HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Mijn grootste fan

Tweede kerstdag 2017. In de auto onderweg van Zutphen naar Utrecht nog even “lang zal hij leven” voor zijn verjaardag geoefend. Gelukkig heb ik de app “find my dad” op de telefoon geïnstalleerd, want ondanks dat ik de laatste week dagelijks in dit ziekenhuis kom, verdwaal ik er iedere keer weer. De verpleging is zo lief geweest om hem op een eigen kamer te leggen, zodat we gezamenlijk zijn 74ste verjaardag kunnen vieren. Vieren gaat het niet worden, vanochtend heeft mijn grootste fan in overleg met de artsen besloten verdere behandelingen te stoppen. Hij is zo ontzettend snel achteruit gegaan dat verdere pogingen zijn leven alleen maar kort zullen rekken, hoop op herstel is er niet meer. Het ingestudeerde liedje laten we dan ook maar achterwege.

Mijn grootste fan
Soms zou je zo vrij willen zijn als een vogel. Fotograaf: Bert Faber
Delen

Mijmeren

Als deze column geplaatst wordt kan het zijn dat mijn grootste fan er niet meer is. Het gaat erg snel bergafwaarts met hem. Bijna al mijn kiekjes, foto’s en plaatjes vond hij prachtig. Behalve macrofotografie daar had hij niets mee. Zijn hart ging uit naar foto’s van woeste landschappen, kusten en de zee.

Ik denk ook dat daar mijn voorliefde voor Scandinavië, de wadden en Schotland vandaan komt. Als klein Bertje ging ik al met mijn grootste fan naar Noorwegen op vakantie, sporadisch naar Zweden, soms naar Schotland. Respect voor woeste natuur werd er al met de paplepel ingegoten zullen we maar zeggen.

Een van mijn grootste fan’s favoriete plekjes. Fotograaf: Bert Faber

Beslommeringen

Met weemoed terugdenkend heb ik helemaal geen zin om deze memoires over mijn grootste fan te schrijven. Omdat er toch paginavulling verwacht wordt heb ik besloten maar enkele andere beslommeringen en gedachten die mij momenteel dwars zitten neer te pennen.

Ondanks dat er schijnbaar veel medefotografen zijn die denken dat ik fulltime natuurfotograaf ben, ben ik net als de meesten een gewone hobbyist. Natuurfotografie is ooit begonnen om mijzelf te onttrekken aan het dagelijks bestaan en mezelf te verliezen in mooie zonsopkomsten en dergelijke.
De camera was puur een extra reden om vroeg op te staan en er op uit te trekken.

Nu een aantal jaar later schrijf ik opeens artikelen voor deze site, ben met workshops bezig, zijn er allerlei figuren die met me op pad willen (tot en met de maandelijkse stagiaire aanvraag toe) en lijkt het een beetje een uit de hand gelopen hobby. Ik stel me de laatste tijd dan ook regelmatig de vraag van wil ik dit allemaal wel. Wil ik wel de wijsneus uithangen met mijn columns over natuurfotografie? Wil ik wel workshops geven? Wil ik wel met Jan en alleman op pad?

Heerlijk alleen genieten van een mooie zonsopkomst, mist en een meerkoet op de juiste plek. Fotograaf: Bert Faber

NEE!

Over het laatste kunnen we kort zijn, NEE! Natuurfotografie is nog steeds mijn voornaamste bron om tot mezelf te komen, rust te krijgen, te genieten van de wereld om me heen en het veel te snelle gemis van mijn grootste fan te verwerken. Behalve het op gaan met mijn zeer gewaardeerde fotomaatjes heb ik daar geen onbekenden bij nodig, dat lukt me zelf prima.

Heerlijk tot rust komen. Fotograaf: Bert Faber

Columns

Het schrijven voor deze site is ook zoiets, volgens mij moet je als columnist een visie hebben die je graag ventileert of pogen bepaalde discussies op gang te brengen over zaken die je aan het hart gaan, of juist taboe zijn binnen de wereld der natuurfotografie. Tsja, daar komt dan toch weer mijn grootste fan om de hoek kijken, die heeft me juist opgevoed met de gedachte dat je niet meteen je mening klaar moet hebben, maar erg tolerant moet zijn tegenover personen met een totaal andere mening of visie, zolang deze maar binnen de normale maatschappelijke waarden passen. Met andere woorden, het interesseert me niet zoveel wat iedereen vindt en doet en daarmee vind ik mezelf dus ongeschikt als columnist.

Workshops macrofotografie geven, leuk om te doen? Volgens de deelnemers gelukkig wel. Fotograaf: Bert Faber

Workshops

En dan de laatste twijfel; de workshops. Mijn grootste fan was een echte organisator, een regelaar en stond voor diverse stichtingen klaar om te helpen met zijn kennis en contacten in het zakenwereldje om dingen van de grond te krijgen. Hij was een motivator en inspirator om mensen een stapje verder te helpen. Net als veel natuurfotografen ben ik meer een einzelgänger, lekker met mijn eigen projectjes bezig en hoef ik niet zo nodig op de voorgrond te staan. Het motiveren en inspireren heb ik wel van mijn grootste fan overgenomen. Ik vind het wel leuk om mijn kennis over te dragen en ben daar ook heel open in. Het kost alleen allemaal heel veel tijd, de voorbereiding, het geregel er om heen, de nabespreking etc. Kostbare tijd waar iedere (denk ik) natuurfotograaf structureel gebrek aan heeft.

Helaas momenteel veel donkere wolken boven 2018. Fotograaf: Bert Faber

Met weemoed denk ik terug aan die prachtige avond aan de Schotse kust, typisch Schots weer met voorbijtrekkende regenbuien en harde wind. Heerlijke omstandigheden om te fotografen en te genieten. De woeste natuur waar jij zo van hield, samen zullen we dit niet meer meemaken, je passie ervoor heb je in goede handen overgedragen.

Dank je pa.

Deel dit artikel


36
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Gecondoleerd met het overlijden van je vader. Ik wens je heel veel sterkte. Koester vooral al die mooie herinneringen die je aan je vader hebt. Die zijn heel dierbaar en bijzonder.
    Lieve groeten, Annette Spijker.

    1. Dank voor je lieve woorden Annette.

  2. Door Bart Telling op 14 januari 2018 om 11:42

    Dag Bert. Allereerst gecondoleerd met het overlijden van je vaderen je grootste fan. Het zijn de grote fotografen die de kracht en het lef hebben de eigen twijfels uit te spreken over de ingeslagen wegen. Ik vond je columns van een goede kwaliteit en snap,de behoefte om regelmatif bij voorkeur alleen met de camera op pad te zijn. Rust en geen druk tot presteren zijn de ingredienten om ons drukke leven op de rails te houden. Sterkte de komende tijd en waar de mogelijkheden liggen moet je nooit zaken doen waar je geen plezier aan beleeft.

    1. Hallo Bart, bedankt voor je fijne reactie. Laten we duidelijk stellen dat ik aan de genoemde zaken wel degelijk plezier heb beleefd of beleef. Alleen ook ik heb een beperkte vrije tijd beschikbaar. Dit soort columns schud ik niet zo uit mijn mouw en dan is de vraag of ik mijn schaarse tijd niet nuttiger kan besteden dan aan iets wat mij verder niets oplevert en wel veel tijd kost. Daarbij hoef ik niet zonodig in de belangstelling te staan en ga ik er dus ook mee stoppen.

  3. Door Richard Stroes op 13 januari 2018 om 17:03

    Hoi Bert,

    Heel mooi geschreven!
    Heel veel sterkte voor jouw en je familie.

    Gr Richard

    1. Bedankt Richard, dat je hebt genoten van mijn laatste schrijfsel voor deze site.

  4. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 09:02

    Gistermiddag is mijn vader in alle rust overleden. Enorm bedankt voor alle lieve en fijne reacties hier en op de sociale media.

  5. Door Han Bouwmeester op 12 januari 2018 om 21:57

    Goh wat een ontroerend verhaal Bert. Rillingen van herkenning en medeleven met je. Heel veel sterkte en blijf je fan met je meedragen en je hobby weer terug naar je zelf.

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:59

      Bedankt voor je fijne reactie Han, komt goed!

  6. Mooi. Heel veel sterkte, je hebt hele mooie herinneringen.

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:58

      Dank je Tom

  7. Een ontroerende en sterkte column Bert.
    Heel veel sterkte en volg je hart
    Groetjes,
    Brigitte

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:57

      Dank je wel Brigitte

  8. Een oprechte en ontroerende column. Sterkte in deze zware en verdrietige periode.

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:57

      Bedankt voor je fijne reactie Kiran

  9. Sterkte Bert!

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:56

      Dank je wel Joop

  10. Door Andrea op 12 januari 2018 om 10:32

    Mooie ontroerende column Bert. Mooi om ook dit stukje van jou te mogen zien. Erg mooie beelden erbij. Dat je een inspirator bent is overduidelijk. Ik kan maar een advies geven. Volg je hart. Heel veel sterkte.

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:56

      Bedankt voor je lieve reactie Andrea

  11. Door francine op 12 januari 2018 om 10:01

    Fotograferen, omdat je dat wat je ziet en voelt te delen met je camera!
    niets meer niets minder. Het is mediteren in de natuur, een moment vast houden en een enkele foto later terug kijken of zelfs vastleggen op een medium. Ik herken wat je schrijft. Het buiten zijn ervaren met je lijf en je beste maatje, de camera! Voor mij is meer niet nodig, geen technische /zware/ flut gesprekken – O, kijk hier, kijk daar! – ik zie wat ik voel. Blijf voor jezelf fotograferen.

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:55

      Dank voor je fijne reactie Francine

  12. Door Peter Stam op 12 januari 2018 om 09:37

    Schitterende ode Bert!

    Groet,

    Peter

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:54

      Dank Peter

  13. Wat een mooi en ontroerend verhaal over een geweldige vader heb je geschreven Bert. Ik wens je heel veel sterkte in deze hele moeilijke tijd.
    Ik hoop dat je door gaat met het schrijven van colomns en het plaatsen van je prachtige foto’s daarbij. Het is iedere keer weer een genot om ze te lezen en je foto’s te bewonderen!

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:54

      Dank je Annette voor je fijne reactie

  14. Door Bianca Vermeer-Nieuwkerk op 12 januari 2018 om 09:24

    Zo herkenbaar. Ik mis hem nog altijd. Ik leef met jullie mee. En ga vooral lekker in je eentje of met echte maatjes op pad! De wereld draait ook wel door als je even geen workshops oid dergelijks geeft.

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:53

      Dank je Bianca

  15. Door Noortje Russel op 12 januari 2018 om 08:22

    Wat een mooie, ontroerende column met schitterende foto’s. Je vader is een man naar mijn hart met zijn tolerantie. ‘Leven en laten leven’ was het motto van mijn moeder, en daar kan ik me ook helemaal in vinden. En wat je columns betreft… je bent een begenadigd fotograaf en schrijver en er is meer dan prikkelen of discussies op gang brengen. Ontroeren bijvoorbeeld, en ons laten mijmeren over onze eigen grootste (wijlen) fan… Heel veel sterkte Bert.

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:53

      dank je Noortje voor je lieve reactie

  16. Door Karin op 12 januari 2018 om 07:45

    Begrijp wat je momenteel voelt. Mijn grootste fan, mijn moeder overleed drie weken terug op 22 december, voor altijd in het hart! Sterkte samen Bert

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:52

      Dank je Karin. Ook enorm bedankt voor de steun die je me de laatste tijd hebt geboden. Erg lief van je😘

      1. Bert sterkte nogmaals de komende tijd ook voor je familie en we gaan zoals je zelf voorstelde binnenkort samen op pad

  17. 👍👍 sterkte Bert

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:50

      Dank je Rob

  18. Door Martine op 12 januari 2018 om 07:10

    Wat een mooi geschreven verhaal Bert. Ik vind je een goede columnist. 😉 Sterkte de komende tijd…..

    1. Door Bert Faber op 13 januari 2018 om 08:50

      Dank je Martine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *