HOME < IN DE ZOEKER < SOORTEN
IN DE ZOEKER

Driekleurig viooltje

Het driekleurig viooltje is een kleurrijke bewoner van zandige bermen en akkerranden. Het is een echte zonaanbidder, in de schaduw zul je hem niet tegenkomen. De hele zomer kun je van dit bescheiden bloempje genieten, vooral op de hoge zandgronden in ons land. Het overbekende tuinviooltje is een gekweekte variant van het wilde driekleurig viooltje.

Driekleurig viooltje
Twee gezichtjes. Door het open diafragma vervloeit de achtergrond. Fotograaf: Ron Poot
Delen

Het is een plantje dat maar een jaar oud wordt. In de winter kun je de paars aangelopen blaadjes al vinden, vanaf mei verschijnen de bloemen. Violet, lichtblauw en wit met geel zijn de kleuren die je in de bloem tegenkomt. De drie kleuren in de naam zijn wat bescheiden: meestal is de bloem kleurrijker.

Het is een echte pionier. Open zandige en zonnige plaatsen hebben zijn voorkeur. Liefst enigszins verrijkt met voedingsstoffen of mineralen (leem). Op braakliggende opengewerkte gronden kan het viooltje van het ene op het andere jaar massaal voorkomen. Vaker zie je de soort in bescheidener aantallen langs bermen, essen en spoorwegen.

Een verwante soort is het akkerviooltje, die wit tot lichtgeel van kleur is. Waar beide soorten voorkomen, kunnen ze ook bastaarderen. Dan vind je dus tussenvormen van de twee viooltjes. Verwarrend, dus wees er op verdacht.

De bloem kent vijf kleurige kroonbladen die natuurlijk het meest opvallend zijn. Achter de kroonbladen vind je de groene kelk, die bestaat uit vijf slippen. Zij beschermen de bloem als deze nog in de knop zit. Achter de kroonbladen zit een kleine spoor, een aanhangsel waar nectar in verborgen zit.

Fototips

De kleurrijke bloemen nodigen uit om te fotograferen. Voor de macrofotograaf een heerlijke soort om de fraaigevormde bloemen eens goed in beeld te brengen.

Let op de details: vooral in het hartje van de bloem zie je mooie lijntjes en haren die de toegang tot de bloem markeren.

Waar er meer bijeen groeien kun je goed gebruik maken van de achtergrond, laat de kleuren van de andere viooltjes lekker vervloeien door een open diafragma te gebruiken.

Bij zonnig weer kunnen de witte bloemdelen makkelijk overbelicht raken. Schaduw is bij deze soort meestal ver te zoeken. Een tip is het licht te temperen met een diffuusscherm. De contrasten worden dan minder hard.

 

Verspreidingskaart

Flora van Nederland

Meer weten?

Wilde planten

Wikipedia

Waarneming

En dan nog dit!

Een bijnaam van het driekleurig viooltje is “stiefmoedertje”. Het onderste breedste kroonraad dat twee kelkslippen bedekt is de stiefmoeder die op twee stoelen zit. De zijdelingse kroonbladen die elk een kelkslip bedekken, zijn haar eigen dochters. De bovenste kroonbladen die samen één kelkslip bedekken zijn de twee stiefdochters voor wie maar één stoel over is.

Deel dit artikel


2
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Gerrit van Ommering op 7 juni 2016 om 19:31

    De verspreidingskaart klopt niet, die is vervuild met waarnemingen van Duinviooltje (V. curtisii). Voor de juiste verspreiding zie de link Wilde Planten, of kijk in de 23e druk van Heukels’ Flora van Nederland.

    1. Deze soorten zijn makkelijk te verwisselen. Ik heb een betrouwbaarder kaartje gezocht. Dank voor je opmerking. Groet, Ron

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *