HOME < IN DE ZOEKER < SOORTEN
IN DE ZOEKER

De roestende ransuil

Ransuilen rusten niet, ze roesten. Vooral in de winter zitten ze graag bij elkaar in een boom. Een beetje tegen de stam gedrukt zodat ze één geheel vormen met de boom en bijna onzichtbaar zijn. Als je er een ziet, let dan goed op of er misschien nog meer in de buurt zitten.

Ransuil; Long-eared Owl; Asio otus
"Eén hele week heb ik zitten kijken naar een Ransuil op een paal. Elke avond was hij er wel, maar steeds weer deed hij niets dan zitten en zitten. De laatste avond , met het laatste licht, kwam er dan eindelijk actie. Hebbes !!" Fotograaf: Edward van Altena

De ransuil is een slanke uil die graag vertoeft in de buurt van open gebieden. Zijn belangrijkste voedsel is veldmuizen en waar veldmuizen zijn, daar is ook de ransuil te vinden. De ransuil jaagt in de schemer en de nacht.

In gebieden met intensieve landbouw zijn veldmuizen steeds schaarser geworden en dat is de oorzaak van de achteruitgang van de ransuil.

Je herkent de ransuil aan de lange pluimen, de “oortjes” op zijn kop en de oranje ogen. Hij is iets kleiner dan de algemenere bosuil, die geen oortjes heeft. De zeldzame oehoe heeft ook flinke oren, maar die is onmiskenbaar door zijn forse omvang. De velduil heeft veel kleinere oortjes en is vaker overdag te zien.

Ransuilen broeden vroeg, al vanaf eind maart leggen ze 4-6 eieren. In sommige piekjaren legt de ransuil wel acht eieren. Dat gebeurt met name in goede muizenjaren waarin de veldmuizen talrijk zijn, dat is  in cycli van drie of vier jaar.

Voor hun nest gebruiken de uilen vaak afgedankte nesten van een kraai of ekster. Ze broeden elk jaar in dezelfde buurt, maar zoeken elke keer weer een ander leeg nest uit. Het liefst broeden ze in naaldbomen, die bieden de meeste bescherming. In het voorjaar komen de jongen uit het nest en blijven in de buurt om gevoerd te worden. Hun bedelroep is heel kenmerkend.

In de winter verzamelen ransuilen zich in kleine groepen op zogenaamde roestplaatsen. Vaak komen ze daar elk jaar terug. Je moet even zoeken voor je ze ziet, want door hun schutkleur zie je ze gemakkelijk over het hoofd. In naaldbomen vallen ze helemaal niet op, gelukkig zitten ze ook wel in loofbomen en zijn ze beter te observeren. Vaak zitten ze dicht tegen de stam, ze lijken nog het meest op een verticale plank die in de takken hangt. Vind je er een, zoek dan even door of er nog meer in de buurt zitten. Let ook op de braakballen onder de boom.

De pluimen op de kop worden “oortjes” genoemd, de echte oren zitten meer aan de zijkant verborgen onder de veren van de sluier. Fotograaf: Ad Sprang

Fototips

  • Ransuilen hebben een vaste roestplaats waar ze vaak de hele winter verblijven. Vaak keren ze elk jaar terug op de vaste roestplaatsen. Roestplaatsen herken je vaak het snelst aan de braakballen die onder de boom liggen.
  • Ken je zo’n plek ga dan regelmatig kijken. Dan heb je ook meer kans dat vogels een andere (gunstigere) positie hebben, bijvoorbeeld meer vrijzitten of een betere lichtinval.
  • Heb veel geduld. Neem de tijd om de vogels te observeren en leer hun gedrag kennen. Je kunt dan beter anticiperen op hun gedrag bij het fotograferen.
  • Voorkom verstoring. Wacht steeds met bewegen of verplaatsen tot je ziet dat de vogel ontspannen is, bijvoorbeeld als hij begint te poetsen.
  • Een vliegende ransuil fotograferen is heel bijzonder, lees hiervoor het verhaal van Edward van Altena

Verspreidingskaart

Nederland

België

Meer weten?

Vogelbescherming

Het uilenmysterie ontrafeld

Voorbeelden op Birdpix

Fotografen:

Edward van Altena

Ad Sprang

En dan nog dit!

Uilen hebben buitengewoon goede gehoorzintuigen. Ze jagen in het donker in belangrijke mate op het gehoor. Dankzij hun verenkleed dat rijk is aan donsveren vliegen uilen geruisloos zodat ze beter hun prooi kunnen horen. Hun linker en rechteroor zijn iets verschillend ten opzichte van elkaar, het ene zit net wat hoger dan het ander. Dat zorgt er voor dat ze extra nauwkeurig de positie van hun prooi kunnen bepalen. De halfcirkelvormige sluiers rond de ogen hebben ook een functie. Het zijn een soort schotelantennes die er voor zorgen dat alle geluid geleid wordt naar de oren die onder die sluiers verborgen zitten.

Deel dit artikel


4
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. De foto van de vliegende uil is een in gevangenschap gehouden uil en dit heeft dus niks met natuurfotografie te maken ! Het belletje aan zijn poot is nog zichtbaar ! In vol daglicht vliegbeelden maken is ook vrijwel niet te doen! Als natuurfotograaf zou je ook niet achter het houden van (roof)vogels moeten staan !!!

    1. Geen belletje, maar de nagels van de uil. Geen gevangen vogel, maar resultaat van vakmanschap en geduld in de vrije natuur. Groet, Ron

    2. Beste Marcel,

      Je hebt je mening alweer klaar helaas.
      Weken was deze uil te zien in de Polder van Eemnes zittende op een paal en niets meer.
      Weken en weken. Eenmaal vloog hij kort uit en dat was niet overdag maar in de avond rond 21:00 uur.
      Een gevangen Ransuil en het belletje zie je nog?? Hoe kom je erbij.
      Dit is overigens dezelfde Ransuil als die op de paal zit in het zelfde verhaal verderop.
      Gewoon Puur Natuur

  2. Toevallig gisteren net weer een paar gezien bij mij om de hoek. Ik had ze een tijdje niet gezien maar nu zitten ze weer in dezelfde boom als vorig jaar. Het blijft jammer dat Edward geen vogels meer fotografeert (voor ons dan…).

    https://500px.com/photo/288921709/long-eared-owl-by-erik-veldkamp?ctx_page=1&from=user&user_id=105939

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *