HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Mijn trouwe (foto)maatje

‘Mevrouw, is dit uw hond?’ klinkt een barse mannenstem. Het is een BOA, een buitengewoon opsporingsambtenaar, bevoegd om me op de bon te slingeren. Ik schrik op van een paddenstoel waar ik met mijn macrolens onder lag in een poging de lamellen te fotograferen. De man torent boven me uit, zijn blik nors naar beneden gericht. Diaz staat kwispelend naast hem, zich van geen kwaad bewust. Ik ga staan en lach de man vriendelijk toe in de hoop hem milder te stemmen: ‘Ja, dat is mijn hond, de braafste hond van Boijl.’

Mijn trouwe (foto)maatje
Diaz, trouw fotomaatje én professioneel fotomodel. Fotograaf: Noortje Russel

U weet dat u de hond hier moet aanlijnen, mevrouw?’ zegt de man onverminderd bars, terwijl Diaz geïnteresseerd aan zijn broek snuffelt. ‘Ja, dat weet ik,’ zeg ik en ik voel me heel klein worden bij zoveel bozige autoriteit. ‘Maar hij was hier toch vlakbij me?’ probeer ik nog, ‘hij blijft altijd in de buurt als ik aan het fotograferen ben.’ Maar daar heeft deze man geen boodschap aan. Los is los en regels zijn regels. En dat snap ik ook wel. Zoveel mensen, zoveel smoesjes. Ik krijg een waarschuwing, gelukkig geen bon, en doe Diaz aan de lijn. Maar mijn zin om te fotograferen is dan verdwenen.

Een echte boshond… Fotograaf: Noortje Russel

Ik ben dol op honden, altijd al geweest. Ik groeide ermee op en weet niet beter dan dat een hond bij een gezin hoort. Eenmaal uit huis wilde ik niets liever dan een eigen hond en zo ging ik nog tijdens mijn studie Nederlands vanuit hartje Utrecht ‘buiten wonen’ om die droom te verwezenlijken. En die droom noemde ik Chum. Vervolgens moest ik een paar keer per week met de bus naar college, een rit van bijna een uur, maar dat had ik er dik voor over. Chum ging vaak mee, nog net niet de collegezaal in, wel naar de stad, naar vrienden en soms ook naar het café. En dan ‘s middags of ‘s avonds weer met de bus terug naar huis en nog lekker samen het bos in. ’s Nachts sliep hij onder mijn bed en zaagde dikke bomen om. Hij was mijn hondstrouwe maatje, bijna 14 jaar lang.

Twee puppy’s: de columniste met haar eerste hond, bij kasteel Amerongen. Fotograaf: Ingrid Claassen

Toen Chum al wat ouder was, kwam er een asielhondje bij en sindsdien heb ik altijd een of twee honden gehad. Ik ben ook altijd buiten blijven wonen, dichtbij een bos. Eerst in de provincie Utrecht, toen kort in Brabant en nu alweer heel lang in het noorden, vlakbij het Drents-Friese Woud. Niks heerlijkers dan een dagelijkse portie bos; om lekker te wandelen, na te denken of juist alles los te kunnen laten, om even een frisse neus te halen, intens te genieten, te gaan hardlopen en… natuurlijk ook om te fotograferen. En dat alles het liefst altijd samen met mijn trouwe maatje.

Ook best handig hoor, een hond mee, want je hebt altijd een leuk foto- en experimenteeronderwerp bij je! Deze foto is met meervoudige belichting gemaakt. Fotograaf: Noortje Russel

Er zijn verschillende losloopgebieden hier in de buurt waar de hond lekker vrij mag rennen. Daar ga ik vaak naartoe, ook om te fotograferen. Maar op de meeste plekken in het bos, en ook in de andere natuurgebieden, moet de hond aan de lijn. Begrijpelijk ook, want veel honden zijn jagers en zelfs de niet-jagers kunnen het wild opschrikken en voor nare situaties zorgen. Bovendien zijn lang niet alle wandelaars van nieuwsgierige honden gediend en zien mensen met zelf een aangelijnde hond ook niet graag een loslopend exemplaar op hen af komen. Kortom: dat aanlijnen is niet voor niets en dat onderschrijf ik ook. Alleen… niet altijd.

Losloopgebied bij Appelscha. Om lekker te kunnen rennen én pootjebaden! Fotograaf: Noortje Russel

Diaz is inmiddels 9 jaar en van pup af aan bij me. Ik ken hem natuurlijk door en door en weet heel goed hoe hij is en hoe hij reageert op dieren en situaties. Als ik ga fotograferen, leg ik hem daarom soms even vast aan een lange lijn, maar meestal kan hij gewoon los. Hij blijft toch altijd in de buurt en hij komt zodra ik hem roep. Vaak scharrelt hij wat rond, snuffelt hier en daar en ligt dan binnen de kortste keren ergens vlakbij me innig tevreden te snurken. Mijn zoon en ik noemen Diaz vaak wat spottend ‘het braafste jongetje van de klas’ omdat hij zo ongelooflijk lief en gehoorzaam is en omdat hij het altijd goed wil doen. Dat komt een beetje door de opvoeding, maar het is vooral de aard van het beestje.

Wat nou innig tevreden snurken… dat fotograferen is gewoon sláápverwekkend saai! Fotograaf: Noortje Russel

Sinds een jaar hebben we er een huisgenootje bij: kleine Puk van inmiddels ruim 13 jaar. Een bejaard hondje dus, dat toch nog heel vief is. Haar laat ik bijna altijd los want dier noch mens heeft iets te duchten van zo’n oud wijffie. Maar ja, los is los en regels zijn regels. En iedereen zegt natuurlijk over zijn of haar loslopende hond dat hij/zij/het geen kwaad kan, terwijl dat natuurlijk lang niet altijd het geval is. Ik kan me daarom heel goed voorstellen dat ik toch nog wel een keer op de bon geslingerd zal worden door een BOA, zeker als ik die barse van eerder weer tegenkom. En tja, hoewel ik zelf denk dat ik het goed doe… is dat misschien ook wel terecht.

Wat vind jij?

Happy family. Fotograaf: Peter de Lannoy

Deel dit artikel


29
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Frans Koolen op 20 maart 2018 om 12:09

    Als honden los mogen lopen, is dat (meestal) duidelijk aangegeven. Dus bij twijfel honden aan de lijn.
    In het wild levende dieren reageren op elke hond, lief of niet lief, hetzelfde.
    Ik zie vaak mensen met loslopende wel/nietluisterende honden in het broedseizoen. Dan zie ik hoeveel wilde dieren er verschrikt wegvliegen/rennen.
    De natuur moeten we liefhebben net zoals de dieren die daarbij horen. Dus is er maar 1 optie: honden aan de lijn en een bekeuring van € 25 euro zou hieraan een positieve en leerzame bijdrage zijn.
    Het is ook erg leuk als je met natuurfotografie bezig bent en normaal na 1 of 2 uren wachten de wilde dieren zich laten zien.
    Komt “toevallig” net die ene persoon met z’n loslopende hond langs. Jammer dan…

  2. Door Michel. Boere op 24 februari 2018 om 18:34

    @Ad
    Ik neem aan dat jij je altijd strikt aan de regels houd en nooit bij rood licht een zebrapad oversteekt, nooit even een stukje op het voetpad fiets, omdat dat net even sneller is, nooit een propje papier op straat gooit, nooit te hard rijd met de auto en nooit de auto fout parkeerd. Ik heb daar bewondering voor. Maar zoals ik al vermelde, zelfs de beheerder loopt in het gebied dat ik beschrijf met een loslopende hond. Dit is ook de reden geweest dat BOA’s zelfs reeds uitgeschreven bekeuringen hebben ingetrokken . Echter juist omdat mijn hond oud is, laat ik hem niet loslopen maar aan de flexriem, wat hem ook voldoende vrijheid geeft. Maar ja ik moet wel oppassen voor de grote aantallen fietsers die het wandel gebied gebruiken om af te steken, scheelt weer 300 meter fietsen op weg naar de tennisclub?.

  3. Door Ad Sprang op 24 februari 2018 om 11:22

    @Michel:

    Zo’n lastige materie is het toch niet?
    In de meeste gebieden staat bij de ingang een bord:
    “Honden toegestaan, mits aangelijnd”.
    Hier hoef je zelf echt geen afweging te maken of het wel of niet kan, loslopen mag gewoon niet.
    Door te stellen dat jouw 16-jarige hond in dat betreffende gebied echt wel los kan plaats je jezelf boven de wet.
    Als iedereen zich aan de regels houdt is er geen enkel probleem. Hoe moeilijk kan het zijn?
    @d

    1. Door Michiel Janssen op 26 februari 2018 om 21:05

      Je kunt juist heel gemakkelijk alle honden over één kam scheren. Sterker nog, dat is nu net precies wat er dient te gebeuren: er zijn géén uitzonderingen. Voor te hard rijden geldt precies hetzelfde. Of je nou Max Verstappen heet, Michel Boere of Michiel Janssen, word je betrapt op te hard rijden, krijg je een bekeuring. En ik spreek uit ervaring. Het is zelfs een principebeginsel dat voor de wet iedereen gelijk is! Alle argumenten die ik hier lees om een hond niet aan te lijnen, doen totaal niet te zake. Een ander kan niet zien dat jouw hond zogenaamd niets doet. Ik ken genoeg volwassenen en kinderen die bang zijn voor honden en die ook graag in een mooi gebied willen wandelen en liefst waar ze geen loslopende, rennende, snuffelende en springende honden tegenkomen. Dan denk je zo’n plek te vinden aangezien er bordjes staan dat honden aangelijnd moeten worden maar nee hoor, dan heb je weer van die mensen die het beter weten. En ik geloof heus wel dat er mensen zijn die hun hond helemaal onder controle hebben maar er staat niet op dat bord: “Uitgezonderd voor honden die altijd luisteren naar hun baasje.” En andere hondenbezitters zullen zeggen dat als jij het mag, zij het ook mogen. Zo werkt het niet, ondanks alle goede bedoelingen!

  4. Door Michel. Boere op 24 februari 2018 om 10:50

    De discussie loopt hoog op en dreigt de nuance te verliezen. Je kunt niet alle honden over 1 kam scheren, net zo goed als dat je dat niet met alle mensen en alle gebieden kunt doen. Zelf zou ik mijn honden nooit meenemen op fotografie, dat kan niet met mijn honden. Ik wandel vaak in een bosje bij ons in de buurt, hier is ook een aanlijn plicht van kracht. Er is ooit bij de gemeente een vraag ingediend waarom, omdat er ook Schotse hooglanders lopen. De beheerder van het terrein loopt zelf ook altijd met zijn loslopende hond op het terrein en dat gaat prima.
    Waar in het begin, vooral de kleinste hond, heftig reageerde op de koeien, heeft hij geleerd hier mee om te gaan en loopt nu ongestoord (aan de lijn) langs de Schotse hooglanders.
    Zelf heb ik 2 honden, 1 kleine drukte maker die razend vlug is, deze gaat dus nooit los ( maar wel aan de flex riem). De ander is een hele rustig op zichzelf zijnde hond van bijna 16 jaar. Deze heb ik nog nooit achter een konijn of wat dan ook zien aanrennen of erop zien reageren. Deze kan in dit gebied echt wel los, als het baasje maar allert blijft, iets wat niet gaat als ik geconcentreerd een macro opname wil maken. Dus afhankelijk van het gebied, het baasje ( en de bezigheden van het baasje) en de hond zou je afwegingen kunnen maken, maar ook niet iedereen is in staat dit juist in te schatten, dus het blijft een lastige materie.

  5. Door Noortje Russel op 24 februari 2018 om 08:21

    Beste mensen, wat heb ik veel losgemaakt met deze column, wat een boel boze reacties! Natuurlijk had ik afkeuring verwacht, daar vroeg ik haast om… maar ik ben wel verbaasd over de felheid en ook over sommige opmerkingen.
    In ieder geval dank voor de reacties, want daar vroeg ik letterlijk om, en de boodschap is duidelijk: hond aan de lijn!

  6. Bars en bozige autoriteit, lees ik. Lees ook: ‘Kortom: dat aanlijnen is niet voor niets en dat onderschrijf ik ook. Alleen… niet altijd’. Kortom, de liefde voor de hond gaat voor de wet en de natuur. Slecht voorbeeld doet volgen. Want mijn hond…….Valt me dagelijks op dat in het vrije veld, op een enkele uitzondering na, vrouwen totaal geen controle over hun hond hebben. Ook in familiekring hoor ik dat thuis de hond best luistert maar als ie buiten is……Vooral in het broedseizoen verstoren loslopende honden in natuurgebieden enorm. Kortom een dom geschreven stukje dat totaal niet thuis hoort op natuurfotografie. Vrouwen en liefde voor de hond, iedere vrouw beweert aangaande het gedrag van hun ‘liefie’ hetzelfde als ik in bovenstaand stukje lees. Kortom, je snap het niet. Laten de foto’s ook perfect zien.

  7. Door Ad Sprang op 23 februari 2018 om 23:06

    Begrijp eerlijk gezegd de vraagstelling hier niet.
    Hoezo eindig je met “wat vind jij?”.
    Een hond is een hond en bij wet wordt geen onderscheid gemaakt tussen oude, kreupele, dove etc.etc. honden; ook niet voor viervoeters die “niets doen”. Verzachtende omstandigheden, zoals door jou aangevoerd, gaan dus niet op.
    De aanlijnPLICHT geldt voor alle honden.

  8. Door carla groenenboom op 23 februari 2018 om 12:49

    hoi Noortje,
    ik heb niet alle reacties gelezen maar wil wel even reageren.
    Heb zelf een hond die ook vaak met mij meegaat naar het bos tijdens het fotograferen. Daar mag de hond ook los zijn, en als ik hem bij mij in de buurt af leg dat blijft hij daar ook wel al smokkelt hij wel vaak. maar is wel gezellig.
    ik ga ook wel eens zonder hem naar een gebied waar honden zijn en ook los mogen maar het is zo mooi gebied dus neem ik het volgende maar voor lief: een hond zie je statief aan voor een stok en wil er mee vandoor gaan, baasjes doen net of ze niets zien.
    Een hond geeft een flinke zanderige lik over mijn camera als ik met macro bezig ben, of zijn niet bij mij weg te slaan omdat ze koekjes in mijn zak ruiken etc. ik denk dan maar, het hoort er bij.
    Maar ik ben ook wel eens door barse stem uit een grasveldje gehaald omdat ik de Kievitsbloemen wilde fotograferen. Mocht niet op het grasveldje liggen. Gelukkig niet op de bon maar jammer was het wel.
    Gelukkig staat nergens vermeld hoe lang de lijn moet zijn waar ze aan moeten, dus we hebben letterlijk en figuurlijk wat speelruimte…groet Carla

  9. Ik erger me vaak het meest aan eigenaars van honden die standaard roepen: “Mijn hond doet niks”.
    Meestal klopt dat ook, tenminste als het over luisteren gaat.
    Ik heb ook, door schade en schande wijs geworden, geleerd om eigenaren niet meer aan te spreken op hun gedrag.
    En last but not least: een schrikkende loslopende hond heeft op 1e kerstdag 1992 een abrupt einde aan het leven van mijn moeder gemaakt door tegen tegen haar fiets te rennen. heeft mijn mening over loslopende honden wel veranderd.
    Jaap

  10. Door Ad Sprang op 23 februari 2018 om 12:28

    Wat mij betreft geen waarschuwing maar direct een prent, regels zijn regels. Borden “honden aan de lijn” laten niets aan duidelijkheid te wensen over.
    Ik spreek eigenaren van loslopende honden standaard aan, alhoewel ik geen handhaver ben.
    Voor mij één grote bron van ergernis die loslopende honden.
    Onze schoondochter is in 2016 door een loslopende hond aangevallen en moest met een ziekenauto worden afgevoerd. Voor de verzekering heb ik foto’s moeten maken van gezicht, buil, armen en benen. Je moet er niet aan denken dat die hond een kind te grazen had genomen.
    Wat mij betreft is de handhaving in Nederland veel te zoetsappig.

  11. Door Nel Appelmelk op 23 februari 2018 om 09:50

    Een loslopende hond is voor mij een zeer grote ergernis. Ze gaan altijd aan me snuffelen. Ze doen nooit wat volgens de baasjes…maar ondertussen. Mijn hart slaat altijd op hol. Zowel tijdens het hardlopen als tijdens het fotograferen. Soms een reden om dat mooie natuurgebied te mijden. Er staan vaak bordjes met: honden aan de lijn. Maar er zijn heel weinig mensen die zich daaraan houden. Jammer.

  12. Typisch Nederlands. Regels zijn goed, voor anderen, maar ik bepaal zelf wel wanneer ik me er aan hou. Je ziet het met de loslopende honden, mensen die te hard rijden (ook in de eigen woonwijk), enzovoort, enzovoort. Ikke, ikke, ikke …
    Ik heb het zelf ook al te vaak meegemaakt: honden die ongevraagd aan je been zitten te likken, honden die tegen je opspringen, enzovoort. En ook in het bos, zie je de loslopende honden (zogenaamd onder controle) toch het bos in verdwijnen achter wilde dieren aan.
    Hou je hond gewoon aan de lijn daar waar het moet. En als je dat niet wilt, ga dan naar een losloopgebied.

    1. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 09:54

      Au! Ik maak veel boosheid los merk ik. Maar ik begrijp je, al vind ik de vergelijking met te hard rijden mank gaan. En ben ik absoluut geen ikke-ikke-ikke-persoon.

  13. Door Guidus op 23 februari 2018 om 09:33

    Tja, de gulden middenweg is waar het vaak aan ontbreekt. Het is goed dat er regels zijn maar ze zijn soms ook wel heel erg betuttelend. Zo loop ik zelf wel eens over een door landgeiten ingesleten paadje in de heide naar een ven om een foto van zonsopkomst te maken. Dat mag ook niet natuurlijk maar ja…. ik doe het toch. Iedereen heeft wel een regeltje waar hij of zij vanaf wijkt om voor jezelf goede redenen. Waar het mis gaat is dat we alleen nog maar aan ons eigen belang denken. We leven ons niet in in andere mensen en denken alleen aan ons eigen belang en menen dat ook aan anderen te moeten opdringen.
    Dus als die goed luisterende goedzak nu ff aan de lijn doet als er mensen aan komen en hem lekker ff los laat als je alleen bent dan is iedereen happy denk ik.

    1. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 09:49

      Fijn om ook nog een ander geluid te horen… dank voor je reactie Guidus!

  14. Ik kan je volledig volgen Noortje 😉
    Maar ik volg eveneens de reacties die heel duidelijk zijn: hond moet aangelijnd zijn.
    Het is voor mij een enorm dilemma…
    Onze Lucca, een Duitse herder, gaat bijna steeds mee op reportage. En jawel… ze loopt los. En wijkt dus geen tien meter van me en loopt niet achter wild aan. Ik heb véél getuigen 😉
    Komt er een wandelaar aan, dan gaat ze aan de lijn. Ik krijg daar dikwijls positieve reacties voor. “bedankt om je hond even aan te lijnen”
    Ik ben tot nu toe drie keer aangesproken geweest door een boswachter, maar de communicatie verliep steeds anders dan bij jou. Die boswachters hielden me al van ver in de gaten en zagen natuurlijk wel aan het gedrag van mijn hond dat er geen probleem was. Maar regels zijn regels… uiteraard kreeg ik een opmerking.
    Ik heb er voor gekozen om het op die manier verder te doen. Dus tegen de regels in haar los laten, maar met alle respect voor mijn omgeving. Krijg ik ooit een boete, dan zal ik die wellicht betalen.
    Liever een boete riskeren, dan mijn hond te moeten thuislaten.
    Ik wéét dat ik met mijn reactie hier sommigen tegen de schenen schop, maar het is wat het is… Toen we onze Lucca als puppy in huis haalden was het nooit de bedoeling om haar mee te nemen op reportage. Maar door omstandigheden ging ze toch af en toe eens mee en dat bleek wonderwel te lukken. Je kan een hond bijzonder veel aanleren als ze nog echt jong is.
    Jammer dat er heel wat hondeneigenaars rondlopen die met heel wat minder respect voor de omgeving hun hond laten loslopen.
    https://www.facebook.com/photo.php?fbid=980820078662305&set=a.259783207432666.61024.100002029663004&type=3&theater

    1. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 16:03

      Dank voor je uitgebreide reactie Koen, vooral met de prettige nuances… en de foto van Lucca met het commentaar erbij is meesterlijk 😀

  15. Ik ben al diverse malen me helemaal kapot geschrokken als ik geconcentreerd een insect aan het fotograferen ben in alle vroegte in de veronderstelling dat ik alleen op de wereld ben en dan staat er ineens een hond voor me. Het is ook al zeker een paar keer gebeurd dat ze mijn onderwerp omver lopen met al hun enthousiasme waarbij het baasje nog roept “hij doet niets hoor…”. Dus aan de lijn met die honden a.u.b.!

    1. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 09:31

      Hoi Erik, dat is ook vervelend wat je beschrijft. Maar dat wat jou overkwam en wat ik hier verder lees, gebeurt niet met mijn honden… Ik begrijp alleen wel dat ik mezelf niet in een uitzonderingspositie kan plaatsen, dat is ook niet geloofwaardig als het met veel loslopende honden zo vaak mis gaat…

  16. Door Ronald Kamphuis op 23 februari 2018 om 08:55

    Niet moeilijk toch, aan de lijn! Ik erger me ook groen en geel aan loslopende honden die me bespringen of besnuffelen als ik aan het fotograferen of aan wandelen ben met mijn (kleine) kids. Net als het meerennen als ik met de mtb op pad ben. Kortom gewoon aanlijnen de honden.

    1. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 09:02

      Heldere boodschap, dank!

  17. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 08:55

    Hoi Bob, dank voor je reactie, je mening is duidelijk!

  18. Ik snap het wel, maar ja, niet iedereen heeft de hond zo onder controle en ja, het blijft een hond….dus lijn eraan, daar waar het moet ….

    1. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 08:47

      Hoi Anne, ik begrijp je punt… dank voor je reactie.

  19. Haha de kracht van beeld, waarbij de link met natuurfotografie me verder compleet ontgaat. Door het plaatsen van foto’s met een hoog aaibaarheidsgehalte lijkt het dat je je vraag een bepaalde richting op wilt sturen. Als je de foto’s van de vorige column had gebruikt (weliswaar wilde honden) was de de vraagstelling iets spannender geweest…….

    Anyway zal wel weer een leuke welles nietes discussie opleveren, terwijl de regels vrij duidelijk zijn lijkt me.

    1. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 08:51

      Ha Bert, ja, ik verwachtte al de wind van voren te krijgen, maar had me niet gerealiseerd dat de lieve plaatjes de wind alleen maar verder zouden aanwakkeren… had ik toch die foto dat mijn hond achter een ree aan zit of die dat hij een voorbijganger in zijn billen bijt, moeten plaatsen… Ben benieuwd of je gelijk krijgt wat de welles/nietes-discussie-betreft, vooralsnog helt ie duidelijk één kant op!

  20. Door Bob Luijks op 23 februari 2018 om 07:55

    Ik heb helaas te veel narigheid gezien van loslopende honden, ook die goed zouden luisteren. Probleem is vaak dat bij het zien van wild een soort oerinstinct wordt aangewakkerd. Kan de hond niks aan doen, maar luisteren doet ie ineens een stuk minder. En dan ook het andere argument wat jij al aanhaalt. Lig ik op de grond, komt er een hond bij me snuffelen. Daar zit ik niet op te wachten. Ik weet immers niet wat dat beest gaat doen. Door een iets te enthousiaste hond is er wel eens een statief van me tegen de vlakte gegaan. Gelukkig zonder schade verder. En als je er dan iets van zegt, krijg je steevast de volgende opmerkingen terug: die van mij doet echt niks (is hooguit wat speels) of een grote mond dat je je vooral niet mee moet bemoeien. Voor mij dus alle honden aan de lijn, ook de brave….

    1. Door Noortje Russel op 23 februari 2018 om 09:06

      Mijn reactie kwam per ongeluk elders terecht… maar ik snap je punt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *