HOME < VERDIEPING < ACHTERGROND
achtergrond

Senang

Raar eigenlijk, dat woord “senang”. Ik gebruik het eigenlijk nooit en toch zegt het zoveel over mijn eigen natuurfotografie. Vanuit het Maleis betekent het zoiets als [prettig, tevreden, comfortabel, zich prettig voelen]. Het sluit daarmee perfect aan bij mijn werkwijze in het veld.

Senang
Als het allemaal niet zo wil vlotten maak ik alleen maar takkenfoto's, Fotograaf: Jowan Iven
Delen

Vooropgezet plan?

In veel artikelen wordt aangeraden om met een vooropgezet plan de natuur in te gaan. Dat plan heb ik dan wel enigszins, rekening houdend met het licht, maar graag laat ik me verrassen wat er allemaal voor mijn lens gebeurt. Het is dus meer een globaal plan. Uitgewerkte scenario’s van vossen, kikkers, landschappen of bloemen bereiken bij mij de tekentafel niet gauw. Ook de achterkanten van bierviltjes zijn nog onbeschreven.

Eenmaal in het veld kijk en tuur ik wat rond, alles overpeinzend zoek ik naar plekjes. Vooral bij macrofotografie is dit, voor mij, het geval. Regelmatig komt het dan ook voor dat het allemaal niet zo wil vlotten. Dan ga ik me weer afvragen, ligt het aan mij of is hier gewoon geen geschikt onderwerp te vinden?

De lensbaby wil nog wel eens helpen om de creative juices te laten stromen.
De lensbaby wil nog wel eens helpen om de creative juices te laten stromen. Fotograaf: Jowan Iven

Vastbijten

Zo kan het gebeuren dat ik langs een bed met bosanemonen wandel en toch maar niet kan slagen om een bevredigend plekje te vinden. Even doorzetten dan maar want vorige keren kwam het ook allemaal goed. En ja hoor, ineens zie ik daar een potentieel onderwerp. Er begint iets in me te borrelen en het is niet de koffie van vanmorgen. Het licht staat goed, de bloemetjes zijn nog ongeschonden, de omgeving staat me aan en wie weet wat er nog allemaal meer moet kloppen, maar ineens voel ik me senang. Hier ga ik me helemaal vastbijten in de bosanemonen.

Precies de goede lichtval om de stampers als silhouet op de bloemblaadjes te krijgen.
Precies de goede lichtval om de stampers als silhouet op de bloemblaadjes te krijgen. Fotograaf: Jowan Iven

Senang

Wanneer ik dan helemaal in een flow zit kan ik uren op dezelfde vierkante meters doorbrengen. Echter pas nadat ik “mijn” plekje heb gevonden. Misschien moet ik wel eerst aarden in een gebiedje voordat ik echt op gang kom. Niet heel erg handig bij het eerste ochtendlicht, voor je het weet is het magische licht al vertrokken.

Grote kans dat ik de komende vrije uren hier weer terugkeer om optimaal te profiteren van deze ontdekking. Zo wordt het tenslotte toch nog iets van een vooropgezet plan. En dat gevoel van senang blijft die periode, vreemd genoeg, gewoon in mijn hoofd ronddwarrelen.

Deel dit artikel


3
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Jack van Dalen op 6 april 2016 om 15:18

    Beste Jowan,
    Heel herkenbaar. Ik deel de mening van Alexandra en Wouter over je artikel! Ik vind het leuk om alledaagse dingen op een niet-alledaagse manier te fotograferen (compositie en camera-instellingen) en te bewerken.

  2. Beste Jowan, je beschrijft precies hoe het bij mij ook gaat. Wat bijzonder dat jij dat ook zo ervaart en wat gaaf dat er een woord voor is, al is het in een andere taal! Groet Alexandra

  3. Goed geschreven stuk, jammer dat het zo kort is 🙂
    En vooral de laatste foto vind ik prachtig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *