HOME < PRAKTIJK < APPARATUUR
apparatuur

Review Tamron SP70-200mm, F/2.8 Di VC USD

Wat een heerlijk seizoen om objectieven uit te testen. Op iedere vierkante meter gebeurt wel wat op het moment. We schrijven mei 2016. Tijd voor een praktijktest van een all-round zoomlens. Ik ben zelf niet zo’n zoomer. Zoomen doe je met je voeten tenslotte. Maar was het vroeger een lens voor luie mensen, tegenwoordig zijn sommige zoomlenzen zo goed geworden dat ze met gemak kunnen concurreren met de prime objectieven.

Review Tamron SP70-200mm, F/2.8 Di VC USD
Delen

Maar welk zoombereik kies je dan? Dat is natuurlijk telkens weer afhankelijk van je beoogde doelen. Natuurfotografie heeft nogal een breed spectrum van onderwerpen. Van landschap tot macro. Bij de keuze van een 70-200mm bereik heb je net te weinig groothoek voor landschap en net te weinig tele voor beesten. En voor macro heb je altijd dat minimale scherpstelpunt (1,3 meter in dit geval). Je kunt zo’n zoomobjectief natuurlijk opvoeren met een extender voor meer millimeters, of met een tussenring voor minder scherpstelmillimeters, maar ik heb deze lens getest op mijn Canon 5D MarkIII en dan gebruiken we met een gerust hart de croptool naderhand. Er zijn dus geen hulpmiddelen gebruikt in deze test, al werkten ze technisch wel naar behoren.

Wat meteen opvalt bij het eerste edele handwerk, is dat de zoomring en de scherpstelring andersom zijn geplaatst ten opzichte van wat ik gewend ben op mijn Canon zoomobjectieven (16-35mm, 70-200mm). Scherpstellen zit dus dichter bij de body dan het zoomen. Natuurlijk is dat een kwestie van wennen, maar anatomisch gezien vind ik het een niet logische keuze. Tenslotte zoom je veel vaker, zeker bij de autofocus stand en dan ligt de balans beter als die zoomring dichter bij de body zit. Maar mijn anatomie is wellicht vastgeroest na zovele jaren. De zoomring functioneert voldoende ‘traag’, want je wilt niet dat die ‘wegloopt’ en heeft een fijne korte slag. De scherpstelring voelt wat stroef, terwijl je die nou juist zo licht mogelijk wilt hebben lopen bij handmatig scherp stellen.

Het objectief is verder muisstil en stabiliseert zeer behoorlijk. De filtermaat is netjes 77mm, zodat alle filters gewoon weer mee kunnen doen. Kleurafwijkingen zijn bijna niet aanwezig gebleken in het RAW beeld. Wel zal je de juiste diafragma’s bij de juiste brandpuntafstanden moeten gaan vinden, maar dat geldt voor bijna alle zoomlenzen. Dus meerdere combinatie reeksen schieten is aan te bevelen om naderhand de juiste mix te kunnen kiezen tussen die twee (brandpunt en diafragma). Lichtsterkte is dus niet altijd een garantie dat er niet alsnog met hogere diafragma getallen gewerkt moet worden voor een zo min mogelijke randvertekening. Maar die marge heb je dan ook bij deze lichtsterke lens (F2.8 over het gehele bereik). Kies je de juiste mix, dan is de detailweergave van het objectief uitstekend.

Typische macro onderwerpen waarbij je ‘last’ hebt van de minimale scherpstelafstand van 1,3 meter. Als je voldoende resolutie hebt op je sensor, dan is een crop achteraf prima te doen. In andere gevallen gebruik je een tussenring om de afstand te overbruggen. Het voordeel om deze onderwerpen met een 200mm bereik te fotograferen is, dat je bokeh veel mooier wordt. Bovendien ben je bij lagere brandpunten al snel scherp op je hele onderwerp. Het objectief heeft een goede detailweergave die nodig is als je gaat uitsnijden.

Macro waarbij de 70-200mm, inclusief zijn minimale scherpstelafstand van 1 meter 30, uitstekend voor geschikt is, zijn beeldvullende onderwerpen. Ook nu weer optimaal voordeel van een zachte achtergrond en een rondom scherp onderwerp. De lens focust snel en accuraat op het door jou gekozen detail. Stabilizer en lichtsterkte zorgen ervoor dat je onder uiteenlopende omstandigheden voldoende sluitertijden haalt om bewegingsonscherpte van jezelf en/of je onderwerp op te vangen.

Onderwerpen op afstand met veel detail vragen om een objectief met voldoende onderscheidend vermogen, zodat details ook zo volledig mogelijk op je sensor aankomen. Dat doet deze Tamron uitstekend, ook bij lagere F-getallen.

Een telezoomlens is ook een uitstekende landschapslens mits goed toegepast. Je kiest een detail uit je vergezicht en dat krijgt daardoor een geheel eigen dimensie ten opzichte van een groothoek objectief. Gebruik dan doorgaans wel hogere F-getallen voor voldoende detailweergave en scherpte/diepte. Door de stabilizer en de lichtgevoeligheid is het gebruik van een statief vaak niet nodig, omdat je voldoende sluitertijd overhoudt om uit de hand te blijven fotograferen.

Voor dierfotografie in het open veld is een 200mm bereik vaak te weinig. Het gebruik van een extender wordt afgeraden in combinatie met zoomlenzen vanwege de randvertekening en het lichtverlies. Kies je onderwerpen uit, of plaats ze in hun context. Een minimale crop zonder kwaliteitsverlies is natuurlijk een optie.

Over duurzaamheid kan ik natuurlijk niets zeggen, dan had ik hem graag een paar jaar gehouden. Maar de lens oogt en voelt solide, is mooi afgewerkt en voldoet aan alle bedieningseisen die de natuurfotograaf aan een objectief zou kunnen stellen. De gemiddelde marktprijs van € 1.300,00 is zeer concurrerend voor een zoomobjectief van deze lichtsterkte inclusief een image stabilizer. Er is dan wellicht nog budget over om er een setje tussenringen bij aan te schaffen, zodat je er ook een uitstekende macrolens van kunt maken. Al verkoopt Tamron je natuurlijk liever een van hun prima macrolenzen.

Deel dit artikel


0
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *