Meikever

Gehaat en geliefd, de meikever. Gehaat als larve onder de grond waar hij sportvelden, golfbanen en fruitbomen kapotvreet. Geliefd bij de natuurfotograaf om zijn prachtige verschijning. Zijn leven boven de grond is maar kort en vooral op mooie avonden in mei kun je hem aantreffen. Van verre hoor je het gebrom al van de vliegende meikevers die cirkelen rond een eik of beuk.
Meikever mannetje met uitgespreide antennes. Fotograaf: Paul van Hoof

Het leven van een meikever begint als ‘engerling’ onder de grond. Deze larven leven drie à vier jaar onder de grond en worden bijna vijf centimeter groot. Deze zijn niet populair bij kwekers en gazonhouders, ze vreten aan de wortels van grassen en kruiden en kunnen zo flinke schade toebrengen.

Aan het eind van de zomer gaan de volledig ontwikkelde larven zich verpoppen. Ze maken een popkamer, wel zo’n 40 centimeter diep en daar verpopt de engerling zich tot volwassen kever. In de herfst is de verpopping achter de rug, de jonge kever blijft echter onder de grond om te overwinteren. Pas in het voorjaar (mei!) komt de kever naar boven. Eerst gaan ze bladeren eten, eiken, beuken en haagbeuken vinden ze het lekkerst. Binnen twee weken zijn ze dan geslachtsrijp.

Het laatste stadium, als vliegende kever, is alleen maar bedoeld voor de voortplanting: partner zoeken, paren en eitjes leggen. Langer dan een paar weken vliegen de meikevers niet, dan sterven ze. Het is eigenlijk maar de kortste fase van hun leven.

De mannetjes hebben grote, waaiervormige antennes. Die gebruiken ze voor het speuren naar vrouwtjes. Allereerst “ruiken” ze met hun antennes de geur van aangevreten eiken- of beukenbladeren. Daar komen namelijk alcoholen bij vrij die de meikever van grote afstand waarneemt. Eenmaal in de buurt van de eik of beuk, ruikt hij de sekslokstoffen van het vrouwtje, de zogenaamde feromonen.

Bij veel insecten kruipt het mannetje op de rug van het vrouwtje bij de paring. Zo niet de meikever. Als de geslachtsdelen van de parende kevers verbonden zijn, sleept het vrouwtje het mannetje (dat op zijn rug ligt) gewoon achter zich aan. Het vrouwtje legt de eieren in de grond, circa 20 bij elkaar. Dit doet ze een paar keer en daarna sterft ze.

De volwassen meikever zie je in Nederland vooral op eiken, maar in Vlaanderen heeft hij voorkeur voor de beuk. De kevers eten graag van de bladeren en kunnen in gunstige jaren massaal optreden en schade toebrengen.

 

Meikever
Opvliegende Meikever Fotograaf: René Krekels

Fototips

  • Meikevers zijn schemerdieren, die actief zijn als het donker wordt, vooral op zwoele avonden. Ze komen af op licht, waarmee ze te lokken zijn.
  • Overdag zijn ze inactief, maar kunnen wel uit de boom vallen waar ze overdag schuilen. Dan zijn ze rustig en goed te fotograferen. Eigenlijk vliegen ze nooit weg vanwege gevaar maar alleen om een partner te zoeken.
  • Zoek je meikevers: kijk dan vooral bij bomen waar ze voor kunnen komen (zoals vrijstaande eiken) en let bij schemer op hun geluid, als van een heel zware bromvlieg.
  • Meikevers hebben een flink postuur en heel mooie details. Dat maken hen dankbare onderwerpen voor macrofotografie. Het fraaist wel zijn de waaiervormige sprieten. Die kun je mooi in beeld brengen in een frontale opname.
  • Voor opnamen in vlucht moet je het moment afwachten dat ze opvliegen. Als de dekschilden openklappen komt dat moment er aan. Je hebt een flits nodig om de beweging te bevriezen.

Leefomgeving

Vliegen bij voorkeur rond eiken of beuken.

Vindtijd

Eind april – juni.

Meer weten?

Bescherming

Niet wettelijk beschermd.

Kwetsbaarheid

Door bestrijding lange tijd zeldzaam geweest. Inmiddels weer vrij algemeen in Oost en Zuid Nederland en Vlaanderen.

Verspreidingskaart

En dan nog dit!

Het grootste deel van hun leven brengt de meikever als larf door, onder de grond. Deze engerlingen leven van onder andere wortels van planten en brengen zo nogal eens veel schade toe aan de gewassen. Bijzonder is, dat ze hun “uitwerpselen” niet uitwerpen, maar bewaren in het lichaam. Daardoor heeft een engerling vlak voor de verpopping een grote bult vol afval in zijn achterlichaam.

De engerlingen zelf zijn geliefd voedsel voor vogels zoals spreeuwen en roeken. Ook dassen, zwijnen en egels eten graag een engerling en veroorzaken daarmee op hun beurt ook weer de nodige schade aan de gewassen. Er zijn golfclubs die speciaal spreeuwenkasten plaatsen ter bestrijding van de engerlingen.

5 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Geef een reactie

5 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze artikelen vind je vast ook interessant: