HOME < PRAKTIJK < APPARATUUR
apparatuur

Review Heat3 handschoenen

Bij reviews over fotoapparatuur denk je al snel aan objectieven en statieven. Soms krijg je een product in handen, waarvan je zou willen dat je deze al veel eerder had. Het leven als fotograaf wordt er zoveel beter van. Het leven van, niet zozeer de foto. Ik heb het hier over handschoenen.

Review Heat3 handschoenen
Aan het werk met de Merino liner i.c.m. de 'standaard' shell. Windkracht 8, geen probleem. Fotograaf: Bob Luijks
Delen

De herfst valt in, de nachten worden kouder. Ieder jaar begint de zoektocht opnieuw: waar heb ik mijn handschoenen gelaten? Ik heb er al heel wat versleten. Allemaal beloven ze warm, winddicht en/of waterdicht te zijn. De ervaring leert helaas wel anders. Het is 2009. Een tijd lang ben ik bij -15 graden Celsius bezig het riviertje de Swalm te fotograferen. Hoewel ijzig koud, is het dampende water bij zonsopkomst een prachtig gezicht. Mijn koude vingers voel ik op een bepaald moment niet meer, gelukkig maar (denk ik op dat moment). Eenmaal terug in de auto voelen mijn vingers als knakworstjes die uit elkaar knappen in de magnetron. Wekenlang blijven mijn vingers pijnlijk. Nu jaren later zijn mijn vingers voor mijn gevoel nog altijd sneller koud dan voor het incident. Met die pijnlijke herinnering ben ik een stuk voorzichtiger geworden en heb altijd handschoenen bij me.

Extreme omstandigheden, maar hoe hou je je vingers warm?
Extreme omstandigheden, maar hoe hou je je vingers warm? Fotograaf: Bob Luijks

Het probleem van fotograferen is het kunnen blijven bedienen van de camera, uitgerust met multifunctionele, maar bijzonder onhandig kleine knopjes. Dat vraagt om een fijne motoriek en dus een tamelijk iele vingerbescherming. Zonder merken te noemen probeerde ik speciale fotohandschoenen met genormeerde logo’s erop. Bij de één waren de vingertoppen in een seizoen compleet versleten (de handschoen kon blijkbaar niet tegen het bedienen van een camera), bij de ander bleven mijn handen inderdaad droog op een druilerige dag, iets waar zo’n beetje alles mee gezegd was. Mijn beste handschoenen waren wollen handschoenen, van binnen voorzien van fleece, niet uit een fotowinkel, maar van een outdoorspeciaalzaak. Tamelijk lang bleven mijn vingers daarin warm, alleen moest het niet te hard waaien. En regen of sneeuw waren al helemaal funest. Conclusie, de ideale handschoen zat er niet tussen. Zou deze wel bestaan in fotoland?

Bij workshops zie ik regelmatig mensen met warme handschoenen, maar dan wel ontblote vingertoppen. Grrriezelig. En zo zag ik wel meer passeren dat ik niet eens wilde uitproberen. Totdat ik na een speurtocht op internet terecht kwam bij Heat Company. Een bedrijf met zo’n naam, dat belooft wat. Net op het moment dat ik twijfel over een paar handschoenen blijkt dat ze met een nieuw model komen, het Heat3 Layer System.

Het systeem ziet er veel belovend uit en kun je geheel naar smaak samenstellen door uit verschillende lagen te kiezen. Iemand uit het hoge noorden stelt immers waarschijnlijk andere eisen aan de handschoenen dan iemand die niet verder komt dan de Hollandse polder. Verschillende lagen dus. Het begint met een ‘normale’ handschoen, de zogenaamde ‘liner’. Je kan kiezen uit drie verschillende uitvoeringen, zie hieronder. Bij frisse momenten heb je aan die ene handschoen voldoende. Daalt de temperatuur toch echt behoorlijk onder nul, dan kun je over die eerste handschoen een tweede – de ‘shell’ – aantrekken. Hier heb je weer de keuze uit twee varianten. Die tweede handschoen is een want, maar dan wel één waarmee je snel kan switchen. Met een rits kan het gedeelte bij de vingers open gemaakt worden, zodat je snel de fijne knopjes kan aanpassen. Eenmaal aangepast, trek je je vingers weer rap terug in hun beschermde cocon. Juist omdat je daaronder al een tweede handschoen aan hebt, wordt je niet meteen blootgesteld aan te extreme koude. Zijn die twee handschoenen samen nog niet genoeg, dan is er nog een derde want die daar weer over heen kan. Die derde want is natuurlijk niet praktisch meer bij het fotograferen, maar biedt wel de maximale bescherming die je nodig hebt in extreme situaties. Temperaturen van -40 of -50 moeten dan geen probleem meer zijn…

Liners
Je hebt de keuze uit drie liners:
• Tactility liner: gemaakt van een soepel polyester. Daarmee hebben deze handschoenen een prima draagcomfort en maximale bewegingsvrijheid. Van alle liners is dit wel de minst warme. Een speciaal materiaal op de vingertoppen maakt het bedienen van touchscreens mogelijk.
• Merino liner: meer warmte dan de ‘tactility liner’ door de merinowol (39%) en tegelijkertijd bijzonder flexibel door de elastische stof (nylon in combinatie met elastaan). Ook hier zijn de vingertoppen voorzien een speciaal materiaal voor het bedienen van touchscreens.
• Durable liner: de warmste van de liners door gedeeltelijk gebruik van schapenleer. De handschoen is sterk en duurzaam, maar wel wat stugger in gebruik. De vingertop kan ontbloot worden voor een optimale bediening van touchscreens.

De liners, van links naar rechts: Tactility, Merino en Durable liner.
De liners, van links naar rechts: Tactility, Merino en Durable liner. Fotograaf: The Heat Company

Shells
Over de liner kun je een shell aantrekken. Je hebt de keuze uit twee varianten:
• Shell: wind- en waterdicht, ademend, de handpalm is gemaakt van geitenleer. De binnenzijde is gemaakt van Primaloft, een synthetisch materiaal dat heerlijk zacht is, warmte binnen houdt, maar vocht juist buiten.
• Shell full leather: zoals de naam al aangeeft, volledig gemaakt van leer, geitenleer om precies te zijn. Daarmee is dit de warmste oplossing. Verder kent het dezelfde praktische punten als de ‘normale’ shell.

Polar hood
De polar hood vormt de derde laag, bedoeld om je handen in de meest extreme situaties te beschermen. Deze laag zal in onze omgeving zelden nodig zijn.

De Shells en Polar Hood, van links naar rechts: Shell, full leather shell en Polar Hood.
De Shells en Polar Hood, van links naar rechts: Shell, full leather shell en Polar Hood. Fotograaf: The Heat Company

De praktijk
Mijn handschoenen komen net voor kerst binnen, juist wanneer er een mooie periode aanbreekt met lichte vorst en prachtig berijpte landschappen. Ik start met ‘normale’ fotohandschoenen om daarna over te stappen naar de Heat3 (enkel de liner). Gelijk is duidelijk dat de Heat3 aangenaam warm is en dat mijn camera prima te bedienen blijft, waar ik met de oude fotohandschoen toch al oncomfortabel frisse vingers kreeg. Net na de jaarwisseling doet de temperatuur een stapje terug. Bij matige vorst trek ik voor het eerst de tweede handschoen – de shell- aan. Heerlijk als je echt een tijd stil staat, maar eerder te warm als je behoorlijk wat in beweging bent. Wat een luxe! De echte vuurproef volgt weer enkele dagen later. Op de thermometer pronkt een ijzige -14 graden Celsius. Met de Durable liner in combinatie met de full leather Shell heb ik werkelijk geen seconde koude vingers! En tijdens windkracht 8 met temperaturen onder het vriespunt lukt het met de Merino liner in combinatie met de Shell evenmin koude vingers te krijgen.

Aan het werk met de Merino liner i.c.m. de 'standaard' shell. Windkracht 8, geen probleem.
Aan het werk met de Merino liner i.c.m. de ‘standaard’ shell. Windkracht 8, geen probleem. Fotograaf: Bob Luijks

De twee handschoenen over elkaar houden mijn vingers dus prima warm. Maar hoe zit het met de bediening? Zelfs met wanten zijn de meeste knopjes prima te bedienen. Zonder problemen verander ik van diafragma of gooi ik een weinig aantrekkelijke foto weg. Voor het manueel focussen of het bedienen van het polarisatiefilter zijn de wanten wat lomp. Via de ritsopening lukt het dan wel razendsnel met de vingers. The Heat Company heeft goed nagedacht over alle details. Wil je bijvoorbeeld langere tijd werken met een opengeritste want, dan kun je het voorste gedeelte terug klappen. Een magneetje zorgt dat alles op z’n plek blijft. En zo zitten er nog meer kleine handigheidjes aan. Een speciale beugel kan om de pols gedaan worden, zodat je nooit bang hoeft te zijn dat je een handschoen kwijt raakt of op de natte / smerige grond hoeft te leggen. Aan die beugel kunnen ook de liners en polar hood bevestigd worden. Een kleine inkeping in de vingertop van de wijsvinger maakt het mogelijk om het touchscreen van sommige camera’s of de smartphone te bedienen (lederen variant). Je vinger is op dat moment wel ontbloot, niet ideaal bij echt lage temperaturen. Bij de overige ‘liners’ zijn de vingertoppen voorzien van een speciaal materiaal dat het bedienen van touchscreens mogelijk maakt. Misschien wel de mooiste toevoeging is een klein vakje aan de bovenzijde van zowel de handschoen als de want. Hier kun je eventueel een handwarmer in stoppen voor nog meer warmte. Maar het vakje is ook handig voor het even snel opbergen van een vezeldoekje, extra geheugenkaartje of lensdop.

Even een iets fijnere bediening nodig, dan haal je je beschermde vingers eenvoudig via de rits tevoorschijn om ze daarna weer snel weg te kunnen stoppen.
Even een iets fijnere bediening nodig, dan haal je je beschermde vingers eenvoudig via de rits tevoorschijn om ze daarna weer snel weg te kunnen stoppen. Fotograaf: Bob Luijks

Valt er dan niets op te merken? Eigenlijk niet zo heel veel. The Heat Company laat je de omtrek meten van je hand om tot de juiste maat te komen. Met 20,5 centimeter val ik net in maatje 9. Toch is de handschoen wat aan de krappe kant. Kennelijk heb ik vrij lange vingers in verhouding tot de omvang.

Met twee handschoenen over elkaar heb je behoorlijk wat materiaal om je hand zitten. Daardoor blijf je heerlijk warm. Wel is het flink werken voor je handen. Natuurlijk is dat een kwestie van gewenning, maar de eerste dagen zijn je vingers echt moe van die noeste arbeid. Dat is overigens vooral bij de lederen variant het geval, de ‘normale’ shell in combinatie met de twee niet lederen liners zijn een stukje soepeler.

Extreme omstandigheden, maar geen koude vingers!
Extreme omstandigheden, maar geen koude vingers! Fotograaf: Bob Luijks

Conclusie
Na vele handschoenen heb ik nu mijn ideale metgezel voor de koude wintermaanden gevonden. Geen seconde heb ik koude handen gehad, een hele prestatie gelet op de koude en soms gure omstandigheden waarmee ik heb gewerkt. De handschoenen zijn zeker niet goedkoop, eerder behoorlijk prijzig, maar wel echt iedere euro meer dan waard. Het is niet alleen vervelend om met koude handen te werken, het is ook gevaarlijk. Zeker vanuit dat laatste aspect verdienen je vingers alle comfort. Fotografeer je graag onder winterse omstandigheden of ga je een reis naar koude oorden maken, overweeg dan zeker deze handschoen. Het merk is helaas nergens in Nederland te krijgen. Gelukkig hebben de Oostenrijkers een buitengewoon gebruiksvriendelijke website en staan je handschoenen binnen enkele dagen gratis op je deurmat.

Voor mij gaat het testen door. Hopelijk mag de winter nog veel meer magische momenten opleveren!

Deel dit artikel


10
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Had je al gesproken hierover… en als het goed is komen de mijne morgen binnen 🙂 Eens kijken of ik net zo enthousiast ben 😉

    1. alleen jammer dat de merinowollen liners niet op voorraad zijn, die had ik er wel bij willen hebben. Hopelijk komen die nog voor ik naar Noorwegen en Lapland ga

      1. Door Bob Luijks op 19 januari 2017 om 12:55

        Fijn materiaal ja. Kennelijk nu al te populair 😉 Scandinavië is natuurlijk geweldig decor voor deze handschoenen. Benieuwd naar je ervaringen!

      2. Door Marja Visser op 20 januari 2017 om 16:42

        Ik wil ze ook nog hebben voor Noorwegen!

        1. ik heb ze nu al binnen… 2 dagen. Duur maar voelen enorm goed.

  2. Door Chris van Rijswijk op 19 januari 2017 om 11:14

    Mooi artikel Bob. Het overwegen waard om aan te schaffen. In het hoge noorden gebruik ik dunne wollen handschoenen of liever geen handschoenen. Terug in Nederland fiets ik elke ochtend consequent zonder handschoenen naar mijn werk, tenzij het diep onder nul is. Door deze ‘training’ denk ik zelf gewend te zijn aan koude vingers. Geen idee of dit echt zo is, of dat het tussen mijn oren zit.

    Groeten uit koud Newfoundland, Canada…

    1. moet bekennen dat sinds ik een beetje magerder ben geworden ik het stervenskoud heb… ik kon dit ook altijd maar tegenwoordig vries ik bij +5 al af… en mijn vingers helemaal 🙁

      1. Door Bob Luijks op 19 januari 2017 om 12:57

        Ik dacht al, die vingers van Johan zijn zo slank geworden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *