luister met een half oor, zodat ik kritisch blijf op mijn eigen fotografieproces en het beste uit mezelf weet te halen. Maar zodra het duiveltje begint te overdrijven en met termen als ‘instagramwaardig’ gaat strooien, sluit ik mijn oren voor hem.

Gelukkig gaat Instagram ons een handje helpen. Langzaamaan worden het aantal likes op een foto niet meer openbaar. En dat vind ik een hele goede zaak. Het is een community-platform. Het draait om verbinding, inspiratie en interactie. En daar word ik blij van. Minstens zo blij als van 500 likes op een foto.

Hoe is dit voor jou? Laat jij je weleens meevoeren door likes en/of reacties op Instagram of Facebook? Ik lees het graag!

Deel dit artikel


43
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Hans Schot op 11 april 2020 om 20:55

    Een andere overweging zou kunnen zijn . Als iedereen een foto mooi kan vinden dan is het niets bijzonders.

  2. Door Freek Kooij op 12 maart 2020 om 18:30

    Janneke het start met de kernvraag “voor wie of wat fotografeer ik”. Als dat voor jezelf is om met gelijk gestemden over fotografie te praten (verbinden) of dat je helemaal tot rust komt in de natuur met je camera gaat het wel goed. Maar zodra je gaat fotograferen voor de likes of schouderklopjes gaat het scheef. Stel dat je prachtige herfstblad geen likes krijgt ga je dan iets fotograferen wat wel veel likes krijgt? De vraag is dan of je dat dan wel leuk vind om te fotograferen en of je daar wel bevrediging uit haalt. De vraag is dan direct of 100 of 500 of 1000 likes dan wel bevredigend genoeg is als je zelf het onderwerp niks zou vinden. Nog maar niet stilstaan bij het feit dat je likes krijgt zodat jij de foto van een ander ook een like geeft. Ik fotografeer voor mijzelf en wat ik mooi vind en wat bij mij aan de muur mag hangen. Dat geeft veel langer voldoening dan die likes. Gelukkig ben ik dus niet de enige….

    1. Heej Freek, bedankt voor je reactie. 🙂 Je verwoord precies het dilemma dat ik voel en probeer aan te tippen in mijn column. Uiteraard gaat fotograferen om de rust, om het plezier en om de passie van het maken van een fijn plaatje voor jezelf! Daar begint het bij mij ook absoluut mee en het grootste deel van de tijd, weet ik dat gevoel prima vast te houden. Maar soms betrap ik me erop dat ik in de valkuil van de social media trap… Daar is helaas niets rationeels aan helaas en draait puur om gevoel. Gelukkig weet ik die momentjes steeds vaker te tackelen en ga ik door met dát waar het voor mij omdraait: fijne plaatjes maken van interessante en wonderlijke onderwerpen en zélf blij zijn met het resultaat. Want je hebt uiteraard helemaal gelijk, uiteindelijk geeft dat véél meer en langer voldoening dan een paar likes op Instagram!

  3. Je hebt verschillende soorten fotografen… ik noem er even 2 : De fotograaf die de natuur in trekt en foto’s maakt en hoopt dat hij/zij ‘als fotograaf’ geprezen en geliket wordt. En de fotograaf die eveneens foto’s maakt en hoopt dat zijn/haar onderwerp geliket wordt. Groot verschil… Ik neem foto’s van libellen om ‘de wereld’ te tonen hoe mooi en interessant deze dieren zijn. Als ik op een bepaalde post weinig likes krijg, vind ik het bij wijze van spreken erger voor die libel dan voor mezelf… 🙂

  4. Hoi Janneke,
    ja herkenbaar.
    Veel mensen, waaronder ik zijn gevoelig voor ‘likes’
    Maar het gevoel is niet helemaal eerlijk, dat begrijp ik ook wel.
    Als ik op sociaalmedia kijk wat er voorbij komt zijn het niet altijd de mooiste foto’s, verhaaltjes, etc (subjectief) die de meeste likes krijgen.
    De vraag is inderdaad, voor wie doen we ‘het’.
    Het enige goede antwoord is: ‘Voor ons zelf’
    Groet,
    Erik

  5. Hoi Janneke, met heel veel plezier deze column gelezen. Wat heb je die innerlijke ‘strijd’ goed verwoord. Heel herkenbaar. Het liken en het krijgen van likes op Instagram is inderdaad verslavend en om daar weerstand aan te geven is niet gemakkelijk. Je column helpt om lekker te relativeren. Doe maar gewoon waar je blij van wordt en zoek inderdaad niet altijd de vergelijking op met anderen, maar leer van- en inspireer anderen. Mooi geschreven Janneke. Groet Peter

  6. Door Egon Kraak op 8 maart 2020 om 15:59

    Zie ook de column van Dave Zuuring: “Willen we niet allemaal een klein beetje Dick van Duijn zijn?” Ik heb geen last van “likes” want ik doe niet aan die asociale kitsch-media vol creatief-met-kurk-plaatjes. Het lijkt mij inderdaad het beste wanneer je gewoon jezelf blijft.

    1. Goed om te lezen dat je je er niets van aantrekt, Egon! Uiteindelijk is ‘jezelf blijven’, natuurlijk het mooist van alles! Het mag duidelijk zijn dat ik – als actief en enthousiast – Instagrammer je mening niet deel over die ‘asociale kitsch-media’. 😉 Maar dat hoeft ook niet, ieder zijn ding, toch? Ik wens je nog veel plezier met fotograferen en voor nu een mooie zondagavond!

  7. Janneke, een TOPstukje heb je geschreven. Dit raakt heel veel mensen. Mij ook . Ik zet ook mijn “mooiste” foto’s op Instagram en krijg na mijn mening te weinig likes. Sterker nog ik vraag me dan af, waarom nou zo weinig. Haha,soms zie ik foto’s en dan denk ik ,nou Roel die van jou is toch ook mooi. Ach en zo is het. Als je zelf tevreden bent en zoveel plezier in het maken van de foto’s hebt, heerlijk toch!

    1. Dank je wel, Roelie! Fijn om te lezen. 🙂 Uiteindelijk draait het allemaal om het plezier dat je zelf haalt uit het fotograferen en je eigen foto’s, hè? En aan de ene kant is de bevestiging/waardering die je krijgt van likes heel fijn, maar tegelijkertijd de valkuil als je er té afhankelijk van wordt! Gewoon blijven genieten van je eigen foto’s en niets aantrekken van het likes-duiveltje…

      Ik heb uiteraard even je website bekeken en ik kom er zeker nog een keertje terug. Al is het maar omdat je alle soorten zo mooi en duidelijk in beeld hebt gebracht! 🙂 Fijne avond nog!

      1. Een medestander..! Dat voelt bijna als een LIKE ! hahaha. Fijn dat je ‘t ook zo ziet C. v.d. Niet !

        Grtz. Nick

  8. Beste Nick Holland,
    Eindelijk iemand met een nuchtere kijk op het fenomeen likes,zoals je zegt doe gewoon wat jezelf leuk vindt !

  9. Nuchter blijven en relativeren! Cijfertjes staan altijd onder invloed van…! Zijn ‘gewoonte-likes’ ook likes of…? Word je gevolgd door ‘echte volgers’ of…? Zelfvertrouwen tanken of ‘t laten ondermijnen door het aantal likes, is wat mij betreft een hele slechte raadgever. Wees jezelf , spiegel (je ook met fotografie) niet aan anderen, heb plezier met datgene wat je zo graag doet. Foto’s maken omwille van reacties van anderen, lijkt mij niet de juiste drijfveer. Duimpjes, likers, volgers, ze zijn van deze tijd, maar slechts in een virtueel wereldje. Dus als je er teveel waarde aan hecht, gaat het je leven beïnvloeden, zelfs je persoonlijkheid en je humeur. Kom op nou! Sta dit niet toe! Wel een heerlijke- en wat mij betreft zeer nuttige discussie. Daag jezelf eens uit en post je lelijkste en/of meest mislukte foto en ook op een (zgn.) volkomen verkeerd tijdstip. Voel je bevestiging als het slecht uitpakt of word je juist verrast door de reacties en aantal likes? En wat zegt dat dan? “Mooi” is slechts een persoonlijke uiting/beleving.. en word niet door anderen (likers/volgers) bepaald, hoop ik voor je! Geniet van je hobby & alle goeds!

    1. Wat een heerlijke reactie! 🙂 Ik heb hem met een big smile gelezen. Alles wat schrijft, resoneert helemaal met mijn verstand en met wat ik ‘vind’… Helaas laat mijn gevoel zich nog weleens (ook al is het vaak maar heel kort) verleiden door de vluchtige bevestiging van likes en hartjes. Als ik weer eens in die valkuil dreig te stappen, ga ik jouw reactie er zeker nog eens bij pakken! Dank je wel! En wie weet… durf ik het ooit aan om midden in de nacht mijn slechtste foto te plaatsen. Wie weet… ooit! :-p Fijne avond nog, Nick!

    2. Hallo Janneke,
      Wat een fijne reactie! Ik besef dat ik tegen heilige huisjes aan schop ook, maar al zet het je maar ‘even’ aan het denken.. is mijn opzet geslaagd. Misschien wat leesvoer voor je: https://nickhollandproducties.blogspot.com/
      Succes met je job!
      Nick

  10. Door Monique op 7 maart 2020 om 21:32

    Ik heb een klein YouTube kanaal, weinig views, nog minder likes maar wel van een vaste club die reageert. We hebben vooral interesse in de natuur en de contacten van over de wereld zijn hartstikke leuk, mede doordat we elkaar al een paar jaar volgen. Zo heb ik geleerd dat het in Siberië dit jaar niet echt winter is geworden, kreeg een liveverslag van een tornado in Japan, leer over paddenstoelen in Spanje etc. De kwaliteit van de plaatjes is ondergeschikt aan onze persoonlijke contacten, en daar kijk ik elke keer naar uit. Ik kan het aanraden!

    1. Wat klinkt dat mooi, Monique! Uiteindelijk zou social media ook vooral om verbinding moeten draaien hè? En niet om het zoeken naar bevestiging. Die persoonlijke contacten, het opdoen van inspiratie en het leren kennen van een onbekend stukje natuur vind ik één van de mooiste dingen van mijn aanwezigheid op Instagram. Leuk om te lezen dat jij daar via Youtube ook een plek voor hebt gevonden! 🙂 Ik wens je nog een mooie zondagavond!

  11. Leuk en openhartig stukje Janneke. De likes zijn voor velen toch een vorm van erkenning en als dat een prettig gevoel geeft dan lijkt mij dat prima.
    Intussen zie ik ook wel dat het aantal likes niet synchroon loopt met mijn eigen favoriete foto’s. En daar kan ik prima mee leven. Vincent van Gogh had ook weinig likes😉

    1. Hahaha… Jowan, bedankt voor je reactie! Je hebt helemaal gelijk. Uiteindelijk is het denk ik ook een van de grootste uitdagingen in de tijd van de snelle (social) media om authentiek te blijven en dicht bij jezelf. En dat je onderweg wat waardering meepikt hier en daar voelt lekker, maar zou niet leidend moeten zijn. Mooi vergelijk met Van Gogh, die ga ik vast nog eens mezelf influisteren als ik me teveel aantrek van anderen… Fijne zondagavond nog! 🙂

  12. Hoi Janneke, weer mooi geschreven, maar de meeste voldoening is het fotograferen zelf, je eigen belevenis, je eigen plezier en je eigen verhaal achter de foto. Zoals onze belevenis achter onze tsernobyl (natuur) fotos. Groet Willem.

    1. Ohja, dat zeg je heel mooi! Die eigen beleving neemt niemand ons meer af, hè? Ik broed trouwens heel toevallig op een column over mijn beleving tijdens de reis naar Wit-Rusland… En het mooie en wonderbaarlijke zal zijn, dat die vast weer heel anders is dan de jouwe, terwijl we er toch echt samen waren. 🙂 En dat maakt dan ook de foto’s toch weer uniek hè? Fijne avond nog, Willem!

  13. Goed artikel en zeer herkenbaar. Ook ik heb last van dat duiveltje. Het kan soms heel sneu zijn om te zien dat een van bovenaf vanaf een brug slecht gefotografeerde zwaan met een paar jongen vele honderden likes krijgt terwijl jouw teller blijft steken ergens rond de vijftig. En dat terwijl je al je vrije tijd, centjes, kennis en moeite in je foto’s hebt gestoken. Dat kan heel frustrerend zijn.

    Aan de andere kant, dat is het spel wat je speelt wanneer je jouw foto’s aanbied op social media. Dan gaan mensen er iets van vinden, mogen er iets van vinden, en dan ineens gaan er andere factoren een rol spelen. Hoe groot is je ‘kennissenkring’? Waar woon je? Word je aardig gevonden? Vind jij ook alles (dan maar) leuk teneinde ook leuk gevonden te worden? Fotografeer je populaire onderwerpen? Dat alles heeft natuurlijk geen zak met fotografie te maken dus tsja, hoe belangrijk zijn die likes t.a.v. je foto’s dan nog? Niet vermoed ik, het zegt eigenlijk helemaal niets. Nou ja, bijna niets dan.

    Ik doe mijn eigen ding en probeer me niet al te veel te storen aan het like-circus. Mijn website is mijn portfolio en het zal me boeien wat anderen daar van vinden. Ik ben er in ieder geval rete trots op en blijf lekker doorgaan op de manier zoals ik dat nu doe.

    Gr. Jan

    1. Mooie reactie, Jan! Je weet dat ik jouw foto’s (regelmatig jaloersmakend) prachtig vind, maar ik snap helemaal wat je zegt. Je zet me ook wel aan het denken over social media… Het zit eigenlijk ook echt al in het woord zelf, hè? Het hele sociale interactieve aspect van die media (tegenover bijvoorbeeld een eigen website, waar het over het algemeen vooral een-richtingsverkeer is), maakt al dat er ineens ook vanalles gebeurt op sociaal vlak. Mmm… niet mijn beste zin ooit ;-), maar ik bedoel dat er inderdaad dingen gaan meespelen als likeability, geven-nemen, vergelijken, aanmoedigen, inspireren, opkijken tegen… Misschien dat dat me ook wel zo boeit in de hele discussie die er naar aanleiding van mijn column ontstaat.

      Er zijn mensen die zich daar heel goed tegen af kunnen zetten, die trekken lekker hun eigen plan en laten zich niet beïnvloeden door het sociale spel… Misschien kunnen ze dat in het ‘echte’ leven ook wel. En er zijn mensen (waaronder ik) die dat sociale spel juist leuk vinden en er gevoelig voor zijn. Die soms wat waardering en bevestiging zoeken en het ook graag geven. Stof tot nadenken… 🙂

      Ik wens je nog een fijne avond, Jan!

  14. Daarom heb ik ook een eigen website,dan ik ik doen en laten wat ik zelf wil en hoef me geen zorgen te maken over wat een ander van mijn foto’s vindt.En als je dan reacties krijgt is dat mooi meegenomen,de sites waar het om de likes gaat daar gaat het er vaak om dat ik jou foto’s like en dan like ik jou foto’s.

    1. Bedankt voor je reactie, Cees! Ik heb uiteraard even op je website gekeken en wauw, wat heb je er al veel foto’s op staan! 🙂 Mooi dat je voor jezelf zo’n plek hebt en zo kunt genieten van de natuur. Ik snap je wel, hoor! Social media heeft ook een hoog gun-gehalte. Ik vind het ook fijn om buiten Instagram om, ook foto’s op mijn eigen website te plaatsen. Gewoon omdat ik ze mooi vind en zo kan laten zien hoe prachtig en wonderbaarlijk de natuur is. 🙂 Ik wens je een heel mooi weekend toe!

  15. Door Astrid op 7 maart 2020 om 12:25

    Leuke column, ik hoor dat duiveltje ook en laat me er ook wel eens door tegenhouden. Ik wil bovenal foto’s maken waar ik zelf blij van word, maar heb ook een behoefte aan expressie op een platform blijkbaar (of dat nou IG is of een fotowedstrijd etc). En dan hoop je op waardering. Terwijl ik ook vaak tegen mezelf zeg: “Een bloem kijkt niet naar de bloem ernaast, die bloeit gewoon op eigen kracht op.”

    1. Oh, je reactie is voor mij heel herkenbaar! En die uitspraak hou ik mezelf ook vaak voor… Is een mooie tegenhanger voor het vervelende duiveltje met zijn aanwakkerende likes-gebrabbel! 😉 Fijn weekend, Astrid!

  16. Door Hans Schot op 7 maart 2020 om 10:15

    Prachtig stuk, heerlijk om te lezen
    Echter hier kon ik niet zomaar aan voorbij gaan.
    Er gebeurt iets vreemds in mijn ogen zoals ik er nu naar kijk:
    Het aandachtspunt verschuift langzaam van de mens naar de natuur. En dan noemen we het ineens biologie.
    “Van de mens naar de natuur”. dat kan niet de mens is ook natuur.

    1. Bedankt voor je mooie reactie, Hans. En je hebt helemaal gelijk natuurlijk! De mens is ook natuur. Gek eigenlijk dat ik die twee losgekoppeld heb… Misschien had ‘flora en fauna’ een betere omschrijving geweest, maar ik denk dat mijn schrijfbrein dit mooier vond klinken. 😉 Ik wens je nog een heel fijn weekend!

    2. Hans, in oorsprong is de mens ook natuur. Maar op de manier zoals de mens steeds meer op afstand leeft van de pure natuur zou ik zeggen dat Janneke’s oorspronkelijke standpunt wrl enig hout snijdt.

      1. Door Egon Kraak op 8 maart 2020 om 16:05

        Beste Jowan, dat ligt eraan hoe je het begrip natuur beschouwt. Waarom zouden mensen en alles wat die doen en veroorzaken geen natuur zijn? Ik snap uiteraard wel wat je bedoelt, maar voor een korstmosje is de weg gewoon een biotoop: https://waarneming.nl/photos/24813773/

  17. Door Monique op 7 maart 2020 om 10:01

    Wat goed dat je dit ter sprake brengt, Janneke.
    Het belangrijkste vind ik toch echt wel, dat ik een ander “durf” te laten zien waar ik blij van word, wat mij opvalt in de natuur. Ik hoop altijd díe sfeer over te kunnen brengen op de foto.
    Ik vind het mooi als een ander er ook iets in zit en/ of het waardeert dat het me gelukt is om het te proberen vast te leggen.

    Daar kan geen duiveltje tegenop. 😉

    1. Dat zeg je heel mooi, Monique! Aan ‘jezelf durven te laten zien’ op social media zouden meerdere blogs gewijd kunnen worden. En ik vind het mooi dat je met die instelling je foto’s plaatst! Ik geniet er in ieder zeker van en voel je passie voor de natuur in je foto’s. Daar kan dat duiveltje inderdaad absolut niet tegenop! Fijn weekend nog!

  18. Leuk en héél herkenbaar Janneke. Ik ben ook verslaafd aan likes, maar soms is de foto voor mij zó waardevol dat het me niet kan schelen als ik eens wat minder likes krijg. De duivel in ons moet soms op een zijspoor gezet worden.

    1. Heel goed, Esther! Die duivel moet zijn plek kennen! 😉 Ik wil me ook absoluut niet laten leiden door de likes, maar soms is het sterker dan ik ben… Gewoon lekker blijven plaatsen wat jij mooi vindt en waar jij happy van wordt! Uiteindelijk draait jouw foto om jouw beleving en niet om die van de ander. Fijn weekend nog!

  19. Door Ann op 7 maart 2020 om 08:44

    Het aantal likes is ook gerelateerd aan het aantal volgers dat je hebt en vooral hoeveel mensen je zélf volgt en liked, niet zozeer aan hoeveel ‘leuker’ een foto is tov een andere. Gewoon posten wat jijzelf leuk vindt is belangrijker.

    1. Klopt helemaal wat je zegt, Ann! Hoe meer volgers, hoe meer mensen je foto krijgen te zien en hoe meer kans dat er één op het hartje drukt. Afgelopen jaar heb ik als tegenhanger op de ‘best nine’ op Instagram een big five van mijn foto-hoogtepunten geplaatst. Een totaal ander lijstje, maar helemaal gebaseerd op mijn eigen beleving en niet op likes. Dat maakt veel gelukkiger! 🙂 Fijn weekend nog!

  20. Door Sietsanne op 7 maart 2020 om 08:38

    Super geschreven Janneke!
    Herkenbaar en opnieuw inspirerend! 💪☺️🙃

    1. 🙂 Dank je wel, Sietsanne! Het doet me altijd goed als ik een herkenbaar onderwerp weet aan te snijden, waar veel reactie op komt. Dat betekent dat het leeft… Ik hoop dat ik je inspireer om dat duiveltje af en toe diep weg te stoppen in je fototas! Heel fijn weekend!

  21. Wat leuk dat je hier een artikel aanwijd. Je hebt echt helemaal gelijk. Ook ik probeer het aantal likes te negeren, al lukt me dat lang niet altijd. Het beter willen zijn als een ander en dat ook nog bevestigd willen zien, is een enorme valkuil voor je creativiteit en je zelfvertrouwen. De foto durven delen waar je blij mee bent en als het lukt ook nog waarom je er blij mee bent levert meer op voor jezelf en de anderen

    1. Door Renee Willemse op 7 maart 2020 om 08:58

      Dat ‘duiveltje’ is in feite dopamine, iedere like geeft toch heel even een lekker gevoel. En het heeft dus ook een licht verslavende werking. Daar drijven social media feitelijk ook op, ons brein is er gevoelig voor. Het is een van de redenen dat ik heel weinig foto’s meer op Facebook deel, want ik weet van mezelf dat ik tóch ga zitten kijken wie er reageren (en wie niet…), maar aangezien ik niet zo goed ben in ‘perfecte plaatjes’ krijg ik ook nooit zoveel likes. Of ik heb te weinig vrienden 😉 want liken gaat vaak ook weer om het sociale gebaar en misschien niet eens altijd over inhoud. En dan gaan de algoritmen nog eens een rol spelen: wat populair is komt bovenaan en dat versterkt zichzelf dan weer. En dan is de cirkel weer rond.

      Ik fotografeer voor mezelf, maar natuurlijk is bevestiging krijgen op foto’s ook fijn. Wat ik op social media van anderen langs zie komen is vaak erg mooi, maar ik zie ook wel de nodige clichés. Bepaalde technieken zijn erg populair, en ik ben wel eens afgunstig dat anderen dat zo goed onder de knie hebben, maar blijkbaar heb ik toch niet genoeg motivatie om het ook te leren en toe te gaan passen. Misschien omdat het toch mijn stijl niet is? Omdat het voor mij weinig toevoegt en ook wel voelt als een trucje? Te oppervlakkig? Het zou dan toch niet voelen als een foto van ‘mij’. Foto’s op social media moeten er natuurlijk ook wel wat uit knallen om op te vallen, om aandacht te krijgen, maar hoe lang wordt er eigenlijk dan werkelijk naar een foto gekeken..? Voor mij lijkt het vaak vorm boven inhoud.

      Ik probeer voor mezelf te blijven fotograferen, en merk dat ik als reactie op de gladgepolijste beelden op social media mijn eigen foto’s juist steeds minder gladstrijk, steeds vaker de imperfecties koester en de ruwe randjes laat zitten. Niet zo heel instagrammable, dus daar zet ik ze niet meer op en dat geeft me op dat front meer rust. Rust om op fotografiegebied ‘dwars’ te zijn en mijn eigen ding te doen, en niet met de denkbeeldige commentaren van anderen bezig te zijn. Mijn eigen keuzes te maken. Wel worstel ik nog met de vraag wat ik dan wél doe met mijn foto’s, want nu staan ze vooral op mijn harde schijf te ‘slapen’. Dat vind ik eigenlijk ook best jammer. Misschien toch maar eens een eigen website opzetten?

      1. En in reactie op jou, Renee: je zegt zoveel goede dingen , dat ik even moet kijken waar ik op ga reageren… 😉

        Dopamine inderdaad, dat verslaafde gelukshormoontje, waar de sociale media prima op weten in te spelen…

        En wat mooi dat je zo je eigen weg hebt gevonden in het woud van social media en foto’s en likes en commentaren… Goed dat je gewoon lekker je eigen ding doet en juist steeds meer je eigen foto’s weet te waarderen, los van wat anderen ervan vinden! Dat kan ik alleen maar waarderen! Blijf vooral lekker dwars en ga die website maken. Ik zal zeker een kijkje komen nemen als je hem af hebt! 🙂 Fijn weekend!

    2. Owwww… wat zeg je dat mooi! Inderdaad: een valkuil voor je creativiteit en je zelfvertrouwen. Zeker voor mensen die niet altijd even zeker van hun foto’s (en zichzelf) zijn, is het dan extra moeilijk om dicht bij henzelf te blijven! Ik hoop dat Instagram snel voor iedereen het aantal likes gaat verbergen… ik denk dat dat een stuk meer rust gaat geven! Fijn weekend, Lia!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *