HOME < PRAKTIJK < APPARATUUR
apparatuur

Sigma 150-600, ideaal voor natuurfotografen?

In navolging van Tamron vorig jaar heeft Sigma na een lange mediacampagne een 150-600mm op de markt gebracht. De grote vraag: is dit een serieus objectief voor de natuurfotograaf, of kun je je geld beter investeren in wat anders?

Sigma 150-600, ideaal voor natuurfotografen?
Fuut in het eerste ochtendlicht. Fotograaf: Bob Luijks
Delen

Zoomlenzen

Het is een eeuwig dilemma, waar besteed je je zuur verdiende geld aan? De keuze aan objectieven is enorm. Daarbij heb je in basis de keuze uit prime-lenzen (objectieven met een vaste brandpuntsafstand) en zoomlenzen (objectieven met een variabele brandpuntsafstand). Primelenzen leveren een betere beeldkwaliteit. Toch heeft een zoomlens twee belangrijke voordelen:

  • je hebt een groot bereik in één objectief. Je hoeft dus niet te gaan sjouwen met meerdere objectieven om het zoombereik te overbruggen.
  • je bent vrijer om je beelduitsnede te bepalen, waar je bij primelenzen vast zit aan het aantal millimeters van het objectief. Bij primelenzen zijn je voeten de enige ‘zoommogelijkheid’, wat natuurlijk lang niet altijd mogelijk is.

Zoomlenzen met een kort bereik, zoals de immens populaire 70-200 millimeter, geven over het algemeen een uitstekend beeld. Hoe groter het zoombereik, hoe meer concessies gedaan moeten worden aan de beeldkwaliteit. Een 150-600 roept dan ook vraagtekens op. Is het niet te veel van het goede? Vorig jaar verraste Tamron vriend en vijand en bleek dit best wel eens mee te kunnen vallen. En nu is er dus de Sigma 150-600 F5-6.3 DG OS HSM Sports.

Sigma 150-600 mm.
Sigma 150-600 mm. Fotograaf: Sigma

Hier is meteen een waarschuwing op zijn plaats, want Sigma lanceert het objectief in twee vormen: de contemporary-lijn en de sports-lijn. Ondanks dat de specificaties erg op elkaar lijken, is er wel degelijk een groot verschil met een bijbehorend prijsverschil . De contemporary-lijn richt zich vooral op de consument en de sports-line duidelijk op de professional. Ik heb alleen de sports-versie getest.

Kenmerken van de lens

  • Bouwtechnische kwaliteit: Het objectief is oerdegelijk uitgevoerd en stijlvol afgewerkt. Die degelijkheid merk je ook in het gewicht, bijna 2,9 kilo. Dat is fors minder dan een F4/600mm  die 3,9 kilo (nieuwste type) of 6 kilo weegt. De 2,9 kilo is wel weer bijna een kilo zwaarder dan de Tamron.
  • Diafragma: het maximale diafragma varieert van 5 tot 6.3. Die 6.3 krijg je alleen wanneer je maximaal inzoomt. Wanneer je tussen de 500 en 550 millimeter zit, kom je uit op 5.6.
  • Scherpstelafstand: de Sigma stelt scherp op minimaal 260 centimeter, een verademing ten opzichte van de 5 meter van een 500mm. Voor de scherpstelling beschikt de Sigma over twee mogelijkheden, van 2,6 tot 10 meter en van 10 meter tot oneindig.
  • Accessoires: het objectief is te combineren met de 1.4x convertor van Sigma, hetgeen bijzonder is voor een dergelijke zoomlens. Je krijgt dan een 210-840 objectief! De lensdiameter is 105 millimeter. Dat betekent dat er nog filters voor de lens geplaatst kunnen worden.
  • Prijs: met net geen € 2.000,00 is het een forse investering die beduidend hoger ligt dan de Tamron (ruim € 1.000,00). Een Canon 600 millimeter kost echter € 11.000,00.

Praktijktest

Laboratoriumtests geven je een blik in het technisch presteren van een objectief. Maar hoe houdt de Sigma zich in de praktijk? In deze test vergelijk ik appels met peren, zodat de positie van de Sigma een beetje te bepalen is. Alle foto’s zijn met de Canon 5D Mark III gemaakt. De vergeleken objectieven zijn:

  • Canon 100-400 f/4.5-5.6L IS USM
  • Canon 300 f/4L IS USM
  • Canon 500 f/4L IS USM

Per objectief zijn de instellingen steeds zoveel mogelijk gelijk gehouden (brandpuntsafstand, diafragma en sluitertijd) zodat de verschillen het best beoordeeld kunnen worden. Om optimaal te kunnen vergelijken is gebruik gemaakt van een opgezet konijn, zodat het beeld ook steeds exact hetzelfde is. Het eerste dat positief opvalt, is de snelheid van de autofocus van de Sigma. Het scherpstellen gaat vlot en nauwkeurig, maar dan wel met de scherpstelpunten die in het middendeel liggen. Bij de scherpstelpunten naar de randen heeft de Sigma meer moeite met scherpstellen. Het zoomen gaat wat onwennig (Nikon-style), maar verloopt verder soepel. Handig is dat je de zoom met een knop kunt vergrendelen. Je hoeft dan niet bang te zijn dat de lens verschuift, bijvoorbeeld wanneer je de camera omhoog richt. Onhandig is de positionering van de handmatige scherpstelring. De stabilisator doet zijn werk prima, maar dat is dan ook geen overbodige luxe met een 600 millimeter en het gewicht van bijna 3 kilogram. De Sigma is een objectief dat je vooral vanaf statief zult gebruiken. Tot zover prima dus. Maar wat zeggen de testfoto’s?

Beeldkwaliteit

De foto’s zijn scherp, van centrum tot aan de rand en vertonen geen chromatische aberratie. Of beter gezegd, ze zijn haarscherp, griezelig scherp, al vanaf het maximale diafragma. De beste resultaten krijg je rond de F8. De foto’s doen niet tot nauwelijks onder voor die van de andere objectieven. Het bokeh is boven verwachting fraai, maar uiteraard net iets minder dan een lichtgevoeliger objectief.

Conclusie

Zoals gezegd, is deze test een vergelijking tussen appels en peren. Natuurlijk scoort een Canon 500 F4 (iets) beter. Het is een primelens die net even wat lichtgevoeliger is, wat het fotograferen onder moeilijke omstandigheden vergemakkelijkt. De Canon stelt ook wat sneller scherp. De 500mm weegt echter wel weer een kilo meer (bij de nieuwste generatie is het gewicht gelijk aan de Sigma) en is bovenal onhandig groot om mee te nemen. Daar komt bij dat je geen bewegingsvrijheid hebt zelf het kader te bepalen. Je kunt immers niet zoomen. En wat is beter? Het scheelt nauwelijks iets in beeldkwaliteit…

Belangrijkste is: zie je de verschillen? Met het huidige aantal megapixels en een normale afdruk in een boek of tijdschrift zul je echt geen verschil tussen de foto’s zien. Alleen daarmee is de Sigma zijn geld al meer dan waard. Werkelijk ongelooflijk. Het antwoord op de vraag, is de 150-600 ideaal voor natuurfotografen? Zeker! Ik merk dat ik dit objectief sneller meepak dan bijvoorbeeld de 500. Het objectief is inmiddels gebruikt onder totaal uiteenlopende omstandigheden, zoals mist, tegenlicht en schemerlicht. Steeds weer slaagt de Sigma er in om me te plezieren. En daar gaat het om, geen frustraties, niks.

Nog even goed om te vermelden: deze test is geheel onafhankelijk uitgevoerd. Ik heb geen enkele verbintenis met Sigma. De beoordeling is louter visueel en op basis van gebruiksgemak. De Sigma is hierbij niet nader gekalibreerd op mijn camera. Deze kalibratie is op maar liefst 16 punten mogelijk en zullen de resultaten ongetwijfeld positief beïnvloeden. De foto’s komen rechtstreeks uit de camera (jpg) en zijn niet verder nabewerkt.

Deel dit artikel


18
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Ik kan de conclusie alleen maar beamen. Ik had een Canon 500mm F/4 L IS USM II maar ben overgestapt naar de nieuwe Sigma. De resultaten zijn uitstekend en ik ben dik tevreden.

    Reden van overstap is de flexibiliteit met name in schuilhutten waar ik regelmatig te dicht bij het object zat.

  2. Door Theo den Hertog op 2 oktober 2015 om 19:41

    Dag Bob,

    Bedankt voor je review. Prima verhaal en mede op basis van deze review heb ik de lens aangeschaft. Ik heb wel een vraag. Je schrijft dat het diafragma van 6.3 alleen in bij (bijna) maximale zoom wordt bereikt. Bij mijn lens gebeurt dit net na de 300mm.. Doe ik iets fout?

    1. Door Bob Luijks op 2 oktober 2015 om 20:28

      Hoi Theo. De doet niets fout. Vreemd genoeg verschilt de overgang een beetje van camera tot camera.

  3. Bob,
    Heel helder verhaal. Ik zou het interessant vinden als in de vergelijking de Canon 100×400 + 1.4 converter toegevoegd zou worden. De vergelijking komt dan uit op het zelfde zoombereik en dezelfde lichtsterkte.
    Met vriendelijke groet,
    Theo

    1. Beste Theo, dat zou inderdaad ook nog een vergelijking kunnen zijn. Maar zo zijn er nog veel meer opties. De suggestie die jij doet, werkt wel. In principe is een zoomlens met een converter niet echt ideaal. Het werkt wel, maar de functionaliteit ga je dan bij lange na niet meer halen ten opzichte van een 150-600.

  4. Door Arno ten Hoeve op 25 augustus 2015 om 15:57

    Dag Bob, interessante ‘review’. Je schrijft: “Voor de scherpstelling beschikt de Sigma over twee mogelijkheden, van 2,6 tot 10 meter en van 10 meter tot oneindig.”
    Voor de duidelijkheid: er is ook een 3e stand: “FULL” van 2.6 meter tot oneindig.
    Groeten, Arno

    1. Uiteraard helemaal gelijk Arno!

  5. Bedankt voor de leuke review! Ik gebruik tot nu toe alleen primes, maar zal deze lens misschien nog wel es testen.
    P.S> Martijn de Jonge, geen idee wie je bent, maar wat een ontzettende arrogante post zeg. Iemand neemt de moeite een review te schrijven en dan kom jij om de hoek.

  6. Hoi Bob,
    Bedankt voor de interessante test en je uitgebreide verhaal erbij. Leuk geschreven!
    Groet, Wendy

    1. Dank je wel Wendy!

  7. Ik heb dit objectief nu enkele maanden en ben er zeer tevreden mee. Ik denk dat dit een doorbraak is, zo’n enorm zoombereik, gekoppeld aan deze kwaliteit en prijs is iets dat ik tot voor kort voor onmogelijk hield,
    Ik heb ook de Sigma 300-800, maar daar ga je niet mee lopen wandelen, dat kan ik met deze nog net wel. Ik gebruik deze voornamelijk uit de hand en soms met een monopod-statief. Ik heb op Flickr een apart album gemaakt voor de 150-600 (borelius53), kijk zelf maar.

  8. Door Martijn de Jonge op 27 april 2015 om 07:35

    Met verbazing zag ik de statiefgondel aansluiting die helemaal aan het begin van de lens zit. Met de uitgeschoven voorste tube ontstaat er een grote kans op trillingen en instabiliteit. Voor de rest appels en peren vergelijken en veel te veel tekst, een conclusie schrijf je in hooguit 3 zinnen.

    1. Het is uiteraard logisch dat de statiefgrondel op deze plek zit, aangezien de rest van het objectief uit bewegende onderdelen bestaat. Van lastige trillingen heb ik tot op heden eigenlijk weinig last gehad. En ja, het blijft altijd enigszins appels en peren vergelijken. De conclusie kan ook in woord hoor: topobjectief!

      1. Door Martijn de Jonge op 27 april 2015 om 12:30

        Dat iets voor de beschouwer/gebruiker logisch is wil niet zeggen dat het op de juiste plek zit. Er zullen inmiddels wel weer allerlei hulpstukken voor ontwikkeld worden. Als dit objectief in de 600mm stand staat zal het op statief, zonder contr-gewicht, de neiging hebben naar voren te kieperen. Ander punt is dat telezoolenzen met externe zoomtube extreem gevoelig zijn. Mijn oude Nikon 80-400 is verschillende malen in reparatie geweest omdat de voorkant weer eens ergens tegen aan gekomen was. Niet zo vreemd aangezien je natuurlijk wel erg veel verschillende draaienden onderdelen om elkaar heen hebt. Dat is naast grotere lichtsterkte, snellere autofocus en betere kwaliteit het grote voordeel van vast brandpunt lenzen. Overigen heeft de nieuwe Nikon 80-400 een speciale vergrendeling om hem bij 80 mm te vergrendelen, zal ook vanwege schade bij uitgeschoven tube zijn. Overigens is deze Nikon, net als de Canon-equivalent, met 1500 gram bijna de helft lichter dan de Sigma. Voor fietsers, wandelaars en reizigers een belangrijk punt.

  9. Door Marco van leeuwen op 24 april 2015 om 21:25

    Het is een hele beste lens, ik ben meer dan gelukkig ermee. Licht/donker onder vrijwel alle omstandigheden goed en spatwater! ☺

    1. Leuk te horen dat dit objectief jou ook bevalt Marco.

  10. Door Marijn op 14 april 2015 om 15:45

    Oei Johan, nu val je door de mand en weet ik dat je niet de hele tekst hebt gelezen. Het antwoord staat er immers duidelijk in 😉

  11. leuke recensie… ken deze lens alleen van horen zeggen maar erg leuk te lezen dat je zo enthousiast bent. Je moet me alleen nog eens het geheim vertellen hoe je 2x nagenoeg dezelfde foto’s kunt maken terwijl je tussendoor nog lenzen moet wisselen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *