HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Natuurfotografie, is dat wel wat voor mij?

Al een jaar of 8 beleef ik mijn grootste passie; ‘fotografie’. Er over schrijven mag ik ook graag doen. En dan krijg je een berichtje van Johan van der Wielen van natuurfotografie.nl: “Of ik wil schrijven voor natuurfotografie?”. Enthousiast als ik ben zeg ik direct JA en verstuur de mail! Om eigenlijk direct na het versturen van deze e-mail pas te bedenken: “Ik?! Schrijven voor natuurfotografie.nl! Over natuurfotografie? Want de vraag die ik me direct stel, mede veroorzaakt door de periode van het jaar waarin ik me qua fotografie bevind, ‘Doe ik wel aan natuurfotografie?’

Natuurfotografie, is dat wel wat voor mij?
Natuurfotografie in het genre landschap. Een moment met een gouden randje! Mist, kleurrijke zonsopkomst in het Quin. Groots genieten. Fotograaf: Dave Zuuring

Wat is dat dan ‘natuurfotografie’?

Dus eerst maar eens onze trouwe zoekvriend Google om advies gevraagd. Zoekopdracht: “Wat is natuurfotografie?”. Het antwoord verschijnt razendsnel in beeld: “Natuurfotografie is een verzamelnaam voor alles wat je in de natuur kunt fotograferen.” Hmmm. Ergens moet ik dus terug naar de essentie. Wat is dan ‘natuur’? Dus ik zoek nog even verder en kom uiteraard ook natuurfotografie.nl tegen. Jeetje wat een foto’s, wat een liefhebbers, wat een niveau. Maar ook mijn vooroordeel en twijfel begint weer te kriebelen. Terug nog even naar mijn twijfel over mezelf en natuurfotografie, pas ik daar wel tussen? Weer terug naar mijn zoektocht over wat is natuurfotografie. Ik vind een nieuwe omschrijving op Wikikids (ik houd van Jip en Janneke!): ‘een omgeving op aarde die nog niet is aangetast of aangepast door de mens. Een gebied wat alleen door de natuur en de dieren is bepaald.

Niet aangetast of aangepast

Mijn verwarring neemt toe maar dan lees ik dankzij Wikipedia over natuurfotografie: “is de tak van de fotografie die zich specialiseert in het fotograferen van de natuur. De fotografen zijn gespecialiseerd in het maken van foto’s over fauna, landschappen, planten en close-ups van natuurlijke scènes en texturen.” En kijk daar zijn we dan! Geruststellend denk ik dan: “Ja ik doe wel aan natuurfotografie, immers in mijn bio of over mijzelf staat her en der: zelfbenoemd landschapsfotograaf.” Vinkje dus 
Waarbij ik wel eerlijk moet zeggen dat de woorden: “…die nog niet is aangetast of aangepast door de mens.”, me tot denken aanzetten.

De Hatertse Vennen, prachtige aangepaste natuur dichtbij, maar keer op keer genieten. Fotograaf: Dave Zuuring

Juichmoment en het vooroordeel

Hoera, ik ben dus natuurfotograaf en mijn twijfel neemt een klein beetje af of ik wel het juiste antwoord aan Johan heb gegeven. Maar er knaagt nog wel iets. Immers mijn vooroordeel over natuurfotografen! Dat zijn toch die jongens / mannen / meisjes / vrouwen die met veel te grote lenzen, te hoge statieven en te dure camera’s in camouflagepakken hun vak of hobby beoefenen? Die in september op een rij op de wildbaan staan. In hun camouflagepak in de bosjes liggen? Die te vaak op reis gaan naar verre oorden? En die bij voorkeur niet delen waar en hoe ze de foto maken en einzelgänger zijn?

De Posbank, de wildbaan van de landschapsfotografen. Fotograaf: Dave Zuuring

Schrik

Ben ik dan een jaloers type als ik dit vooroordeel zo benoem? JAZEKER. Wanneer ik denk aan die lichtsterke telelenzen om daarmee fraaie vogels of snel duikende ijsvogels met een visje in hun bek te fotograferen. Of om die cheetah in volle vaart rennend over de savanne in Afrika vast te leggen! Ja, dat wil ik zelf ook wel erg graag vastleggen. Pure jaloersheid dus ook op het vlak van mooie fotografiespullen! Maar verder kom ik niet. En eigenlijk schrik ik van mezelf en dit vooroordeel. Want wanneer ik nu typend achter mijn veel te dure iMac met retina scherm over mijn linkerschouder kijk. En van daar naar mijn bij elkaar verdiende foto-omzet in mijn eigen fototas kijk met veel te veel L-lenzen van een niet nader te benoemen fotomerk dan…….
Precies, dan moet ik bekennen dat dit vooroordeel nergens op slaat! En dus moet ik het stiekem gewoon toegeven: “Ik ben zelf die natuurfotograaf, eigenlijk op maar 1 ding na; het camouflagepak. Want die perfect zittende stevige wandelschoenen heb ik al! ”

Even voorstellen

En dus naast mijn enorme passie voor fotografie van stedelijke landschappen in het blauwe uur ben ik regelmatig als natuurfotograaf actief op het gebied van stedelijke landschapsfotografie. Daarnaast heb ik vorig jaar #macro4dummies in gang gezet en hoop dit jaar macro als ontwikkelgebied op fotografievlak verder te ontdekken.

Bosfotografie, essentieel onderdeel van mijn natuurfotografie. Fotograaf: Dave Zuuring

Landschappen fotograferen doe ik in veelal in Nederland en niet eens zo gek ver van huis. Want met de Veluwezoom en de Posbank binnen 15 minuten rij afstand, de Ginkelse heide op mijn wekelijkse woon-werkverkeer route en diverse fraaie parken, landgoederen en bossen in de omgeving van Arnhem en Nijmegen prijs ik mezelf gelukkig.

Heidekoorts op Nederlands mooiste heidelandschap. Fotograaf: Dave Zuuring

Jaarlijks ben ik bevangen met het heidekoorts virus, want een landschap gevuld met die fraaie paarse bodem laat mijn hart sneller kloppen en dat leidt dan ook tot overmatig slaaptekort. Ook mag ik graag aan zee fotograferen en daarbij spelen met filters.

Zeelandschap in het blauwe uur. Fotograaf: Dave Zuuring

Van vooroordeel naar voordeel

Wat een mailtje over natuurfotografie wel niet kan veroorzaken. Het zette me uiteindelijk aan tot denken over wat ik nu daadwerkelijk aan het doen ben qua fotografie. Maar vooral heeft deze vraag om te gaan schrijven voor natuurfotografie mij geleerd wat natuurfotografie is en wist ik mijn eigen vooroordeel over natuurfotografen om te buigen naar een voordeel. Het voordeel dat ik mag gaan schrijven voor natuurfotografie over het landschappelijke kader met buitenfotografie op de heide, in de parken, de bossen en aan zee. Zo hoop ik mezelf  in de komende periode op dit forum nu en dan te melden met een prikkelend of inspirerende column.

 

Deel dit artikel


9
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Petje op 8 maart 2018 om 11:59

    Uh….wist jij dit nog niet dan?
    Ben je wel degelijk man, misschien is dit wel waar je het beste in bent. Samen met het blauwe uurtje uiteraard. Jij weet altijd wel je plekjes te vinden die een mooie foto oplevert. Nee jij bent echt een natuurfotograaf die daarnaast ook nog een heleboel andere dingen leuk vindt om op de gevoelige plaat vast te leggen. En hiervan genieten we met z’n alle weer van.

  2. Door Jan Versteeg op 3 maart 2018 om 16:55

    Een leuk verhaal Dave.

    1. doet maar delen in New York 🙂

  3. Door Remco op 3 maart 2018 om 00:10

    Ook NY leest jouw columns Dave! We blijven je volgen. Mooie aanwinst voor natuurfotografie en haar lezers.

  4. Dave,…. Stiekem wist ik al dat je natuurfotograaf was hoor. Ik ben blij dat je er nu ook zelf achter bent gekomen. Leuke column.

    1. Super om te horen, dank je wel!

  5. Door Ineke van Wijhe op 2 maart 2018 om 14:43

    Mooie foto’s en mooi geschreven Dave. Ga zo door.

  6. Door Bianca Vermeer-Nieuwkerk op 2 maart 2018 om 07:16

    Welkom als nieuwe columnist! De foto’s die je plaatst bij je introductie vind ik erg mooi. Groetjes Bianca.

    1. Dank je wel Bianca!
      //Dave

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *